บทที่ 67 : กลุ่มทหารรับจ้างแห่งรุ่งอรุณ

สมาคมทหารรับจ้างต่างกระจายตัวออกไปทั่วทั้งทวีปรีเจนดารี กิลด์หรือสมาคมนั้นค่อนข้างแตกต่างไปจากวิหารศักดิ์สิทธิ์และราชวังแห่งความมืดเล็กน้อย แต่ทั้งสามนั้นก็ทำหน้าที่เดียวกัน

แต่ผู้เชี่ยวชาญที่วิหารศักดิ์สิทธิ์และราชวังแห่งความมืดเลือกให้เป็นผู้ศรัทธาก็ถือว่าเป็นคนของพวกเขาครึ่งหนึ่ง

ในทางตรงกันข้าม สมาคมทหารรรับจ้างเป็นสมาคมที่อิสระและมีอำนาจอยู่ที่ส่วนกลางเท่านั้น สมาคมนี้มีเครือข่ายพันธมิตรที่กว้างขวาง แพร่ขยายไปตามอาณาจักรและเหล่าค่ายต่างๆจำนวนนับไม่ถ้วน ไม่ว่าจะเป็นเมืองเล็กหรือเมืองใหญ่ กลุ่มทหารรับจ้างจะถูกสร้างขึ้นจากพรานท้องถิ่นและทหารรับจ้าง

สมาคมทำหน้าที่ในการแจกจ่ายภารกิจและเก็บส่วนแบ่งของค่าจ้าง หรืออาจจะคัดเลือกนักรบให้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งหรือสมาชิกหลักของสมาคมรับจ้าง

แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น สมาคมทหารรับจ้างก็สามารถทำงานร่วมกับเมือง, อาณาจักร, และค่ายฝ่ายใดก็ได้ กลุ่มรับจ้างต่างๆก็ไม่ได้อยู่ใต้บังคับบัญชาของสมาคมรับจ้างอีกด้วย

หากพวกเขาต้องการใช้กองกำลังทหารรับจ้างทำอะไรบางอย่าง พวกเขาต้องพึ่งพาธุรกรรม PY หรือธุรกิจทางการเงิน…

ณ ช่วงเวลาที่สมาคมทหารรับจ้างเข้ามายังเมืองแห่งรุ่งอรุณ

วิลเลียมใช้ชื่อเสียงยศศักดิ์ของเขาเพื่อจัดตั้งกลุ่มทหารรับจ้างแห่งรุ่งอรุณขึ้น!

มีผู้เชี่ยวชาญหลายคนที่ไม่ชอบการเป็นทหาร นอกจากนี้ยังมีคนที่ไม่ผ่านการคัดเลือกเพราะศักยภาพทางสายเลือดไม่ผ่านข้อกำหนด ผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้ไม่ต้องการที่จะไปทำไร่ไถนาหรือเป็นคนรับใช้ของคนอื่น ดังนั้น เส้นทางเดียวที่เหลือสำหรับพวกเขาคือการเป็นทหารรับจ้าง

มีบางคนที่วางแผนจะสร้างกลุ่มทหารรับจ้างและพัฒนาพลังของตนเอง

แต่ในตอนที่สมาคมทหารรับจ้างเปิดประตูต้อนรับพวกเขา

หลายคนหรี่ตาลง

มีกลุ่มทหารรับจ้างอยู่แล้ว

กลุ่มทหารรับจ้างแห่งรุ่งอรุณ!

นั่นคือชื่อของทหารรับจ้างกลุ่มนี้

มีหน่วยลาดตระเวนหลายรายมาสืบข่าว มันเป็นเรื่องจริง

กลุ่มทหารรับจ้างถูกจัดตั้งโดยลอร์ดของเมืองพวกเขาเอง

เหตุผลของการเคลื่อนไหวในครั้งนี้คือ

วิลเลียมอยากจะรวมอำนาจทั้งหมดในเมืองรุ่งอรุณแห่งนี้ เขาต้องการทำให้ทั้งเมืองตกอยู่ภายใต้อำนาจของเขา

ไม่ว่าจะเป็นกองกำลังแบบใด ก็ต้องตกเป็นของเขาให้หมดทั้งสิ้น

อยากจัดตั้งกลุ่มทหารรับจ้างรึเปล่า?

ควรจัดตั้งกลุ่มทหารรับจ้างขึ้นมาหรือไม่?

หรือสถานะเขาจะลดลงเพียงเพราะการจัดตั้งกลุ่มทหารรับจ้างหรือไม่น่ะหรอ?

ทั้งหมดนั่นน่ะไม่สำคัญหรอก!

ในเมืองรุ่งอรุณแห่งนี้ คำพูดของเขาคือกฏหมาย วิลเลียมเป็นเจ้าเมืองเพียงคนเดียว เป็นนายเหนือหัวเพียงคนเดียวเท่านั้น ไม่มีใครกล้าพอที่จะต่อต้านเขา

นอกจากนั้นแล้ว ชาวเมืองล้วนไม่สนใจเรื่องนี้ และส่วนใหญ่ไม่มีความคิดเห็นเป็นของตนเกี่ยวกับปัญหาต่างๆ

แต่วิลเลียมก็ได้จับตามองคนที่มี หากมีปัญหาใดๆเกิดขึ้น ผลลัพธ์คือความตาย

ความจริงที่ว่ากลุ่มทหารรับจ้างแห่งรุ่งอรุณถูกจัดตั้งขึ้นทำให้เหล่าผู้เชี่ยวชาญทั้งหลายต่างคลั่งที่จะเข้าร่วม พวกเขาไม่สามารถเป็นส่วนหนึ่งของกองกำลังปกติได้และเริ่มที่จะตกต่ำ แต่ในตอนนี้พวกเขามีโอกาสในการเข้าร่วมกองกำลังทหารรับจ้างที่อยู่ภายใต้ลอร์ดของเมืองแล้ว

มันเป็นตัวเลือกที่ดีกว่า แม้ว่ากองกำลังปกติจะได้รับการดูแลที่ดีกว่า แต่ก็ไม่ได้มีอิสระมากเท่ากองกำลังทหารรับจ้าง และในขณะเดียวกันพวกเขาก็มีเวลาพักผ่อนน้อยกว่าด้วย

ถ้าพวกเขาไม่อยากสู้ พวกเขาจะอยากเป็นทหารรับจ้างไปทำไมกัน?

มันเป็นเพราะภารกิจ ใช่ไหม? หากพวกเขาไม่อยากทำภารกิจ พวกเขาก็อาจจะได้พักผ่อนและเดินเล่นไปเรื่อยใช่ไหม?

ดังนั้น มันจึงไม่สำคัญเลยหากเทียบกับการเข้าร่วมกลุ่มทหารรับจ้าง

ผู้ช่วยผู้นำของกลุ่มนี้คืออเล็กซ์ พรานในเงามืดที่มีอาชีพลับเป็นผู้รับผิดชอบหน้าที่นี้ วิลเลียมอยู่เพียงในนามเท่านั้น แม้ว่าเขาจะเป็นคนจัดตั้งกลุ่มนี้ขึ้นมา

แต่เป็นเพราะการก่อตั้งเช่นนี้เองที่ทำให้เหล่าพรานป่าและนักรบต่างๆที่ต้องการสร้างขุมอำนาจของตนเองต้องอดทนอดกลั้นและทำได้เพียงเข้าร่วมกลุ่มทหารรับข้างรุ่งอรุณเท่านั้น

มันก็ช่วยไม่ได้หรอกนะ

ในขณะนี้วิลเลียมมีอำนาจและอิทธิพลที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองรุ่งอรุณ เขาเป็นที่รู้จัก และไม่มีใครกล้าที่จะยั่วยุเขา

และ ณ วันนี้ มีกลุ่มทหารรับจ้างเพียงกลุ่มเดียวในนามของสมาคมทหารรับจ้างเท่านั้น นั่นก็คือกลุ่มของเขา

กลุ่มทหารรับจ้างแห่งรุ่งอรุณ!

ในกลุ่มประกอบด้วยคนมากกว่า 800 คน ส่วนใหญ่เป็นผู้เชี่ยวชาญระดับเริ่มต้น แต่สมาชิกบางคนก็เป็นผู้เชี่ยวชาญระดับกลาง

ทหารรับจ้างเหล่านี้สามารถรับภารกิจที่ออกโดยผู้ดูแลหรือเป็นภารกิจที่ไม่อันตรายมากนั้น

ลอทเนอร์เป็นผู้ประกาศภารกิจ ภารกิจเหล่านี้บางทีก็เป็นภารกิจที่กองกำลังธรรมดาไม่มีเวลาทำหรือขี้เกียจเกินกว่าจะไปทำ จึงส่งภารกิจเหล่านั้นมาที่สมาคมทหารรับจ้าง นี่ทำให้กองกำลังทหารรับจ้างของเขาได้รับผลประโยชน์บางอย่าง

ยกตัวอย่างเช่น การหาขนสัตว์ กองกำลังธรรมดาไม่สามารถเสียเวลาในการฝึกฝนไปได้ พวกเขาจะมีเวลาไปล่าสัตว์ได้อย่างไรกัน? นี่เป็นประเภทของงานที่ทิ้งไปให้กองกำลังทหารรับจ้าง

นอกจากนี้ ด้วยกลุ่มทหารรับจ้างที่จัดตั้งขึ้นโดยท่านลอร์ดของพวกเขาเองแล้ว ยังต้องการทหารรับจ้างกลุ่มอื่นอีกงั้นเหรอ? แล้วจำเป็นต้องขโมยงานหรือภารกิจจากคนอื่นอีกเหรอ?

ไม่มีทางซะหรอก…

เหล่านักรบและพรานป่าที่มีความทะเยอทะยานเหล่านี้เข้าใจดี…

แองกี้ แฟตตี้ก็รู้เรื่องนี้เช่นกัน เขาพบผู้เล่นคนอื่นด้วยการ์ดการทดสอบภายใน พวกเขารวมตัวกันนับสิบหรือมากกว่านั้น ก่อนจะจับกลุ่มคุยกัน อดไม่ได้หรอก เชื่อสิ

“เขากำลังพยายามใช้อำนาจ ทุกๆคนในเมืองแม้แต่คนที่มีกำลังเพียงน้อยนิดก็ตกอยู่ภายใต้คำสั่งของเขา” นักรบคนหนึ่งกล่าวขึ้น เขาชื่อฉางหลี จิ่วเกอ เขาเป็นผู้เล่นมืออาชีพจากสโมสรที่รุ่งโรจน์ ผู้เล่นที่เหลือต่างพยักหน้าเห็นด้วย

“แม้ว่านี่จะเป็นสิ่งที่พวกเขาพูด แต่จากข้อมูลที่รั่วไหลของเครือข่ายการปกครองแล้วล่ะก็ จะพบได้ว่าเหตุการณ์การขัดแย้งภายในได้ลดลงแล้ว ลอร์ดท่านนี้ได้จัดตั้งค่ายที่แตกต่างไปจากอดีตตรงที่กุมอำนาจและขุนนางในอาณาจักรไว้เพียงผู้เดียว”

“แล้วเราจะทำยังไงกันดี? เข้าร่วมกลุ่มทหารรับจ้างแห่งรุ่งอรุณ? หรือจะสร้างกลุ่มทหารรับจ้างของพวกเราเอง?”

ทันทีที่เขาพูดจบทุกคนก็มองเขาด้วยความกังวล ผู้เล่นคนนั้นจึงก้มศีรษะแล้วเริ่มคุยกับตนเองราวกับเขาไม่ใช่คนที่เพิ่งพูดออกไป

ฉางหลี จิ่วเกอถอนหายใจ “พวกเรานับสิบถือว่าเป็นหน้าใหม่ ทักษะของพวกเราก็นับว่าอ่อนแอ เราไม่คุ้นเคยกับพื้นที่และไม่ได้มีคนรู้จักมากมายนัก เราไม่มีแม้แต่เหรียญทอง 100 เหรียญในการจัดตั้งกลุ่มทหารรับจ้าง”

“เป้าหมายของเราในระยะเวลา 12 วันนี้คือการก้าวหน้าเหนือผู้เล่นคนอื่นๆและทำความเข้าใจเกี่ยวกับเกมนี้ให้มากขึ้น ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องสร้างกลุ่มทหารรับจ้าง”

แองกี้ แฟตตี้พยักหน้า “พี่ฉางกล่าวถูกแล้ว ทำไมทุกคนในที่นี้ถึงสามารถได้รับการ์ดทดสอบภายในได้ เพราะเราเป็นหมู่ชนชั้นสูงในหมู่ผู้เล่นยังไงล่ะ เป็นมือเก๋าในวงการเกม แต่ในตอนนี้เราต้องลืมความสำเร็จที่ผ่านมาก่อน เพราะในที่แห่งนี้เรายังคงเป็นหน้าใหม่”

“ข้อมูลที่ถูกปล่อยออกมาจากเครือข่ายมีไม่มากนัก เราต้องรวบรวมข้อมูลด้วยตัวเอง”

“ทำไมเราไม่เข้าร่วมกลุ่มทหารรับจ้างรุ่งอรุณซะล่ะะ? วางทุกอย่างลงไปก่อนแล้วมามองดูผลประโยชน์นี่กัน ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม นี่ก็ยังเป็นกลุ่มทหารรับจ้างที่ถูกสร้างขึ้นโดยลอร์ดของเมืองนี้อยู่ดี”

“จริงๆก็ไม่ใช่ความคิดที่แย่นะ แม้ว่าจะมีกลุ่มทหารรับจ้างกลุ่มอื่นสร้างขึ้นมาฉันก็คงไม่เอาด้วย เพราะกลุ่มทหารรับจ้างที่สร้างขึ้นโดยบอสระดับรีเจนดารีคงไม่ใช่กลุ่มทหารที่ใครจะเป็นคู่แข่งได้หรอก!”

ไม่มีใครสามารถหาข้อผิดพลาดในสิ่งที่เขาพูดได้

ทุกคนพยักหน้า พวกเขาไม่ได้คุยอะไรที่ไม่จำเป็นกันอีก ชื่อในฐานะ NPCระดับรีเจนดารีเป็นสิ่งที่ดึงดูดพวกเขาให้เข้าร่วมกับกลุ่มทหารรับจ้างรุ่งอรุณ

หลังจากนั้น เมื่อเวลาผ่านไปตั้งแต่การทดสอบภายในเริ่มขึ้น ผู้เล่น 1,000 คนเข้ามาในเกม บางคนได้รู้ว่าวิลเลียมเป็นบอสระดับรีเจนดารี แต่นอกเหนือจากนั้น พวกเขาไม่เคยเห็นบอสที่น่าประทับใจขนาดนี้มาก่อน

ทั้ง 13 คนไม่ลังเลที่จะเดินเข้าไปในสมาคมทหารรับจ้าง

พนักงานที่แผนกต้อนรับของสมาคมทหารรับจ้างสุดแสนจะเอื่อยเฉื่อย เขามองมาที่พวกเขาก่อนจะถามว่า “พวกท่านต้องการที่จะเข้าร่วมกลุ่มทหารรับจ้างหรือไม่ครับ?”

“ใช่ครับ มีข้อกำหนดอะไรไหมครับ?” ฉางหลี จิ่วเกอตอบ

“เฮ้ อย่าหลับ พวกท่านเป็นคนในสมาคมทหารรับจ้างนะ” พนักงานต้อนรับคนนั้นหันไปเตะเก้าอี้

ผู้นำของสมาคมทหารรับจ้างตื่นขึ้น ไม่จำเป็นต้องพูดอะไร ในฐานะพนักงานของสมาคม เขาไม่เคยเห็นกำลังส่วนกลางที่ไร้เหตุผลขนาดนี้มาก่อน

ลอร์ดของเมืองนี้จัดตั้งกลุ่มทหารรับจ้างขึ้นมาแต่กลับไม่ให้ทางสมาคมได้รับผลประโยชน์ที่มากกว่า

สำหรับสมาคมทหารรับจ้างนั้น ยิ่งมีกลุ่มรับจ้างมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งมีการแข่งขันกันมากขึ้นเท่านั้น ด้วยเหตุนั้นก็จะทำให้ทางสมาคมได้รับผลประโยชน์ที่มากขึ้น แต่ตอนนี้รู้สึกราวกับว่าสมาคมทหารรับจ้างทำงานให้กับเมืองแห่งรุ่งอรุณแทน พวกเขาแทบไม่มีตัวตนอยู่…

“อา...” ปีเตอร์เช็ดน้ำลาย เขามองไปยังแองกี้ แฟตตี้และคนที่เหลืออย่างงุนงง จากนั้น เขาถึงค่อยเข้าใจและพยักหน้า “พวกท่านสามารถเข้าร่วมกับเราได้ ถ้าพวกท่านเป็นผู้เชี่ยวชาญทั้งหมดก็ไม่มีข้อกำหนดอะไรมากกว่านี้แล้ว ตอนนี้ก็ตามข้ามาเถอะ!”

ฉางหลี จิ่วเกอและคนอื่นๆต่างมองกันไปมา ทันใดนั้นพวกเขาก็มีลางสังหรที่ไม่ดีเกิดขึ้น

มันเป็นปฏิกิริยาตามธรรมชาติ

หากแผนกต้อนรับเลอะเทอะเช่นนี้ก็อาจหมายความว่ากลุ่มทหารรับจ้างนั่นไม่ได้ดีเด่อะไรน่ะสิ!