EP.6

EP.6

~มุมมองของซิด~

3 ปีผ่านไป...

ต้องขอบคุณหัวใจสีดำที่ฉันมีอยู่ในตอนนี้ ร่างกายของฉันจึงได้รับการบำรุงด้วยพลังเวทย์ของมัน ซึ่งทำให้ฉันดูดีขึ้นมาก มันทำให้ผิวและผมของฉันเงางามและเรียบเนียนขึ้น แม้ว่าฉันจะอายุ 3 ขวบแล้ว แต่คุณก็รู้ได้เลยว่าฉันจะดูดีขึ้นกว่าซิดในตอนแรก

ในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา ฉันพยายามเสริมสร้างร่างกายให้แข็งแรงและทนทานมากขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ ซึ่งทำให้ฉันสามารถเริ่มออกกำลังกายได้เร็วกว่าเด็กวัยเตาะแตะเสียอีก ฉันคิดว่านี่แหละคือความงดงามของเวทมนตร์ เพราะมันทำให้สิ่งที่เป็นไปไม่ได้กลายเป็นจริง

ฉันคิดอยู่มากว่าจะทำอะไรต่อไปกับเวทมนตร์ คิดถึงอนิเมะและมังงะต่างๆจากชาติที่แล้วของฉัน และยิ่งฉันคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้มากขึ้น ไอเดียต่างๆก็ยิ่งผุดขึ้นมาในใจมากขึ้น

ตัวอย่างเช่น เนื่องจากนี่เป็นโลกของอนิเมะและมังงะโดยทางเทคนิคแล้ เราจึงบอกว่าเทคนิคเฉพาะบางประเภทจากอนิเมะ มังงะ และนิยายต่างๆจะไม่สามารถใช้ได้ในโลกนี้

ตอนนี้กลางดึก ฉันอยู่ในทุ่งโล่งกำลังจะทดสอบว่าการเคลื่อนไหวของอนิเมะจะได้ผลในโลกนี้หรือไม่ สำหรับผู้เริ่มต้น วิธีที่ง่ายที่สุดในการทดสอบคือพลังทั้ง 6 ของทหารเรือที่รู้จักกันในชื่อ 'วิชา 6 รูปแบบ' จากวันพีช

ท่าแรกที่ฉันลองคือท่าที่ฉันเชื่อว่าง่ายที่สุดในการใช้ท่า ' Soru (โซล) ' หรือที่เรียกอีกอย่างว่า 'Shave (โซล)' เนื่องจากฉันอยู่ในทุ่งโล่ง ฉันจึงไม่ต้องกังวลว่าจะวิ่งเข้าไปชนกำแพงหากทำพลาด

หลักการของโซลคือการเตะพื้นอย่างน้อย 10 ครั้งภายในชั่วพริบตา ซึ่งจะทำให้ผู้ใช้เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงมากเพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตี รวมถึงโจมตีด้วยความเร็วที่สูงขึ้นและพลังที่มากขึ้น

เนื่องจากฉันอายุเพียง 3 ขวบ ความเร็วของฉันจึงยังไม่ถึงมาตรฐานเมื่อพยายามทำท่านี้ ดังนั้น ฉันจึงต้องพัฒนาตัวเองอย่างน่าอัศจรรย์เพื่อให้สามารถทำได้จริงๆ

แม้ว่ามันจะยาก แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าฉันทำได้ ซึ่งทำให้มีความเป็นไปได้สำหรับพลังที่มากขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด แต่ฉันจะไม่ใช้พลังที่แตกต่างกันมากมายนัก เพราะในบางจุด พลังมากเกินไปก็จะกลายเป็นส่วนเกิน

ท้ายที่สุดแล้ว เหมือนอย่างที่บรูซ ลี เคยพูดไว้ว่า "ฉันไม่กลัวคนที่ฝึกเตะ 10,000 ครั้งในครั้งเดียว แต่ฉันกลัวคนที่ฝึกเตะท่าเดียว 10,000 ครั้ง"

และนั่นคือสิ่งที่ฉันจะทำ

เมื่อเห็นว่าศิลปะการป้องกันตัวแบบอนิเมะสามารถทำได้ ฉันจึงตัดสินใจลองใช้เทคนิคจากด้านมหัศจรรย์ของความบันเทิง

ฉันนั่งลงบนพื้นหญ้าในทุ่งโล่งโดยไขว่ขาทั้ง 2 ข้างและเริ่มจดจ่อกับพลังเวทย์มนตร์ที่อยู่รอบๆและภายในตัวฉัน จากนั้นจึงดึงพลังเวทย์มนตร์ทั้งหมดเข้ามาที่บริเวณกลางท้องของฉันและเริ่มปั้นมันให้กลายเป็นทรงกลม

เมื่อสร้างทรงกลมขึ้นมาแล้ว ฉันรู้สึกราวกับว่ามันยังไม่ใช่ของฉัน เหมือนกับว่ามันอยู่ในตัวฉันแต่ฉันไม่สามารถเข้าถึงมันได้ ตอนนี้มันเป็นเพียงทรงกลมใสบริสุทธิ์ที่สร้างจากเวทมนตร์เท่านั้น

จากนั้นฉันก็พยายามนึกถึงสิ่งที่ฉันรู้เกี่ยวกับแกนมานาจากนิยายเรื่อง 'จุดเริ่มต้นหลังจุดจบ' แม้ว่าฉันจะหยุดอ่านมันเมื่ออ่านถึงตอนที่ 400 เนื่องจากสวิตช์ Pov ที่น่ารำคาญมากมาย แต่มันก็ยังเป็นการอ่านที่ดีอยู่

'แกนพลังเวทย์แบ่งออกเป็น 6 สี ได้แก่ ดำ , แดง , ส้ม , เหลือง , เงิน และขาว สีของพลังเวทย์จะเริ่มต้นจากสีดำ เนื่องมาจากเลือดในร่างกายและสิ่งสกปรกอื่นๆ ที่ผสมกับอนุภาคมานาเมื่อรวมตัวกันเป็นแกนพลังเวทย์ สีของแกนพลังเวทย์แต่ละขั้นจะแบ่งออกเป็น 3 เฉดสี (เข้ม ทึบ และอ่อน)

ยกเว้นสีเงินซึ่งแบ่งเป็นแกนเริ่มต้น แกนกลาง และแกนสูง และแกนสีขาวซึ่งไม่มีระยะ โดยทั่วไป ยิ่งแกนมานามีสีอ่อนเท่าไรแกนพลังเวทย์ก็จะยิ่งบริสุทธิ์มากขึ้นเท่านั้น ดังนั้น จึงมีพลังที่สามารถเข้าถึงได้มากขึ้น' (หมายเหตุ: ตรงจากหน้าวิกิ)

'ฉันเลยต้องขาดเลือดเพื่อให้เป็นของฉันอย่างเป็นทางการ' ฉันคิดกับตัวเอง

ฉันถอนหายใจและสอดมือเข้าไปในเงาของตัวเองแล้วดึงก้อนสไลม์ออกมา ในขณะที่ถือมันไว้ในมือ ฉันก็เริ่มเทพลังเวทย์ลงไปและเปลี่ยนรูปร่างจากก้อนสไลม์เป็นดาบ เมื่อถือดาบไว้ในมือแล้ว ฉันทำให้มันคมและวางไว้ที่มืออีกข้าง จากนั้นก็กรีดตรงกลาง

เนื่องจากฉันรู้ว่าสไลม์จะเป็นวัตถุดิบสำคัญ ฉันจึงให้ทหารเงาของฉันรวบรวมพวกมันไว้ แต่แทนที่จะฆ่าพวกมันทันที ฉันได้ใส่พวกมันไว้ในมิติย่อยของเงาของฉัน และเปลี่ยนส่วนนึงให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์สไลม์

หลังจากตัดเสร็จแล้ว ฉันก็โยนดาบสไลม์กลับเข้าไปในเงา จากนั้นก็ยกเสื้อขึ้นแล้วเอาฝ่ามือที่มีเลือดของฉันวางไว้ตรงกลางช่องท้อง จากนั้นก็ใช้พลังเวทย์มนตร์ผลักเลือดเข้าไปข้างในและเข้าไปในทรงกลมใสราวกับคริสตัล

เมื่อเลือดของฉันและลูกแก้วคริสตัลสัมผัสกัน มันก็เกิดการระเบิดของพลังเวทย์ซึ่งสร้างหลุมอุกกาบาตโดยมีฉันอยู่ตรงกลางอันเนื่องมาจากการก่อตัวของแกนพลังเวทย์ของฉัน

เมื่อตรวจสอบแกนกลางอีกครั้ง ฉันสังเกตเห็นว่าแทนที่จะชัดเจน ตอนนี้กลับกลายเป็นสีแดงเข้ม เมื่อเห็นแบบนี้ ฉันก็ยิ้มออกมา ดูเหมือนว่าการจัดการกับพลังเวทย์จะง่ายขึ้นมากเมื่อมันออกจากร่างกายและแกนกลางของฉันไปแล้ว

เพราะต้องการทดสอบแกนพลังเวทย์ของฉัน ฉันจึงยืนขึ้นจากหลุมอุกกาบาตและยืดมือออกไปเล็กน้อย จากนั้นฉันก็ใช้เวทมนตร์ในแกนพลังเวทย์ของฉันและเริ่มใช้อนุภาคขขพลังเวทย์สีแดงภายใน และเมื่อฉันใช้มัน ฉันก็เริ่มปั้นมันให้กลายเป็นลูกไฟ

จากนั้นไฟที่ถูกใช้งานก็เปลี่ยนเป็นสีม่วงซึ่งทำให้ลูกไฟกลายเป็นสีม่วงด้วย และเมื่อมันถูกสร้างขึ้นแล้ว ฉันก็ยิงมันขึ้นไปบนท้องฟ้า มันก็บินไปเป็นระยะทางไม่กี่เมตรก่อนจะสลายไปในอากาศและกลับกลายเป็นพลังเวทย์มนตร์อีกครั้ง

ฉันเห็นแล้ว ดังนั้นเมื่อพลังเวทย์จากภายนอกเข้าไปในแกนกลาง มันจะกลายเป็นอนุภาคพลังเวทย์ธาตุ และเมื่อใช้งานไปแล้ว มันก็จะกลับเป็นพลังเวทย์อีกครั้ง น่าสนใจทีเดียว และเนื่องจากพลังเวทย์ของฉันเป็นสีม่วง ธาตุต่างๆจึงเปลี่ยนเป็นสีเฉพาะนั้นด้วยเช่นกัน

จากนั้นฉันพยายามเรียกองค์ประกอบที่เหลืออีก 3 องค์ประกอบเพื่อดูว่าจะมีข้อจำกัดอะไรหรือไม่ และเมื่อเรียก ลม , ดินและน้ำ ฉันพบว่าส่วนใหญ่แล้วจะเป็นสีดำโดยมีสีม่วงอ่อนๆแซมเข้ามา แต่นอกเหนือจากนั้นก็ดูเหมือนว่าจะไม่มีอะไรผิดปกติ

ฉันต้องทำการชำระล้างแก่นกายของตัวเองต่อไปเพื่อดูว่าจะค้นพบอะไรใหม่ๆ บ้างหรือไม่ ตอนนี้สิ่งเดียวที่ฉันทำได้คือฝึกฝนวิชา 6 รูปแบบและชำระล้างแก่นกลางพลังเวทย์ของตัวเอง

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________