บทที่ 24 ไม่นอกใจคนซื่อ

ไม่มีใครคาดคิดว่าเจียงฮ่าวจะเข้าสู่โหมดช็อปปิ้งเต็มพิกัด เขาควักเงินซื้อเสื้อผ้าสี่ชุด รองเท้าสองคู่ เข็มขัดสามเส้นจากร้านแบรนด์หรูที่มีชื่อเป็นตัวอักษรภาษาอังกฤษรวดเดียวหมด

จากนั้นเขายังซื้อเสื้อผ้าสองชุด กระเป๋าสองใบ และเครื่องประดับอีกหลายชิ้นให้เฟิงตี๋

ตอนแรกเฟิงตี๋ปฏิเสธ แต่เมื่อเห็นสายตาเย็นชาของเจียงฮ่าวตอนที่เธอปฏิเสธ เธอก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างดลใจให้ตกลง

แล้วหลังจากนั้น... เจียงฮ่าวใช้เงินไปสามล้านเจ็ดแสนกว่าบาทเพื่อซื้อของให้เธอ!

ส่วนเสื้อผ้าตัวเองก็ราวๆ หนึ่งล้านกว่าบาท

ภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมง เจียงฮ่าวใช้เงินไปเกือบสิบล้านที่ร้านแบรนด์หรูที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อน

พนักงานร้านฮูโก้ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามถึงกับตะลึง

เกือบสิบล้านเชียวนะ! ใครๆ ก็รู้ว่าสินค้าแบรนด์หรูไม่ใช่ของที่ขายง่าย ใครๆ ก็รู้ว่าเงินหายากแค่ไหน

อีกอย่าง ห้างหว่านหวังเฉิงแห่งนี้ก็ไม่ค่อยมียอดขายที่ดีนัก เพราะที่นี่อยู่ใกล้ฮ่องกงเกินไป คนรวยๆ ต่างก็ไปช็อปปิ้งที่ฮ่องกงกัน เพราะนอกจากของจะเป็นของแท้แล้ว ยังถูกกว่าในแผ่นดินใหญ่อีกด้วย

ดังนั้น เกือบสิบล้านบาทสำหรับร้านแบรนด์หรูหลายร้าน เท่ากับยอดขายสามถึงเจ็ดวันเลยทีเดียว

แต่ตอนนี้ เพียงชั่วโมงเดียวก็จบครบ!

หลังจากเจียงฮ่าวและเฟิงตี๋ออกจากร้านไป พนักงานร้าน Vic ต่างพากันโห่ร้องด้วยความดีใจ

ฝั่งร้านฮูโก้ ผู้จัดการเองก็เสียใจจนแทบกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ใบหน้าซีดเผือด

นางเพิ่งไล่ลูกค้ารายใหญ่หนีไปน่ะสิ!

เห็นได้ชัดว่าลูกค้ารายใหญ่คนนี้จะยังคงมาใช้จ่ายต่อไปในอนาคต แต่บริการแบบนี้ของ Viv คงทำให้เขากลายเป็นลูกค้าประจำของร้านอื่นแทน!

การช็อปปิ้งของเจียงฮ่าวยังไม่หยุดเพียงเท่านี้ เขายังซื้อนาฬิกาอีกสองเรือน เรือนหนึ่งสไตล์ธุรกิจ อีกเรือนเป็นแบบสปอร์ต แต่ทั้งสองเรือนรวมกันก็เกือบสามล้านบาท

เที่ยงวัน เจียงฮ่าวและเฟิงตี๋หิ้วถุงใบใหญ่น้อยมาที่โรงแรมห้าดาวแกรนด์ไฮแอทและจองห้องประธานาธิบดี

ใช่แล้ว ตอนนี้เจียงฮ่าวอยากใช้เงินสุดๆ สิ่งที่เคยคิดอยากทำ ตอนนี้เขาอยากลองทำทั้งหมด

เมื่อพนักงานโรงแรมพาเจียงฮ่าวและเฟิงตี๋เข้าห้องประธานาธิบดี ทั้งสองคนต่างตะลึงกับหน้าต่างบานใหญ่จรดพื้น

ตามที่เล่าลือกัน ยืนตรงนี้ก็สามารถมองเห็นฝั่งเซียงเจียง (ฮ่องกง) ได้

หลังจากพนักงานถอยออกไป เจียงฮ่าวก็หันมามองเฟิงตี๋ แต่เฟิงตี๋ไม่กล้าสบตากับเขาแล้ว

พูดได้เลยว่า ตั้งแต่เจียงฮ่าวใช้เงินสามล้านเจ็ดแสนซื้อของแบรนด์เนมให้เธอ แนวป้องกันทางจิตใจของเธอก็พังทลายลงแล้ว

นั่นเป็นเหตุผลที่เมื่อเจียงฮ่าวเสนอให้จองห้องเพื่อวางของ เธอก็ไม่มีความเห็นใดๆ และตามเขาขึ้นมา

แน่นอน นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เข้ามาในห้องประธานาธิบดีที่เคยได้ยินแต่ในตำนาน

"ตอนนี้ผมเหงื่อท่วมตัว ได้ยินว่ามีห้องน้ำสองห้อง ผมจะไปอาบน้ำ คุณก็อาบน้ำด้วยสิ"

ห้องประธานาธิบดีมีห้องน้ำสองห้อง แบ่งเป็นห้องสำหรับภรรยาและห้องสำหรับประธานาธิบดี ข้างในไม่ได้มีแค่ห้องเดียว ยังมีห้องสื่อบันเทิง ห้องออกกำลังกาย บาร์ และอื่นๆ อีกมากมาย ครบครัน

เจียงฮ่าวแค่อยากอาบน้ำล้างตัวเท่านั้น เพราะอากาศร้อนมาก แถมยังหิ้วกระเป๋าหลายใบ เหงื่อเขาจึงท่วมตัวไปหมด

เขาไม่สนใจว่าเฟิงตี๋จะคิดอย่างไร และเดินเข้าไปในห้องน้ำใหญ่ที่สุดที่มีอ่างอาบน้ำแบบคลื่นน้ำแข็ง

เฟิงตี๋รู้สึกสั่นเล็กน้อย เธอต้องการต่อต้าน อยากตะโกนใส่เจียงฮ่าว บอกว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงแบบนั้น!

แต่เมื่อได้ยินว่าเจียงฮ่าวเข้าห้องน้ำไปแล้ว เธอก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างดลใจให้เข้าไปในห้องน้ำอีกห้องหนึ่ง

เจียงฮ่าวอาบน้ำเร็วมาก ใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีก็ออกมา แล้วนั่งพิงโซฟา พันผ้าเช็ดตัวสีขาวรอบตัวพลางสูบบุหรี่

บ่ายนี้ เขาตั้งใจจะไปซื้อรถก่อน แล้วค่อยไปดูบ้าน!

ส่วนห้องเช่าถึงแม้จะยังไม่หมดสัญญา แต่เขาก็ไม่จำเป็นต้องอยู่แล้ว!

แต่ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของเจียงฮ่าวก็ดังขึ้น

เจียงฮ่าวหยิบขึ้นมาดู เป็นหลงเสี่ยวเล่อนั่นเอง

เขาคิดสักครู่ แล้ววางโทรศัพท์ลง แต่ไม่ได้รับสาย ปล่อยให้โทรศัพท์ดังไม่หยุด!

หลังจากโทรคุยกับหลงเสี่ยวเล่อเมื่อเช้านี้ เขาตัดสินใจแล้วว่าจะไม่เป็นหมาเลียรองเท้าอีกต่อไป จะเปลี่ยนวิธีใช้ชีวิตโดยสิ้นเชิง เปลี่ยนชีวิตใหม่

ดังนั้น ทำไมเขาต้องรีบรับโทรศัพท์ด้วย?

เมื่อคืนเธอบอกว่าจะกลับมาหาเขา แต่สุดท้ายก็ทิ้งเขาไว้คนเดียว? แล้วเธอก็แค่บอกว่ายุ่งมากและปฏิเสธเขาง่ายๆ?

ถ้าอย่างนั้น ไม่ว่าเธอจะยุ่งแค่ไหน เธอไม่มีเวลาแม้แต่จะโทรมาบอกสักคำเลยหรือ?

ต้องรู้ไว้นะว่า ชั้นฆ่าคนไปหลายคนเพื่อเธอเมื่อวานเชียวนะ!

เจียงฮ่าวนั่งคิดทบทวนเรื่องราวทั้งคืน และคืนนั้นเขาก็เข้าใจอะไรหลายอย่าง

โทรศัพท์ดังอยู่สิบกว่าครั้งแล้วก็หยุดลง และเจียงฮ่าวก็ยังคงสูบบุหรี่ต่อไป!

ครู่หนึ่งผ่านไป โทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง ยังคงเป็นหลงเสี่ยวเล่อ

คราวนี้ เจียงฮ่าวปล่อยให้เสียงดังเจ็ดแปดครั้งก่อนจะรับสาย: "พี่เล่อ?"

"เสี่ยวฮ่าว นายไม่ได้อยู่บ้านเหรอ? พี่กลับบ้านแล้ว รีบกลับมาแล้วขึ้นมาหาพี่นะ" พูดจบ หลงเสี่ยวเล่อก็วางสาย

ถึงมันจะไม่ใช่คำสั่ง แต่มันคือความเคยชิน โดยสัญชาตญาณ เธอโทรหนึ่งครั้ง เจียงฮ่าวก็ต้องรีบวิ่งกลับไปหาเธอ!

เพราะภาพของเจียงฮ่าวในสายตาของเธอคือผู้ชายอบอุ่นมาตรฐาน

จะเรียกว่าหมาเลียรองเท้าก็ไม่ได้ เพราะมันฟังดูไม่ดี เลยต้องเรียกว่าผู้ชายอบอุ่น

อีกอย่าง ตอนที่เจียงฮ่าวพบกับหลงเสี่ยวเล่อ เจียงฮ่าวแสดงอาการขี้อาย เกรงใจ อยากมองแต่ไม่กล้ามอง หลงเสี่ยวเล่อชอบท่าทางแบบนั้นมาก

ผู้ชายคนไหนบ้างที่ไม่อยากได้เธอ?

เธอคิดว่าเจียงฮ่าวก็อยากได้เธอ ดังนั้นเจียงฮ่าวจะไม่มีวันปฏิเสธเธอ

แต่สิ่งที่หลงเสี่ยวเล่อไม่รู้ก็คือ หลังจากถูกเจ้าเหยียนหรานทำร้ายจิตใจ และผ่านเหตุการณ์ฆ่าคนเมื่อคืน รวมถึงการที่เธอทิ้งเขาไว้คนเดียวไม่รักษาคำพูด เจียงฮ่าวได้ปิดผนึกหัวใจของตัวเองไปแล้ว

ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป เขาจะไม่ยอมให้ผู้หญิงคนไหนมาครอบงำอีก

แต่ในตอนนั้นเอง ประตูห้องภรรยาในห้องชุดก็เปิดออก เฟิงตี๋ที่อาบน้ำในห้องนั้นเดินออกมาพร้อมผ้าเช็ดตัวสีขาวพันรอบตัว

ผมของเธอเปียกชื้น ผ้าเช็ดตัวสีขาวพันรอบอก เผยให้เห็นขาเรียวยาวขาวสะอาดคู่หนึ่ง นิ้วเท้าทั้งสิบนิ้วขยับไปมาไม่หยุด

เมื่อเห็นเจียงฮ่าวนั่งพิงอยู่บนโซฟา เฟิงตี๋ก็รีบก้มหน้าลง

เจียงฮ่าวรู้สึกถึงไฟร้อนในท้องน้อย และรู้สึกปากแห้งลิ้นแห้ง

แต่ในขณะนี้ เจียงฮ่าวยังคงรักษาสติไว้ได้ และสติก็เอาชนะความชั่วร้าย

เขาหยิบน้ำบนโต๊ะขึ้นมาดื่ม: "จริงๆ แล้วคุณไม่จำเป็นต้องเป็นแบบนี้ การซื้อของให้คุณเป็นความสมัครใจของผม ผมแค่อยากมีคนร่วมแบ่งปันความสุขด้วยเท่านั้น"

"คุณไปใส่เสื้อผ้าเถอะ พักเดี๋ยวเราไปกินข้าว แล้วไปซื้อรถกัน"

จากการพูดคุยกับเฟิงตี๋ เขารู้ว่าเฟิงตี๋มีแฟนอยู่แล้ว ดังนั้นถ้าเขากับเฟิงตี๋เกิดอะไรขึ้น แฟนของเฟิงตี๋จะไม่เหมือนกับเขาหรอกหรือ? โดนนอกใจโดยที่ไม่รู้ตัว?

ดังนั้น เขาจริงๆ ไม่อยากรังแกคนซื่อตรง

"โอ้ โอเค โอเคค่ะ คุณเจียง!"

เมื่อได้ยินว่าเจียงฮ่าวไม่ได้วางแผนจะขึ้นเตียงกับเธอ เฟิงตี๋รู้สึกทั้งดีใจและรู้สึกผิดหวังอย่างบอกไม่ถูก

เหมือนมีอะไรบางอย่างที่ไม่ได้คว้าไว้

แต่เธอก็มีทัศนคติทางศีลธรรมของตัวเอง ดังนั้นเธอจึงรู้สึกดีใจมากกว่า ตัวเองได้เจอคนดี!

ยี่สิบนาทีต่อมา ทั้งสองปรากฏตัวที่ร้านอาหารของโรงแรม เจียงฮ่าวสั่งอาหารหรูอย่างหูฉลามและเป๋าฮื้อ มื้อเดียวเสียเงินไปหกพันกว่าบาท

บ่ายโมงยี่สิบนาที เจียงฮ่าวและเฟิงตี๋ไปที่โชว์รูม BMW จากนั้นเจียงฮ่าวก็ซื้อ BMW Series 7 คันหนึ่งโดยจ่ายเพิ่มพิเศษ

เสร็จสิ้นทุกขั้นตอน ก็เป็นเวลาบ่ายสี่โมงครึ่งแล้ว

เจียงฮ่าวตั้งใจจะไปดูบ้าน แต่เวลามันสายเกินไปแล้ว แถมเขากับเฟิงตี๋ก็ไม่รู้จะไปดูที่ไหน

เนื้อหานิยายเรื่องนี้เผยแพร่เฉพาะบนเว็บไซต์ Thai-Novel และ My Novel เท่านั้น

แต่เฟิงตี๋สัญญาว่าจะกลับไปหาข้อมูล แล้วพรุ่งนี้บ่ายจะพาเจียงฮ่าวไปซื้อบ้าน

ตอนห้าโมงเย็น เจียงฮ่าวไปส่งเฟิงตี๋ที่คอนโดที่เธอเช่าอยู่ แล้วเฟิงตี๋ก็วิ่งเข้าห้องเช่าของเธอ

ทันทีที่กลับถึงห้อง เธอก็รีบถอดเครื่องประดับและเสื้อผ้าแบรนด์เนมออกทั้งหมด แล้วเก็บเสื้อผ้าใหม่ไว้

เธอไม่กล้าให้แฟนรู้เรื่องนี้ ด้วยนิสัยขี้หึงของแฟนเธอ เขาต้องทะเลาะกับเธอแน่ๆ

ดังนั้น เธอจึงปิดบังไว้ก่อน

แต่สิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือ หลังจากเจียงฮ่าวไปส่งเธอ เขาไม่ได้ออกไปทันที เพราะเขาไม่รู้จริงๆ ว่าจะไปไหน

สิบกว่านาทีต่อมา มีหนุ่มคนหนึ่งขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าผ่านรถ BMW ไปและมองด้วยความอิจฉา เขาถึงกับถามว่า: "พี่ รถคันนี้ซื้อใหม่เหรอ ซื้อมาเท่าไหร่?"

เจียงฮ่าวเพียงแค่มองเขาแล้วไม่ตอบ จากนั้นก็เลื่อนกระจกขึ้นและขับรถออกไป

"หึ! ทำเท่ ! ขับ BMW แล้วเก่งนักเหรอ?"

ชายหนุ่มโกรธจนชูนิ้วกลางใส่รถ BMW แล้วขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้ากลับบ้านต่อ

(จบบท)