บทที่ 21: ผลลัพธ์จากการฝึกเทควันโด

เสียงตะคอกของหนิงซูดึงดูดความสนใจของทั้งห้อง ทุกคนมองเธอราวกับว่าเธอเป็นคนบ้า

จากมุมมองของพวกเขา ตอนนี้หนิงซูเป็นเพียงจอกแหนไร้รากที่ไม่มั่นคง เธอเป็นเพียงเด็กกำพร้าที่ไม่มีใครสนับสนุน แต่ก็ยังกล้าทำตัวโอหังไร้การควบคุม ตามหลักแล้ว เธอควรจะหดตัวอยู่ในมุมเหมือนหนู และหนีหัวซุกหัวซุนเมื่อเห็นผู้คน

แต่เธอกลับแยกเขี้ยวและกางกรงเล็บออกมา! หล่อนไม่เจียมตัวเอาเสียเลยจริงๆ

ตอนนี้ หนิงซูไม่สนใจว่าคนอื่นจะคิดอย่างไรกับเธอ แม้ว่าเธอจะอ่อนแอ เธอก็แสดงออกมาไม่ได้ การทำตัวอ่อนแอมีแต่จะทำให้คนอื่นรังแกเธอมากขึ้น

คนเท้าเปล่าย่อมไม่กลัวคนที่สวมรองเท้า ปัจจุบันหนิงซูไม่มีภาระใดๆ ให้ต้องแบกรับ และสามารถมุ่งความสนใจไปที่การทำภารกิจให้สำเร็จเพียงอย่างเดียว

หนิงซูเปิดก๊อกน้ำและกำลังจะล้างมือ ทันใดนั้นก็มีคนคว้าศีรษะของเธอจากด้านหลังแล้วเริ่มลากเธอไปยังห้องส้วม

“ให้ตายสิ นังสารเลวตัวเล็กนี่มันอวดดีชะมัด ถึงกล้าทำร้ายอันหรงแบบนั้น”

“ใช่แล้ว พวกเราต้องแก้แค้นให้อันหรง”

หนิงซูมองคนเหล่านี้แล้วคิด เอาอีกแล้ว ท่าไม้ตายเดิมๆ พวกหล่อนลากเธอเข้าไปในห้องส้วมอีกแล้ว เธอทำดูเหมือนรังแกง่ายขนาดนั้นเลยหรือไง?

คนเหล่านี้ไม่ได้แสดงความสุภาพต่อหนิงซูเลยแม้แต่น้อย เด็กสาวคนหนึ่งจิกผมของเธอแล้วเริ่มตบตี ไม่จำเป็นต้องพูดเลยว่าหล่อนรุนแรงแค่ไหน

หนิงซูคว้ามือของคนคนนั้นไว้ เด็กสาวคนนั้นแสดงสีหน้าตกใจทันที ก่อนจะพูดอย่างโกรธเคืองว่า “แกกล้าต่อสู้กลับด้วยเหรอ? พี่น้องทั้งหลาย จัดการตบอีนังนี่ให้ตายไปเลย!”

คนมากมายขนาดนี้รุมทำร้ายเธอคนเดียว ช่างเป็นการกระทำที่มีเกียรติเสียจริง ความโกรธปะทุขึ้นในใจของหนิงซู ดูเหมือนว่าถึงเวลาทดสอบผลลัพธ์จากการฝึกเทควันโดแล้ว

หนิงซูยกขาขึ้นแล้วกระทืบลงบนเท้าของคนที่อยู่ข้างหลังซึ่งกำลังจิกผมเธออยู่ คนข้างหลังร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดทันที หล่อนปล่อยผมของหนิงซูแล้วทรุดตัวลงนั่งกุมเท้าตัวเอง

“นังสวะ! นังสารเลว…” คนที่อยู่ในเหตุการณ์โกรธจัด จากมุมมองของพวกหล่อน คนต่ำต้อยประเภทนี้ควรจะอยู่นิ่งๆ และยอมให้พวกหล่อนทุบตีอย่างเชื่อฟัง แต่นังสารเลวนี่กลับกล้าต่อต้าน

โดยไม่พูดอะไร หนิงซูก้าวเข้าไปหาคนที่ด่าเสียงดังที่สุดแล้วตบหล่อนสุดแรงสองครั้ง ใบหน้าของเด็กสาวคนนั้นเริ่มบวมขึ้นอย่างรวดเร็ว

เด็กสาวคนนั้นตกใจมากจนตัวแข็งทื่อ กลุ่มที่เหลือก็มองมาทางหนิงซูด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

หนิงซูอาศัยจังหวะที่พวกหล่อนตกใจรีบเตะและต่อยพวกหล่อน ห้องน้ำเต็มไปด้วยเสียงกรีดร้องด้วยความตกใจและเสียงด่าทออย่างโกรธเกรี้ยวในทันที

“ตบอีนังนี่ให้ตาย…”

“โอ๊ย…”

ไม่นานเด็กสาวเหล่านั้นก็ได้สติและกรูกันเข้ามาหาหนิงซูเหมือนฝูงผึ้ง ทั้งชกทั้งดึง สองมือหรือจะสู้หลายมือ ใบหน้าของหนิงซูเต็มไปด้วยรอยขีดข่วน แต่คนพวกนี้ก็ไม่ได้อยู่ในสภาพที่ดีเช่นกัน พอหนิงซูไม่ได้ดึงผมพวกหล่อน เธอก็ดึงกระโปรงพวกหล่อนลง

เด็กสาวที่ถูกดึงกระโปรงลงร้องออกมาด้วยความตกใจทันทีและหยุดตีหนิงซูเพื่อดึงกระโปรงของตนเองขึ้น

หนิงซูทั้งชกทั้งดึงคนเหล่านี้ นิ้วของเธอเต็มไปด้วยเส้นผมที่ถูกกระชากหลุดออกมา แต่ผมของเธอก็ถูกกระชากหลุดไปมากเช่นกัน

มันเจ็บปวดชะมัด หนิงซูพิงกำแพง หอบหายใจ สถานการณ์กลายเป็นการคุมเชิงกันชั่วคราว

เด็กสาวเหล่านี้คงจะขวัญหนีดีฝ่อกับความดุร้ายป่าเถื่อนของหนิงซู เพราะพวกหล่อนยืนอยู่ตรงข้ามเธอโดยไม่ขยับเขยื้อน บางคนกำลังลูบหน้าอกตัวเอง หลายคนเสียผมไปเพราะกรงเล็บของหนิงซูและมีรอยฝ่ามือเต็มใบหน้า

หนิงซูจ้องมองพวกหล่อนอย่างเกรี้ยวกราด ผู้ที่สบตากับเธอจะเบือนหน้าหนีโดยอัตโนมัติ

หนิงซูถ่มน้ำลาย ใบหน้าของเธอแสบร้อนจากรอยขีดข่วนลึกๆ เหล่านั้น

เธอกวาดตามองพวกหล่อนเป็นครั้งสุดท้าย จากนั้นก็เดินโขยกเขยกออกจากห้องน้ำ คนในห้องน้ำทำได้เพียงมองเธอจากไปเพราะพวกหล่อนกลัวเกินกว่าจะตามไป

หนิงซูกัดฟัน ใบหน้าของเธอเจ็บจริงๆ และศีรษะของเธอก็เจ็บมากจนรู้สึกชา เธอแตะศีรษะและพบว่ามันมีเลือดออก การต่อสู้ระหว่างผู้หญิงมักจะเป็นฉากที่ไร้เหตุผลและมีการจิกผมกันมากมายเสมอ

เธออิจฉาหลิงเสวี่ยจริงๆ ที่สามารถดูสง่างามได้ทุกครั้งที่เคลื่อนไหว และสำหรับความสามารถของหล่อนในการกำจัดคู่ต่อสู้โดยไม่จำเป็นต้องเข้าใกล้ด้วยซ้ำ ก่อนหน้านี้ หล่อนสามารถทำให้อันหรงหมดสติได้ด้วยเพียงแค่แรงกดดันทางจิตวิญญาณ!

หนิงซูรู้สึกว่าโชคดีที่เธอมีสายตายาวไกลและไปเรียนเทควันโด มิฉะนั้นตอนนี้เธอคงจะถูกซ้อมจนน่วมไปแล้ว แม้ว่าเธอยังคงได้รับบาดเจ็บ เธอก็สามารถทำร้ายคนทั้งหมดที่เคยรังแกเจ้าของร่างเดิมเป็นประจำได้เช่นกัน และทำให้ใบหน้าของพวกหล่อนทุกคนบวมเป่งเหมือนหัวหมู

หนิงซูเดินโขยกเขยกไปยังห้องพยาบาล ใบหน้าของเธอต้องได้รับการรักษา ไม่งั้นมันจะเสียโฉม ถ้าเจ้าของร่างเดิมกลับเข้าร่างแล้วพบว่าใบหน้าของตนเต็มไปด้วยรอยแผลเป็น หล่อนคงจะใจสลายแน่ๆ

ห้องพยาบาลยังคงแออัดเหมือนเช่นเคย ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ป่วยทั้งหมดเป็นเด็กผู้หญิง พวกหล่อนกำลังทุกข์ทรมานจากอาการป่วยเดียวกัน นั่นคือ อาการคลั่งรัก

เมื่อพวกหล่อนเห็นสภาพที่น่าสมเพชของหนิงซู สีหน้าแสดงความเคารพก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของพวกหล่อน นางถึงกับยอมเสียสละได้มากขนาดนี้เพียงเพื่อให้คุณหมอประจำโรงเรียนสุดหล่อรักษาให้เชียวรึ? ช่างมีจิตใจที่เข้มแข็งอะไรเช่นนี้ อ๊า

หนิงซู: …