ตอนที่ 1 - เย่เทียนอี้ ไอ้ขยะเอ้ย!
ตอนที่ 1 - เย่เทียนอี้ ไอ้ขยะเอ้ย!
ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยดวงดารา แสงจันทร์และแสงดาวส่องลงมาจากท้องฟ้าที่มืดมิด ทำให้ภายในห้องสว่างไสวผ่านม่านบาง
เตียงและเครื่องสำอางสีชมพู ทำให้รู้ได้ว่านี่คือห้องของผู้หญิง
หืม ??
ทันใดนั้น ชายคนหนึ่งเตะประตูห้องเปิดเข้ามาและเขาก็เริ่มตัวสั่นด้วยความโกรธกับสิ่งที่เขาได้เห็น
“เย่เทียนอี้ ไอ้ตัวบัดซบ!” ชายคนนั้นตะโกนและชี้ไปที่คู่รักที่อยู่บนเตียง
“เอ่อ” ชายหนุ่มซึ่งตอนแรกนอนอยู่บนเตียงเฉก่นหมูที่ตายแล้ว ลืมตาขึ้นและลุกขึ้นนั่ง เขาเกาหัวและมองไปที่ชายคนนั้นที่อยู่ข้างประตูด้วยสายตาที่สับสน
"ฉันเป็นใคร?"
"ฉันอยู่ที่ไหน?"
“ฉันกำลังทำอะไรอยู่?”
คำถามคลาสสิกสามข้อปรากฏขึ้นในใจของเย่เทียนอี้ทีละคำถาม
สวบ - หญิงสาวที่นอนอยู่บนเตียงรีบลุกขึ้นนั่งข้างๆเขาและมองเขาด้วยสายตาตื่นตระหนก
“พวก...พวกแกทั้งสอง!” ชายคนนั้นชี้ไปที่พวกเขาด้วยความโกรธ น้ำตาแทบจะไหลออกมาจากเบ้าตา
เย่เทียนอี้มองไปรอบ ๆ ตัวเขาอย่างตะลึงตึงลาน
เมื่อไม่นานมานี้ เขาและเฟิงหยา คู่รักวัยเด็กของเขาที่อยู่บนโลก พวกเขาถูกบังคับให้โดดหน้าผาฝังใจโดยตระกูลโบราณทรงอำนาจ พวกเขาจำต้องกระโดดลงจากหน้าผาเนื่องจากไม่มีทางหนี ไม่มีทางที่พวกเขาจะรอดชีวิตจากการกระโดดครั้งนั้นได้ แต่เขามาปรากฏตัวที่นี่ได้อย่างไร?
เป็นไปได้ไหมว่า…เขาเดินทางข้ามกาลเวลามา?
“อะไรกันเนี่ย?”
“อ๊า…สุดยอด!”
เย่เทียนอี้มีความสุข!
จากนั้นเขาก็งุนงงและมองไปที่ฉากตรงหน้า ความทรงจำพรั่งพรูเข้ามาในสมองและเขาก็...ตกตะลึง
นี่ไม่ใช่โลก นี่คือสถานที่ที่เรียกว่า 'ดาวฟ้าคราม' เจ้าของร่างนี้มีชื่อเรียกอีกอย่างว่าเย่เทียนอี้ และเขา…ก็เป็นขยะ!
ในดาวฟ้าครามแห่งนี้ ทุกคนที่สามารถฝึกปรือได้นั้นเป็นที่รู้จักในฐานะนักฝึกปรือ เย่เทียนอี้เป็นแค่คนไร้ประโยชน์และมีพรสวรรค์ต่ำอย่างมาก อย่างไรก็ตาม ตระกูลของเขาร่ำรวยและมีอำนาจ กล่าวกันว่าเย่เทียนอี้เป็นนายน้อยนายสำราญที่มีความเชี่ยวชาญทุกด้านตั้งแต่ความบันเทิง การค้าประเวณี ไปจนถึงการพนัน แม้ว่าเขาจะไม่ใช่คนที่แข็งแกร่ง แต่เขาก็มีหน้าตาที่หล่อเหลาเอาการ ดังนั้นเขาจึงวิธีการในการแก้แค้นใครก็ตามที่ก้าวข้ามเขา - โดยการสวมหมวกหมวกเขียวคนนั้น!
จุดมุ่งหมายของเจ้าของร่างนี้ก็คือ: ฉันสามารถแพ้นายในการต่อสู้ได้ แต่นายไม่สามารถทำให้ฉันขายหน้าได้ ไม่งั้นฉันจะสวมหมวกเขียวให้นายแน่นอน!
นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้
“เชี่ย โคตรเจ๋ง!”
ดูเหมือนว่าเขาจะเสียชีวิตอย่างกะทันหัน ซึ่งเป็นสาเหตุที่เย่เทียนอี้จากโลก สามารถเดินทางเข้าสู่ร่างกายของเขาได้
อย่างไรก็ตาม…
“ตอนนี้ฉันควรทำยังไงดี!” เย่เทียนอี้กีดร้องภายในใจ
“เย่เทียนอี้ แกตายซะ!” ดวงตาของหลินหยางแดงก่ำ เพลิงโทสะลุกท่วมร่างกาย
"เดี๋ยวก่อน!" เย่เทียนอี้ยื่นมือออกมา ทำท่าสงบขณะลุกขึ้นจากเตียงและใส่เสื้อผ้า
“ฉันพนันได้เลยว่านายจะไม่ฆ่าฉัน” เย่เทียนอี้มองไปที่หลินหยางและพูดหลังจากแต่งตัวเสร็จ
“ฉันจะไม่ฆ่าแก? เย่เทียนอี้ นายมากเกินไปแล้ว! ฉันสาบานว่าฉันจะไม่เป็นผู้ชายถ้าฉันไม่ฆ่าแก!” หลินหยางโกรธมาก แต่ก็เป็นเรื่องจริงที่เขาไม่กล้าฆ่าเย่เทียนอี้ หลายคนต้องการชีวิตของเขา แต่ก็ไม่มีใครกล้าทำเช่นนั้น เย่เทียนอี้อาจเป็นขยะ แต่น้องสาวของเขา...
ยังเป็นไปได้อยู่เหรอที่เขาจะจัดการเย่เทียนอี้ได้?
“ให้ฉันได้บอกความลับแก่นายก่อน แล้วฉันแน่ใจว่านายจะไม่ฆ่าฉัน นายอาจจะขอบคุณฉันด้วยซ้ำ นายเชื่อไหม?”
หลินหยางเริ่มสงสัยแล้วว่ามันเกี่ยวกับอะไร
เย่เทียนอี้เดินไปยังด้านฉันงของหลินหยางแล้วก็กล่าวอย่างแผ่วเบา“ฉันจะบอกความลับแก่นายเพื่อแลกกับการที่นายจะต้องไม่ฆ่าฉัน”
จากนั้น เย่เทียนอี้ก็เข้าไปใกล้หลินหยาง ผู้ซึ่งโกรธจนตัวสั่นและกล่าวอย่างแผ่วเบา
“แฟนของนายแจ่มมาก”
วูบ-----
จากนั้น เย่เทียนอี้ก็รีบเดินออกนอกประตูไป
"อา! เย่เทียนอี้! ไอ้ขยะเอ้ย!” หลินหยางตะโกนด้วยความโกรธ
…
“อะไรกันวะเนี่ย?”
เย่เทียนอี้กำลังเดินไปตามถนนของนครศักดิ์สิทธิ์เทียนฉุ่ยในตอนกลางคืน รู้สึกหนาวขึ้นเมื่อลมหนาวพัดผ่านไป
ร่างกายนี้อ่อนแอจริงๆ เขาอ่อนแอมาตั้งแต่เกิดและไม่ได้ฝึกอะไรเลย การกิน การดื่มและการมีเซ็กส์ที่ติดต่อกันหลายครั้งทำให้ร่างกายของเขาอ่อนแอลง
เย่เทียนอี้คุ้นเคยกับโลกใบนี้ผ่านความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม
ทวีปฟ้าคราม ซึ่งอยู่บนดาวเคราะห์ฟ้าครามมีอาณาจักรไม่กี่ร้อยแห่ง อาณาจักรส่วนใหญ่มีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีต่อกันและมักเกิดสงคราม อาณาจักรเทียนฉุ่ยเป็นหนึ่งในอาณาจักรขนาดกลางและพวกเขาก็ไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ที่ดีนัก!
สถานที่แห่งนี้มีเทคโนโลยีเช่นเดียวกับโลก โทรศัพท์มือถือ คอมพิวเตอร์ รถสปอร์ต ตึกสูงและอื่น ๆ อย่างไรก็ตาม สถานที่แห่งนี้แตกต่างออกไปเนื่องจากเป็นโลกที่เอื้อต่อผู้ทรงพลัง ตราบใดที่คุณเกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์ในการฝึกปรือ ก็ไม่มีใครรู้ว่าคุณจะเดินไปได้ไกลแค่ไหนบนเส้นทางแห่งความสำเร็จ
นอกจากนั้น ยังมีอสูรที่แข็งแกร่งจำนวนมากอยู่นอกเมืองทุกแห่งซึ่งคุกคามชีวิตของมนุษย์
“ฉันตกลงมาจากหน้าผาฝังใจกับเฟิงหยา ถ้าฉันสามารถเกิดใหม่ได้ นั่นหมายความว่าเฟิงหยาก็มาที่โลกนี้ด้วยหรือ?” ทันใดนั้น เย่เทียนอี้ก็คิดถึงความเป็นไปได้นี้
เขารู้วิธีการต่อสู้และมันก็ไม่เลวเลย เขาเป็นเด็กฝึกศิลปะการต่อสู้บนโลก ดังนั้นเย่เทียนอี้จึงสามารถยอมรับระบบการฝึกปรือได้อย่างง่ายดายเมื่อเขามาที่นี่ครั้งแรก
หลังจากเดินตามความทรงจำ เย่เทียนอี้เดินต่อไปและมาถึงชุมชนที่ค่อนข้างหรูหรา นี่คือที่ที่เขาอาศัยอยู่
คลิ๊ก----
เย่เทียนอี้เปิดประตูแล้วเดินเข้าไป
ภายในบ้านนั้นมืดมาก
“กลับมาแล้วเหรอ” เสียงอันเย็นชาที่แฝงไปด้วยความห่วงใยของหญิงสาวดังขึ้นมาอย่างชัดแจ๋ว