บทที่ 146 : กลเม็ดกับกลยุทธ์

เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออก

วิลเลียมนำกองทัพผู้เล่นของเขาไปที่เหมืองโอริคัลคุม

ชาวมีปีกใช้กองกำลังสามกองซึ่งเต็มไปด้วยผู้เชี่ยวชาญระดับกลาง หน่วยที่ทรงพลังเหล่านี้มีอุปกรณ์คุณภาพระดับเงิน เป้าหมายหลักของพวกเขาคือการยึดเหมืองโอริคัลคุมกลับคืนมาให้ได้

พวกเขาเดินทางด้วยความเร่งรีบ เมื่อมาถึงบริเวณใกล้เคียงกับเหมือง พวกเขาเห็นว่ามีการถางพื้นที่รอบ ๆ ป่าเป็นระยะทาง 3 เมตร พวกออร์คใช้ไม้ในการสร้างป้อมปราการง่ายๆเพื่อป้องกันการโจมตีของชาวมีปีก

อัลทาอิคได้สั่งตัดต้นไม้รอบ ๆ เหมืองและเก็บไม้ไว้เพื่อใช้สร้างแนวป้องกัน นอกจากนี้ยังทำให้เอลฟ์ไม่สามารถซ่อนตัวบนต้นไม้และซุ่มโจมตีเหล่าออร์คได้

“หัวหน้า กองทัพรุ่งอรุณมาถึงแล้ว วิลเลียมนำกองทัพที่มีทหาร 40,000 ถึง 50,000 นายมา

ช" มนุษย์หมาป่ารายงานอย่างขลาดกลัว

ผู้บัญชาการกองทหารอาวุโสที่ทำหน้าที่ปกป้องเหมืองก็เป็นออร์คขาว เขาเหลือบมองมนุษย์หมาป่าตัวนั้นแล้วหัวเราะอย่างเย็นชา “นั่นคือกองทัพรุ่งอรุณหรือกองกำลังทหารรับจ้างรุ่งอรุณ? เจ้าตาบอดหรือไง?”

“หัวหน้า ข้า…ข้าผิดไปแล้วขอรับ” หัวหน้าหน่วยสอดแนมมนุษย์หมาป่าตัวสั่นนอนแผ่หราอยู่บนพื้น

“ไสหัวไป ถ้าผิดพลาดอีก ข้าจะฆ่าเจ้าซะ” อาร์เลสเตะมนุษย์หมาป่าออกไปก่อนที่จะมองไปที่ผู้บัญชาการอีกสามคน “การโจมตีเมืองเมื่อวานนี้เป็นเพียงการข่มขู่ ทั้งสามกองทหารจากเผ่านั้นเป็นแค่ขยะ พวกมันพ่ายแพ้ให้กับทหารรับจ้างที่ไร้ประโยชน์”

“สถานการณ์ทางตะวันออกของชนเผ่าไม่สู้ดีนัก การปะทะสามารถเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ”

“เราต้องการโอริคัลคุมมากขึ้นเพื่อผลิตชุดเกราะที่แข็งแกร่งขึ้น หัวหน้าเผ่าของเราจะมอบกองกำลังสองกองร้อยให้กับข้า ข้าหวังว่าพวกเจ้าทั้งสามจะไม่ทำให้พี่ชายของข้าผิดหวัง”

ผู้บัญชาการกองทัพสองคนเป็นออร์คขาวระดับอีปิคในขณะที่ผู้บัญชาการคนสุดท้ายเป็นออร์คขาวระดับมาสเตอร์ พวกเขาพยักหน้าให้อาร์เลส

อาร์เลสเป็นพี่น้องร่วมสายเลือดของอัลทาอิคและเป็นออร์คขาวที่ทรงพลัง

เผ่าเฮฟวี่ เสปียร์เป็นที่อยู่ของพวกออร์คขาวจำนวนมาก ความสามารถในการสืบพันธุ์ของออร์คนั้นแข็งแกร่งเนื่องจากมีออร์คหลายแสนตัว

อัลทาอิคออกคำสั่งมาเมื่อเร็ว ๆ นี้ว่าออร์คขาวเท่านั้นที่สามารถผสมพันธุ์กับออร์คขาวตัวเมียได้ เขาต้องการให้เผ่าแข็งแกร่งขึ้น

อัลทาอิคมีสายเลือดที่กล้าหาญของออร์คและเป็นคนมองการณ์ไกล ถ้าเขาสามารถทำให้ออร์คขาวมีพลังได้เขาก็มีโอกาสที่จะสร้างออร์คขาวให้เป็นผู้ปกครองของสถานที่รกร้างในยุคที่สอง

อัลทาอิคเย้ยหยันกองทัพมังกรที่ต้องการร่วมมือกับเขา แต่ไม่เต็มใจที่จะให้สถานะที่สมควรได้รับแก่เขา อัลทาอิคสามารถปฏิเสธพันธมิตรของพวกเขาได้เท่านั้น

กองทัพมังกรต้องการยึดครองเผ่าเฮฟวี่ เสปียร์ และการต่อสู้กับกองทัพมังกรจะเริ่มขึ้นในอีกไม่ช้า

อัลทาอิคกังวลมากเกี่ยวกับคุณภาพของชุดเกราะ หลังจากการสอดแนมโดยเจตนา เขาได้ค้นพบเหมืองมิทริลและเหมืองโอริคัลคุมของชาวมีปีก

เขาเชื่อว่าหากเขาสามารถยึดครองเหมืองทั้งสองได้การเป็นผู้ปกครองทางตะวันออกของป่าแบล็คลีฟจะอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม

กองทัพรุ่งอรุณเคลื่อนเข้าใกล้เหมืองโอริคัลคุม

อัลทาอิคที่มีชุดเกราะระดับทองถือดาบสองมือ เขาโบกมือให้กองทัพพลางตะโกนว่า “ทุกคนเตรียมตัวสำหรับการสู้รบ ปล่อยโทรลพวกนั้นออกไปให้โจมตีกำลังเสริมของพวกมัน ข้าจะได้มีเวลาฆ่าทหารรับจ้างรุ่งอรุณ”

“ปู๊นน!!!”

เสียงแตรต่อสู้ดังทะลุอากาศ

กำแพงเตี้ย ๆ ที่ใช้ไม้และหินทับซ้อนกันได้รับการปกป้องโดยออร์คที่ถือดาบยาว พลธนูที่ประจำการอยู่ข้างหลังได้เตรียมคันธนูของพวกเขา

ลูกศรจำนวนมากถูกยิงออกไปและก้อนหินขนาดใหญ่ถูกวางไว้ข้างๆเครื่องจักร

ผู้เล่นเอลฟ์ปีนขึ้นไปบนต้นไม้และเห็นฉากนั้น เขาตกใจมากจนพลัดตกต้นไม้

“เอ้ย พวกมันมีกระทั่งเครื่องยิงหิน พวกมันโหดเหี้ยมขนาดนี้เชียวหรือ”

“ฉันสังเกตเห็นหน้าไม้ยักษ์…”

เมื่อฉู่ หลิวชิวค้นพบเครื่องจักรสงครามของออร์คก็ถึงกับผงะ “จริงด้วย”

เสี่ยว อาจินมองไปที่ฉู่ หลิวชิวก่อนจะพูดว่า "หยุดพูดเรื่องไร้สาระซักที คุณเป็นพวกปอดแหกรึไง คิดแผนรับมือได้แล้ว”

“ผมจะคิดแผนได้ยังไง? เราต้องติดตามเจ้าชาย” ฉู่ หลิวชิวไม่เพียงเป็นผู้นำของสโมสรกลอรีเท่านั้น แต่เขายังเป็นนักวางกลยุทธ์หลักของเกมเสมือนจริงอีกด้วย มันน่าเสียดายที่เขาไม่ได้มีแผนการที่ดีใด ๆ

ผู้เล่นไม่ได้มีแผนใด ๆ

แต่วิลเลียมมีแผน!

เขาเผยแพร่ภารกิจเพิ่มเติม

ผู้เล่นทุกคนถึงกับผงะเมื่อเห็นข้อมูลภารกิจ

[การต่อสู้ล้างผลาญ: ผู้ถูกเลือกที่กล้าหาญ วิลเลียม แบล็คลีฟรู้เกี่ยวกับความสามารถในการฟื้นฟูของคุณ ใช้ประโยชน์จากการฟื้นฟูของคุณเพื่อรับมือกับลูกศรและหินของออร์คจำนวนครึ่งหนึ่ง]

[แนะนำภารกิจ: โปรดทำตัวเป็นทหารที่พร้อมสังเวยชีวิต]

[ความยากของภารกิจ: C]

[รางวัลภารกิจ: คะแนนประสบการณ์ 0 ~ ???]

[รางวัลภารกิจ:คะแนนประสบการณ์สมทบ 0 ~ ??? ]

ผู้เล่นต่างพูดไม่ออกเมื่อเห็นภารกิจใหม่ การแนะนำภารกิจที่ได้รับจากเกมนั้นซุกซนเกินไปหรือไม่?

ผู้เล่นถอนหายใจ เกมนี้สมจริงเกินไป แม้แต่ NPC ก็เริ่มใช้ประโยชน์จากความสามารถในการฟื้นฟูของผู้เล่น

สถานการณ์นี้เกิดขึ้นในอาณาจักรเหล็กด้วยดังนั้นผู้เล่นจึงไม่แปลกใจเท่าไหร่นัก

ไม่มีผู้เล่นคนใดปฏิเสธภารกิจ

ฉู่ หลิวชิวเป็นคนฉลาด เขามีความคิด เขาสามารถถอดอุปกรณ์ของเขาก่อนที่จะส่งตัวเองไปตายได้หรือไม่?

เขาปรากฏตัวข้างๆวิลเลียมและพูดว่า “เจ้าชายวิลเลียม ผมขอฝากอุปกรณ์ไว้ในความดูแลขององครักษ์ส่วนตัวของคุณได้ไหม”

"อา?“วิลเลียมขมวดคิ้ว แต่ก็พยักหน้าและพูดว่า”ได้สิ…”

เขารู้ชะตากรรมที่น่าเศร้าของผู้เล่นเพราะ NPC ไม่ใช่คนโง่ ...

ฉู่ หลิวชิวมอบอุปกรณ์ให้อยู่ในความดูแลขององครักษ์ส่วนตัว 500 คนของเจ้าชายวิลเลียม เขาต้องการความกล้าที่จะต่อสู้กับบทสรุปที่ไม่สามารถทำลายได้ของเขา

เมื่อผู้เล่นคนอื่น ๆ เห็นกลเม็ดของฉู่ หลิวชิว พวกเขาก็ยกนิ้วให้ “ฉู่ หลิวชิวยอดเยี่ยมมาก คุณคิดได้ไงเนี่ย”

"คุณเจ๋งมาก เราจะให้การสนับสนุนและให้คุณเป็นมืออาชีพระดับสามดาวอันดับต้น ๆ ”

ฉู่ หลิวชิวลูบผมที่ผอมบางของเขาและหัวเราะเสียงดัง "ขอบคุณ โปรดให้การสนับสนุน เสี่ยว อาจินคนสวยของฉันด้วย ฉันเป็นคุณลุงวัยกลางคนและแก่เกินกว่าจะมีชื่อเช่นนี้”

"ความคิดของคุณดีนี่" เสี่ยว อาจินถอดอุปกรณ์และอาวุธของเธอออกพร้อมกับปิดหีบด้วยมือทั้งสองข้าง เธอต้องการที่จะหยุดดวงตาที่อ่อนล้าเหล่านั้นจากการจ้องมองเธอ

ผู้เล่นคนอื่น ๆ ทั้งหมดเริ่มส่งมอบอุปกรณ์ของตน เนื่องจากมีอุปกรณ์จำนวนมากเกินไปเจ้าหน้าที่บันทึกจึงต้องใช้ขนนกเพื่อบันทึกรายการอุปกรณ์ ...

พวกออร์คสับสนกับการกระทำของศัตรู

พวกเขากำลังจะต่อสู้ เหตุใดศัตรูของพวกเขาจึงถอดอุปกรณ์ออก?

พวกเขากำลังดูถูกออร์คหรือเปล่า?

อาร์เลสโกรธมาก เขาต้องการเห็นสีหน้าหวาดกลัวของทหารรับจ้างที่กล้าหาญเหล่านี้

ผู้เล่นหยิบก้อนหินและกิ่งไม้ขึ้นมา ก่อนจะพุ่งเข้าหาพวกออร์ค

หินจากหนังสติ๊กตกลงมาจากท้องฟ้าเหมือนฝนดาวตก

เสียงดังไม่หยุดหย่อน

เหมือนกับแผ่นดินไหว

ลูกธนูพุ่งทะลุท้องฟ้าและทะลุผู้เล่นเจ็ดถึงแปดคนในนัดเดียว

แสงวาบสีขาวปรากฏขึ้นในสนามรบ

ทหารรับจ้างใหม่ปรากฏตัวใกล้กับธงกองทัพ จากนั้นพวกเขาก็พุ่งเข้าสู่สนามรบอีกครั้ง

อาร์เลสตกตะลึง

“ผู้ถูกเลือกงั้นรึ?” เขาสูดอากาศเย็น ๆ และระลึกถึงเจตจำนงของสวรรค์

“ข้าไม่เชื่อว่าพวกมันจะมีการฟื้นคืนชีพอย่างไม่จำกัด ฆ่าพวกมันซะ ชะลอการยิงธนูและหน้าไม้ ให้พวกมันเข้ามาใกล้ ๆ แล้วฆ่าพวกมันด้วยดาบ” อาร์เลสหัวเราะอย่างเย็นชา “แกมีกลเม็ดของแก แต่ข้ามีกลยุทธ์”