บทที่ 6: แพทย์ประจำโรงเรียน

หนิงซูพิงกำแพงและในที่สุดก็รอจนถึงตาของเธอ แพทย์ประจำโรงเรียนเหลือบมองหนิงซู เมื่อเห็นใบหน้าที่ฟกช้ำของเธอ ความตกใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาของเขา เห็นได้ชัดว่าเขาคงเคยเห็นคนแกล้งป่วยมามากเกินไปแล้ว การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของคนที่บาดเจ็บจริงๆ จึงเป็นเรื่องน่าประหลาดใจและแปลกใหม่

หนิงซูชี้ไปที่บาดแผลบนหน้าผากของเธอ แล้วพูดอย่างตรงไปตรงมาว่า “ช่วยรักษาแผลนี้ให้หน่อยค่ะ”

ส่วนบาดแผลตามร่างกาย เธอจะจัดการเอง เธอคิดว่าแพทย์ประจำโรงเรียนจะเป็นผู้หญิง แต่กลับกลายเป็นผู้ชายที่หล่อเหลาขนาดนี้ ช่างน่าเสียดายความหล่อของเขาจริงๆ ที่มาเป็นแค่แพทย์ประจำโรงเรียน

สมกับเป็นสถานที่ที่นางเอกอยู่จริงๆ แม้แต่แพทย์ประจำโรงเรียนก็ยังเป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์ขนาดนี้

แพทย์ประจำโรงเรียนหยิบสำลีก้านชุบแอลกอฮอล์ล้างแผล แล้วจิ้มลงบนบริเวณที่ฟกช้ำบนใบหน้าของหนิงซูโดยตรง ปราศจากความอ่อนโยนแม้แต่น้อย หนิงซูกัดฟันกรอด แม้แต่แพทย์ประจำโรงเรียนยังรุนแรงกับเธอขนาดนี้ ทั้งๆ ที่ไม่ได้มีเรื่องบาดหมางอะไรกัน

หรือว่าทั้งโรงเรียนตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของหลิงเสวี่ยกันหมดแล้ว?

หลังจากนั้น แพทย์ประจำโรงเรียนก็เพียงแค่พันผ้าพันแผลให้แล้วประกาศว่าเสร็จแล้ว “เสร็จแล้ว ไปโดนอะไรมาล่ะ?”

หน้าผากของเธอมีเลือดออกและบวมเป่งขนาดนั้น แต่เขากลับรักษาให้แค่นี้เนี่ยนะ ในฐานะผู้ป่วยที่อยู่ในโรงพยาบาลมากว่าสิบปี เธอรู้สึกว่าทัศนคติของแพทย์คนนี้เป็นการไม่เคารพต่อชีวิตและขาดความรับผิดชอบอย่างชัดเจน

“แค่นี้เองเหรอคะ?” ในที่สุดหนิงซูก็พูดขึ้น เธอชี้ไปที่หน้าผากของตนเองซึ่งบวมจนแทบจะเป็นเขาได้อยู่แล้ว เธอไม่พอใจอย่างมากกับการรักษาแบบหยาบๆ นี้ ให้ตายสิ ไม่มีอะไรเป็นไปด้วยดีเลยจริงๆ

แพทย์ประจำโรงเรียนดันแว่นขึ้น ดวงตาของเขาสาดประกายแสงที่ให้ความรู้สึกชั่วร้ายและมืดมนอย่างมากขณะที่เขาถามเสียงเรียบ “แล้วเธออยากให้ฉันรักษาแบบไหนล่ะ? พันผ้าทั้งตัวเลยดีไหม?”

ตำแหน่งแพทย์ประจำโรงเรียนของเขานี่มันก็แค่ของประดับเท่านั้นแหละ นักเรียนคนไหนในโรงเรียนนี้กันที่จะต้องการแพทย์ประจำโรงเรียนจริงๆ? ครอบครัวของพวกเขาทุกคนต่างก็มีแพทย์ผู้เชี่ยวชาญประจำตัวอยู่แล้ว แต่เขากลับมาเจอนักเรียนที่ต้องการแพทย์จริงๆ เข้าจนได้ แพทย์ประจำโรงเรียนมองหนิงซูพลางเลิกคิ้วขึ้น

หนิงซูพูดไม่ออก น้ำเสียงที่มั่นใจและฟังดูมีเหตุผลของเขาทำให้ดูเหมือนว่าเธอเป็นฝ่ายหาเรื่องโดยใช่เหตุ

เธอเพิ่งทะลุมิติมาได้เพียงครู่เดียว แต่กลับรู้สึกเหมือนโลกทัศน์ที่ผ่านมาของเธอถูกทุบทำลายจนสิ้นซาก คุณหนูๆ ในโรงเรียนก็ดุร้ายได้ขนาดนี้ แพทย์ประจำโรงเรียนที่ทำงานในโรงเรียนก็หยิ่งยโสได้ปานนี้ ไม่แม้แต่จะกังวลว่าโรงเรียนจะไล่เขาออก

หนิงซูไม่รู้จะพูดอะไร อันที่จริงเธอก็ไม่มีอะไรจะพูดกับเขาอยู่แล้ว ดังนั้นเธอจึงลุกขึ้นและทำท่าจะจากไป ตอนนี้ในหัวของเธอเต็มไปด้วยเรื่องภารกิจ แม้ว่าภารกิจจะยาก เธอก็ยังต้องพยายามทำให้ดีที่สุดเพื่อที่จะทำให้มันสำเร็จ