ตอนที่ 40 ก้าวขึ้นสู่สังเวียนเป็นตาย (2) [อ่านฟรี]

ตอนที่ 40 ก้าวขึ้นสู่สังเวียนเป็นตาย (2)

ศิษย์อันดับท้ายๆจะนั่งบนเสาหินที่ต่ำที่สุด ถ้าได้อันดับต้นๆจะนั่งอยู่บนเป็นเสาหินต้นที่สูงที่สุด

หลินหานกวาดสายตามองดูคร่าวๆ เขามองเห็นบุคคลที่คุ้นเคยหลายคน

ในบรรดาคนเหล่านั้น มีหลินหรูเยียน, หลินเทียน, หลินเหยียน และหลินซา ทั้งยังมีหลินต้วนเจี้ยนที่นั่งอยู่บนเสาหินอันดับที่สามด้วยใบหน้าเย็นชา

"หลินหานมาแล้ว!"

ทันทีที่มีคนเห็นร่างของหลินหาน เขาก็ตะโกนเสียงดังลั่น

ในวินาทีต่อมา ศิษย์ทำเนียบภายนอกจำนวนมากที่มาดูการต่อสู้ครั้งนี้ต่างก็เดือดพล่าน

แม้แต่ศิษย์ภายในที่นั่งอยู่บนยอดเสาหินต่าวงก็มีสีหน้าตกใจ แล้วหันมองไปที่ร่างของชายหนุ่มผู้สวมชุดสีเขียวที่กำลังเดินเข้ามา

ยังเสียซะ หลินหานผู้เป็นราชาคนใหม่ของงานประลองของศิษย์ทำเนียบภายนอก ก็พอจะมีชื่อเสียงในตระกูลหลินอยู่บ้าง

"มาช้าไปก้าวนึง" หลินหานมองการแสดงออกทางสีหน้าของทุกคน แล้วเงียบงันเล็กน้อย

"หลินหานน รีบขึ้นสังเวียนเป็นตาย!"

ทันใดนั้นมีเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น

หลินหานหันไปมอง เขาคือผู้อาวุโสที่เป็นพิธีกรในงานประลองของทำเนียบภายนอก

บัดนี้ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

สังเวียนเป็นตาย?

ดวงตาของหลินหานเป็นประกาย รีบร่ายวิชาทางกายภาพแล้วทะยานขึ้นไปบนสังเวียนเป็นตายขนาดใหญ่ที่เปื้อนเลือด

“แม้ว่าหลินหานมาสาย แต่ในวินาทีสุดท้ายเขาก็ได้ขึ้นสังเวียนเป็นตายมาแล้ว ข้าจึงขอเป็นตัวแทนระดับสูง มอบโอกาสในการท้าประลองให้เขาหนึ่งครั้ง” ผู้อาวุโสทำเนียบภายในพูดเสียงดัง

สำหรับหลินหาน ผู้อาวุโสทำเนียบภายในคนนี้รู้สึกชื่นชมอย่างยิ่ง จึงเป็นธรรมเขาต้องการช่วยหลินหานอย่างลับๆ

ในเรื่องนี้ หลินหานรู้สึกขอบคุณอย่างมาก เขาพยักหน้าให้ผู้อาวุโสแห่งทำเนียบภายในคนนั้น

เพราะถ้าเป็นคนอื่นมาสาย เกรงว่าพวกเขาจะถูกขับไล่อย่างไร้ความปราณี

"หลินหานเหรอ! เขา ... เขายังมีชีวิตอยู่!"

ในเวลานี้ คนที่ตกใจที่สุดคือหลินป้าเตาที่นั่งชมอยู่ด้านบน

บัดนี้พอได้เห็นหลินหานกลับมาเหมือนเดิมโดยไร้ซึ่งบาดแผลใดใด แถมลมปราณยังทรงพลังมากขึ้น ในหัวใจของเขาจึงมีเหงื่อไหลพลั่กๆ

ขณะนี้ หลินหานได้เดินขึ้นไปบนสังเวียนเป็นตาย สายตามองดูเสาหิน 50 ต้นซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก

เขาเห็นสายตาคาดหวังของหลินหรูเยียน หลินเหยียน และคนทั้งหลาย ทั้งยังเห็นสายตาแปลกๆของศิษย์ทำเนียบภายในคนอื่นๆ

"ข้าติดว่าไม่ควรจะแหกกฎของตระกูล หลินหานผู้นี้ไม่เห็นกฎอยู่ในสายตา ทั้งที่งานเลี้ยงน้ำชาแห่งวิถียุทย์ดำเนินมาถึงตอนนี้แล้วแต่เขาพึ่งจะมาถึง จึงไม่ควรควรอนุญาตให้เขาเข้าร่วมในงานเลี้ยงน้ำชาแห่งวิถียุทย์" มีเสียงหนึ่งดังขึ้น

เสียงนี้ทำให้ทุกคนหันไปมองทันที

เขาคือหลินป้าเตา!

สายตาของหลินป้าเตาในครานี้มีแต่ความมุ่งร้าย

หลินหานเป็นภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่สำหรับเขา ถ้าหลินหานได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมในงานเลี้ยงน้ำชาแห่งวิถียุทย์ ด้วยพลังของหลินหาน แน่นอนเขาจะเข้าร่วมทำเนียบภายในได้อย่างง่ายดาย

เมื่อถึงตอนนั้นหลินหานจะกลายเป็นลูกศิษย์ทำเนียบภายใน มันจะกลายเป็นเรื่องยุ่งยากยิ่งขึ้นหากหลินป้าเตาจะจัดการหลินหาน

ในเวลานี้ หลินหานมองเห็นสีหน้ามุ่งร้ายของมีดหลินป้าเตา เขาย่อมตระหนักถึงแผนชั่วของเจ้าเฒ่าคนนี้

ทว่า เขาไม่ได้พูดถึงความแค้นระหว่างเขาและหลินป้าเตาต่อหน้าผู้คน

ประการแรก เขายังเป็นศิษย์เล็กๆในทำเนียบภายนอก ถ้าเขาพูดว่าตัวเองมีความแค้นกับหลินป้าเตา จะใครจะเชื่อเขาบ้าง มีแต่จะนำปัญหามาให้

ประการที่สอง หลินหานตั้งใจแล้วว่าจะต้องสังหารหลินป้าเตา เขาจึงไม่อยากแหวกหญ้าให้งูตื่น เขาต้องการวางแผนอย่างลับๆ เพื่อฆ่าให้หลินป้าให้เตาตายโดยที่ไม่มีใครสงสัยตัวเอง

ประการที่สาม หลินอู๋หยาถูกเขาฆ่าตายด้วยธนูน้ำเเข็ง ถ้าเขาเปิดความลับของหลินป้าเตา หลินป้าเตาจะต้องดึงเขาไปติดร่างแหด้วย ในตอนนั้นไม่แน่ว่าเขาจถูกลงโทษพร้อมกับหลินป้าเตา

เมื่อขบคิดทุกอย่างอย่างถี่ถ้วนแล้ว หลินหานจึงเลือกที่จะเงียบ

หลินป้าเตาดูเหมือนจะรู้ว่าหลินหานหวาดหวั่น ดังนั้นเขาจึงไม่เกรงกลัวเลยสักนิด พร้อมกับคัดค้านผู้อาวุโสทำเทียบภายในคนนั้น เพื่อจะได้ขับไล่หลินหานจากงานเลี้ยงน้ำชาแห่งวิถียุทย์

ท้ายที่สุดแล้ว สถานะของศิษย์ทำเนียบภายนอกและศิษย์ทำเนียบภายในยังห่างชั้นกันเกินไป

เมื่อได้ยินคำพูดของหลินป้าเตา ผู้อาวุโสแห่งทำเนียบภายในผู้นั้นก็มีสีหน้าที่ดูน่าเกลียดเล็กน้อย

เขาคิดไม่ถึงว่า จะมีผู้อาวุโสระดับสูงสุดของทำเนียบภายในพูดกีดกันเพื่อให้หลินหานออกจากงานเลี้ยงน้ำชาแห่งวิถียุทย์

เรื่องนี้จัดการยากซะแล้ว

ผู้เฒ่าแห่งทำเนียบภายในคนนั้นมองหลินหานแล้วยิ้มอย่างกล้ำกลืนเล็กน้อย

"หลินหาน? ศิษย์จากตระกูลสาขาที่แสดงฝีมืออย่างยอดเยี่ยมในงานประลองทำเนียบภายนอกคนนั้นนะเหรอ"

ทันใดนั้นมีเสียงทุ้มดังขึ้น

ฝูงชนรู้สึกประหลาดใจจึงทยอยหันไปมอง

คนที่พูดออกมาคือผู้นำตระกูลที่นั่งอยู่ใจกลาง!

เขาสวมเสื้อคลุมตัวใหญ่ สูงล่ำกำยำ น้ำเสียงของเขาในตอนนี้เปี่ยมบารมีที่ไม่อาจขัดขืน พูดว่: "ตระกูลของหลินของข้าไม่ใช่สถานที่คร่ำครึ! หลินหานเองก็เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งทำเนียบภายนอก ให้โอกาสในการเข้าร่วมสักครั้ง ดังนั้น ตอนนี้ข้าจะอนุญาตให้เจ้าก้าวขึ้นสู่สังเวียนเป็นตาย สู้กับศิษย์ทำเนียบภายในได้หนึ่งคน แต่มีโอกาสท้าประลองแค่ครั้งเดียวเท่านั้น เจ้าจึงต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ! "

เมื่อพูดจบ ทำให้สีหน้าของหลินป้าเตาเปลี่ยนไปทันที

"ผู้นำ หลินหานมาสายขนาดนี้ เราไม่ควร ... "

"คำสั่งของข้า ไม่มีใครคัดค้านได้!"

สายตาเย็นชาของผู้นำจ้องมองหลินป้าเตา

"ขอรับ ผู้นำ!"

หลินป้าเตาไม่กล้าแสดงความคิดเห็นโต้แย้งอีก เขาตัวแข็งในทันใด สีหน้าขุ่นมัว ได้แต่จ้องหลินหานที่เดินขึ้นสังเวียนเป็นตายทีละก้าวทีละก้าว

………………………………..