บทที่ 151 อัพเกรดหนึ่งล้าน

"พี่หยวนหยวน ตำรวจอะไรกันที่ตามหาผม? บอกรายละเอียดหน่อยสิครับ"

"พอดีเมื่อกี้นี้เอง มีตำรวจสองนายมา บอกว่าต้องการพบคุณ ตอนนี้กำลังคุยกับลุงไอซือไมติอยู่ข้างนอก"

"พวกเขาตามหาผมเรื่องอะไร?"

"บอกว่าเกี่ยวกับคดีคนหายน่ะ"

หยวนหยวนพูดกับเฉินมู่ทางโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงอยากรู้อยากเห็น "เฉินมู่ ไม่น่าเชื่อเลยนะ คุณถึงกับไปพัวพันกับคดีคนหายได้ เล่าให้ฉันฟังหน่อยสิ ตลอดหลายปีนี้คุณก่อคดีฆาตกรรมทำผิดกฎหมายไปกี่เรื่องแล้ว?"

พอได้ยินแบบนี้ เฉินมู่ก็เข้าใจแล้ว หลังจากโทรไปเมื่อกี้ ตำรวจคงสืบจากเบอร์โทรศัพท์จนรู้ว่าเป็นเขา จึงมาที่นี่

หลังจากได้ฟังคำพูดของสาวอ้วน เฉินมู่กลอกตาอย่างหงุดหงิด "พี่หยวนหยวนครับ อย่าป่วนเลยครับ ให้ลุงตำรวจโทรหาผมโดยตรงก็แล้วกัน ผมจะคุยกับพวกเขาเอง"

พูดอีกสองสามประโยค เขาก็วางสาย จากนั้นเปิดโทรศัพท์มือถือของตัวเอง

ในโทรศัพท์แสดงว่ามีสายที่ไม่ได้รับหลายสิบสาย

ยังไม่ทันได้ดูละเอียด โทรศัพท์ก็ดังขึ้น

หน้าจอแสดงเบอร์ที่ไม่รู้จัก เฉินมู่คิดว่าเป็นตำรวจโทรมา พอรับสาย กลับได้ยินเสียงคุ้นหู

"สวัสดี สวัสดีครับ ในที่สุดคุณก็เปิดเครื่องแล้ว ขอบคุณสวรรค์ ผมกังวลแทบแย่แล้ว"

คนในโทรศัพท์คือคนที่เฉินมู่เคยโทรไปให้ข้อมูลก่อนหน้านี้ เมื่อกี้เฉินมู่โทรไปหาเขาแล้วปิดเครื่องทันที ไม่คิดว่าพอเปิดเครื่องอีกที อีกฝ่ายก็โทรเข้ามาทันที

"ขอโทษนะครับ เมื่อกี้ท่าทีผมไม่ดี ข้อมูลเกี่ยวกับการหายตัวไปของลี่เฉินฟานที่คุณให้มามีประโยชน์มากสำหรับเรา คุณช่วยเล่ารายละเอียดได้ไหมครับ"

น้ำเสียงของคนนั้นอ่อนโยน มีความระมัดระวังอยู่บ้าง กลัวว่าเฉินมู่จะวางสายและปิดเครื่องอีก

เฉินมู่ถาม "คุณเป็นคนในบ้านของลี่เฉินฟาน หรือเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจที่รับผิดชอบคดีนี้?"

คนนั้นตอบ "ผมเป็นเลขาของท่านลี่ รับผิดชอบเรื่องนี้ที่กลุ่มบริษัทซินเฉิง บทสนทนาทางโทรศัพท์ของเราจะถูกบันทึกเสียง เจ้าหน้าที่ตำรวจก็จะทราบด้วยครับ"

เฉินมู่คิดสักครู่ แล้วพูด "งั้นก็ได้ ท่าทีคุณตอนนี้ว่าง่ายขึ้นเยอะแล้ว ผมจะเล่าเรื่องให้คุณฟังสักรอบ..."

ว่าง่าย?

คนนั้นได้ยินคำพูดของเฉินมู่แล้ว ไม่รู้จะพูดอะไร

เฉินมู่ไม่สนใจเขา เล่าเรื่องที่ได้พบกับลี่เฉินฟานและคณะที่ปั๊มน้ำมันวันนั้นอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็เล่าคำบอกเล่าของชาวบ้านที่หมู่บ้านหย่าคาซือด้วย

คนนั้นฟังจบแล้วรีบถาม "หลังจากนั้นท่านลี่ของเราไปที่ไหน?"

เฉินมู่ตอบ "ผมไม่ได้บอกหรือไง? พวกเขาเข้าไปในทะเลทรายแล้ว"

"เข้าไปในทะเลทรายตรงไหน? อยู่ประมาณตำแหน่งไหน คุณช่วยบอกได้ไหมครับ?"

"ผมจะรู้ได้ยังไงว่าพวกเขาไปที่ไหน ผมไม่ได้เข้าทะเลทรายไปกับพวกเขานี่"

"แบบนั้นไม่ได้นะครับ คุณ...ช่วย...พูด...ให้...ชัด...ฮัลโหล...ฮัลโหล...อย่า...วางสาย..."

"ผมไม่ได้วาง... ไม่มีสัญญาณแล้ว!"

เฉินมู่ได้ยินคำพูดในโทรศัพท์ขาดๆ หายๆ เขาดึงโทรศัพท์ออกมาดู พบว่าไม่มีสัญญาณแล้วจริงๆ

เป็นเพราะขับรถมาได้สักพัก อานาเออร์กู่หลี่ได้ขับรถเข้ามาในพื้นที่ที่ไม่มีสัญญาณแล้ว ดูเหมือนคงคุยโทรศัพท์ต่อไม่ได้

เฉินมู่วางโทรศัพท์ลงอย่างจนใจ คิดดูว่าตัวเองได้บอกทุกอย่างที่รู้ไปหมดแล้ว ก็เลยไม่กังวล ใส่โทรศัพท์กลับเข้ากระเป๋า

อานาเออร์กู่หลี่ขับรถไปพลางฟังเฉินมู่พูดไปพลาง ตอนนี้เธอถาม "มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?"

เฉินมู่ส่ายหัว "ไม่มีปัญหาหรอก แค่มีคนหายตัวไป ก่อนหายตัวเขาเคยมาที่ปั๊มน้ำมันของเรา และไปที่หมู่บ้านหย่าคาซือด้วย"

หญิงสาวชาวอุยกูร์ไม่ถามอะไรเพิ่มเติม เฉินมู่เรียกแผนที่ไฮเทคออกมา ค้นหา "ลี่เฉินฟาน" บนแผนที่ ไม่มีผลลัพธ์อะไร เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่ได้อยู่ในขอบเขตของแผนที่แล้ว

ก่อนจะออกจากแผนที่ไฮเทค เฉินมู่ดูค่าพลังชีวิตแวบหนึ่ง แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือ พลังชีวิตเพิ่มขึ้นเร็วกว่าที่เขาคาดไว้ ข้ามหลักหนึ่งล้านอั๊นซ์แล้ว

"ทำไมพลังชีวิตไม่กี่วันนี้... ดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นวันละเกือบหนึ่งหมื่นอั๊นซ์?"

เฉินมู่คิดไม่ออก ได้แต่ลองถามเมนูช่วยเหลือระดับ 1

ตอนนี้เมนูช่วยเหลือระดับ 1ในสายตาเขาเป็นเหมือนผู้เชี่ยวชาญเจ้าปัญหา ต้องคิดให้รอบคอบก่อนถาม เพราะถ้าเขาไม่พอใจก็จะตอบว่า "ไม่สามารถตอบได้" ในทันที

โชคดีที่ครั้งนี้เมนูช่วยเหลือระดับ 1ตอบว่า "การปลูกป่าเกิดผล ร่องรอยของชีวิตเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ"

เฉินมู่เข้าใจแล้ว หลังจากการปลูกป่าหลายเดือนนี้ ด้านหลังปั๊มน้ำมันได้กลายเป็นโอเอซิสเล็กๆ แล้ว ดึงดูดสัตว์จำนวนมากให้มารวมตัวกัน ดังนั้น "ร่องรอยของชีวิตจึงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ"

แม้แต่นี่ก็เพิ่มพลังชีวิตได้...

ถ้าต่อไปพื้นที่ป่าขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จะมีพลังชีวิตมากขึ้นมากกว่านี้ไหม?

ท่ามกลางความตื่นเต้น เฉินมู่เริ่มสับสนขึ้นมา เพราะพื้นที่แผนที่มีขนาดจำกัด ตามอัตราการปลูกต้นไม้ของเขาตอนนี้ สักวันแผนที่ก็จะเต็มไปด้วยต้นไม้ แล้วตอนนั้นพลังชีวิตจะคงที่ และการอัพเกรดจะยากขึ้นเรื่อยๆ ใช่ไหม?

สำหรับปัญหานี้ เฉินมู่คิดไม่ออก ได้แต่พักเอาไว้ก่อน แล้วคลิก "อัพเกรด"

แผนที่เข้าสู่โหมดเตรียมพร้อมอย่างรวดเร็ว เริ่มดำเนินการอัพเกรด

กลับมาที่ปั๊มน้ำมัน เฉินมู่ยังไม่ทันลงจากรถ ก็เห็นรถตำรวจจอดอยู่หน้าห้องทำการ ดูเหมือนกำลังรอเขากลับมาพอดี

ลงจากรถ เดินเข้าไปในห้องทำการ เฉินมู่เห็นซาติเค่อ หัวหน้าสถานีตำรวจเมืองบาเหอ กำลังนั่งคุยกับชายชราชาวอุยกูร์ที่โต๊ะในร้านมินิมาร์ท

พอเฉินมู่เข้ามา ซาติเค่อก็ลุกขึ้นทันที ชี้ไปที่เขาและพูด "ไอ้หนูนี่ ก่อเรื่องให้ฉันอีกแล้ว ผู้นำของสำนักงานตำรวจเมืองและผู้นำระดับสูงที่ดูแลกฎหมายโทรมาที่นี่ ก็เพื่อตามหานาย"

เฉินมู่ชี้ไปที่ชายชราชาวอุยกูร์ "ลุงหัวหน้าครับ คุณอย่าโทษผมนะ คนที่หายตัวไปบังเอิญมาที่ปั๊มน้ำมันของผม ผมเห็นข่าวก็เลยติดต่อพวกคุณเพื่อให้ข้อมูลด้วยตัวเอง พฤติกรรมแบบนี้ของผมควรได้รับรางวัลพลเมืองดีนะ ทำไมคุณไม่ชมผม แต่กลับบ่นผมล่ะครับ?"

ซาติเค่อพูดอย่างฉุนเฉียว "การให้ข้อมูลของนายไม่มีปัญหาหรอก แต่ไอ้หนู นายไม่ควรทำตัวแย่แบบนั้น พูดนิดหน่อยแล้ววางสาย แล้วยังปิดมือถืออีก รู้ไหมว่าคนเขากังวลแค่ไหน?"

เฉินมู่หัวเราะแห้งๆ "นั่นไม่เกี่ยวกับผมนะ ใครใช้ให้พวกเขาท่าทีแย่ขนาดนั้นล่ะ ผมโทรไปให้ข้อมูลด้วยความสมัครใจ พวกเขากลับพูดเรื่องโน้นเรื่องนี้ ปฏิบัติกับผมเหมือนอาชญากร... เฮ้ ผมตั้งใจช่วยคน ไม่ได้ไปให้คนอื่นรังแกนะครับ"

"นาย..."

ซาติเค่อโกรธจนกัดฟัน แต่ทำอะไรไม่ได้ เขาชี้ไปที่เฉินมู่และกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ชายชราชาวอุยกูร์ที่อยู่ข้างๆ ก็พูดขึ้นมาก่อน "ซาติเค่อ ที่นายพูดกับเสี่ยวมู่แบบนี้ไม่ถูกนะ เสี่ยวมู่เป็นคนแบบไหน ข้าไม่รู้รึ? เขาต้องอยากช่วยคนแน่ๆ แต่คนเขาไม่ซาบซึ้ง เราก็ไม่ควรเอาหน้าร้อนไปแนบก้นเย็นของคนอื่นนะ"

พอได้ยินคนที่ตัวเองเคารพที่สุดพูดแบบนี้ ซาติเค่อก็เงียบไปทันที ได้แต่ตบที่นั่งข้างๆ ตัวเองอย่างจนใจ แล้วพูดกับเฉินมู่

"ไอ้หนู รีบมานั่งบันทึกปากคำเถอะ ทำเสร็จแล้วฉันจะได้กลับไปรายงาน"

เฉินมู่ยิ้ม แล้วค่อยๆ เดินไปนั่งลง เล่าข้อมูลที่รู้อีกครั้ง

ไม่นาน รถมายบัคคันหนึ่งวิ่งเข้ามาจากข้างนอก จอดข้างรถตำรวจ