EP.20

EP.20

~มุมมองของรอบด้าน~

จากนั้นอัลฟ่าก็หันไปหาซิดแล้วพูดว่า “นายท่าน ฉันขออนุญาตวางเธอไว้ในที่ของเธอได้ไหม”

เนื่องจากเป็นสมาชิกคนแรกและเป็นผู้นำของสมาชิกในอนาคตทุกคนที่เข้าร่วม อัลฟ่า เธอจึงรับบทบาทนี้ด้วยความภาคภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งนับเป็นหนึ่งในสิ่งที่เธอภูมิใจที่สุด

ดังนั้นเมื่อได้ยินใครคนนึงเข้ามาพูดว่าเธออ่อนแอและกำลังจะทำสิ่งที่เธอภูมิใจมาก เธอก็คิดว่านั่นเป็นการดูหมิ่นอย่างร้ายแรง และคนแบบนี้ควรถูกแทนที่เธอ

เมื่อเห็นว่ามันต้องเกิดขึ้น ซิดก็พยักหน้า “คุณไม่ต้องกังวลว่าจะทำให้เธอเจ็บมาก ฉันจะรักษาเธอได้ถ้าเกิดอะไรขึ้น”

จากนั้นเดลต้าก็ยกนิ้วโป้งให้ซิดและพูดว่า "โอเคเจ้านาย เห็นไหมว่าแม้แต่เจ้านายก็ยังไม่มั่นใจว่าเธอจะชนะ"

ทุกคนต่างมองเดลต้าด้วยความไม่เชื่อ เบต้าจึงหันหน้าและปิดปากเพื่อหยุดหัวเราะ "ได้ยินไหมอัลฟ่า ว่าท่ายท่านไม่มีความมั่นใจในตัวของเธอเลย"

แกมมาเอาหลังมือปิดปากแล้วเริ่มหัวเราะคิกคัก "ใช่แล้ว นายท่านไม่มีความมั่นใจในตัวของอัลฟ่าว่าจะเป็นเธอที่จะชนะ" ซึ่งทำให้ทั้งเบต้าและแกมมาต้องพิงกันและหัวเราะจนตัวโยน

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า"

ใบหน้าของอัลฟ่าจึงแดงด้วยความเขินอาย และกัดฟันแน่น

ซิดหัวเราะเบาๆและส่ายหัวให้กับการหยอกล้อของพวกเขา ซึ่งทำให้อัลฟ่ามองเขาด้วยความประหลาดใจ โดยไม่คาดหวังว่าเจ้านายของเธอก็จะหัวเราะตามมาด้วย

จากนั้นอัลฟ่าก็ก้มหัวลงและมีผมปิดตา

ในขณะเดียวกัน เดลต้าก็คุกเข่าและในขณะที่เธอเตรียมจะกระโจนเข้าหาอัลฟ่า แต่อัลฟ่าก็หายไปจากสายตาของเธออย่างสมบูรณ์

จากนั้นอัลฟ่าก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าของเธอพร้อมกับกำหมัดขึ้น และขณะที่เธอทำเช่นนั้น เธอก็พูดด้วยน้ำเสียงที่ผิดเพี้ยนว่า "เธอทำให้นายท่านหัวเราะเยาะฉัน และเพราะอย่างนั้น ฉันจะไม่ให้อภัยเธอ"

จากนั้นเธอก็กระแทกหน้าของเดลต้าลงกับพื้นจนยุบลง และโดยไม่ให้เดลต้ามีโอกาสตอบโต้ เธอก็เริ่มต่อยหน้าของเดลต้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เลือดกระจายไปทั่วทุกที่ เดลต้าพยายามจะโต้กลับการโจมตีของอัลฟ่า แต่เธอกลับโดนเบี่ยงทิศทางการโจมตีและอัลฟ่าก็โจมตีเดลต้าต่อไป

เพื่อไม่ให้เผลอฆ่าเธอ อัลฟ่าจึงเปลี่ยนจากหมัดของเธอเป็นการตบและเริ่มตบหน้าเดลต้าไปมาจนกระทั่งซิดต้องเข้ามาขวางและหยุดเธอ

“อัลฟ่า พอแล้ว เธอหยุดพยายามต่อสู้มาสักพักแล้ว”

อัลฟ่าหยุดลงเมื่อได้ยินเสียงเจ้านายของเธอและลงจากเดลต้า และเมื่อเธอลงจากตัวเธอ เธอก็เริ่มยืนขึ้นแต่ก็ยังสั่นเล็กน้อย

ใบหน้าของเดลต้าในตอนนี้มีรอยฟกช้ำและเลือดออกโดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็น มันมีตุ่มขนาดใหญ่โผล่ออกมาจากใบหน้าของเธอ เธอพยายามจะก้าวไปข้างหน้าแต่ก็ล้มหัวฟาดพื้นหมดสติ

โชคดีที่ซิดปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเธอและจับเธอไว้ก่อนที่เธอจะล้มลงกับพื้น

ซิดเริ่มใช้เวทย์รักษาโดยวางมือบนศีรษะของเธอ ซึ่งทำให้เดลต้ามีสภาพเหมือนกับตอนที่เธอทำก่อนการต่อสู้จะเริ่มขึ้น ซิดถอนหายใจและอุ้มเดลต้าขึ้นแล้วให้นั่งบนหลังของเขาโดยให้เธอขี่หลังเดลต้าในขณะที่เดลต้ายังคงหมดสติอยู่

จากนั้นอัลฟ่าก็จับมือเพื่อเช็ดเลือดออกจากมือของเธอ และในขณะที่เธอทำเช่นนั้น เธอก็หันไปมองทั้งเบต้าและแกมมา

เมื่อเห็นอัลฟ่าจ้องมองมาที่พวกเธอ ทั้ง 2 ก็วิ่งไปซ่อนอยู่ข้างหลังซิดด้วยความกลัวว่าอาจเป็นคนต่อไป

และพวกเขาก็กลับไปล่าสัตว์อีกครั้ง...

ใช้เวลานานพอสมควร แต่เดลต้าก็สามารถตื่นขึ้นได้ เธอตื่นขึ้นมาโดยวางหัวไว้บนตักของซิด และได้กลิ่นเนื้อสุกตรงหน้าเตาไฟที่พวกเขาช่วยกันก่อขึ้น

เมื่อซิดเห็นว่าเดลต้าตื่นแล้ว เขาก็หยิบเนื้อชิ้นใหญ่มา และขณะที่กำลังจะส่งให้เดลต้า เขาก็ถามว่า "เธอมีอะไรจะพูดกับอัลฟ่าไหม เดลต้า ?"

เธอพับหูหมาป่าลงแล้วหันไปหาอัลฟ่าแล้วพูดว่า "ขอโทษที่เรียกเธอว่าอ่อนแอและพยายามยึดตำแหน่งมาเป็นของตัวเอง"

จากนั้นซิดก็ลูบหัวเธอ ทำให้หางของเธอกระดิกด้วยความสุข และพูดว่า "เด็กดี" จากนั้นก็ป้อนเนื้อให้เธอ ซึ่งทำให้หางของเธอกระดิกเร็วขึ้น

อัลฟ่าที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของกองไฟถอนหายใจเพียงว่า "เอาล่ะ ฉันก็คงจะให้อภัยเธอเหมือนกัน"

และแล้วสัปดาห์ 1 ก็ผ่านไปโดยที่พวกเขายังอยู่ในป่าอย่างโชคดีที่ซิดมีวิสัยทัศน์ที่จะโกหกพ่อแม่ของเขาว่าเขาไปพักอยู่กับเพื่อน และพวกเขาก็จะออกไปตั้งแคมป์และฝึกฝนเพื่อให้แข็งแกร่งขึ้น

ซึ่งพวกเขาเชื่อและปล่อยให้เขาไป เพราะเขาแสดงให้เห็นว่าเขาแข็งแกร่งแค่ไหน พวกเขาจึงเชื่อมั่นในตัวเขาว่าจะดูแลตัวเองได้ แม้ว่าแคลร์จะต้องใช้เวลาสักพักในการโน้มน้าวใจเขาจึงทำได้

หลังจากผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ เดลต้าก็สามารถปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมได้อย่างลงตัว ตอนนี้พวกเขาอยู่หน้าภูเขาซึ่งอยู่ใกล้เมืองเอลฟ์

'ฉันลืมไปว่าฉันมีเวทมนตร์แรงโน้มถ่วง ฉันสามารถใช้มันเพื่อทำให้พวกมันเคลื่อนไหวได้ยากขึ้นและแข็งแกร่งขึ้น'

“สำหรับการฝึกซ้อมวันนี้ พวกเธอจะไปปีนเขา แต่นั่นยังไม่ใช่ทั้งหมด” จากนั้นดวงตาของซิดก็เปล่งประกายเล็กน้อยก่อนจะพูดว่า “พวกเธอจะต้องทำมันโดยใช้แรงโน้มถ่วงที่เพิ่มขึ้น” และด้วยเหตุนี้ซิดจึงเริ่มเพิ่มปริมาณแรงโน้มถ่วงที่พวกนายกำลังประสบอยู่

ซึ่งทำให้ขาของอัลฟ่า , เบต้า และแกมมาแทบจะหลุดออกมา มีเพียงเดลต้าเท่านั้นที่ยังคงเป็นปกติ เนื่องมาจากสิ่งที่ได้รับสืบทอดมาของสายเลือกมนุษย์สัตว์ของเธอ

ซิดเพิ่มแรงโน้มถ่วงไปทางเดลต้าซึ่งทำให้ตาของเธอเบิกกว้างเนื่องจากแรงนั้นและมีปัญหาในการยืนตัวตรง

จากนั้นเขาก็ชี้ไปบนยอดเขาแล้วกล่าวว่า "แล้วเธอกำลังรออะไรอยู่ล่ะ..."

และด้วยสิ่งนั้นพวกเขาเริ่มปีนภูเขาแม้ว่าพวกเขาจะต้องหยุดในบางโอกาสเนื่องจากแกมมาสะดุดกับหินกรวดบนพื้นดิน

ถึงจุดนึงที่แกมมาสะดุดหินแล้วกลิ้งลงมาจากภูเขาขณะกรีดร้องให้ใครสักคนช่วย

และพวกเขาก็ต้องถอนหายใจรอให้แกมมาตามทันอีกครั้ง

และในขณะที่พวกเขายังคงเดินป่า เดลต้าก็เริ่มได้กลิ่นอากาศ

*ฟืด* *ฟืด*

ซึ่งเธอก็เอามือทั้ง 2 จับจมูกของเธอ

"ยี้ กลิ่นมันเหมือนกลิ่นที่ฉันเคยได้กลิ่นมาก่อนที่เจ้านายจะเจอฉัน"

สีหน้าของอัลฟ่าจึงจริงจังขึ้นและถามว่า "มันมาจากไหนเดลต้า"

ขณะที่เดลต้ายังคงจับจมูกอยู่ เธอก็ชี้ไปข้างหน้าอีกเล็กน้อยขึ้นไปบนภูเขาด้วยนิ้วมือที่สั่นเทาเพราะแรงโน้มถ่วง

ทุกคนจึงเร่งฝีเท้าขึ้นหากไม่ใช่เพราะแรงโน้มถ่วงพวกเธอคงวิ่งเต็มฝีเท้าไปแล้ว

ภายหลังจากนั้นไม่กี่นาที พวกเธอก็พบร่างสีดำอยู่กลางภูเขา และกำลังกระพริบตาช้าๆมายังพวกเธอ

จากนั้นซิดก็ถอนหายใจและคุกเข่าลง พร้อมกับยิ้มอย่างปลอบโยน จากนั้นก็ยื่นมือออกไปและเริ่มรักษาร่างกาย

สิ่งที่ปรากฏออกมาคือเด็กหญิงตัวน้อยน่ารักผมสีฟ้าอ่อนแสดงความขอบคุณของเธอ จากนั้นซิดก็ให้เธอสวมชุดสไลม์ตามธรรมเนียม

ขณะที่เขาช่วยพยุงเธอขึ้นมา ซิดก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า “ฉันไม่สนใจว่าเธอมาจากไหน ฉันไม่สนใจว่าเธอเคยชื่ออะไร และฉันไม่สนว่าเธอเคยทำอะไรมาก่อน จากนี้ไป เธอจะต้องทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างจากอดีต ยกเว้นความภาคภูมิใจและศักดิ์ศรีของเธอ

จากนี้ไปเจ้าจะถูกเรียกว่าเอปไซลอนและเจ้าจะกลายเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ของชาโดว์การ์เด้น

อัลฟ่า เธอรู้นะว่าต้องทำอะไรต่อไป"

อัลฟ่าพยักหน้าด้วยท่าทีจริงจัง

จากนั้นอัลฟ่าก็เริ่มกิจวัตรประจำวันของเธอ "พวกเราติดตามนายท่านของพวกเรา จ้าวแห่งเงา ขณะที่พวกเราต่อสู้กับ..."

เอปไซลอนเมื่อเธอได้ยินทุกอย่างก็ได้รับดวงดาวในดวงตาของเธอและพูดว่า "ว้าว..."

อีก 4 คนพยักหน้าและพูดว่า "โอ้โห" พร้อมกัน

จากนั้นซิดก็หันไปทางเอปซิลอนแล้วพูดว่า "เนื่องจากวันนี้เป็นวันที่เธอเข้ามาอยู่กับพวกเราวันแรก ฉันจะไม่เริ่มการฝึกให้เธอในวันนี้ เธอเริ่มได้พรุ่งนี้เลยก็ได้"

จากนั้นเอปไซลอนก็พยักหน้าด้วยสีหน้ามุ่งมั่นและมองไปที่สมาชิกอีก 4 คนที่ยังคงยืนลำบากอยู่

แล้วเธอก็ถามว่า "พวกเธอฝึกอะไรกันอยู่"

จากนั้นซิดก็ค่อยๆ เพิ่มแรงกดดันจากแรงโน้มถ่วงเข้ามาหาเธอ และเมื่อเธอหนักขึ้นเรื่อยๆ สีหน้าของเธอก็ยิ่งตกใจมากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งซิดหยุดลงและพูดว่า "พวกเธอต้องทนต่อแรงกดดันแบบนี้ แต่สำหรับพวกเธอแล้วมันยากกว่ามาก เนื่องจากพวกเธอแข็งแกร่งกว่า"

เอปไซลอนมองดูพวกเธอด้วยความตกใจและชื่นชม...

จากนั้นพวกเขาก็เดินต่อไปโดยมีเอปไซลอนก็เดินตามและถามคำถามสมาชิกคนอื่นๆ

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________