21: ทายาทรวมพลัง ปล้นทองสวรรค์อีกครั้ง
21: ทายาทรวมพลัง ปล้นทองสวรรค์อีกครั้ง
หลังจากส่งพลเรือตรีวูซูกลับไปแล้ว บ้านของเอริกก็มีแขกคนใหม่มาอีก
“ผู้ว่าลอว์เหรอ?”
เอริกเกือบลืมชื่อของเขาไปแล้ว
“ผมชื่อเดียโรครับ ท่านพันโทเอริก”
อืม…จำได้แค่คำว่า “ลอว์” เองแฮะ
เอริกพยักหน้า “คุณผู้ว่าเดียโร มีอะไรหรือเปล่า?”
“ผมอยากขอความช่วยเหลือจากท่าน!” เดียโรสูดหายใจลึก สีหน้าจริงจัง น้ำเสียงก็สุภาพมาก
“ว่ามาเถอะ”
เอริกยังไม่ตอบรับแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ เพราะตอนก่อนเขาก็เคยช่วยเรื่องคนงานก่อสร้างให้
“ต้องขอบคุณท่านครับ ตั้งแต่กองทัพของท่านมาประจำที่เมืองซีฮง ก็ไม่มีโจรสลัดหน้าไหนกล้าเข้ามาเลย”
เดียโรพูดยกย่องก่อนจะเข้าสู่เรื่องสำคัญ
“วันนี้ผมมาหาท่านเพราะเรื่อง ‘ทองสวรรค์’ ที่เราต้องส่งให้รัฐบาลโลกน่ะครับ มันโดนปล้นไปแล้ว แล้วตอนนี้…พวกเขาสั่งให้เราจ่ายใหม่อีกครั้ง!”
อุ๊บ ขอโทษที เรื่องนั้นฉันเป็นคนทำเอง…
เอริกแกล้งทำหน้าครุ่นคิด “ให้พวกคุณจ่ายใหม่ทั้งหมดเลย?”
“พระราชาไม่มีเงินพอครับ ท่านเขาเลยอยากขอให้ท่านช่วยจับตัวคนร้าย—คาเปน เบจิ—ให้ได้โดยเร็วที่สุด!”
ตุ้บ!
เดียโรคุกเข่าลงทันที ขอร้องด้วยความจริงใจ
เอริกเงียบไป
ถึงเขาไม่ได้ตั้งใจ แต่ที่ไปปล้นทองสวรรค์มาก็ทำให้ประเทศนี้เดือดร้อนจริงๆ
คนที่เขาไม่ชอบคือ “รัฐบาลโลก” ไม่ใช่ราชาของรูเบค แถมพระราชาคนนั้นก็ยังเคยจ่ายค่าคนงานแทนเขาอีกด้วย
แต่…ทองพวกนั้น ฉันใช้ไปขอแต่งงานหมดแล้ว…
“ผมเข้าใจแล้ว ผมจะพยายามเต็มที่ ลุกขึ้นเถอะครับ”
เอริกยื่นมือดึงเขาขึ้น แล้วก็โดนขอร้องอยู่นานครึ่งชั่วโมงกว่าจะยอมกลับ
เมื่อกลับมาที่ห้องรับแขก เรจูก็นั่งอ่านหนังสืออยู่บนโซฟา
“เป็นอะไรเหรอคะ ที่รัก? หน้าคุณดูเครียดๆ นะ”
“รัฐบาลโลกนี่ไม่อายบ้างเลย…”
เอริกเล่าเรื่องทั้งหมดให้เธอฟัง เขาไม่ปิดบัง เพราะเรจูก็รู้เรื่องเขาดีอยู่แล้ว
“แล้วคุณจะทำยังไงต่อ?” เรจูปิดหนังสือ แล้วเสนอขึ้นว่า “ให้ฉันไปคุยกับพ่อไหม? เอาทองพวกนั้นกลับมาเป็นของขวัญแต่งงานก็ได้”
เอริกพูดไม่ออก
ว่าแล้วเชียว ลูกสาวแต่งออกไปก็เหมือนน้ำสาดออกนอกบ้านจริงๆ!
เพิ่งจะแต่งงานกันไม่กี่วัน เรจูก็เริ่มเข้าข้างพ่อแล้ว
“ไม่ต้องหรอก เอาทองกลับมาก็ช่วยอะไรไม่ได้ ถ้าไม่จับตัวเบจิ ทองก็คืนไม่ได้เหมือนเดิม”
“งั้นจะทำยังไงล่ะ?” เรจูถาม
“ไม่ต้องสนใจแล้ว” เอริกยิ้มเย็น “ถ้าพวกเขาจะให้ประเทศรับผิด ก็ต้องให้ทุกประเทศรับผิดไปเลย!”
“ฉันจะปล้นเพิ่มอีกสิบยี่สิบลำเลย แล้วดูสิว่ารัฐบาลโลกจะกล้าบอกให้ทุกประเทศจ่ายไหม!”
เรจูตกใจมาก เธอเริ่มรู้สึกว่าผัวคนนี้…เป็นคนที่ถ้าใครขัดใจละก็ เขาจะทำให้ทุกคนเดือดร้อนไปหมดจริงๆ
“แล้วคุณจะเริ่มยังไง ต้องให้ฉันช่วยไหม?” เรจูถาม เพราะเธอก็เอาชุดรบติดตัวมาด้วย
“คุณแค่สุขภาพแข็งแรงก็พอแล้วล่ะ”
เอริกยิ้ม เขาไม่อยากให้ภรรยาเสี่ยงอันตราย
เธอต้องแข็งแรงไว้…จะได้มีลูกให้เขาเยอะๆ
“ฉันขอออกไปข้างนอกหน่อย”
⸻
เมืองซีฮง – โรงแรมรีสอร์ท
เพราะฐานทัพเรือสาขา 187 ยังสร้างไม่เสร็จ พวกทหารเรือจึงพักอยู่ที่โรงแรม
เอริกรีบมาหาพลเรือตรีวูซูทันที
“พลเรือตรี ผมเพิ่งนึกออกเรื่องสำคัญมาก!”
“ว่าไง?”
“ถ้าเบจิกล้าปล้นเรือทองสวรรค์ได้ครั้งหนึ่ง เขาก็ต้องกล้าอีกครั้งแน่! เราต้องรีบสืบว่า เรือทองสวรรค์ลำอื่นในทะเลเวสต์มีเส้นทางไหนบ้าง!”
ปลายปีใกล้เข้ามาแล้ว ช่วงนี้คือเวลาที่หลายประเทศจะส่งทองขึ้นไปให้รัฐบาลโลกพอดี
เฉพาะในเวสต์บลู ก็มีตั้งกว่า 30 ประเทศที่ส่งทอง
“จริงด้วย! นายเตือนฉันได้ดีมาก เอริก!”
วูซูรีบหยิบหอยสื่อสารขึ้นมา ติดต่อกับฝ่ายการเงินของรัฐบาลโลก
เอริกยืนฟังอยู่ข้างๆ ไม่พลาดแม้แต่คำเดียว
หลังจากวางสาย พลเรือตรีก็ทำหน้าเครียดจัด
“เรือทองลำหนึ่งกำลังจะไปที่ ‘ดินแดนแห่งบุปผา’ ออกจากท่าเมื่อสี่วันก่อน!”
“แต่เรือของฉันถูกจมตอนเดินทางมา ฉันขอยืมเรือของนาย!”
“ยินดีเลยครับ ต้องหยุดเบจิให้ได้!”
“วางใจได้ ฉันจะคุ้มกันจนเรือออกจากเวสต์บลู!”
วูซูพูดจบก็รีบออกเดินทางไปท่าเรือทันที
เอริกยืนมองเขาจากด้านหลัง แล้วหันกลับเข้าบ้าน
“คามิคาเสะ! อาคา! มีภารกิจสำคัญให้พวกเธอทำ!”
⸻
หลายวันต่อมา – กลางทะเล
เรือขนทองลำหนึ่งกำลังล่องอยู่ในทะเลอย่างสงบ
“ข่าวเมื่อก่อนนายได้ดูไหม?”
“ข่าวลัมคินน่ะเหรอ? หมอนั่นซวยจริงๆ ฮ่าๆ”
“ได้ยินว่าพลเรือวูซูยังสั่งให้พวกเราย้อนกลับไปก่อน แล้วจะมาคุ้มกัน?”
“ตลกจริง ๆ กองทัพเรือนี่มันคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน?”
พวกเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลโลกยืนคุยกันบนดาดฟ้า ท่าทางสบายๆ ไม่เห็นหัวทหารเรือเลยสักนิด
“รอบนี้พวกเราขนผู้หญิงสวย ๆ มาตั้งสามสิบคน กลับไปคงได้เลื่อนขั้นแน่!”
“ถ้ามีคนถูกมังกรฟ้าเลือกไปก็ยิ่งดีสิ!”
“ผู้หญิงจากดินแดนแห่งบุปผานี่ดีจริง ๆ เสียอย่างเดียว แปดสมุทรของพวกเขาชอบมาขวางนี่สิ”
“แค่จับผู้หญิงเอง พวกนั้นถึงกับจะไล่พวกเราเลยนะ!”
พอพูดถึงพวกแปดสมุทร พวกเจ้าหน้าที่ก็เริ่มโมโห
“เดี๋ยวค่อยสั่งให้ทหารเรือส่งพวกโจรสลัดไปป่วนบ้านมันบ้าง จะได้รู้สึก!”
ทันใดนั้น
“หือ?”
เจ้าหน้าที่คนหนึ่งที่ถือแก้วไวน์มองออกไปทางทะเล
“มีเรือเข้าใกล้… ใช้ธงโจรสลัด!”
ทุกคนรีบหันไปมอง
ในระยะห้าหกลี้ มีเรือโจรสลัดลำหนึ่งกำลังพุ่งเข้ามา!
“ดูท่าจะมาปล้นพวกเราแน่”
“โจรสลัดบัดซบ!”
“หรือว่าจะเลียนแบบ ‘ราชาแห่งเวสต์บลู’ นั่นอีก?”
“อย่าบอกนะว่าเป็นพวกของคาเปน เบจิ?!”
⸻
เรือของโจรสลัดไฟแท็งก์ – ดาดฟ้า
“เจ้าพ่อมาเฟีย” คาเปน เบจิ ทำหน้ายิ้มแหย มองเด็กสองคนตรงหน้า
“เรือลำนั้นแหละ เรือขนทอง…เอ่อ สองท่านจะทำจริงๆ เหรอครับ?”
เด็กอายุแค่ 12 สองคน มาหาเขาเมื่อไม่กี่วันก่อน แล้วสั่งให้เขาทำตามคำสั่ง
ตอนแรกเบจิโกรธมาก…ก่อนจะโดนซ้อมยับ
แล้วเขาก็เพิ่งรู้ว่า ทั้งคู่เป็นคนของพันเอกเอริก!
บอกแต่แรกก็จบแล้ว! ตบซะยับเลย!
สองเด็กไม่ได้พูดอะไร
“อาคา” หนึ่งในนั้นพูดเรียบ ๆ “พาฉันไปใกล้เรือ ฉันจะจัดการเอง”
“ครับ!”
อีกคนชื่อ “คามิคาเสะ” น้ำมูกไหลตลอดเวลา
แล้วเขาก็แปลงร่าง กลายเป็น “มังกรดำ” พุ่งขึ้นฟ้า พาอาคาบินตรงไปยังเรือทองทันที!
เจ้าหน้าที่รัฐบาลโลกที่เห็นก็หน้าซีดทันที
“มังกร!”
“มังกรดำ!”
“ใช่เลย! ตัวที่เป็นข่าว!”
“เป็นคาเปน เบจิจริง ๆ ด้วย!!