บทที่ 144 : ค่าจ้างของกำลังเสริม

ในฐานะบอสระดับรีเจนดารี วิลเลียมสามารถปราบออร์คระดับเริ่มต้นและระดับกลางได้โดยไม่ต้องใช้อาวุธใด ๆ

วิลเลียมมั่นใจ

เขาเปิดใช้งานโล่พลังต่อสู้ ก่อนจะกำหมัดแน่น

รูปแบบการป้องกันของกองทัพออร์คไม่มีประโยชน์อะไรกับเขา เขาเป็นเหมือนกับมังกรดุร้ายที่ไม่มีใครหยุดยั้งได้

กองกำลังของออร์คทั้งสามไม่ได้ปราศจากผู้บังคับบัญชาที่ทรงพลัง

ออร์คขาวระดับอีปิคพุ่งเข้ามาและฟันดาบใส่วิลเลียม ก่อนที่พลังของดาบจะถูกปลดปล่อยพื้นดินก็แยกออก พลังนั้นน่ากลัวมาก

แต่วิลเลียมหลบได้ทัน

เขาคว้าแขนของออร์คขาวเอาไว้ ก่อนจะเหวี่ยงมันออกไป!

ตู้ม!

ออร์คขาวกระเด็นเข้ามาในกำแพงเมืองเหมือนกระสุนที่ถูกยิงออกจากปืนใหญ่

วิลเลียมไล่ตามมาอย่างดุดัน เขาต้องการต่อยออร์คขาวตนนี้ก่อนที่มันจะมีเวลาฟื้นตัว

พลังจากหมัดของเขาทำลายกำแพงพังไปครึ่งแถบ

"ฆ่ามันซะ" ออร์คเลเวล 40 กลุ่มหนึ่งฉวยโอกาสนี้เข้าโจมตีวิลเลียม

ตู้ม ตู้ม ตู้ม

วิลเลียมตอบแทนพวกมันโดยไม่สนใจใยดีเท่าไหร่นักพลางใช้พลังต่อสู้ปัดป้องคมดาบที่กวัดแกว่งเข้ามา พวกออร์คที่ได้รับผลตอบแทนเป็นสายฟ้าฟาดก็ชักกระตุกเป็นท่าเต้นพึลึก ๆ ดูเข้าท่าเลยทีเดียว...

วิลเลียมมุ่งเน้นไปที่เป้าหมายเพียงหนึ่งเดียวของเขาในขณะที่กำลังโจมตีออร์คขาว

เสียงดังก้องไปทั่วทุกทิศทาง

ออร์คขาวถูกทุบตีจนน่วมก่อนที่วิลเลียมจะเตะเขาอย่างรุนแรง การเตะครั้งนั้นทำให้เขากระเด็นไปล้มทับกลุ่มออร์คที่อยู่ข้างหลัง

วิลเลียมหยิบดาบที่อยู่บนพื้นขึ้นมา เพียงแสงวาบวับผ่านไปคราเดียวบาดแผลก็ปรากฏบนร่างกายของออร์คจำนวนมาก

ออร์คระดับมาสเตอร์เข้าฟันที่ศีรษะของวิลเลียม แต่เขาคว้าข้อมือออร์คได้ทันก่อนจะพุ่งเข้าใส่กองทัพออร์ค! โดยที่ไม่มีใครสามารถหยุดยั้งเขาได้!

ออร์คระดับอีปิคอีกตัวหนึ่งเข้าโจมตีวิลเลียมขณะที่ออร์คระดับมาสเตอร์จำนวนมากล้อมรอบเขา

ปัง

ทันใดนั้นคลื่นพลังงานสีน้ำเงินที่มีรัศกว่า 17 เมตรก็แผ่ออกมา

ในขณะนั้น

ออร์คหลายร้อยตัวกระเด็นไปในอากาศ วิญญาณโปร่งแสงนับไม่ถ้วนหายไปในอากาศ เบาบางราวกับซากศพที่โปรยปรายลงมาจากท้องฟ้า มันทำให้ออร์คที่เหลือตัวแข็งทื่อ

ฉากนั้นสร้างความหวาดกลัวให้กับพวกเขามาก

ผู้เล่นและผู้คนจากเผ่ามีปีกที่อยู่บนเชิงเทินต่างอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ

ผู้เล่นสองสามคนที่กำลังถ่ายทอดสดอยู่รู้สึกตื่นเต้นมาก พวกเขาสังเกตเห็นความคิดเห็น 666 ที่ด้านล่างขวาของหน้าจอไหลเป็นสาย พวกเขารู้ทันทีว่านี่คือสิ่งที่ผู้ชมต้องการได้เห็น

ฉู่ หลิวชิวเกาผมที่ผอมบางของเขาก่อนจะถอนหายใจขณะที่คิดว่า “เมื่อก่อนตอนที่ฉันดูวิดีโอของเขา ฉันรู้ว่าลอร์ดวิลเลียมแข็งแกร่งมาก แต่ตอนนี้เมื่อฉันได้เห็นถึงอำนาจที่แท้จริงของท่านลอร์ดเป็นการส่วนตัวแล้ว มันก็เป็นเรื่องที่เหลือเชื่อมาก”

“วิลเลียม หัวหน้าทีมของเราเป็นบอสระดับรีเจนดารีของเวอร์ชันล่าสุด พลังต่อสู้ของเขาไม่เป็นสองรองใคร แค่ใช้จำนวนเข้าสู้ไม่ทำให้เขาพ่ายแพ้หรอก” ฉางหลี จิ่วเกอพยักหน้าเห็นด้วย พวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมทหารรับจ้างรุ่งอรุณ ดังนั้นพวกเขาจึงต้องการให้วิลเลียมแข็งแกร่งขึ้น

ผู้เล่นหวังว่าวิลเลียมจะไม่ถูกฆ่าตายในแผนการเพราะพวกเขาจะต้องอับอายเป็นอย่างมาก

เสี่ยว อาจินเหลือบมองทั้งสองคน เธอปลดดาบออกแล้วพูดว่า “ทำไมพวกคุณไม่ไปต่อสู้ด้วยล่ะ? คุณกำลังรอให้หัวหน้าทีมวิลเลียมฆ่าออร์คแทนเราทั้งหมดเลยรึไงกัน?”

“ได้เลยครับรองหัวหน้า เราแค่ฟุ้งซ่านไปหน่อย ไปเก็บเงินกันเถอะ !!” ผู้เล่นมืออาชีพเลียริมฝีปากขณะที่เขาปลดดาบแล้วพุ่งเข้าใส่ศัตรู

ผู้วิเศษสองสามคนที่เพิ่งฟื้นขึ้นมาโยนลูกไฟ ลูกศรเยือกแข็งและมีดลมขึ้นไปบนท้องฟ้า พวกเขาหวังว่าการโจมตีด้วยเวทย์มนตร์เหล่านี้สามารถใช้หลักการพลศาสตร์ แรงโน้มถ่วงและแรงเฉื่อยเพื่อเคลื่อนที่ผ่านไปได้...

การโจมตีทางเวทย์มนตร์ของพวกเขาจะกระทบผู้เล่นคนอื่นหรือไม่นั้นนักเวทย์ไม่สนใจ

วิลเลียมสู้รบเพียงลำพังและขัดขวางการจัดขบวนของกองทัพออร์ค ผู้เล่นหลายแสนพุ่งไปข้างหน้าเหมือนแตนขณะที่พวกเขาโจมตีอย่างเมามัน

เสี่ยว อาจินเป็นผู้เล่นที่ร่ำรวย เธอมีชุดอุปกรณ์คุณภาพระดับทองสำหรับฉางหลี จิ่วเกอ และอีกชิ้นหนึ่งสำหรับตัวเธอเอง

มันง่ายมาก

เธอร่ำรวยมากจนสามารถเลือกได้ตามใจชอบ

เนื่องจากอุปกรณ์ของเธอและอาชีพลับในฐานะผู้ถือโล่ระดับมาสเตอร์ เธอจึงพุ่งตัวไปแถวหน้าดั่งมังกรน้ำสีเงิน เธอใช้โล่และอาวุธคุณภาพระดับทอง วิธีที่เธอต่อสู้นั้นน่าประทับใจ

ฉางหลี จิ่วเกอ มืออาชีพที่แข็งแกร่งที่สุดในสโมสรกลอรียังแสดงพลังการต่อสู้ที่น่าประทับใจของเขาออกมา

แม้ว่าคุณสมบัติของเขาจะไม่ได้รับการอัพเกรดอย่างเต็มที่ เนื่องจากอาชีพระดับอีปิค แต่เขาก็มีข้อได้เปรียบเป็นทักษะ เขาฟาดฟันอย่างเมามันและสังหารออร์คไปหลายตัวด้วยท่าระเบิดของเขา

แล้วฉู่ หลิวชิวล่ะ?

แม้ว่าเขาจะมีอุปกรณ์ระดับเงินเพียงครึ่งชุดและอาวุธระดับเงิน แต่ทักษะของเขาก็ยอดเยี่ยม เมื่อสบโอกาสก็จะแทงหัว เชือดคอ แทงหัวใจ เขาดูช้า แต่ก็ไม่เสียแรงเปล่า เขาสามารถจัดการพวกออร์คได้อย่างรุนแรง

เมื่อสหายของเขาประสบปัญหา เขาจะตัดหัวฝ่ายตรงข้ามก่อนที่จะหลุดออกไป ความสามารถของเขาน่าประทับใจ เขาเปรียบได้กับวิลเลียมในชีวิตก่อนหน้านี้ที่ชอบตัดหัวคู่ต่อสู้

ด้วยอุปกรณ์ที่ดีและบอสที่ทรงพลังที่นำไปสู่สงคราม ผู้เล่นมืออาชีพจึงฝ่าแนวป้องกันของออร์ค

วิลเลียมเข้าใจว่าออร์คเลือกผู้ที่อ่อนแอเท่านั้น การโจมตีเมืองเป็นเรื่องยาก หลังจากการโจมตีสองครั้งที่ด้านข้าง พวกออร์คกำลังจะล่าถอย

ผู้บัญชาการออร์คตระหนักถึงสถานการณ์ที่เลวร้าย เขานำทหารของเขาหลบหนี

ออร์คตนอื่นค้นพบว่าผู้บัญชาการกำลังหลบหนีก็ทำให้ขวัญกำลังใจของพวกเขาลดลง  ออร์คทั้งหมดหนีไปในขณะที่ถูกไล่ตามโดยผู้เล่น

พวกออร์คถอยกลับเข้าไปในป่า แต่ผู้เล่นพุ่งเข้าใส่เหมือนแตนและเริ่มสนุกสนานในการฆ่า

วิลเลียมไม่มีความตั้งใจที่จะหยุดยั้งผู้เล่นที่บ้าคลั่งจากการสังหารออร์ค

ทำไมเขาต้องออกคำสั่งที่ขัดกับความประสงค์ของพวกเขาด้วยล่ะ?

นั่นจะทำให้ความพยายามของพวกเขาเสียเปล่า

มันเป็นไปไม่ได้ที่จะไปบอกผู้เล่นว่าต้องทำอย่างไร เขาทำได้แค่อดทนรอที่จุดติดธงกองทัพของพวกเขาและรอให้ผู้เล่นฟื้นขึ้นมา...

หลังจากการต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่

กองทัพออร์คทั้งสามมีผู้บาดเจ็บ 2,000 ตน ชาวมีปีกได้ฆ่าพวกมันไปส่วนหนึ่งในขณะที่วิลเลียมคนเดียวฆ่าออร์คไปครึ่งหนึ่ง ส่วนที่เหลือของออร์คที่ถูกทารุณโดยผู้เล่น

เอริคเป็นรองผู้บัญชาการ เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจขณะที่พูดว่า “ผู้ถูกเลือกนั้นไร้ระเบียบวินัยเกินไป แม้ว่าทหารรับจ้างจะเคลื่อนไหวช้า แต่ผู้ถูกเลือกจะทำตามที่ต้องการได้อย่างไร? เรามีโอกาสที่จะกำจัดพวกออร์คทั้งหมด แต่เนื่องจากความไร้วินัยของพวกเขาจึงลงเอยด้วยวิธีนี้”

วิลเลียมยิ้มและพูดว่า “แต่พวกเขามีความสามารถในการฟื้นฟู ให้พวกเขาสั่งสมประสบการณ์มากขึ้นหน่อยก็สามารถเป็นหน่วยที่ใช้งานได้แล้ว”

สถานการณ์ของผู้เล่นนั้นเรียบง่าย

พวกเขาเพิ่งเล่นเกม สมาชิกรุ่นเก๋าและมือใหม่ของกิลด์ไม่ได้เรียนรู้ที่จะร่วมมือกัน พวกเขาจึงไม่สามารถบุกโจมตีในรูปแบบที่ดีได้

เมื่อผู้เล่นเสียชีวิตหลายครั้งเข้าก็จะเข้าใจถึงความสำคัญของรูปขบวน แม้ว่าวิลเลียมจะไม่ได้พูดอะไรสักคำพวกเขาก็จะได้เรียนรู้ยุทธวิธีการรบของกองทัพปกติ

ผู้เล่นไม่ได้โง่เขลา

ผู้เล่นฮึกเหิมเพราะพวกเขาไม่จำเป็นต้องจ่ายเงินจำนวนมากสำหรับความตาย แต่…วิลเลียมไม่ได้คาดหวังอะไรจากผู้เล่นมากนัก…

เมื่อชาวมีปีกเปิดประตูเมืองของพวกเขา

วิลเลียมนำกองทัพเข้าเมือง

ผู้อาวุโสและผู้นำของชาวมีปีกยืนอยู่บนเชิงเทิน พวกเขามองผู้ถูกเลือกและผู้เล่นที่มีปีกอย่างหวาดกลัว

ไม่มีคนถูกเลือกเกิดในชนเผ่าของชาวมีปีก

ผู้เล่นจะเกิดในหมู่บ้านเริ่มต้นในอาณาจักรเหล็ก, อาณาจักรลาวาดำ และเมืองรุ่งอรุณเท่านั้น ผู้เล่นต้องค้นหาเผ่าและกลุ่มที่เป็นกลางเหล่านี้ด้วยตัวเอง

ผู้เล่นเข้ามาในเมืองอย่างมีความสุขเมื่อพวกเขาค้นพบโลกใหม่ อาคารของชาวมีปีกมีความพิเศษ พวกเขาถูกสลักไว้ที่ด้านข้างของหน้าผาสูงชัน

บ้านถูกสร้างขึ้นโดยใช้หินสีขาวพิเศษ ดูเหมือนพระราชวังในสวรรค์

สะพานและโซ่ที่แขวนอยู่เต็มเมืองลอยอยู่กลางอากาศ ทำให้ผู้เล่นรู้สึกสดชื่น

ชาวมีปีกกระพือปีกขณะที่พวกเขาลงมา พวกเขาดูน่าสนใจพอ ๆ กับเอลฟ์

“เรายินดีต้อนรับลอร์ดแห่งเมืองรุ่งอรุณและกำลังเสริมของเขา”

วิลเลียมพยักหน้าและเดินเข้าไปในเมือง ได้เวลาหารือเกี่ยวกับราคาในการนำกำลังเสริมของเขามาเสียที!