บทที่ 30 ความสำเร็จของอาจารย์ชาง

บ่ายหนึ่งโมงสามสิบนาที เจียงฮ่าวได้นัดพบกับอาจารย์ชางที่โรงแรมเล็กๆ แห่งหนึ่งนอกศูนย์จัดแสดงสินค้า

อาจารย์ชางมาถึงพร้อมกับหน้ากากอนามัยและแว่นตากันแดดขนาดใหญ่ ราวกับกำลังจะมาแอบเล่นชู้กับเจียงฮ่าว

และความจริงแล้ว เธอก็กำลังแอบหนีเจ้าสัวจูมาจริงๆ

ช่วงบ่ายเจ้าสัวจูไม่ได้อยู่ที่บูธ อาจารย์ชางจึงให้พนักงานคอยเฝ้า ส่วนตัวเองแอบออกมาพบเจียงฮ่าว

"เอี๊ยด~"

ประตูห้องพักส่งเสียงลั่นเมื่อเปิดออก

อาจารย์ชางเข้ามาในห้องก็รีบล็อกประตูทันที พร้อมกับตบอกตัวเองเบาๆ

การแอบมาพบเจียงฮ่าวทำให้เธอรู้สึกตื่นเต้น แต่ก็กลัวเจ้าสัวจูจะรู้เข้า

ขณะนั้นเจียงฮ่าวนั่งอยู่บนเตียง กำลังสูบบุหรี่พลางมองเธอด้วยรอยยิ้ม

อาจารย์ชางยกมุมปากขึ้น: "มีอะไรเดี๋ยวค่อยคุยกัน รอฉันอาบน้ำก่อน ในศูนย์จัดแสดงร้อนจนแทบตาย เหมือนอยู่ในซึ้งนึ่งไม่มีผิด"

อาจารย์ชางพูดพลางถอดรองเท้าส้นสูง ดึงซิปกระโปรง กระโปรงก็ร่วงลงทันที

เจียงฮ่าวเห็นกระโปรงหล่นลงในชั่วพริบตา หัวใจเต้นแรง แม้แต่ก้มหน้าลงโดยสัญชาตญาณไม่กล้ามอง!

อาจารย์ชางเห็นเจียงฮ่าวหน้าแดงคอแดง ก็รู้สึกภูมิใจมาก

ดูสิ ไอ้หนูนี่ยังรู้จักอาย

เธอไม่สนใจเจียงฮ่าว ถอดชุดชั้นในต่อหน้าเขาแล้วโยนลงบนเตียง จากนั้นก็เข้าไปในห้องน้ำและอาบน้ำเสียงดังฉ่า

ความจริงตอนมาที่นี่ ชางเชี่ยนก็คิดไว้แล้ว เจ้าสัวจูทั้งเตี้ย ทั้งอ้วน ทั้งขี้เหร่ เวลาพูดก็มีแต่ฟันเหลืองๆ

พูดได้ว่าเจ้าสัวจูไม่มีจุดเด่นอะไรเลย แม้แต่ตอนมีอะไรกันยังต้องกินยาเม็ดน้ำเงินก่อน

แน่นอน ข้อดีเพียงอย่างเดียวของเจ้าสัวจูคือมีเงิน

เพื่อเงิน อาจารย์ชางทนเขามาสองปีแล้ว

แต่เมื่อวานนี้ เมื่อเธอเห็นเจียงฮ่าวทำเงินได้ห้าพันล้านในเวลาแค่ครึ่งชั่วโมง หัวใจเธอก็เต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง

พูดได้ว่าเจียงฮ่าวเหนือกว่าเจ้าสัวจูเป็นร้อยเท่า

เจียงฮ่าวทั้งหนุ่ม แข็งแรง หล่อ เมื่อวานเธอก็หมายตาเขาแล้ว และตอนนี้เจียงฮ่าวยังรวยมาก ถ้าเธอจะเอาชนะใจเจียงฮ่าวได้ แค่คิดก็ทำให้เลือดเดือดแล้ว

แน่นอน เธอรู้ว่าแม้จะเอาชนะใจเจียงฮ่าวได้ พวกเขาก็คงไปด้วยกันไม่ได้ เพราะอายุห่างกันมาก และเจียงฮ่าวก็รู้ดีว่าเธอทำงานอะไร!

แต่การได้นอนกับเศรษฐีหนุ่มรูปงามคนนี้ ก็ถือเป็นจุดสุดยอดของชีวิตแล้ว

และหากเทียบกับเจ้าสัวจู เธอรู้สึกเบื่อหน่ายเขาจนพอแล้ว

ดังนั้น เมื่อมาถึงโรงแรมเล็กๆ เธอจึงตั้งใจถอดเสื้อผ้าต่อหน้าเจียงฮ่าว

เธอฉีกความอายทิ้งไป ฉีกผ้าปกปิดร่างกายทิ้งหมดแล้ว

เมื่อได้ยินเสียงน้ำจากห้องน้ำ น้องชายของเจียงฮ่าวก็แสดงอาการอีกครั้ง

เจียงฮ่าวมีเหงื่อผุดที่หน้าผาก เพราะอาจารย์ชางได้เปิดฉากรุกแล้ว เธอออกท่าใส่เขา แล้วเขาจะรับมือกับท่านี้อย่างไรดี

เขาไม่มีประสบการณ์จริงหรือไม่จริง?

เวลาผ่านไปทีละนิด เหงื่อบนหน้าผากของเจียงฮ่าวก็ยิ่งมากขึ้น

ในตอนนั้น เสียงน้ำก็หยุดลง อาจารย์ชางห่มผ้าเช็ดตัว เช็ดผมพลางเดินออกมาจากห้องน้ำ!

เนื้อหานิยายเรื่องนี้เผยแพร่เฉพาะบนเว็บไซต์ Thai-Novel และ My Novel เท่านั้น

พูดตามตรง แม้อาจารย์ชางจะอายุสามสิบกว่าแล้ว แต่หน้าท้องของเธอไม่มีไขมันเลย รูปร่างก็ดี และส่วนที่ควรจะอวบก็อวบดี

เจียงฮ่าวกลืนน้ำลายไม่หยุด สมองเขาหมุนติ้ว ทั้งหัวมึนงง ไม่รู้จะคิดอะไร

เธอเดินออกมาอย่างมั่นใจ ขณะที่เจียงฮ่าวพยายามหลบตา เธอเดินไปที่หน้าต่าง ปิดม่านบังแสงดังพึ่บ

ในพริบตา ห้องที่ไร้แสงสว่างก็มืดลง

และในตอนนั้น อาจารย์ชางก็หันมาเดินเข้าหาเจียงฮ่าว!

แม้ก่อนหน้านี้เจียงฮ่าวจะสาบานซ้ำแล้วซ้ำเล่า แถมยังบอกว่าจะหาสาวๆ มาสองคนเพื่อเล่นแบบหนึ่งต่อสอง!

แต่พอถึงจุดวิกฤต เขากลับจนมุม ตกใจจนรีบลุกขึ้นจากเตียง

แน่นอน น้องชายตัวน้อยของเขาก็ยังคงเปิดเผยความคิดในใจของเขาออกมา

"คุณตื่นเต้นทำไม ครั้งแรกหรือไง? ฉันบอกนะ ร่างกายฉันสะอาด ปกติเจ้าสัวจูจะแตะต้องฉันก็ต้องใส่ถุงยางนะ"

พูดพลาง เธอก็ย่อตัวลง

เจียงฮ่าวรีบใช้มือทั้งสองจับที่เอวกางเกงขาสั้น

"เจียงน้อย นี่จริงๆ เป็นครั้งแรกของคุณหรือ? ทำไมคุณถึงสั่นล่ะ?"

อาจารย์ชางสังเกตเห็นว่าเจียงฮ่าวไม่เพียงมีเหงื่อทั่วร่าง แขนของเขายังสั่นอีกด้วย

นี่มันชัดเจนว่าเป็นครั้งแรก

"ใครบอกว่าฉันเป็นครั้งแรก ฉันไม่ใช่ครั้งแรก!"

เจียงฮ่าวพลันส่งเสียงคำรามต่ำๆ

ตอนนี้ ตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ ก่อนที่อาจารย์ชางจะทันได้ตั้งตัว เขาก็คว้าตัวเธอขึ้นและโยนลงบนเตียง

"อ๊ะ..."

อาจารย์ชางตั้งใจส่งเสียงดังเพื่อกระตุ้นเจียงฮ่าว

แต่การกระทำต่อมาของเจียงฮ่าวก็เปิดเผยตัวเขาอีกครั้ง

อาจารย์ชางหัวเราะคิกคัก ได้เลย คุณบอกไม่ใช่ก็ไม่ใช่

แต่ถ้าคุณไม่ใช่ ทำไมน้องชายตัวน้อยของคุณถึงหลงทางอยู่เรื่อย?

...

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เจียงฮ่าวยืนอยู่ที่หน้าต่างของโรงแรมเล็กๆ สูบบุหรี่ ส่วนอาจารย์ชางที่เดินไปถึงชั้นล่างแล้วยังไม่ลืมที่จะหันมาโบกมือให้เขา

ตอนนี้ เจียงฮ่าวรู้สึกสับสนมาก ตั้งใจเรียกอาจารย์ชางมาเพื่อคุยเรื่องธุรกิจและความร่วมมือ

แต่ใครจะคิดว่ากว่าหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา พวกเขาทำแต่เรื่องนั้น

แต่รสชาติในนั้นก็บรรยายไม่ถูกจริงๆ

เขาเคยคิดจะสิ้นสุดความเป็นชายหนุ่มบริสุทธิ์ คิดจะหาสาวๆ มาสองคน แต่ต่อมาก็คิดว่าสาวๆ เหล่านั้นไม่คู่ควรกับน้องชายตัวน้อยของเขา

จึงยังคงรักษาความบริสุทธิ์ไว้

แต่วันนี้เขาควบคุมตัวเองไม่ได้จริงๆ อาจารย์ชางคนนั้นเป็นแม่มดตัวจริง

แต่... แม่มดก็ทำให้คนละลายได้เหมือนกัน

สิบนาทีต่อมา โทรศัพท์ของเจียงฮ่าวก็ดังขึ้น

เขาหยิบขึ้นมาดู เป็นโทรศัพท์จากอาจารย์ชาง

ตอนนี้เธอกลับไปถึงศูนย์จัดแสดงสินค้าแล้ว

"พูดมา หาฉันมีอะไร?"

อาจารย์ชางหัวเราะคิกคัก: "เมื่อกี้ฉันลืมถาม แต่ยายแก่อย่างฉันได้กำไรใหญ่เลยนะ ฮ่าๆๆ!"

"ไปให้พ้น!"

เจียงฮ่าวด่า: "ถ้ายังกล้าพูดเรื่องนี้อีก ฉันจะทำให้เธอไม่รู้ตัวว่าโดนอะไร"

"ฉันรู้อยู่แล้ว!"

อาจารย์ชางกระซิบเสียงต่ำอย่างชั่วร้าย: "เมื่อกี้ก็รู้แล้ว ยังไม่อิ่มเลย ฉันคงจะรู้..."

เจียงฮ่าวสั่นไปทั้งตัว ผู้หญิงคนนี้!

"พอๆ พอแล้ว ไม่แกล้งนายแล้ว คุยเรื่องจริงกันเถอะ บอกมา ฉันฟังอยู่"

เจียงฮ่าวสูดลมหายใจลึกๆ แล้วคิดสักครู่: "ฉันอยากเล่นพนันหยกบ้าง ช่วยให้คำแนะนำหน่อยสิ!"

"คำแนะนำ?"

อาจารย์ชางพูดเย้ยๆ: "แม้ว่าฉันจะได้ประโยชน์เมื่อกี้ แม้ว่าฉันจะอยากได้เงินจากนายไปใช้บ้าง แต่ฉันบอกนายตรงๆ ได้เลยว่า วงการนี้ไม่ใช่ใครก็เล่นได้"

"แค่ห้าพันล้านของนาย โยนเข้าไปในสนามประมูลหยกดิบ ยังไม่ทำให้เกิดเสียงน้ำกระเพื่อมเลย"

"ดังนั้น คนที่ไม่รู้เรื่อง อย่าว่าแต่ห้าพันล้าน ห้าหมื่นล้านก็จะหมดเร็วนะ!"

"ดังนั้น เปลี่ยนธุรกิจอื่นเถอะ พนันหยกไม่ไหวหรอก"

เจียงฮ่าวไม่คิดว่าอาจารย์ชางจะพูดออกมาแบบนี้ เห็นได้ชัดว่าหลังจากได้รับความสุขไปแล้ว เธอก็ไม่อยากให้เจียงฮ่าวตกหลุม จึงเตือนเขา

เจียงฮ่าวคิดสักครู่: "ถ้าฉันบอกว่า ฉันสามารถเลือกสิบก้อนถูกแปดหรือเก้าก้อน คุณยังคิดว่าฉันจะตกหลุมอยู่หรือเปล่า?"

"หืม?"

อาจารย์ชางตอนนี้ลุกขึ้นยืนตรง: "คุณหมายความว่ายังไง?"

เจียงฮ่าวตอบ: "หมายความว่า ถ้าฉันเลือกหินสิบก้อน จะมีแปดหรือเก้าก้อนที่ออกเขียว ดังนั้น สิบเลือกเก้าถูก ก็คือความหมายนี้"

"เป็นไปไม่ได้!"

อาจารย์ชางลุกขึ้นยืนและตะโกนค้าน แต่สิ่งที่เจียงฮ่าวไม่เห็นคือ ตอนที่เธอคัดค้าน ทั้งร่างของเธอกำลังสั่น!

ถ้าเป็นจริง นั่นก็รวยเละแล้ว!

(จบบท)