บทที่ 119 : เกมเบต้าเปิดตัว

วิลเลียมนั่งบนเก้าอี้โยกที่ระเบียง เขาเหมือนปลาเค็มที่กำลังตากแดดอยู่ด้านหนึ่งและกำลังจะตากแดดอีกด้านหนึ่ง

สองวันนี้เขาออกอาการแปลก ๆ เขารู้สึกกระสับกระส่ายและมีความรู้สึกหลากหลาย..

เหตุผลน่ะเหรอ? เกมเบต้ากำลังจะเปิดตัวยังไงล่ะ

“ในเวลาเพียงหนึ่งปี เมืองชายแดนแห่งนี้ซึ่งมีประชากรเพียงไม่กี่พันคนได้พัฒนาเป็นเมืองใหญ่ที่สามารถแข่งขันกับอาณาจักรมนุษย์ทั้งสองได้ ตอนนี้ช่วงเวลาที่สำคัญที่จะกำหนดชะตากรรมของเมืองรุ่งอรุณมาถึงแล้ว”

วิลเลียมกลอกตาและลุกขึ้นยืนช้าๆ เขาละสายตาไปที่การตกแต่งภายในเมือง

ยุคที่สาม 1 มีนาคม 2333 เป็นเวลา 2333 ปีแล้วที่มนุษย์เริ่มปกครองทวีปแห่งนี้

ในขณะเดียวกัน

ผู้เล่นชาวจีนเต็มไปด้วยความคาดหวัง พวกเขาได้สร้างบัญชีและเลือกเผ่าพันธุ์แล้ว แต่พวกเขาไม่สามารถปั้นรูปลักษณ์ของพวกเขาได้ พวกเขาสามารถปรับตกแต่งให้สวยงามหรือน่าเกลียดได้เพียง 20% เท่านั้น

นอกจากคนส่วนน้อยแล้ว ผู้เล่นส่วนใหญ่เลือกที่จะตกแต่งรูปลักษณ์ภายนอกให้สวยงามขึ้น 20%

เมื่อเกมเบต้าเริ่มเปิดตัว

ผู้เล่นชาวจีนหลายหมื่นคนที่รอล็อกอินเข้าสู่เกมถูกกลืนหายไปในความมืด เมื่อพวกเขาลืมตาขึ้นพวกเขาพบว่าตัวเองมีร่างกายใหม่และยืนอยู่ในพื้นที่สีขาวไร้ขอบเขต

ทันใดนั้น

ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความสดใส

ฉากคัทซีนปรากฏขึ้น เป็นวิดีโอโปรโมตเกมที่กำลังแนะนำมุมตะวันออกเฉียงใต้ของทวีปรีเจนดารี

วิดีโอแรกแสดงให้เห็นถึงราชาแห่งลาวาดำที่กำลังจะตาย เขานอนอยู่บนเตียงพร้อมกับลมหายใจเฮือกสุดท้าย

กล้องโฟกัสไปที่การแสดงออกทางสีหน้าของเจ้าชายแต่ละคน

ดูเหมือนว่า

เจ้าชายแต่ละคนจะดูมีความสุข เมื่อพ่อของพวกเขากำลังจะตาย ...

การกบฏสว่างขึ้นในใจของเหล่าผู้เล่น

ในทางตรงกันข้าม วิดีโอที่สองของเกมเบต้าไม่ได้เกี่ยวข้องกับอาณาจักรเหล็ก

แต่กลับเกี่ยวกับบุตรนอกกฎหมายของหญิงโสเภณีที่ต้องทนกับความยากลำบากเพื่อเอาชีวิตรอด วิดีโอยังแสดงให้เห็นว่าเขามองหาอาหารในถังขยะอย่างไรและเขาพบเพื่อนที่ดีที่สุดของเขาได้อย่างไร

ภาพเคลื่อนไหวเร็วมากและรวบรวมข้อมูลได้ยาก

อย่างไรก็ตามฉากสุดท้ายเป็นฉากที่น่าสนใจ

ความมืดมิด สนามรบที่ชั่วร้าย

ชายที่เต็มไปด้วยเลือด ใบหน้าของเขาเน่าเฟะจนแทบจะเห็นฟันของเขา เขากำลังพุ่งเข้าหาปีศาจราวกับว่าเขาต้องการที่จะต่อสู้กับความตาย

ในกรณีถัดไปภาพจะเปลี่ยนไปอีกครั้ง

ทิวทัศน์ตอนนี้คือท้องฟ้าโปร่งและภูเขาหิมะที่ไม่มีขอบเขตทอดยาวเหนือพื้นดิน

เสียงร้องคล้ายเสียงคำรามของมังกรใหญ่ดังก้อง การต่อสู้ระหว่างเผ่ามนุษย์และเผ่ามังกรปะทุขึ้น

ทันใดนั้นมังกรสีแดงเพลิงก็โผล่ออกมาจากถ้ำ

ชายที่ใบหน้าเสียโฉมก่อนหน้านี้มีใบหน้าที่หล่อเหลา เขากระโดดลงมาจากช่องถ้ำที่มีความสูงร้อยเมตรและเฉือนเข้าที่มังกรยักษ์ราวกับเทพเจ้าสายฟ้า ...

ฉากตัดจบลง ในขณะที่ผู้เล่นกำลังครุ่นคิดถึงฉากคัตซีนและคิดว่ามันจบแล้วและถึงเวลาเข้าเกมก็ปรากฏภาพสีน้ำมันสามภาพ

ภาพแรก

ฉากหลังคือพระราชวังของอาณษจักรลาวาดำ!

เจ้าชายของอาณาจักรลาวาดำที่เต็มไปด้วยหยาดเลือดได้เหยียบย่ำซากศพและขึ้นไปนั่งบนบัลลังก์ที่ทำจากกระดูกสีขาวได้สำเร็จ จากนั้นเขาก็มองเหยียดทุกคน

ภาพที่สอง

แสดงให้เห็นถึงบัลลังก์เหล็กที่เปื้อนไปด้วยเลือด กษัตริย์กำลังกล่าวสุนทรพจน์ในขณะที่ลูกนอกสมรสของโสเภณีกำลังนั่งอยู่หลังบัลลังก์เหล็ก เด็กคนนี้โตขึ้นเป็นเด็กหนุ่ม

เขาผ่อนคลายหมัดที่กำแน่น ถือด้ายที่พันรอบคอของกษัตริย์อย่างแน่นหนา

ภาพที่สาม

เป็นภาพของเด็กหนุ่มรูปหล่อที่สวมชุดเกราะเปื้อนเลือด ข้างตัวเขามีดาบยาวที่ส่องประกายด้วยสายฟ้าที่กำลังฟาดลงไปที่พื้น มือทั้งสองของเขาวางอยู่บนด้ามดาบขณะที่เขาจ้องมองไปทางทิศเหนือ

เบื้องหลังเขาคือเมืองแห่งรุ่งอรุณที่เปล่งประกายเจิดจรัสในคืนที่มืดมิด

ความทะเยอทะยานของวิลเลียมถูกเปิดเผยโดยปัญญาประดิษฐ์ของเกม [Gods]

ในเวลาเดียวกัน

วิลเลียมก็กำลังจ้องมองท้องฟ้าที่ระเบียง

แผงข้อมูลของเขากำลังแสดงการนับถอยหลัง

5, 4, 3, 2, 1…

ดิ๊งด่อง!

[เบต้า Gods เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ]

[เปิดใช้งานฟอรัมของผู้เล่น]

[เริ่มเปิดตัวเบต้าเวอร์ชัน 1.0 สงครามราชา]

ขณะนั้น

ท้องฟ้ามืดลงเนื่องจากแสงสีขาว ไม่ว่าจะเป็นเมืองแห่งรุ่งอรุณหรืออาณาจักรใดๆของมนุษย์ เมื่อผู้คนเห็นแสงสีขาวเหล่านั้น คำเดียวที่ปรากฏในใจของพวกเขาก็คือ -

“ผู้ถูกเลือก”

ขณะนั้น

หลายคนลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นตระหนกและมองไปที่แสงสีขาวที่ตกลงมา

จากนั้นแสงสีขาวก็หายไป

เมืองนี้เต็มไปด้วยผู้เล่นใหม่ที่สวมเสื้อผ้าดิบๆ

แต่ชาวเมืองกลับไม่ได้กลัวพวกเขามากขึ้น แต่พวกเขาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น พวกเขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าคนที่ถูกเลือกจะเป็นเพื่อนที่นุ่มนวลและเป็นมือใหม่

ขุนนางเปลี่ยนจากความกลัวไปสู่ความโลภ เมื่อพวกเขาพบว่าเพื่อนเหล่านี้ไม่มีภัยคุกคาม พวกเขาก็ตระหนักได้ว่าผู้ถูกเลือกเหล่านี้จะเป็นตัวเลือกในการเป็นทาสที่ดี ...

ผู้ถูกเลือก?

ใครกันคือผู้ที่ถูกเลือก?

เหล่าขุนนางที่มีแต่หวังผลกำไรเชื่อว่าเจตจำนงของสวรรค์เป็นเรื่องไร้สาระ

แต่ขุนนางไม่ได้เคลื่อนไหวในทันที จะเป็นอย่างไรถ้าคนที่มีหน้าตาเป็นมนุษย์มีพลังอย่างคาดไม่ถึง?

การเริ่มต้นอย่างกะทันหันของการเปิดเบต้าส่งผลกระทบต่ออาณาจักรมนุษย์อย่างมาก เหตุการณ์การทรมานผู้เล่นเกิดขึ้นได้ยาก เว้นแต่ว่าผู้เล่นเลือกที่จะเกิดในพื้นที่ของขุนนางชั่ว ...

ไม่ใช่ว่าพวกเขาต้องการที่จะสงบสุข แต่ขุนนางที่มีอำนาจและผู้เชี่ยวชาญกำลังยุ่งอยู่กับการค้นหาความหมายของผู้ที่ถูกเลือก

ทำไมผู้ที่ถูกเลือกจึงลงมาในทวีปนี้?

พวกเขาเป็นนักสู้ที่ดุร้ายงั้นหรือ?

อย่างไรก็ตามขุนนางจะไม่สนใจผู้เล่นมือใหม่เหล่านี้และปล่อยพวกเขาไป

เมื่อเบต้าเปิดตัว ฟอรัมก็เต็มไปด้วยกิจกรรมมากมาย

ผู้เล่นหญิงชื่อลิตเติลแฟรี่ผู้น่ารักสร้างโพสต์พร้อมภาพหน้าจอ เธอบอกว่า “ฉันกลัวมาก NPC เหล่านั้นจ้องที่หน้าอกของฉัน โดยเฉพาะพวกขุนนางที่แต่งตัวดีๆ การแสดงออกของพวกเขาน่ารังเกียจอย่างยิ่ง”

“โชคดีที่เสื้อผ้าของฉันไม่สามารถถอดออกได้ ไม่อย่างนั้นฉันจะรู้สึกหนาวมาก…”

“เป็นไปไม่ได้ฉันคาดเดาว่ามันน่าจะร้อนกว่านี้…”

“น้องสาวคุณอยู่ที่ไหน? ให้พี่ใหญ่ปกป้องคุณไหม มาเล่นเกมด้วยกัน ฉันจะพาคุณไปที่…”

“หากผู้เล่นชายสัมผัสหน้าอกของผู้เล่นหญิงโดยที่ไม่ได้รับการอนุญาติก็จะเหมือนกับการสัมผัสต้นกระบองเพชร พวกเขาจะเสียพลังงานชีวิต”

“ฉันสามารถยืนยันได้ ตอนที่แอบจับ 100 ครั้ง พลังงานชีวิตของฉันก็ลดลง แม้แต่คุณสมบัติของฉันก็เหลือแค่ 1 …”

“เฮ้ พวกตัณหากลับ นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการเปิดเบต้าเท่านั้น แต่คุณกลับได้ลวนลามใครบางคนไป 100 ครั้งแล้วหรอ?”

"ใช่น่ะสิ ฉันไม่สนใจเรื่องเสียพลังชีวิตและค่าสถานะหรอก ฉันสนใจการแสดงออกของผู้เล่นหญิงที่กรีดร้องมากกว่า…”

ในเมืองรุ่งอรุณ

ผู้เล่นสำรวจเมืองแห่งรุ่งอรุณด้วยความเหลือเชื่อ การเปลี่ยนแปลงของเมืองนั้นมากจนเขาอดไม่ได้ที่จะบ่นว่า “เอ้ย ฉันเคยเป็นผู้เล่นเบต้าแบบปิด มันเพิ่งครึ่งปีที่แล้วเอง เมืองแห่งรุ่งอรุณไม่ได้ใหญ่ขนาดนี้นี่นา”

“พระเจ้า ช่วยฟังสิ่งที่ NPC กำลังคุยกันสิ ท่านลอร์ดแห่งเมืองรุ่งอรุณกลายเป็นดรากอนสเลเยอร์ไปแล้วหรือ?”

"ลองดูสิ องครักษ์ในเมืองรุ่งอรุณล้วนเป็นพี่น้องมนุษย์และครึ่งเอลฟ์…”

“ขาเรียวยาวพวกนั้น…ฉันรู้สึกอยากได้สัมผัสมันสักครั้งจัง”

"อา…"

แสงสีขาวสว่างโชติช่วง

ร่างกายของผู้เล่นเสียชีวิต