บทที่ 141 : กลับเมือง

ภารกิจระดับ S [สงครามแห่งอำนาจ]

ในช่วงเวลาสั้น ๆ วิลเลียมได้ทำภารกิจที่สองสำเร็จ นั่นคือนำทหารรับจ้าง 50,000 นายไปสังหารออกัสติน

เขาได้รับค่าประสบการณ์มามากมาย แต่ตอนนี้มันยังไม่ค่อยมีประโยชน์สำหรับเขานัก

พระอาทิตย์กำลังลาลับฟ้า

วิลเลียมมาถึงประตูเมือง ผู้คุ้มกันสาวสวยสังเกตเห็นลอร์ดวิลเลียมที่เปื้อนเลือดจึงรีบเข้าไปช่วย

โชคดีที่มีผู้เล่นมากมายอยู่รอบ ๆ …

วิลเลียมล้มเลิกความคิดที่จะแสร้งทำเป็นหมดแรงและพิงผู้คุ้มกันหญิง เขาเข้ายึดดาบของผู้คุ้มกันเอาไว้และใช้มันเพื่อสลายฝูงชน จากนั้นเขาก็ไปยังจุดหมายต่อไปคือกระท่อมนักทำนายโดยไม่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้า

ผู้เล่นในเมืองรุ่งอรุณเฝ้าดูวิลเลียมจากไป การถกเถียงปะทุขึ้นในฟอรัม วิดีโอของ [การต่อสู้ของบอสระดับรีเจนดารี] ถูกโพสต์บนกระดานสนทนาเพื่อให้ทุกคนได้รับชม

วิดีโอที่ถ่ายนั้นวุ่นวายและมีข้อบกพร่องมากมาย

ผู้เล่นที่ถ่ายวิดีโอนั้นได้เสียชีวิตในการต่อสู้

แต่ด้วยความช่วยเหลือของการตัดต่อ วิดีโอที่ถ่ายได้กลายเป็นภาพยนตร์ต่อสู้ที่น่าตื่นเต้น

ลอร์ดแห่งเมืองรุ่งอรุณต่อสู้กับบอสทั้ง 20 คนแห่งอาณาจักรเหล็กด้วยตัวเขาเอง

“หลังจากดูคลิปนี้จบแล้วคุณก็จะเข้าใจเอง การต่อสู้ผ่านไปเพียง 5 นาทีท่านลอร์ดก็สามารถกุมชัยชนะไว้ได้เหนือเหล่ามนุษย์ เขาต่อสู้กับบอสระดับรีเจนดารีหนึ่งคน นักรบระดับอีปิคเจ็ดคนและศัตรูอีกมากมาย เขายังฆ่าพวกมันไปหลายคนอีกด้วย”

“ออกัสตินน่าประทับใจมาก เขาเป็นไอดอลธาตุไฟของเรา แต่ฉันไม่คิดว่าเขาจะตาย…”

“น่าเสียดายที่การต่อสู้ระหว่างออกัสตินและวิลเลียมไม่ถูกถ่ายเอาไว้ ไม่อย่างนั้นมันจะน่าตื่นเต้นมาก”

ผู้เล่นกระตือรือร้นขณะที่พวกเขาพูดคุยเกี่ยวกับการต่อสู้ครั้งนี้

กระดานสนทนาก็เต็มไปด้วยข้อโต้แย้ง ผู้เล่นของอาณาจักรเหล็กต่างสาปแช่งและก่นด่า พวกเขายืนกรานว่าวิลเลียมอาจจะใช้วิธีลับๆเพื่อฆ่าออกัสติน

แต่ผู้เล่นของเมืองรุ่งอรุณและอาณาจักรลาวาดำอยู่ฝ่ายเดียวกัน พวกเขาต่างไม่เห็นด้วยกับผู้เล่นของอาณาจักรเหล็ก

วิลเลียมเป็นหัวหน้ากองกำลังและเหนือกว่า เขาเป็นบอสที่นำพวกเขาไปสู่ชัยชนะในสงคราม

ผู้เล่นบางคนโพสต์รูปภาพและวิดีโอของลอทเนอร์เพื่อพิสูจน์ว่าไม่มีใครช่วยเหลือวิลเลียม สถานการณ์ตอนนี้กลายเป็นการสืบสวนหาความจริงตอนหนึ่งของเชอร์ล็อค โฮล์มส์ไปแล้ว

ผู้เล่นของอาณาจักรเหล็กดื้อรั้น พวกเขาปฏิเสธที่จะฟังคำอธิบายใด ๆ

ผู้เล่นชื่อ 'แสงแห่งความอิสระ' สร้างโพสต์ที่เป็นดั่งการจุดชนวนระเบิด!

“กองทัพอิสระจะพ่ายแพ้แก่ขุนนางหรือไม่?”

เนื้อหาของโพสต์มีความซับซ้อน

มันวิพากษ์วิจารณ์ขุนนางและชี้ให้เห็นจุดที่ไม่ดี โพสต์ยังเปิดเผยถึงการถูกกดขี่ของ NPC ที่เป็นทาสและสามัญชน

เนื่องจากผู้เล่นเป็นผู้ถูกเลือก พวกเขาจึงถือเป็นผู้กอบกู้โลก พวกเขาไม่ควรเมินต่อความทุกข์ทรมานของ NPC

ผู้เขียนชี้ให้เห็นว่าวิลเลียมเป็นเพียงผู้นำทหารรับจ้างที่สู้รบเพื่อความโกลาหล

เขายังเขียนด้วยว่าแม้ว่าวิลเลียมจะเป็นลอร์ดที่เป็นกลาง แต่เขาก็สร้างกองกำลังทหารรับจ้างรุ่งอรุณนอกรีตเพื่อเก็บเกี่ยวผลกำไรจากสงคราม

ผู้เล่นจากอาณาจักรเหล็กมองว่านี่เป็นโอกาสที่จะเพิ่มกำลังใจในการทำงานและตอบกลับกระทู้ พวกเขายังใช้ประโยชน์จากโอกาสในการดึงดูดผู้เล่นให้เข้ามาในกลุ่มของตนมากขึ้น

และต่อหน้าคำวิจารณ์ใด ๆ

พวกเขาใช้หลักศีลธรรมเพื่อส่งเสริมสาเหตุของพวกเขา มันยังชักชวนให้ผู้เล่นหลายคนเข้าร่วม …

แต่โพสต์นี้สร้างขึ้นเพื่อดึงดูดผู้เล่นมือใหม่

สำหรับผู้เล่นที่เข้าร่วมกองกำลังทหารรับจ้างรุ่งอรุณแล้ว โพสต์จะไม่มีผลใด ๆ ต่อพวกเขา

ก็ช่วยไม่ได้

สิทธิประโยชน์ในกองกำลังทหารรับจ้างรุ่งอรุณนั้นมากมายเกินไป!

ดังนั้นผู้เล่นจึงไม่ต้องการออกจากกองกำลงัแห่งนั้น

สำหรับสมาชิกของสโมสรกลอรี่และสโมสรความรุ่งเรืองแห่งสหัสวรรษแล้ว พวกเขาไม่ได้สนใจโพสต์ดังกล่าว แต่พวกเขารู้สึกมั่นใจในการรับใช้วิลเลียมมากขึ้น

ผู้เล่นของเมืองรุ่งอรุณตอบโต้กลับด้วยการโพสต์วิดีโอที่แสดงให้เห็นถึงฉากที่สวยงามรวมถึงกฎหมายและระเบียบที่ดีในเมือง

พวกเขายังกล่าวว่าในเมืองรุ่งอรุณนั้นไม่มีทาส มีแต่สาวสวยๆและชายหนุ่มหล่อล่ำเท่านั้น!

วิลเลียมเปิดประตู เขาดูซีดเซียวราวกับวิญญาณจนทำให้โมเสสตกใจ เขาเกือบจะเหวี่ยงแมวใส่หน้าวิลเลียม

ขณะที่เขามองดูการกระทำของโมเสส วิลเลียมไม่รู้สึกขบขัน "ท่านจะทำอะไร? จำเราไม่ได้เหรอ?”

“ใช่… นั่นเพราะท่านน่าเกลียดเกินไป จนข้าไม่อยากจะเสวนาด้วย” โมเสสหลงใหลในความสะอาด เขาสนใจเฉพาะเรื่องที่ปรากฏไม่ใช่สถานะหรือความสามารถ

วิลเลียมไม่รำคาญที่จะตำหนิเขา เขาโยนศพของออกัสตินลงบนพื้น

โมเสสสังเกตเห็นศพ เขาเลิกคิ้วแล้วถามว่า “นั่นอะไร”

“จิตวิญญาณของเขายังไม่สลายไป ท่านสามารถชุบชีวิตเขาได้ไหม?”

“ทำไม?”

“เขาแข็งแกร่ง ถ้าท่านชุบชีวิตเขาขึ้นมา เขาอาจจะสามารถช่วยเหลือเราได้” วิลเลียมขมวดคิ้ว ตอนแรกเขาคิดว่าจะใช้การควบคุมวิญญาณ

แต่ออกัสตินที่เอาแต่ใจไม่สามารถควบคุมได้

แต่มันจะแตกต่างออกไปถ้าออกัสตินฟื้นขึ้นมา …

บางทีเขาอาจสูญเสียความทรงจำ จากนั้นวิลเลียมก็สามารถควบคุมเขาได้อย่างง่ายดาย

วิลเลียมมั่นใจว่าโมเสสมีความสามารถในการลบความทรงจำของออกัสติน

น่าเสียดายที่โมเสสจอมขี้เกียจเพียงแค่ยักไหล่ เขาโบกมือถามวิลเลียมว่า “ทำไมข้าถึงต้องพยายามชุบชีวิตเขาด้วยล่ะ”

วิลเลียมนั่งลงบนเก้าอี้ เตะใบหน้าของออกัสตินขณะที่เขาตอบว่า “ท่านต้องการอะไร?”

โมเสสยิ้มและพูดว่า “เขายังไม่ตายอย่างสมบูรณ์ ข้ายังสามารถมองเห็นวิญญาณของเขาได้…”

“โอ้” วิลเลียมขยับขาอย่างรวดเร็ว

ในท้ายที่สุด

แกร็ก

เมื่อเขาลุกขึ้น เขาก็หักนิ้วของออกัสตินที่เผยให้เห็นกระดูกที่อยู่ใต้เนื้อ

วิลเลียมยิ้มอย่างเชื่องช้าไปยังศพของออกัสตินเพื่อแสดงความขอโทษ …

“หึๆ…” โมเสสยิ้มพลางส่ายหัว เขาแทบจะเห็นออกัสตินในสภาพวิญญาณบ้าดีเดือด

"บอกเรามาว่าท่านต้องการอะไร?" วิลเลียมนึกถึงสมบัติที่เขามีอยู่ เขาสงสัยว่าจริงๆแล้วโมเสสต้องการอะไรและการชุบชีวิตออกัสตินจะคุ้มค่าหรือไม่

“เลือดมังกรที่เหลือ? หรือร่างกายของเรา…”

โมเสสไม่สามารถอ่านใจของวิลเลียมได้ เขาเลิกคิ้วขณะเก็บศพของออกัสตินและยิ้มอย่างร้ายกาจให้วิลเลียม “ข้าจะชุบชีวิตเขาให้ฟรีๆ แต่ท่านต้องให้ข้าใช้เขาก่อน”

“…” วิลเลียมขมวดคิ้วอีกครั้ง

"นานแค่ไหน?"

“มากที่สุดหนึ่งปี อย่างน้อยสองเดือน แต่อย่าตั้งความหวังไว้สูงเกินไป” โมเสสมีความก้าวหน้าบางอย่างในการทดลองเวทย์วิญญาณของเขา

มันจะต้องให้ความสำคัญอย่างมาก

ออกัสตินเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดที่จะเป็นหนูทดลองของโมเสส

“เขาจะกลายเป็นคนปัญญาอ่อนหรือเปล่า?” วิลเลียมถามด้วยความกังวล มันไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเขาที่จะได้นักรบระดับรีเจนดารีและจะเป็นเรื่องที่น่าเสียดายอย่างยิ่งหากเขาสูญเสียโอกาสที่จะใช้งานอีกฝ่ายอย่างถูกต้อง

“อืม... หากวิญญาณของเขาถูกกระชากออกไป เขาจะเป็นคนปัญญาอ่อนแน่นอน จากนั้นเขาจะกลายเป็นหุ่นเชิดที่มีประสบการณ์ในการต่อสู้” โมเสสตัดการเชื่อมต่อจิตวิญญาณของออกัสตินที่คนปกติมองไม่เห็น จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปในห้องทดลองส่วนตัวของเขาที่วิลเลียมไม่เคยเข้ามาก่อน

วิลเลียมเหลือบมองแมวดำหน้าบึ้งก่อนจะจากไป…

การกระทำของโมเสสได้ตัดความเชื่อมโยงระหว่างเกอเธ่นาซิสและออกัสติน

เกอเธ่ นาซิสซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายร้อยไมล์จู่ ๆ ก็ถูกโจมตีอย่างหนัก เขาตัวสั่นในขณะที่เลือดออกจากปาก เขาใช้เวลาครึ่งชั่วโมงในการฟื้นตัว

“แม่งเอ้ย ไปปลุกใจขุนนางในอาณาจักร ข้าจะประกาศสงครามภายในหนึ่งเดือน!” เกอเธ่ นาซิสประกาศเกรี้ยว

เสียงของเขาดังก้องไปทั่วทั้งวัง

แต่ไม่มีใครกล้าพูดอะไรสักคำ