ตอนที่ 60 ตราซื่อหยาง (2) [อ่านฟรี]

ตอนที่ 60 ตราซื่อหยาง (2)

ในเวลานี้ ศิษย์ตระกูลหลินนับไม่ถ้วนสื่อความอิจฉา

"เอาหล่ะ ที่ควรอธิบายก็อธิบายไปหมดแล้ว ... เจ้าหนุ่ม ขอคำแนะนำเจ้า ในงานชุมนุมยุทย์ของอัจริยะร้อยเมืองในอีกสามเดือนหลังจากนี้ ถ้าเจ้าต้องการโดดเด่น อยากได้ความสนใจจากตำหนักแห่งราชาซื่อหยาง อย่างน้อยๆเจ้าต้องติดอันดับหนึ่งในสิบ หรือติดห้าอันดับแรก!" ชายหนุ่มชุดคลุมสีดำพูดพูดจบ ก็เตรียมจะจากไปทันที

แต่ในเวลานี้หลินหานก็พูดขึ้นมาทันทีว่า " ผู้อาวุโส ไม่ทราบว่าในปีนั้นท่านอยู่ในอันดับที่เท่าไหร่?"

การที่ชายหนุ่มชุดคลุมสีดำสามารถกลายเป็นกองกำลังซื่อหวางได้ เขาจะต้องพิเศษอย่างแน่นอน ต้องรู้ว่ากองกำลังซื่อหยางที่อยุ่ภายใต้ราชาซื่อหยางมีเพียงเก้าคนเท่านั้น

"ในปีนั้น ข้าได้อันดับที่สาม!" ชายหนุ่มสวมชุดคลุมสีดำสื่ออารมณ์แปลกใจเล็กน้อยแต่ยังพูดออกมา

"ในปีนั้น พลังของท่านอยู่ในระดับไหน!?" หลินหานถามอีกครั้ง

"ยุทย์สัตตะสวรรค์ ขอบเขตอนุปรมาจารย์"

ชายเสื้อคลุมสีดำหัวเราะเสียงดัง คำพูดสุดท้ายดังสะท้อนมา "ถ้าเจ้าต้องการแย่งชิงอันดับสามต้นๆ สามเดือนหลังจากนี้ อย่างน้อยๆต้องก้าวเข้าสู่ขอบเขตปรมาจารย์! หลินหาน สามเดือนให้หลัง เราจะพบกันอีกครั้ง ... " เมื่อชายหนุ่มชุดคลุมสีดำพูดจบ ร่างกายวิบวับ แล้วหายไปจากตระกูลหลินทันที

"สามเดือนหลังจากนี้ ขอบเขตปรมาจารย์ยุทย์" หลินหานถือตราซื่อหยางไว้ในฝ่ามือ แล้วท่องเงียบ ๆ

ต่อจากนั้น หลินหานกลับไปที่จวนของเขาภายใต้สายตาอิจฉาของเหล่าสาวก ในคืนนั้น ผู้นำตระกูลออกคำสั่งมาถึงหลินหาน ให้เขาเข้าไปในตำหนักแห่งทำเนียบด้านในเพื่อพูดคุย

ยามค่ำคืน ดวงจันทร์กระจ่าง

ด้านในใจกลางห้องโถง ผู้นำตระกูลและหลินหานนั่งตรงข้ามกัน ในเวลานี้สถานะของหลินหานทำให้ผู้นำตระกูลรู้สึกหวาดหวั่น

ไม่ว่าในอีกสามเดือนข้างหน้าหลินหานจะได้อันดับที่เท่าไหร่ในงานชุมนุมยุทย์ของอัจฉริยะ100เมือง แต่การได้เข้าสู่ตำหนักแห่งราชาซื่อหยาง แม้นจะเป็นการดำรงอยู่ที่ต่ำที่สุดแต่ก็ยังมีเกียติสูงส่งกว่าเมืองเล็ก ๆ นี้

นี่คือความจริง!

"หลินหาน ข้าและผู้อาวุโสในตระกูลตัดสินใจจะเปิดตำหนักวิชายุทย์ชั้นสามให้เจ้า" ผู้นำตระกูลพูดขึ้น

"ชั้นที่สาม ที่ที่มีวิชายุทย์แห่งโชคเหรอ?" ดวงตาของหลินหานเป็นประกายสีสัน

สำหรับเขา ด้วยความสามารถในการวิเคราห์แจกแจงของเปลวไฟศักดิ์สิทธิ์สีทอง แม้จะเป็นวิชายุทย์แห่งโชคที่ไม่สมบูรณ์ ถ้าได้วิเคราะห์จนเสร็จสิ้น อาจทำให้กลายเป็นวิชายุทย์ที่สมบูรณ์ได้

เมื่อคิดได้ดังนี้ ดวงตาของหลินหานสื่ออารมณ์เร่าร้อนเล็กน้อย ดูเหมือนว่าสถานะปัจจุบันของเขา แม้แต่ผู้นำตระกูลยังต้องเอาใจ นี่เป็นครั้งแรกที่หลินหานรู้สึกถึงประโยชน์ของความแข็งแกร่งและสถานะทางสังคม หรือเรียกว่าสิทธิพิเศษ

......

สามวันต่อมา

ในทำเนียบภายใน หลินหานยืนอยู่ด้านหน้าของเนินเขาสูงสิบสองสามเมตร พลังขึ้นสู่ท้องฟ้า

"ตราวิญญาณมังกรและพยัคฆ์!"

บูม!

สองมือของหลินหานขยับประชิด แขนข้างหนึ่งมีออร่ารูปร่างมังกรพันรอบ แขนอีกข้างมีออร่ารูปร่างเสือที่แข็งแกร่งปรากฏ ส่งเสียงร้องคำราม พุ่งใส่ภูเขาด้านหน้า

"บูม"

เนินเขาทั้งหมดสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พื้นดินหินแตก หลุมขนาดใหญ่ลึกประมาณสองสามฟุตปรากฏขึ้น ในเวลานี หลินหานใช้วิชายุทย์แห่งโชคที่มีเพียงหนึ่งเดียวในตระกูลหลิน นั่นคือ ตราวิญญาณมังกรและพยัคฆ์

วิชายุทย์นี้เป็นสิ่งที่หลินหานได้รับจากชั้นสามของตำหนักวิชายุทย์เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา

ตอนแรก หลินหานคิดว่าวิชายุทย์บทนี้อ่อนแอ แต่จริงๆแล้วหลินกู่เทียนเข้าใจเพียงตราที่หนึ่งเท่านั้น วิชาบทนี้มีพลังอย่างยิ่งใหญ่ เพราะเขาค้นพบว่าหากวิชายุทย์บทนี้สมบูรณ์แบบ อย่างน้อยๆคือมีรูปแบบเก้าผนึก แต่ชั้นที่สามของตำหนักวิชายุทย์บันทึกไว้เพียงสามผนึกเท่านั้น เมื่อใดที่สามารถโจมตีด้วยผนึกทั้งเก้า มันจะเปี่ยมพลังทำลายล้างสูง

ตบะของหลินหานยังอยู่ในยุทย์ฉะสวรรค์ขั้นกลาง หลินหานจึงรู้ว่าหนทางยังอีกยาวไกลกว่าเขาจะทลายสู่ขอบเขตปรมาจารย์ยุทย์ อย่างไรก็ตาม เขายังมีเวลาอีกสามเดือนก่อนที่จะเดินทางไปตำหนักแห่งราชาซื่อหยาง เขาจึงไม่รีบร้อน

ในตอนบ่าย หลินหานสวมเสื้อคลุมสีดำแอบซุ่มซ่อนเข้ามาในตลาดมืดของเมืองต้วนเทียน นำตั๋วทองคำที่ได้จากการต่อสู้ครั้งก่อนไปแลกยาตันทั้งหมด

ถัดไป หลินหานกลับจวนแล้วปิดประตูไม่รับแขก จดจ่ออยู่กับพลังของเคล็ดวิชาจักรพรรดิมังกรแห่งไท่กู่ เขากลืนยาตันเพื่อการทลายขอบเขต ยาตันที่ซื้อมาด้วยตั๋วทองคำนับหมื่น แต่หลินหานกลืนทันทีโดยไม่รู้สึกเสียดาย

ทันใดนั้นพลังงานอันทรงพลังผสานเข้ากับร่างกายของหลินหาน เพิ่มความแข็งแกร่งแก่สสารถ่องแท้ะเลือดเนื้อของเขา

ยุทย์ฉะสวรรค์ขั้นกลาง!

ยุทย์ฉะสวรรค์ขั้นสูง!

ยุทย์ฉะสวรรค์ขั้นขั้นสูงสุด!

เป็นเวลาสามวันสามคืนเต็มๆที่หลินหานซึมซับยาสรรพคุณของยาตัน จนก้าวข้ามขอบเขตพลังได้สามระดับติดต่อกัน ถือได้ว่าเป็นการพัฒนาครั้งใหญ่ อย่างไรก็ตามนี่เทียบเท่าตั๋วเงินมากกว่า100,000 จึงทำใหหลินหานทอดถอนใจ เส้นทางวรยุทย์เป็นการผลาญเงินจริง ๆ

"บูม"

ออร่าทรงพลังกระจายออกจากร่างกาย หลินหานยืนขึ้นในจวนแล้วเดินตรงไปที่ประตู เพราะในขณะนี้เขารู้สึกถึงเสียงรอยเท้าด้านนอก

แอด!

เมื่อเปิดประตูห้องเปิดออก ใบหน้าเลอโฉมและท่าทางที่สง่างามของหลินหรูเยียนปรากฏตัวในสายตาของหลินหาน