1 — เกษียณอายุ ถูกไล่ไปลูเบค

ปี 1515 ตามปฏิทินแห่งท้องทะเล – ทะเลเวสบลู

มหาสมุทรกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต สายลมทะเลพัดกระหน่ำ เกลียวคลื่นโถมซัดสาดฟองน้ำกระจาย

ท้องฟ้าสีครามสดใส ไร้เมฆหมอก แสงอาทิตย์สาดส่องทั่วผืนฟ้า

บนดาดฟ้าเรือรบอันกว้างขวาง ชายคนหนึ่งยืนมองมหาสมุทร พลางหัวเราะกับตัวเองด้วยความขมขื่น

“ทั้งชีวิตอยู่ท่ามกลางศึกสงคราม แต่สุดท้ายจบลงเช่นนี้…น่าขันเสียจริง”

เขาคือ เอริค พราวด์มัวร์ (Eric Proudmoore)

ชายจากโลกเดิม ผู้เคยใช้ชื่อภาษาจีนว่า โจวหยาง

หลังข้ามมิติมายังโลกนี้ เขาเปลี่ยนชื่อเพื่อไม่ให้เป็นที่สะดุดตา

ชื่อ “พราวด์มัวร์” ได้มาจากตระกูลทหารเรือในเกม Warcraft ส่วน “เอริค” คือชื่อโจรสลัดผู้โด่งดังในประวัติศาสตร์โลก

เมื่อรู้ว่าตัวเองมาอยู่ในโลกของ วันพีซ เขาจึงรวมสองชื่อนี้เข้าด้วยกัน

หวังว่าจะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ที่สดใส

เมื่อ 17 ปีก่อน

เขาอยู่ที่เมืองโล้กทาวน์ และเป็นหนึ่งในพยานที่เห็น “ราชาโจรสลัด โกล ดี. โรเจอร์” ถูกประหาร

คำพูดสุดท้ายของโรเจอร์ได้จุดประกายให้เกิด “ยุคสมัยแห่งโจรสลัด”

เอริคเห็นภาพอนาคตอันปั่นป่วน จึงตัดสินใจเข้าร่วม กองทัพเรือ

เขาทุ่มเทฝึกฝนตนเองอย่างไม่หยุดหย่อน

แต่ข้อจำกัดทางร่างกายของมนุษย์จากโลกเดิม และไม่มีระบบช่วยเหลือใด ๆ

ทำให้เขาไม่อาจไต่ไปถึงจุดสูงสุดได้

ตลอด 17 ปีในกองทัพ

เขาไต่เต้าขึ้นมาได้ถึง ยศพันโท เท่านั้น

“ถ้าเป็นแค่นี้ ข้าก็ไม่รู้สึกผิดหวังอะไรมาก”

แต่ความคับแค้นในใจก็ไม่อาจปิดบังได้

ไม่นานมานี้

รัฐบาลโลกส่งคำสั่งให้โจมตีจักรพรรดิโจรสลัด บิ๊กมัม (BIG MOM – ชาร์ล็อตต์ ลินลิน)

เขาในฐานะพันโทประจำกองบัญชาการ ถูกเลือกไปร่วมศึกใหญ่

และที่นั่น เขาถูกโจมตีด้วย พลังจากผลปีศาจวิญญาณ (Soru Soru no Mi)

ถูกดูดอายุขัยไป 50 ปี

เขาเริ่มต้นชีวิตใหม่ในโลกนี้ตอนอายุ 20 ปี ผ่านมาอีก 17 ปี ปัจจุบันอายุเพียง 37

แต่เมื่อถูกดูดอายุไป 50 ปี ตอนนี้เขามีอายุ 87 ปี โดยนับจากสภาพร่างกาย!

“ข้ายังหนุ่มอยู่แท้ ๆ แต่กลับต้องนับอายุเท่า ‘หนวดขาว’ ตอนตาย…”

• หนวดขาว ตายตอน 72
• เซฟา พลเรือเอกในอดีต ตายตอน 74
• มังกี้ ดี. การ์ป ตายตอน 78

แต่เขา— 87 ปี! และยังไม่ตายเสียด้วยซ้ำ!

ภายหลังศึกสิ้นสุด

เขาถูกจัดให้เป็น “ผู้ได้รับบาดเจ็บ” แต่ในความเป็นจริงแทบไม่ต่างจาก “คนหมดสภาพ”

และเขาก็ถูก ปลดประจำการ

รัฐบาลโลกให้เงินชดเชย 30 ล้านเบรี

แต่หลังจากผ่านการคอร์รัปชันของข้าราชการหลายชั้น

สุดท้ายเขาได้รับเงินจริงแค่ 5 ล้านเบรี

น่าขายหน้า!

ทางกองทัพเรือยังมีมารยาทบ้าง

ไม่ได้ไล่ออกตรง ๆ แต่ส่งเขาไปรับหน้าที่ใหม่

ประเทศใหม่ชื่อ อาณาจักรลูเบค (Lubek Kingdom) เพิ่งเข้าร่วมรัฐบาลโลก

ให้เขาไปสร้าง ฐานทัพเรือสาขา ที่เมืองท่า “ซีฮอน” พร้อมงบ “ปีแรก” 1 พันล้านเบรี

แต่ของจริงที่เขาได้รับมีแค่ 10 ล้านเบรี เท่านั้น!

“ให้ข้าใช้ 10 ล้านสร้างฐานทัพ? พวกเขาอยากให้ข้าตายชัด ๆ!”

เขารู้ดี

บางคนในเบื้องบนแค่อยากใช้เขาเป็นตัวปัดบัญชี

เมื่อตายไป งบประมาณจะถูกเคลียร์แบบไม่มีคำถาม

ถึงเขาไม่รู้ว่าใครอยู่เบื้องหลัง

แต่ก็รู้ชัดว่า ถูกหลอกใช้

สิ่งเดียวที่ยังมี

คือทรัพย์สินที่เขาเก็บสะสมมาตลอด 17 ปี

รวมกับเงินชดเชยและงบจากรัฐบาล เขามีอยู่ราว 300 ล้านเบรี

“ก็ได้… ไหน ๆ ก็ใกล้ตายแล้ว จะใช้เงินให้คุ้มก็แล้วกัน”

เขาคิดจะเช่าบ้านพักหรู

จ้างสาวรับใช้สวย ๆ สัก 8-10 คน

ใช้ชีวิตบั้นปลายให้สุดเหวี่ยง

“หรือจะหาเมียสักคน? เผื่อมีลูกสืบสายเลือดไว้บ้าง”

เขาคิดแบบนั้น

เพราะถึงแม้จะถูกดูดอายุไป 50 ปี

แต่สภาพร่างกายยังคงเป็นคนวัย 30 ต้น ๆ ยังมีลูกได้อยู่

แต่พอคิดถึงความเป็นจริง…

“ลืมไปเถอะ ถ้าข้าตายขึ้นมา จะเหลือหญิงหม้ายกับลูกอีกคนให้ถูกรังแก มีประโยชน์อะไร…”

เขาส่ายหน้า ละทิ้งความคิดนั้นด้วยเศษเสี้ยวสุดท้ายของจิตสำนึก

แต่ทันใดนั้น…

【ติ๊ง! ตรวจพบคำสำคัญ – ระบบขยายเผ่าพันธุ์กำลังเปิดใช้งาน…】

【ระบบเปิดใช้งานเรียบร้อย】

เสียงประหลาดดังขึ้นในหัว ทำเอาเอริคสะดุ้ง

ระบบ? มาตอนจะตายแล้วเนี่ยนะ?

【ตรวจสอบพบว่า ผู้ใช้ยังไม่มีภรรยา และไม่มีทายาท กรุณาทำการ “แต่งงานและมีลูก” โดยเร็ว】

【ทุกครั้งที่แต่งงานหรือมีลูก จะได้รับรางวัล “อายุขัยเพิ่ม 5 ปี” และรางวัลพิเศษหากลูกมีพรสวรรค์สูง】

อายุขัย! ได้อายุขัยคืน!!

สำหรับคนใกล้ตาย

นี่คือฟางเส้นสุดท้ายแห่งชีวิต!

“แต่งงาน… ต้องรีบแต่งแล้ว!”

【ข้อจำกัด: หญิงที่สามารถแต่งงานได้ ต้องเป็น “ตัวละครหญิงจากเนื้อเรื่อง One Piece” และต้อง “ยังไม่เคยมีสัมพันธ์กับชายใด”】

เอริคถึงกับตกใจ…

จะไปหาหญิงงามจากเรื่อง One Piece ที่ยังเป็นสาวบริสุทธิ์ได้ที่ไหน!?

ทันใดนั้น

เขามองไปยังเบื้องหน้า— เมืองท่าซีฮอน ปรากฏอยู่ลิบ ๆ

แต่ยังไม่ทันได้คิดอะไรต่อ

ผู้ใต้บังคับบัญชาก็เอ่ยขึ้น:

“พันโทเอริค! เห็นอาณาจักรลูเบคแล้วครับ”

“จะให้เข้าเทียบท่าเลยไหมครับ?”

“เข้าเทียบท่าเลย”

เมื่อเรือจอดที่ท่า

เขาก้าวลงจากเรือพร้อมเหล่าทหาร

ทันใดนั้นเอง—เสียงเอะอะก็ดังขึ้นไม่ไกล

“หยุดนะ! อย่าหนี!”

เสียงตะโกนมาพร้อมกลุ่มชายชุดดำ ไล่ตามหญิงสาวร่างสูงเพรียวคนหนึ่ง

เธอกำลังวิ่งหนีมาตรงท่าเรือ ทิศทางตรงมาทางเอริค

แต่เมื่อเห็นชุดเครื่องแบบของกองทัพเรือและใบหน้าของเอริค

เธอตกใจ! ตาเบิกโพลงและรีบเปลี่ยนทิศหลบหนีไปทางอื่นทันที

“แปลกจริง เห็นเราเป็นทหารเรือกลับหนี?”

“จะให้จัดการพวกมาเฟียดีไหมครับ พันโท?”

เอริคชะงัก

ใบหน้าเมื่อครู่…

นั่นมัน…

“ปีศาจแห่งโอฮารา — นิโค โรบิน!”