ตอนที่ 42 ชนะเจ้าในหนึ่งดาบ [อ่านฟรี]

ตอนที่ 42 ชนะเจ้าในหนึ่งดาบ

ครืด!

หลินต้วนเจี้ยนแสดงสีหน้ามุ่งร้ายถึงขีดสุด

ในพริบตาที่เขาพูดคำนี้ออกมา ดาบยาวในมือของเขาถูกดึงออกมาจากฝัก กลายเป็นแสงกระบี่สีดำเมื่อม จิตสังหารอันน่าสะพรึงราวกับจะฆ่าหลินหานให้ตายปานสายฟ้าฟาด

"หึ หลินหาน เจ้าตายแน่!"

น้ำเสียงของหลินต้วนเจี้ยนนั้นเย็นชา แม้แต่ดวงตาก็เย็นชา

ในขณะนี้ ผู้ชมจำนวนมากรอบๆต่างพากันเปลี่ยนสีหน้า

หลินต้วนเจี้ยนคนนี้จู่โจมทีเผลอ

ตามกฎของตระกูล ก่อนการต่อสู้ทั้งสองฝ่ายจะต้องประกาศชื่อซึ่งกันและกัน

ทว่า จิตสังหารของหลินต้วนเจียนนั้นรุนแรงเกินไป เขาโจมตีด้วยดาบในพริบตาเพื่อไม่ให้หลินหานทำอะไรที่เหนือความคาดหมาย

ไม่ไกลนัก เมื่อหลินหรูเยียนซึ่งนั่งอยู่บนเสาหินเห็นฉากนี้ ใบหน้าของนางเปลี่ยนไปเล็กน้อย ดวงตาคู่งามเผยความกังวลลึกๆ

ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่หลินหาน ลูกศิษย์ผู้ต่ำต้อยจากสาขาได้กลายเป็นคนที่ลึกซึ้งที่สุดในหัวใจของหลินหรูเยียน

ในเวลานี้ พอนางได้เห็นหลินหานถูกจู่โจมอย่างกะทันหันโดยหลินต้วนเจียน ในใจของนางจึงรู้สึกสั่นไหว

ภาพนี้ล้วนอยู่ในสายตาของหลินกู่เทียนที่จ้องมองหลินหรูเยียนตลอดเวลา

เขาเห็นใบหน้าของหลินหรูเยียนเต็มไปด้วยความกังวล ไม่รู้ว่าทำไมหัวใจของหลินกู่เทียนจึงก่อเกิดความริษยาต่อหลินหานผู้ซึ่งถูกมองว่าเป็นดั่งมด

"วิชาดาบถอดฝัก!"

ช่วงเวลาวิกฤติแห่งความตาย หลินหานดึงดาบออกมาจากฝัก ฟาดฟันแสงดาบออกไปในอากาศ แผ่กลิ่นไอเย็นเยียบ

เร็ว!

โหด!

แม่นยำ!

หลินหานปลดปล่อยเทคนิคอันเป็นแกนสำคัญของวิชาดาบถอดฝัก

วินาทีต่อไป

"ตึง!"

เสียงกระทบกันของโลหะดังขึ้นทันที

ทุกคนต่างทยอยหันไปมอง พลันพวกเขาได้เห็นปลายดาบที่เป็นสนิมของหลินหานสามารถต้านทานปลายดาบสีดำในมือของหลินต้วนเจียนได้

ไม่มีใครเป็นรองใคร!

ปลายดาบปะทะปลายดาบ!

ฉากมหัศจรรย์นี้ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนตกใจ

ต้องมีวิสัยทัศน์ทางการมองเห็นสูงแค่ไหน มีการตัดสินใจต่อการควบคุมวิชาดาเพียงใด จึงสามารถสกัดการโจมตีจากดาบนี้ได้?

"เจ้าบ้าหลินหาน ทำให้ข้ากังวลโดยใช่เหตุ ... " พอหลินหรูเยียนเห็นภาพนี้บนสังเวียน หัวใจของนางก็โล่งใจในทันใด นางถอนหายใจเล็กน้อยด้วยใบหน้าก็แดงกล่ำ

"สหายหลินหานทรงพลังได้ถึงระดับนี้!" หลินเหยียน หลินซาและศิษย์ทำเนียบภายนอกคนอื่นๆที่ได้เข้าสู่ทำเนียบภายในแล้ว ล้วนแสดงสีหน้าปิติยินดี

แต่หลินเทียน แม้ว่าเขาจะเข้ามาอยู่อันดับ 20 ของทำเนียบภายใน แต่ในขณะนี้เขากลับไม่มีความตื่นเต้นในหัวใจ เขาเอาแต่จ้องมองด้านล่างไปยังชายหนุ่มชุดส่เขียวซึ่งไร้อารมณ์บนใบหน้า แล้วได้แต่ยิ้มอย่างขมขื่น

การโจมตีทีเผลอของหลินต้วนเจี้ยนเมื่อครู่ เเม้แต่ในทำเนียบภายใน คงมีเพียงศิษย์ที่มีอันดับหนึ่งในห้าจึงสามารถต้านทานได้ แต่หลินหานสามารถสะกัดไว้ได้อย่าง'แม่นยำ' เกรงว่าคนในที่นี้ไม่มีใครสามารถทำได้อีกแล้ว

เมื่อคิดได้ดังนี้มุมปากของหลินเทียนจึงฉีกรอยยิ้มที่ขมขื่น “หลินหาน ตั้งแต่งานประลองของทำเนียบภายนอก ช่องว่างของพวกเราห่างชั้นกันเรื่อยๆ”

"เป็นไปได้อย่างไร!"

ในเวลานี้ คนที่ตกตะลึงพรึงเพริดที่สุดเห็นจะเป็นหลินป้าเตา

ในฐานะที่เป็นระดับสูงของตระกูล เขาย่อมรู้ชัดถึงความแข็งแกร่งของหลินต้วนเจียนเจียนซึ่งเป็นศิษย์อันดับสามของทำเนียบภายใน

เดิมทีเขาคิดว่าหลินต้วนเจี้ยนสามารถฆ่าหลินหานได้อย่างง่ายดาย แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า ...

"เด็กคนนี้ดูเหมือนจะมีความลับซุกซ่อนอยู่ ดูเหมือนการที่จะฆ่าเจ้านี่จะต้องวางแผนให้ดีซะแล้ว ... " ใบหน้าที่ขุ่นมัวของหลินป้าเตายังคงสงบเยือกเย็น แต่หัวใจของเขากำลังวางแผนอย่างลับๆ

บนสังเวียนเป็นตาย

เมื่อมองดาบยาวฝั่งตรงข้ามของหลินหานสามารถต้านรับดาบอันยาวของตัวเองได้ ทำให้หลินต้วนเจี้ยนตะลึงงัน

การจู่โจมอย่างฉับพลันของเขา แม้แต่หลินหานยังสามารถต้านรับได้ง่ายๆ

"เป็นไปไม่ได้! ข้าไม่เชื่อหรอก!"

ไม่กี่วันที่ผ่านมา เขาคิดว่าตัวเองสามารถฆ่าหลินหานได้ด้วยการโจมตีเดียว

แต่ผ่านมาแค่ไม่กี่วันเอง หลินหานสามารถสู้กับเขาได้อย่างสูสี?

ความแตกต่างอย่างใหญ่หลวงนี้ ทำให้ใบหน้าของหลินต้วนเจี้ยนหมองหม่น

“คลื่นผันกระบี่！”

ทันใดนั้นหลินต้วนเจี้ยนโจมตีอีกครั้ง

พลังจากแสงดาบของเขาล่องลอยไม่แน่นอน บนดาบยาวสีดำเมื่อมเกิดแสงสีดำที่แหลมคมขึ้นหนึ่งชั้น  เฉือนตัดอากาศ

ดาบสีดำเมื่อมในมือของเขาไม่ช่ดาบดาดๆ จากที่หลินหานคำนวน อย่างน้อยๆคงเป็นอาวุธสงครามที่ถูกจัดในระดับสูง

แต่

ดาบสนิมของเขาก็ยากที่จะเอาชนะ!

ดาบที่ดูเหมือนมีสนิมเกรอะกรัง แต่มันแข็งแกร่งและคมกริบ

"ข้าจะเอาชนะเจ้าในหนึ่งดาบ!"

หลินหานพลันเปล่งเสียงออกมา

สำหรับวิชาดาบที่ล่องลอยจนจับต้องไม่ได้ของหลินต้วนเจี้ยน ยังไม่สามารถทำให้หลินหานตกที่นั่งลำบาก

วิธีที่ดีที่สุดคือ ...

ใช้พลังที่เด็ดขาด เอาชนะในหนึ่งดาบ!

“วาจาใหญ่โตดีนี่ ข้าก็อยากเห็นว่าเจ้าจะเอาชนะข้าในหนึ่งดาบอย่างไร!” หลินต้วนเจี้ยนหัวเราะเยาะ

แม้ว่าวิชาดาบถอดฝักของหลินหานจะน่าทึ่งมาก แต่หลินต้วนเจี้ยนไม่เชื่อหรอกว่าศิษย์ทำเนียบภายนอกจะบรรลุวิชาดาบระดับสูงได้

"หลินหานผู้นี้โอหังนัก! หลินต้วนเจี้ยนเรียนรู้ดาบตั้งแต่อายุเก้าขวบ เข้าใจแก่นแท้แห่งวิชาวิชาดาบตอนอายุ 17 ปี วิชาดาบสูงจนยากจะหยั่งถึง แต่หลินหานกลับประกาศปาวๆว่าจะเอาชนะเขาในหนึ่งดาบ นิยายเพ้อฝันชัดๆ!"

บนอัฒจันทร์สำหรับรับชมด้านบน ชายชราที่มีคิ้วสีขาวแสดงสีหน้าโกรธแค้นเมื่อหลินหานประกาศเขาจะเอาชนะหลินต้วนเจี้ยาในหนึ่งดาบ

"หลินหานคนนี้ดูไม่เหมือนคนที่ชอบพูดคุยโว" ผู้นำตระกูลพลันกล่าวออกมา สายตามองดูท่าทางวางเบ่งของหลินหาน ดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างได้ เขาจึงพูดเบาๆด้วยรอยยิ้ม "คราวนี้ลูกศิษย์ของเจ้าอาจจะพ่ายแพ้บนสังเวียนเป็นตายจริงๆก็เป็นได้"

ผู้อาวุโสไป๋เหมยเป็นที่บูชาในระดับสูงของตระกูลหลิน อีกเพียงก้าวเดียวเขาจะก้าวสู่ขอบเขตปรมาจารย์ยุทย์

หากหลินต้วนเจี้ยนพ่ายแพ้ เขาจะเสียหน้า

ดังนั้น เขาจึงรู้สึกหงุดหงิดต่อ"คำพูดคุยโว"ของหลินหาน

บนสังเวียนเป็นตาย

ในเวลานี้หลินหานได้หลับตาอย่างช้าๆ

อะไรน่ะ?

เมื่อเผชิญกับไอดาบสีดำเมื่อมอันเปี่ยมจิตสังหารของหลินต้วนเจี้ยน ทั้งยังจู่โจมมาอย่างไม่แน่นอนจับต้องไม่ได้ แต่หลินหานหลับตา?

มันเกิดอะไรขึ้น?

แม้แต่หลินต้วนเจี้ยนยังแสดงสีหน้าตะลึง

แต่ในวินาทีต่อมา ดวงตาของเขาเป็นประกายโหดเหี้ยม ดาบสีดำในมือของเขาฟาดฟันออกไปสิบกว่าครั้งในทิศทางที่แตกต่างกัน ปิดกั้นทางหนีทั้งหมดของหลินหาน

"ฮ่าฮ่าฮ่า ไอ้หนู แกตายแน่!" ราวกับหลินต้วนจียนได้เห็นภาพเลือดนองเลือดจากการที่ร่างของหลินหานถูกฝ่าจนขาดแล้ว

แต่สิ่งที่หลินต้วนเจียน รวมถึงทุกคนที่รับชมอยู่ไม่รู้ คือ...

ในเสี้ยววินาทีที่สองดวงตาของหลินหานปิดลง มีดวงตาขนาดใหญ่คู่หนึ่งในสภาวะวิญญาณ ทั้งเย็นชาและโดดเดี่ยว ได้ขยายใหญ่ออกจากตัวหลินหานจนสูงขึ้น ประหนึ่งดวงตาสวรรค์ จ้องเขม็งหลินต้วนเจี้ยนที่โจมตีระห่ำเข้ามา

บัดนี้ การเคลื่อนไหวทั้งหมดของหลินต้วนเจี้ยน  รวมถึงวิชากายาและการโคจรของวิถีดาบ ทั้งหมดล้วนอยู่ในระยะการมองของเนตรนภาแห่งนักพรตวิญญาณ วิเคราะห์และแยกแยะได้อย่างรวดเร็ว

ขั้นแรกคือการปิดผนึกด้วย "เนตรนภา" ช่วยให้หลินหานรับข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับวิชาต่อสู้และการเคลื่อนไหวทั้งหมดของศัตรู

"เวิง"

ในเสี้ยววินาทีนี้

หลินหานลืมตาขึ้นอย่างฉับพลัน ดวงตาสามารถมองจุดอ่อนของวิชาดาบแปลกประหลาดชองหลินต้วนเจี้ยนได้

แม้ว่ามันจะมีขนาดเล็กมาก แต่เนตรนภาก็สามารถวิเคราะห์ออกมาในทันใด

"เคล็ดวิชาดาบปลิดชีพสังหาร!"

"ทักษะแหวกนภา!"

ในช่วงเวลานี้ มือของหลินหานชูดาบสนิมขึ้น แล้วฟาดฟันไปข้างหน้า

วูม!

แสงดาบเย็นอันเย็นยะเยือก ตัดขาดวงล้อมจากการโจมตีด้วยดาบของหลินต้วนเจี้ยน พร้อมพุ่งเข้าสู่หว่างคิ้วของหลินต้วนเจี้ยนในทันที

"ฉึก"

ใบหน้าเต็มไปด้วยความสยองขวัญ ในเสี้ยววินาทีนั้นดาบสนิมของหลินหานผ่าใบหน้าของเขาจนแบ่งเป็นสองส่วนทันที

แคร่ก!

เลือดไหลเยิ้ม ร่างศพของหลินต้วนเจี้ยนล้มลงบนสังเวียนเป็นตายทันที

ฉากนี้ดูเหมือนจะยาวนานมาก

ทว่า เหตุการณ์เกิดขึ้นไวมากในสายตาของทุกคน

พวกเขาเพียงแค่เห็นหลินหานปิดตา และในเสี้ยววินาทีที่เขาลืมตา ดาบสนิมที่อยู่ในมือได้ฟาดฟันไปในอากาศ ทำลายการโจมตีของหลินต้วนเจี้ยนที่ปกคลุมโดยรอบ  แล้วพลังทะลุกระโหลก ตายในพริบตา

"อะไรหน่ะ ?!"

ครานี้ผู้คนนับไม่ถ้วนล้วนตกตะลึง

เสียงลมหายใจเย็นๆดังขึ้นโดยรอบเป็นทอดๆ

ไม่ว่าจะเป็นลูกศิษย์ทำเนียบภายนอกหรือลูกศิษย์ทำเนียบภายใน แม้กระทั่งกลุ่มของผู้อาวุโวของตระกูลที่นั่งอยู่บนแท่นรับชมยังสื่อสายตาตกตะลึงต่อภาพที่เห็น

หลินหนสามารถฆ่าหลินต้วนเจี้ยนในหนึ่งดาบ? ตัดขาดพลังชีวิตของเขา?

เป็นการโจมตีเวยดาบที่น่ากลัว!

มองเห็นอย่างทะลุปรุโปร่ง!

จิตใจโหดเหี้ยม!

ครานี้ ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างจ้องมองหลินหานที่ยังมีสีหน้าสงบนิ่งเเละเยือกเย็น แล้วเกิดความรู้สึกเสียววาบ

"สามหาว! ถึงกับสังหารศิษย์ของข้าในงานเลี้ยงน้ำชาแห่งวิถียุทย์ ตายซะ!"

ทันใดนั้น มีกรีดร้องอย่างโกรธเกรี้ยวดังขึ้นจากแท่นสูง

ร่างของชายชราคนหนึ่ง ดวงตาขุ่นเคืองเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว ฝ่ามือใหญ่คว้าจับออกไป ทำให้เกิดออร่าที่มองไม่เห็น ปกคลุมไปทางหลินหานที่อยู่บนสังเวียนเป็นตาย

บูม!

เสมือนมีภูเขาที่มองไม่เห็นกำลังกดลงบนร่างของหลินฮัน

หนักอึ้ง กดทับ!

"ออร่าของปรมาจารย์ยุทย์! ไม่สิ มันอ่อนแอกว่าเล็กน้อย อีกครึ่งก้าวจะก้าวสู่ปรมาจารย์ยุทย์!"

ในเสี้ยววินาทีนั้น ใบหน้าของหลินฮานเปลี่ยนไป ในใจรู้สึกถึงวิกฤตต่อชีวิต

………………..