บทที่ 157: ถูกระบบเผา

หนิงซูรู้สึกว่าหัวของเธอคงจะถูกลาเตะเข้าให้แล้วแน่ๆ ถึงได้โง่พอที่จะพยายามจะร่วมมือกับพระรอง หรือว่าความโง่มันติดต่อกันได้และเธอติดเชื้อไปแล้ว?

พูดถึงหลี่ซิวเหวิน พระรองคนนี้อา คุณสมบัติทั้งหมดของเขาดีเลิศ เขามีพื้นเพที่ดีและหน้าตาก็ดีด้วย จากนั้นเขาก็ตกหลุมรักนางเอกหัวปักหัวปำตั้งแต่แรกเห็น ตอนที่เขาเรียนอยู่ต่างประเทศ เขาได้รู้จักกับซูเหมิงซึ่งตอนนั้นก็ท้องแก่ใกล้คลอดแล้ว หลังจากนั้น เขาก็คอยดูแลซูเหมิงมาโดยตลอดจนกระทั่งพวกเขากลับมายังประเทศ จากนั้น พอกลับมาแล้ว ซูเหมิงก็เริ่มเล่นเกมรักดึงดันกับเซียวเหยียน

และหลี่ซิวเหวินก็กลายเป็น 'พี่ชายที่แสนดี' ของนางเอก เป็นตัวตนที่มักจะทำให้พระเอกอิจฉา

บทบาทของเขาสูงส่งเสียจริงอา

หลี่ซิวเหวินมองผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงหน้าเขา สีหน้าของเธอเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วแต่เขาก็ไม่รู้เลยว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่

เขาเอื้อมนิ้วเรียวยาวของตนเองออกมาแล้วเคาะโต๊ะเป็นจังหวะสั้นๆ มันดึงหนิงซูออกจากภวังค์ความคิด

"คุณต้องการจะพูดอะไรกันแน่ครับ? ผมขอโทษด้วย แต่ผมต้องไปแล้ว" สีหน้าของหลี่ซิวเหวินดูมืดลงเล็กน้อย

หนิงซูเดาว่าเขาคงจะไม่อยากมองผู้หญิงร้ายกาจอย่างเธอต่อไปอีกแล้ว

เธอจะฆ่าคนพวกนั้นทิ้งแล้วนับว่าภารกิจเสร็จสิ้นเลยได้ไหมนะ?

"ติ๊ง..."

หนิงซูได้ยินเสียงไฟฟ้าสถิต ความรู้สึกนี้มันช่างคุ้นเคยเหลือเกิน เป็นเวลานานมากแล้วที่เธอไม่ได้ยินเสียงของระบบ

"ความคิดของผู้เล่นไม่เหมาะสมและไม่สอดคล้องกับกฎของโลกนี้ ผู้เล่นควรจะล้มเลิกความคิดนี้เสีย เจ้าของร่างเดิมเสนอวิญญาณของตนเองเพื่อแลกกับโอกาสที่จะมีชีวิตที่ดีขึ้น ไม่ใช่เพื่อตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตนเองอยู่ในคุก"

เห็นได้ชัดว่าน้ำเสียงของระบบนั้นเหมือนเครื่องจักรและไร้อารมณ์อย่างมาก แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างเธอกลับรู้สึกเหมือนเพิ่งจะถูกเผา

หลี่ซิวเหวินมองผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเขาอีกครั้ง ตอนนี้สีหน้าของเธอบิดเบี้ยวไปแล้ว เขารู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้ต้องมีอะไรผิดปกติอย่างแน่นอน

เขาส่ายหน้าขณะลุกขึ้นจะจากไป ในใจเขากำลังคิดว่า ที่แท้ภรรยาของเซียวเหยียนก็ป่วยทางจิตนี่เอง

หนิงซูเพิ่งจะตั้งสติได้เมื่อหลี่ซิวเหวินลุกขึ้นยืน เธอรีบคว้าข้อศอกของเขาไว้แล้วดึงเขากลับลงมานั่ง จากนั้นก็พูดอย่างเย็นชา "คุณเป็นอะไรของคุณ? คนยังพูดไม่ทันจบ คุณก็เอาแต่จะบอกว่าต้องไป จริงจังเลยนะ!"

"มันยังไม่สายเกินไปที่จะไปหลังจากฟังที่ฉันพูดจบแล้ว" หนิงซูมองหลี่ซิวเหวินแล้วพูดโดยตรง "ฉันต้องการจะร่วมมือกับคุณและทำให้ตระกูลเซียวล่มสลาย ของที่ปล้นมาได้ครึ่งหนึ่งจะเป็นของฉัน และพวกเรามาทำให้มันเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้กันเถอะ"

หลี่ซิวเหวินเลิกคิ้วขึ้น "ทำไมผมจะต้องร่วมมือกับคุณด้วยล่ะครับ? แล้วคุณมีทุนอะไรถึงได้มาเสนอความร่วมมือแบบนี้?"

"ยิ่งไปกว่านั้น ตระกูลเซียวเป็นบริษัทขนาดใหญ่ขนาดนั้น แต่คุณกลับเรียกร้องตั้งครึ่งหนึ่งเลยหรือครับ?" หลี่ซิวเหวินแทบจะถามออกมาว่า คุณจะหน้าด้านไปกว่านี้ได้อีกไหม?

หนิงซูหัวเราะอย่างเย็นชาแล้วหยิบเงินหยวนนุ่มๆ ดีๆ ออกมาปึกหนึ่ง จากนั้นก็โยนมันลงบนโต๊ะ "แม่คนนี้มีเงินเยอะแยะ มาร่วมมือกันเถอะ"

"แต่ผมรู้สึกว่าผมไม่ได้อะไรเลยนะครับ" หลี่ซิวเหวินกางมือออกอย่างสง่างาม "หลังจากที่ผมทุ่มเทความพยายามอย่างมากเพื่อทำให้ตระกูลเซียวล่มสลายแล้ว ผมยังต้องแบ่งให้คุณอีกครึ่งหนึ่งด้วย"

หนิงซูแทบจะพ่นน้ำที่ไม่มีอยู่ในปากใส่ใบหน้าหล่อเหลาของเขา เธอพูดอย่างหงุดหงิด "อย่าโลภมากนักเลยน่า คุณก็ได้ตัวนางเอ... ได้ซูเหมิงไปแล้ว คุณยังจะต้องการอะไรอีก? คุณได้ซูเหมิงไปเชียวนะเฟ้ย คุณยังจะไม่พอใจอะไรอีก?"

คุณรู้ไหมว่ามันต้องใช้โชคมากแค่ไหนที่นางเอกจะลงเอยกับพระรองอย่างคุณได้? มันเป็นการฝืนชะตาฟ้าลิขิตและเปลี่ยนแปลงโชคชะตาการเป็นพระรองของคุณเลยนะอา แต่คุณก็ยังไม่พอใจอีก

"คุณก็จะไม่ได้เซียวเหยียนเหมือนกันนั่นแหละครับ" หลี่ซิวเหวินพูดเบาๆ

"ปู๊ด..." ครั้งนี้หนิงซูแทบจะพ่นเครื่องดื่มใส่หน้าหลี่ซิวเหวินจริงๆ แม้ว่าเธอจะไม่ได้ทำเช่นนั้น แต่เธอก็ยังเผลอพ่นกาแฟออกมาอยู่ดี ครึ่งหนึ่งเป็นเพราะเธอตกใจ และอีกครึ่งหนึ่งก็เป็นเพราะความขยะแขยง

(ผู้แปล: อยากบอกว่าภารกิจโลกนี้ไม่ได้ทำให้แค่หนิงซูปวดเฮดคนเดียว ผู้แปลเองก็ด้วยตอนนี้ A brain is stop working. เป็นที่เรียบร้อย😂)