บทที่ 4: เอซ อคาเดมี่

ตอนนี้ ร่างกายของหนิงซูเจ็บปวดไปทั้งตัว นังเด็กเวรพวกนั้นไม่มียั้งมือเลยจริงๆ หนิงซูรอจนกระทั่งอารมณ์ของเธอสงบลงเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มรับเนื้อเรื่องของโลกนี้

เอซ อคาเดมี่ เป็นโรงเรียนสำหรับชนชั้นสูง นักเรียนทุกคนที่สามารถเข้าเรียนที่นี่ได้ล้วนมาจากครอบครัวที่ร่ำรวย มันเป็นสถานที่ชุบตัวชั้นดีสำหรับบรรดาลูกหลานของผู้มั่งคั่งและทรงอิทธิพล ที่นี่มีลำดับชั้นที่ชัดเจนซึ่งตัดสินกันด้วยเงินในทุกๆ ภาคเรียน

ทว่าวันหนึ่ง ลูกเป็ดขี้เหร่ตัวน้อยก็ปรากฏตัวขึ้นในสถานที่ซึ่งเต็มไปด้วยหงส์แสนสวยงามเหล่านี้ การปรากฏตัวของเธอเปรียบเสมือนรอยด่างบนภาพวาดดอกไม้อันงดงามหรูหรา เป็นตัวตนที่ทำลายภาพวาดนั้น ด้วยเหตุนี้ ลูกเป็ดขี้เหร่ตนนี้จึงได้สัมผัสกับความมุ่งร้ายของโลกและถูกกลั่นแกล้งอย่างหนัก

ทุกโรงเรียนย่อมมีตัวตนเช่นนี้อยู่บ้างไม่มากก็น้อย: รูปหล่อและร่ำรวย ดูเหมือนจะครอบครองสิ่งดีๆ ทั้งหมดในโลกไว้ เจ้าชายผู้มีภูมิหลังสูงศักดิ์ ซึ่งเพียงแค่กระทืบเท้าก็สามารถสั่นสะเทือนเศรษฐกิจโลกได้

เอซก็มีเจ้าชายประเภทนี้เช่นกัน แถมยังมีถึงสามคน และทั้งสามคนนี้ก็มีความผูกพันทางอารมณ์ที่ไม่อาจตัดขาดได้กับลูกเป็ดขี้เหร่

ในความเป็นจริง เรื่องทั้งหมดนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับหนิงซูมากนัก เธอไม่ใช่ลูกเป็ดขี้เหร่

ร่างนี้มีชื่อว่าหลินเจียเจีย เธอเป็นนักเรียนมัธยมปลายปีสอง ครอบครัวของเธอทำธุรกิจบริษัท เหตุผลเดียวที่เธอสามารถเข้าเอซ โรงเรียนสำหรับชนชั้นสูงประเภทนี้ได้นั้น เป็นเพราะโชคช่วยแบบขี้หมาล้วนๆ ส่วนเหตุผลที่คนจำนวนมากรุมทำร้ายเธอนั้น…

เป็นเพราะเธอไปล่วงเกินลูกเป็ดขี้เหร่นั่นเอง ลูกเป็ดขี้เหร่นี้ เดิมทีเป็นผู้บำเพ็ญเพียรหญิงในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร หลังจากร่างกายของเธอถูกใครบางคนทำลาย เธอก็ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของลูกเป็ดขี้เหร่ เนื่องด้วยเธอได้ใช้พลังปราณรักษาอาการป่วยของบุคคลผู้มีชื่อเสียงคนหนึ่ง เธอจึงสามารถเข้ามาที่เอซได้

ผู้บำเพ็ญเพียรหญิงไม่ได้ใส่ใจร่างนี้มากนัก แต่เธอก็ไม่มีทางทิ้งมันไปได้ พลังของเธอตกลงไปอย่างมาก และเธอจะหายไปหากเธอออกจากร่างนี้ ดังนั้น เธอจึงใช้พลังปราณเล็กน้อยเพื่อเปลี่ยนแปลงแก่นแท้ของร่างนี้ ลูกเป็ดขี้เหร่ที่เดิมทีดูมอซอพลันกลายเป็นเทพธิดาผู้เจิดจรัสในทันที

เมื่อต้องเผชิญกับการกลั่นแกล้งของนักเรียน ลูกเป็ดขี้เหร่— ไม่สิ ไม่เหมาะที่จะเรียกเธอว่าลูกเป็ดขี้เหร่อีกต่อไปแล้ว หลิงเสวี่ยรู้สึกว่าการกลั่นแกล้งนั้นเป็นเรื่องไร้สาระมาก และจัดการแก้ไขมันทั้งหมดได้อย่างง่ายดาย

หลิงเสวี่ยไม่มีเจตนาที่จะโดดเด่นในโรงเรียนและยังคงปลอมตัวด้วยความมอมแมมต่อไป แต่นั่นกลับกลายเป็นการดึงดูดความสนใจของเจ้าชายทั้งสามคนเสียอย่างนั้น

ผู้บำเพ็ญเพียรหญิงมีชีวิตอยู่มานาน ย่อมไม่คิดจะพิศวาสเด็กเหลือขอเหล่านั้นอยู่แล้ว แต่เธอก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไรเสียหายกับการใช้ประโยชน์จากพวกเขาเพื่อทำให้ตนเองรู้สึกเหนือกว่า

ที่นี่ไม่ใช่โลกแห่งการบำเพ็ญเพียรที่โหดร้าย หลังจากหลิงเสวี่ยผ่อนคลายลง เธอก็ยินดีที่จะปล่อยให้ผู้คนตามจีบเธอ