บทที่ 20 เจอหยกเขียวแล้ว

ช่างเชี่ยนเพิ่งรู้สึกดีกับเจียงฮ่าวได้ไม่นาน แต่ความรู้สึกนั้นก็สลายไปในพริบตา

เพราะเธอไม่เคยคิดเลยว่าหนุ่มคนนี้จะเป็นนักพนันบ้าระห่ำขนาดนี้

เจียงฮ่าวคนนี้ ทั้งที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการพนันหยก ไม่รู้เรื่องหยกเขียว แถมไม่มีประสบการณ์หรือความสามารถในการตรวจสอบใดๆ แต่กลับสุ่มคว้าหินดิบมาก้อนหนึ่งและจะเล่นพนัน

คนแบบนี้ นิสัยบ้าพนันรุนแรงเกินไป ต่อให้เขามีทรัพย์สินเป็นร้อยล้าน ก็คงจะหมดตัวในไม่ช้า

เธอไม่ได้บอกเจียงฮ่าวว่าหินก้อนนี้มีมูลค่าแค่แปดสิบกว่าหมื่น ในเมื่อหนุ่มคนนี้บ้าพนันขนาดนี้ ก็ปล่อยให้เขาเรียนรู้ว่าอะไรคือ "สิบเล่นเก้าเจ๊ง" และอะไรคือการแสวงหากำไรของพ่อค้า

เจียงฮ่าวจ่ายเงินสด ช่างเชี่ยนออกใบเสร็จให้เจียงฮ่าวในที่เกิดเหตุ พอได้ใบเสร็จมาในมือ หินดิบขนาดเท่ากะละมังใบใหญ่ก็กลายเป็นของเขาแล้ว

"น้องเจียง นายเป็นคนหนุ่มที่กล้าที่สุดที่ฉันเคยเห็นเลยนะ"

เจ้าสัวจูยิ้มแย้มอย่างมีความสุข นี่เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น พนักงานบริการร้านอื่นยังไม่มาเลย เขาก็ทำกำไรไปแล้วกว่าหนึ่งล้านกว่าบาท

เงินแบบนี้สิ ได้มากำไรแล้วฟินจริงๆ!

เจียงฮ่าวยิ้มเจื่อนๆ: "เจ้าสัวจูอย่าเพิ่งยกยอผมหน่อยเลย เดี๋ยวถ้าในหินนี้ไม่มีอะไรเลย ผมคงต้องกลับบ้านไปร้องไห้แล้ว!"

"ไม่หรอก ฉันเชื่อในดวงของนาย นี่ อาจาง รีบตัดหินของน้องเจียงให้ดูหน่อย"

เจ้าสัวจูกล่าวอย่างภาคภูมิใจ: "เฮ้ พวกเราเป็นร้านแรกที่เริ่มตัดดูแล้วนะ! หวังว่าจะได้พบหยกเขียวแต่เช้าเลย!"

อาจางเป็นคนงานตัดหิน อายุห้าสิบกว่า สวมรองเท้าบู๊ตกันน้ำและผ้ากันเปื้อน

เมื่อได้รับคำสั่งจากเจ้าสัวจู เขาก็เตรียมเครื่องตัดและอ่างน้ำทันที

"นายน้อยครับ คุณอยากให้ผมตัดตรงไหนดีครับ?"

อาจางไม่กล้าตัดตามใจตัวเอง ทุกอย่างต้องฟังเจ้าของหินเท่านั้น เจ้าของบอกให้ตัดยังไง เขาก็ตัดตามนั้น

เจียงฮ่าวคิดสักครู่ แล้วชี้ที่หินดิบ: "คุณตัดแบบนี้นะ จากมุมนี้ มุมนี้ และมุมนี้ ตัดให้ผมสามมุม"

"ได้ครับ"

อาจางไม่พูดอะไรมาก เริ่มตัดกับลูกมือทันที ลูกมือมีสองคน คนหนึ่งรับผิดชอบยึดหินดิบ อีกคนรับผิดชอบเทน้ำ ไม่อย่างนั้นฝุ่นจะเยอะมาก

อาจางมีหน้าที่ตัดตามเส้นที่เจ้าของกำหนดเท่านั้น!

พอเครื่องตัดดังขึ้น ก็ดึงดูดความสนใจของคนจำนวนมากในทันที

เพราะนี่เป็นช่วงเช้าตรู่ นักท่องเที่ยวยังไม่มากัน แม้แต่ร้านค้าหลายร้านก็ยังไม่เปิด

แต่ที่นี่กลับเริ่มตัดหินแล้ว

ดังนั้น ลูกค้าที่มาแต่เช้าและพนักงานของร้านค้าใกล้เคียงหลายคนก็มารวมตัวกันดูเหตุการณ์อย่างคึกคัก

ช่างเชี่ยนนั่งสูบบุหรี่อยู่หลังเคาน์เตอร์ เธอไม่มีความรู้สึกอะไรกับเจียงฮ่าวอีกแล้ว ตอนนี้เธอแทบจะนึกภาพสีหน้าอับจนของเจียงฮ่าวได้เลย

แต่ไม่ว่าจะเป็นยังไง ก็ไม่เกี่ยวกับเธอแล้ว!

เจ้าสัวจูเห็นคนมาร่วมกันมากมาย ก็เริ่มโอ้อวดทันที ชี้ไปที่เจียงฮ่าวและพูดว่า: "หนุ่มคนนี้มีความกล้า พกเงินสดมาสองร้อยกว่าหมื่น ไม่ต้องเลือกอะไรเลย แค่หยิบหินขึ้นมาก้อนหนึ่งแล้วให้ฉันตัด"

"แต่หนุ่มคนนี้เป็นลูกค้าคนแรก ถือว่ามาทำฤกษ์ให้ฉัน ฉันขายให้เขาในราคาต้นทุน สองร้อยสิบเก้าหมื่น!"

คนที่มาดูต่างกระซิบกระซาบกัน พวกเขาไม่สนใจว่าหนุ่มคนนี้จะเป็นคนสุรุ่ยสุร่ายหรือไม่ พวกเขาแค่อยากรู้ว่าหินก้อนนี้จะตัดออกมาเป็นหยกเขียวได้ไหม

"ซี้ดดดดด~"

เมื่ออาจางตัดอย่างละเอียด มุมหนึ่งของหินดิบก็ถูกตัดออกอย่างรวดเร็ว!

เมื่อมุมหนึ่งหล่นลงมา และลูกมือฉีดน้ำล้างหน้าตัด คนในที่เกิดเหตุก็ฮือฮาขึ้นมาทันที!

"ไม่จริงใช่ไหม? นั่นสีเขียวนี่!?"

"เขียวจริงๆ ด้วย และสีเขียวนี้บริสุทธิ์มากด้วย"

"ตัดเจอหยกเขียวแล้ว? เก่งจริงๆ?"

ฝูงชนฮือฮา

อาจางหยิบไฟฉายออกมาส่องที่ผิวหน้าสีเขียวที่ตัด

ภายใต้แสงไฟ เห็นแต่สีเขียวทั้งหมด!

อาจางสูดหายใจลึก แล้วมองไปที่เจียงฮ่าว

ชนะพนันแล้ว แม้ตอนนี้จะเพิ่งตัดออกมาแค่มุมเดียว แต่ถ้าเจียงฮ่าวอยากขาย คงขายได้ไม่ต่ำกว่าสามล้านบาท!

"คุณหนุ่มครับ ผมขอดูหน่อยได้ไหม?"

ตอนนี้ ชายคนหนึ่งที่ดูเหมือนอาจารย์แก่พาเด็กสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาถาม

"อ้าว นี่ไม่ใช่อาจารย์เจิงหรอกเหรอ สวัสดีครับอาจารย์เจิง ผมเป็นจูต้าจื้อจากร้านหยางซินเก๋อ"

"อ๋อ เจ้าสัวจูนี่เอง ยินดีที่ได้พบ!"

อาจารย์เจิงยกมือไหว้ แต่ก็ยังคงมองที่เจียงฮ่าว เพราะเขาอยากดูหิน

เจียงฮ่าวยิ้ม: "อาจารย์ท่านนี้ครับ ดูได้เลย ทุกคนดูได้!"

"ว้าว!"

เมื่อได้ยินว่าทุกคนสามารถดูได้ หลายคนก็กระตือรือร้น บางคนถึงกับหยิบไฟฉายออกมาส่องๆ ดู!

เจ้าสัวจูยิ้มแย้มมีความสุข ตัดออกมาเจอสีเขียวจริงๆ ด้วย ซึ่งก็เป็นเรื่องดีสำหรับเขาด้วย

การที่หินธรรมดาก้อนหนึ่งสามารถตัดออกมาเจอสีเขียว แสดงว่าหินรุ่นนี้ของเขามีเปอร์เซ็นต์หยกสูง ไม่ต้องกังวลเรื่องการขายแล้ว

ช่างเชี่ยนก็เบียดเข้ามาดู แล้วมองมุมที่ถูกเปิดด้วยความงุนงง

เจียงฮ่าวตัดเจอหยกเขียวจริงๆ เหรอ?

นั่นก็หมายความว่านักพนันบ้าคนนี้ไม่เพียงแต่ไม่ขาดทุน แต่ยังจะได้กำไรอีก?

"ทุกคนหลบหน่อยครับ ให้อาจารย์เจิงได้ดูหน่อย"

ตอนนี้ ฝูงชนเปิดทางให้โดยอัตโนมัติ อาจารย์เจิงเดินวนรอบหินก้อนนั้นหนึ่งรอบ แตะดู แล้วส่องด้วยไฟฉาย

ครู่หนึ่งผ่านไป เขาลุกขึ้นและพูด: "หินก้อนนี้พบหยกเขียวอย่างแน่นอน และจากรอยตัดที่เห็น สีเขียวมีความบริสุทธิ์มาก และจากมุมมองปัจจุบัน มันมีความใสอย่างน้อยระดับ 2 ส่วน ส่วน..."

เขาพูดถึงตรงนี้แล้วหยุดลง จากนั้นก็ยิ้มและพูดว่า: "คุณหนุ่ม หินก้อนนี้คุณขายไหม? เรามานั่งคุยราคากันดีไหม?"

"อ๋อ? ได้ครับ อาจารย์ลองเสนอราคามาก่อน ผมฟังดู!"

เจียงฮ่าวรู้ว่า แม้หินนี้จะพบสีเขียวแล้ว แต่ก็ยังคลุมเครือและไม่ชัดเจน ทำให้เห็นได้แค่คร่าวๆ

เนื้อหานิยายเรื่องนี้เผยแพร่เฉพาะบนเว็บไซต์ Thai-Novel และ My Novel เท่านั้น

แต่เขารู้ว่าที่กลางหินก้อนนี้ มีหยกเขียวที่บริสุทธิ์มาก ถ้าเขาเดาไม่ผิด นั่นก็คือหยกที่เรียกว่า 'หยกบรรพบุรุษเขียว' หรือ 'หยกเขียวจักรพรรดิ'

และขนาดก็ใหญ่ประมาณกำปั้นของผู้ใหญ่สองกำปั้น มันจึงมีค่ามาก

แน่นอนว่า มันมีค่าเท่าไรแน่ๆ เขาก็ไม่รู้

"คุณซื้อมาสองร้อยกว่าหมื่น ตอนนี้พบหยกเขียว ก็เท่ากับเปิดหน้าต่างเจอสีเขียว อย่างนี้ ผมให้คุณเพิ่มเป็นสองเท่า แล้วปัดเศษให้เป็นห้าล้าน คุณว่ายังไง?"

"ว้าว~"

เมื่อได้ยินว่าอาจารย์เจิงเสนอห้าล้าน ฝูงชนก็ฮือฮา!

ในเวลาเดียวกัน คนหลายคนก็มองเจียงฮ่าวด้วยความอิจฉา

ซื้อมาสองร้อยกว่าหมื่น แค่ครึ่งชั่วโมงก็ทำกำไรได้เกือบสามล้าน

ตอนนี้ช่างเชี่ยนหัวใจเต้นตึกตัก เจียงฮ่าวโชคดีจริงๆ!

อาจารย์เจิงเห็นว่าเจียงฮ่าวไม่ตอบสนอง จึงขมวดคิ้วนิดหน่อย สาวที่ยืนข้างเขาพูดด้วยความรำคาญ: "คุณจะขายก็ขาย ไม่ขายก็ไม่ขาย เป็นผู้ใหญ่แล้วทำไมยังลังเลอีก?"

เจียงฮ่าวยิ้มขึ้นทันใด: "ไม่ขายครับ อาจาง ตัดต่อเลยครับ ตัดออกมาทั้งสองมุม"

"ได้ครับ!"

อาจางสูบบุหรี่ไปแล้วสองมวน เมื่อได้ยินเจียงฮ่าวบอกให้ตัดต่อ เขาก็เตรียมพร้อมกับลูกมือเพื่อทำการตัดต่อทันที!

"คุณปู่ เรากลับกันเถอะ ไม่มีอะไรให้ดูแล้ว หินก้อนเล็กขนาดนี้ ถึงจะมีหยกเขียวก็มีได้แค่ไหน? อีกอย่าง ฉันเห็นประเภทและความใสก็ไม่ได้เรื่อง ดูเหมือนประเภทถั่ว"

"ปิงเอ๋อร์ ใจเย็นๆ ดูต่อก่อน"

อาจารย์เจิงไม่รีบกลับ เจ้าสัวจูยังหาเก้าอี้มาให้เขานั่งอีก

ในขณะเดียวกัน อาจางก็ตัดต่อ คนด้านนอกก็มามากขึ้นเรื่อยๆ และดูเหมือนจะมีคนสำคัญมาอีก เพราะเจ้าสัวจูไปหาเก้าอี้มาตั้งสามรอบแล้ว

ไม่นาน มุมที่สองก็ถูกตัดออก พอล้างน้ำ ก็พบว่ามีสีเขียวอีก!

"พระเจ้า เจอสีเขียวอีกแล้ว!"

"งั้นราคาต้องขึ้นอีกสิ?"

"แน่นอนอยู่แล้ว การตัดหน้าต่างเจอสีเขียวหนึ่งช่องไม่ได้พิสูจน์ว่าหินทั้งก้อนจะมีสีเขียว แต่ตอนนี้สองหน้าต่างมีสีเขียว นั่นแสดงว่าหินก้อนนี้อาจมีสีเขียวมากกว่าครึ่ง"

ฝูงชนพูดคุยกันอย่างคึกคัก อาจารย์เจิงลุกขึ้นพูดว่า: "หนุ่ม..."

เขายังพูดไม่ทันจบ เจียงฮ่าวก็พูดกับอาจางว่า: "อาจางครับ ตัดต่อเลย!"

"อะไรนะ? ยังจะตัดอีกเหรอ?"

เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงฮ่าว ทุกคนตกใจมาก!

ตอนนี้มีสีเขียวสองหน้าต่าง นี่เป็นเวลาที่ดีที่สุดในการขาย และแน่นอนว่าราคาจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า คืออย่างน้อยหนึ่งล้านแน่ๆ

แต่ถ้าคุณยังตัดต่อ แล้วถ้าไม่พบสีเขียว มันอาจจะไม่มีค่าถึงหนึ่งล้านก็ได้

อาจารย์เจิงขมวดคิ้ว ไอ้หนูนี่รู้เรื่องการพนันหยกด้วยเหรอ? นี่มันไม่ใช่แค่บ้าบิ่นเหรอ!

(จบบท)