ตอนที่ 43  พลังของดวงตาพิฆาต (2) [อ่านฟรี]

ตอนที่ 43  พลังของดวงตาพิฆาต (2)3

หลินหานถอนหายใจอย่างรู้สึกโล่งใจ

แม้ว่าเมื่อครู่เขาจสกัดการโจมตี "กรทลายเวลหา" ของผู้อาวุโสไป๋เหมยได้ แต่เขาก็ต้องจ่ายด้วยมูลค่ามหาศาล

กายาจักรพรรดิมังกร พร้อมระเบิดวิชายุทย์กึ่งสูงสุด กินพลังของหลินหานเกือบสองในสามในทันที

แต่เขาตื่นเต้นดีใจจริงๆ เพราะเขาสามารถต้านรับการโจมตีอย่างเกรี้ยวกราดของปรมาจารย์ยุทย์ครึ่งก้าวได้

ช่างวิเศษเหลือเกิน!

"เจ้าหนู รับการโจมตีของข้าอีกครั้ง!"

แต่ในขณะนี้ น้ำเสียงที่เปี่ยมจิตสังหารของผู้อาวุโสไป๋เหมยได้ดังขึ้นอีกครั้ง

อะไรนะ?

เขายังจะโจมตีอีกเหรอ?

หลินหานถอยไปข้างหลังหนึ่งก้าว ผู้อาวุโสไป๋เหมยคนนี้ขัดคำสั่งผู้นำตระกูลอย่างเปิดเผย

"ไป๋เหมย สามหาวนัก!" ผู้นำตระกูลสื่อสีหน้าที่น่าเกลียดในทันที เขาย่างเท้าบนพื้น ร่างสูงและสง่างามของเขาก็วาบไปบนสังเวียนเป็นตายทันที

ในเวลานี้ คลื่นการโจมตีลูกที่สองของผู้อาวุโสไป๋เหมยได้โจมตีมาถึงแล้ว

สสารถ่องแท้ควบแน่นเป็นสสาร สร้างกระบี่ขนาดใหญ่จากสสารถ่องแท้ ล่องลองอยู่ในอากาศแนวขวาง จู่โจมออกไปในพริบตา

“แย่แล้ว ดาบเล่มนี้แฝงไอกระบี่ที่น่าสะพรึ่ง ข้าไม่สามารถต้านทานได้!” หลินหานรู้สึกถึงวิกฤตชีวิต ทำให้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไป

อย่างไรก็ตาม เขาเห็นผู้นำวาบมาจากจากแท่นสูง

ในใจของเขาเข้าใจในทันใด ขอเพียงเขายื้อเวลาได้สักเล็กน้อย รอจนผู้นำตระกูลทะยานมาถึง วิกฤติทั้งหมดจะถูกคลี่คลาย

ใช้โล่ระฆังทองตะวันฉาย?

หลินหานส่ายหัวทันที

โล่ระฆังทองตะวันฉายไม่สามารถทนกระบี่ยักษ์จากสสารถ่องแท้ของปรมาจารย์ยุทย์ได้อย่างแน่นอน

"คงต้องลองวิธีนั้น"

ทันใดนั้น สองดวงตาของหลินหานจ้องมองไปทางผู้อาวุโสไป๋เหมย

ตอนนี้ มีลำแสงที่ลึกล้ำถึงขีดสุดส่องออกจากในส่วนลึกรูม่านตาของหลินหาน

ดวงตาพิฆาต!

ในช่วงเวลานี้ หลินหานต้องการที่จะยื้อเวลาโดยใช้วิชาการโจมตีเจตจำนงค์และจิตวิญญาณ อันเป็นวิชาแห่งนักพรตวิญญาณที่เขาตระหนักรู้ใสนระหว่างการเดินทาง

นี่เป็นไพ่ใบตายใบที่สองของหลินหาน เป็น"ดวงตาพิฆาต"ที่เขารู้แจ้งด้วยตัวเอง!

การโจมตีต่อเจตจำนงและจิตวิญญาณเช่นนี้ มักมีผลที่น่าอัศจรรย์ต่อจอมยุทย์ที่ไม่รู้จักการป้องกันของวิญญาณและเจตจำนงค์

"เวิง"

ผู้อาวุโสไป๋เหมยปะทะสายตาการจ้องมองของหลินหาน

สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปในพริบตา

ในจิตสำนึกของเขา ราวกับทุกสิ่งรอบตัวเขาได้เปลี่ยนไป

รอบๆไม่ใช่ทำเนียบภายในอีกต่อไป ทั้งยังไม่ใช่สังเวียนเป็นตายอีกต่อไป

มันกลายเป็นกองภูเขาซากของศพและทะเลแห่งศพ คลื่นโลหิตก่อตัวหลายพันไมล์ ศพจำนวนนับไม่ถ้วนล่องลอยอยู่ในทะเลเลือดที่ไม่มีที่สิ้นสุด ราวกับว่าเขาอยู่ในนรก

"อั๊ก"

เลือดพุ่งออกมาจากปาก

จู่ๆสติของผู้อาวุโสไป๋เหมยฟื้นกลับมาชัดเจน

เขาตกตะลึง จ้องมองหลินหานในระยะไกลที่มีสีหน้าซีดเซียวด้วยใบหน้าที่เปี่ยมความไม่อยากเชื่อ

เมื่อครู่เป็นวิชาอะไร?

มันส่งผลกระทบต่อจิตสำนึกและจิตวิญญาณของเขา? ถึงกับทำให้ตัวเขาเกิดภาพลวงตาที่น่ากลัวเช่นนั้น?

"ไป๋เหมย หยุด!"

บัดนี้ผู้อาวุโสไป๋เหมยตื่นขึ้นมาจากภาพลวงตาเเล้ว แต่การยื้อเวลานี้ก็เพียงพอให้ผู้นำตระกูลทะยานไปถึงสังเวียนเป็นตาย

ในเวลานี้ร่างที่สูงและสง่างามของผู้นำตระกูลยืนอยู่หน้าหลินหาน

ความกดดันทั้งหมดที่เกิดจากผู้อาวุโสไป๋เหมยได้จายหายไปในพริบตา

หลินหานสามารถรู้สึกถึงพลังที่น่ากลัวจากร่างของผู้นำตระกูล มันแฝงเร้นอยู่ลึกๆ แต่เมื่อใดที่มันปะทุออกมาก็น่ากลัวอย่างหาใดเปรียบ

สมแล้วที่ผู้นำตระกูลเป็นบุคคลที่แข็งแกร่งที่สุดในตระกูล

"ผู้นำตระกูล ผู้เฒ่าคนนี้ละอายใจนัก จะขอออกจากตระกูลเอง!"

ผู้อาวุโสไป๋เหมยรู้ว่าวันนี้ไม่มีโอกาสที่จะฆ่าหลินหานอีก ดวงตาขุ่นมัวของเขาเผยให้เห็นร่องรอยของความไม่เต็มใจและความไม่พอใจ เขายกมือคำนับผู้นำตระกูล แล้วหันหลังออกไปจากทำเนียบภายใน

ในช่วงเวลานี้ ทำเนียบภายในทั้งหมดก็เกิดเสียงดังโหวกดหวกโวยวายหลังจากที่เงียบไปชั่วครู่

ผู้อาวุโสไป๋เหมย ผู้แข็งแกร่งอันเป็นที่ยกย่องบูชาของระดับสูง ชายที่แข็งแกร่งในขอบเขตปรมาจารย์ยุทย์ครึ่งก้าว ถึงกับตกที่นั่งลำบากในเงื้อมมือของหลินฮันหรือ?

แขนมังกรสีครามนั่นเป็นวิชาอะไร?

ในนาทีสุดท้ายตอนที่หลินหานเพ่งมองผู้อาวุโสไป๋เหมย ได้ทำให้เขาเปลี่ยนหน้าพร้อมทั้งกระอักเลือด

ทักษะที่น่ากลัวนี้คือวิชาอะไร?

ในเวลานี้แม้แต่คนที่คุ้นเคยหลินหานที่สุดอย่างหลินหรูเหยียน ยังเต็มไปด้วยความสงสัยในดวงตา

จากการคลุกคลีกับหลินหาน หลินหรูเยียนจึงคิดว่าตัวเองมองชายหนุ่มคนนี้จนทะลุปรุโปร่งแล้ว

แต่ตอนนี้กลับดูเหมือนว่านางมิได้เข้าใจในตัวเขาเลย

รอบตัวของหลินหานมักจะถูกปกคลุมไปด้วยบรรยากาศลึกลับ

ทักษะที่มากมายไม่รู้จบ การระเบิดพลังอันทรงพลัง ล้วนทำให้คนตระกูลหลินยอมทั้งกายใจ

เขาเป็นม้ามืดตัวฉกาจที่สุดของงานเลี้ยงน้ำชาแห่งวิถียุทย์!

มีบางคนแอบเปรียบเทียบหลินหานกับหลินกู่เทียน

ในเรื่องนี้ ทำให้หลินกู่เทียนสื่อสีหน้าไม่สบอารมณ์

ส่วนหลินฉายที่อยากจะดูเรื่องสนุก กลับต้องตกใจกลัวจนเยี่ยวแทบเล็ด

"ข้าประกาศว่า งานเลี้ยงน้ำชาแห่งวิถียุทย์สิ้นสุดอย่างเป็นทางการ!"

ผู้นำตระกูลประกาศออกมาทันที