บทที่ 7 หลินอวี่ทำร้ายคน แจ้งตำรวจเลย!
บทที่ 7 หลินอวี่ทำร้ายคน แจ้งตำรวจเลย!
“ระบบ ผสาน ‘ความรู้ทุกวิชา’”
ทันใดนั้น ความรู้จำนวนมหาศาลก็ไหลบ่าเข้ามาในหัวของเจียงเช่อ เหมือนกับการเปิดโลกทัศน์
รวมถึงวิชาต่างๆ กว่าสิบวิชา เช่น ภาษาจีน คณิตศาสตร์ ภาษาอังกฤษ และแม้แต่การเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ เขาก็ยังพอมีความรู้บ้างเล็กน้อย
นี่มันน่ากลัวมาก ความรู้ทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับวิชาที่อาจจะต้องเจอในตอนนี้ เขาสามารถเข้าใจได้อย่างถ่องแท้
พูดไปก็ไม่เกินจริง ข้อสอบที่คะแนนเต็ม 750 เจียงเช่อทำคะแนนได้ 740 คะแนนก็ไม่ใช่ปัญหา
“ระบบสุดยอด”
ผลการเรียนของเจียงเช่อในวันธรรมดาเรียกได้ว่ารั้งท้าย เป็นอันดับสุดท้ายของห้อง เกรดรวมทุกวิชายังไม่สูงเท่าความดันโลหิตของคุณปู่ของเขาเลย แต่ตอนนี้เขาพุ่งทะยานแล้ว!
จริงๆ แล้ว ด้วยฐานะลูกชายของมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของเจียงเช่อ ผลการเรียนดีหรือไม่ดีก็ไม่ได้มีความสำคัญอะไรมากนัก
ในโลกนี้มีคนเกิดมาห่างไกลจากโรมมาก มีคนเกิดมาที่ขอบๆ โรม และก็มีคนที่เกิดมาในใจกลางโรมเลย
และก็ยังมีคน... เพื่อเป็นการระลึกถึงการเกิดของเขา จึงตั้งชื่อสถานที่แห่งนี้ว่าโรม
เจียงเช่อไม่จำเป็นต้องเรียนอย่างหนัก แต่ของที่ได้มาโดยไม่ต้องออกแรงก็ทำให้คนมีความสุขเสมอ
เขารู้ว่าถึงแม้หลินอวี่จะเป็นเด็กบ้านนอกที่เพิ่งลงมาจากเขา แต่ผลการเรียนของเขาก็ดีมาก นี่ก็ถือเป็นหนึ่งในวิธีการที่เขาใช้ในการอวดเบ่ง
อย่าถามว่าทำไมเด็กบ้านนอกที่เพิ่งลงมาจากเขา ไม่เคยได้รับการศึกษาอย่างเป็นทางการ หรือแม้แต่ไม่เคยจับหนังสือถึงมีผลการเรียนที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้?
ก็เพราะว่าพระเอกก็แบบนี้แหละ ไม่มีเหตุผล
ต่อมาเจียงเช่อก็เลือกทำโจทย์ที่ค่อนข้างยากสองสามข้อ กวาดสายตาดูแวบเดียวก็ตอบได้แล้ว
ไม่สนุกเลย ——
ล้มตัวลงนอน
ในเวลานี้ หลินอวี่เหลือบมองเจียงเช่อด้วยสีหน้าเหยียดหยาม
เมื่อกี้เขาเพิ่งรู้มาว่า เจียงเช่อคนนี้ก็เป็นแค่ลูกเศรษฐีที่ไม่เอาไหนคนหนึ่ง นอกจากจะรวยกว่าเขาหน่อย หล่อกว่าเขาหน่อย ก็ไม่มีข้อดีอะไรให้พูดถึงเลย
“เหอะ... กล้าทำให้ฉันขายหน้า? แกอยากตายแล้ว!”
ในใจของหลินอวี่ เจียงเช่อกลายเป็นคนตายไปแล้ว ไอ้กระจอกลูกเศรษฐีอย่างแกน่ะเหรอ จะไปสู้คนที่อยู่ในระดับพลังลับ (อันจิ้น) อย่างเขาได้
เขามีวิธีมากมายที่จะเล่นงานไอ้ขยะลูกเศรษฐีคนนี้!
......
ตอนเลิกเรียน หลินอวี่ตั้งใจจะไปหาเรื่องเจียงเช่อ
แต่พอเขาเพิ่งลุกขึ้นเท่านั้นแหละ ใบหน้าของเขาก็ดำคล้ำลงทันที
“ว้าว เจียงเช่อ ทำไมวันนี้เธอหล่อขึ้นอีกแล้วเนี่ย?”
“จริงด้วย!”
สาวๆ กลุ่มใหญ่พากันล้อมรอบเจียงเช่อ แต่ละคนก็หน้าตาสะสวย...
หลินอวี่แทบจะพ่นไฟออกมาจากตา ความริษยาลุกลามอยู่ในใจของเขาอย่างบ้าคลั่ง
ทำไม? เขาก็แค่ลูกเศรษฐีคนหนึ่ง... นอกจากจะหล่อแล้ว เขามีอะไรดีอีก?
แต่หลินอวี่คนนี้ มีความสามารถเฉพาะตัวที่แข็งแกร่งมากนะ!
...
เมื่อเย่เมิ่งเหยาเห็นฉากนี้ ไม่รู้ทำไม... ในใจของเธอรู้สึกไม่ค่อยดี ราวกับของเล่นที่ควรจะเป็นของตัวเองถูกคนอื่นแย่งไป
“ฮึ่ม พี่เหยาเหยา หนูบอกแล้วใช่ไหมว่าผู้ชายคนนี้เป็นคนเจ้าชู้?”
ยวี่หว่านเอ๋อร์เติมเชื้อไฟอยู่ข้างๆ ด้วยความฉลาดของเธอ เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะไม่เห็นความคิดเล็กๆ น้อยๆ ของเย่เมิ่งเหยาในตอนนี้
“อืม หว่านเอ๋อร์พูดถูก เขาเป็นคนเจ้าชู้จริงๆ นั่นแหละ”
เย่เมิ่งเหยาเชิดหน้าหนีไปเลย
และในเวลานี้เอง ร่างหนึ่งก็เดินมาหยุดอยู่ที่โต๊ะของเธอ
“คุณเย่เมิ่งเหยา ขอแนะนำตัวหน่อย ผมชื่อหลินอวี่”
หลินอวี่เสยผม โชว์สีหน้าที่เขาคิดว่าหล่อที่สุดออกมา
เย่เมิ่งเหยาเหลือบมองเขา “ไม่อยากรู้จัก!”
หลินอวี่: “......”
รู้สึกเงิบไปเลย ทำไมไม่เหมือนกับที่เขาคิดไว้เลยสักนิด?
หรือว่าจะเป็นเพราะท่าทางของเขามีปัญหา?
เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็เปลี่ยนท่าทางที่เขาคิดว่าหล่อกว่าเดิม “คุณเย่เมิ่ง...”
“ไปให้พ้นได้ไหม? ฉันรำคาญ!”
เย่เมิ่งเหยาขมวดคิ้ว เธออารมณ์เสียอยู่แล้วและเธอมีอาการเกลียดผู้ชายด้วย
เธอขึ้นเสียงไปหลายระดับ ทำให้คนจำนวนมากในห้องเรียนหันมามอง
แม้แต่เจียงเช่อก็ยังรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
โอ้? นี่เป็นครั้งแรกที่พระเอกกับนางเอกเจอกันไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงทะเลาะกันซะแล้ว?
“นี่ นายได้ยินไหม? ฉันบอกให้ไสหัวไปไง!”
คุณหนูไม่เคยไว้หน้าใครทั้งนั้น
“กร็อบๆๆ” สีหน้าของหลินอวี่ก็ฉายแววโกรธออกมา นอกจากอาจารย์ของเขาแล้ว ยังไม่มีใครกล้าดูถูกเขาแบบนี้เลยนะ!
แต่ในไม่ช้า ความโกรธของเขาก็หายไป
ก็เพราะว่านี่คือสาวสวย สาวสวยโกรธน่ะ เขาเรียกว่าอะไรนะ?
เขาเรียกว่า งอน!
จากนั้นเขาก็เผยสีหน้ามั่นใจออกมา “เชื่อผมเถอะ ตอนนี้คุณไม่อยากรู้จักผมไม่เป็นไรหรอก อีกไม่นานชื่อของผมจะดังไปทั่วโรงเรียนสือหลานเอง”
ไอ้ผู้ชายหลงตัวเอง!
นี่มันผู้ชายหลงตัวเองชัดๆ!
ความรู้สึกของเย่เมิ่งเหยาที่มีต่อหลินอวี่ลดลงถึงขีดสุด หลงตัวเอง หลงตัวเอง ธรรมดาแต่เสือกมั่นหน้า
“ไปให้พ้น! ไอ้โง่!”
สิ่งที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจก็คือ เย่เมิ่งเหยา สาวสวยที่อยู่บนหิ้งงาช้างถึงกับด่าคนเป็นด้วย?
เจียงเช่อถึงกับงงไปเลย
“ระบบ เกิดอะไรขึ้น? พอนางเอกเจอกับพระเอก มันไม่ควรจะตกหลุมรักตั้งแต่แรกเลยเหรอ? ยอมจำนนต่อออร่าความแข็งแกร่งของหลินอวี่ในทันทีเลยไม่ใช่เหรอ?”
【เรียนโฮสต์ เนื่องจากมีตัวร้ายอย่างคุณอยู่ ออร่า ‘ทำให้คนอื่นโง่ลง’ ของพระเอกจึงใช้การไม่ได้ นางเอกจึงไม่โดนทำให้โง่ลง...】
เจียงเช่อ: “......”
ให้ตายสิ!
ฉันว่าแล้วเชียว ที่แท้เป็นเพราะออร่าทำให้คนอื่นโง่ลงของหลินอวี่ใช้การไม่ได้นี่เอง
หลังจากที่หลินอวี่ขายหน้าต่อหน้าเย่เมิ่งเหยา เขาก็รู้สึกหดหู่ไปทั้งตัว
ความแค้นทั้งหมดในใจของเขาถูกเปลี่ยนไปลงที่เจียงเช่อ!
“เหอะ... เจียงเช่อใช่ไหม?”
ในแววตาของหลินอวี่มีความเย็นเยียบแวบผ่าน
......
เวลาช่วงเช้าผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ตอนเที่ยงเลิกเรียน เย่เมิ่งเหยาเดินมาหาเจียงเช่อ
เธอไม่ค่อยได้คุยกับเจียงเช่อ หรือจะพูดให้ถูกก็คือ... เธอไม่ค่อยได้คุยกับผู้ชาย
อยู่ๆ เธอก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มบทสนทนาด้วยเรื่องอะไรดี
“เอ่อ... นายมีความมั่นใจกับการสอบจำลองตอนบ่ายไหม?” พอเย่เมิ่งเหยาพูดออกไป เธอก็รู้สึกเสียใจ
นี่มันคำพูดอะไรกันเนี่ย?
เธอเป็นนักเรียนหัวกะทิอันดับต้นๆ ของโรงเรียน ในขณะที่เจียงเช่อเป็นคนที่ผลการเรียนแย่ที่สุดในโรงเรียน เกรดรวมทุกวิชายังไม่สูงเท่าคะแนนสอบภาษาอังกฤษวิชาเดียวของเธอเลยด้วยซ้ำ
นี่มันไม่ใช่การประชดประชันชัดๆ เลยเหรอ?
“มีสิ แน่นอนว่ามี!” เจียงเช่อตอบด้วยสีหน้าสงบ
“ฮึ นายมีความมั่นใจที่จะสอบได้ที่โหล่ของโรงเรียนล่ะสิท่า~” ยวี่หว่านเอ๋อร์ที่อยู่ข้างๆ ก็เริ่มเยาะเย้ยถากถางขึ้นมา
เจียงเช่อเหลือบมองยวี่หว่านเอ๋อร์ที่เริ่มกระโดดโลดเต้นอีกครั้ง แอบกัดฟันเล็กน้อย แววตาของเขาฉายแววอันตรายวูบหนึ่ง
เมื่อหลินอวี่เห็นดังนั้น เขาก็ลุกขึ้นยืนด้วย
โอกาสดีๆ ในการอวดเบ่งแบบนี้ เขาจะพลาดได้ยังไง?
“ฮ่าๆ... ฉันได้ยินมาว่าคุณเจียงสอบได้คะแนนดีเลิศเลยนี่นา!” หลินอวี่ปรบมือ พร้อมกับเยาะเย้ยในแววตา
ในเวลานี้ยังมีคนอยู่ในห้องเรียนอีกไม่น้อย บรรยากาศตึงเครียดขึ้นมาทันที
เจียงเช่อยักไหล่ “เรื่องผลการเรียนน่ะเหรอ ฉันไม่แคร์หรอก ถ้าฉันสอบไม่ดีขึ้นมา... ฉันก็คงต้องกลับบ้านไปรับช่วงต่อกิจการหมื่นล้านเท่านั้นเอง”
เสี่ยตัวพ่อ!
นี่มันเสี่ยตัวพ่อชัดๆ!
ถึงแม้ว่านักเรียนที่มาเรียนที่โรงเรียนสือหลานส่วนใหญ่จะมีฐานะร่ำรวย แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นแค่ชนชั้นกลาง มีเพียงเจียงเช่อคนเดียวที่เป็นทายาทรุ่นที่สองของมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของเมืองหางโจว เจ้าของทรัพย์สินหมื่นล้าน
“เหอะ... นอกจากมีเงินแล้ว นายมีอะไรดีอีก?” หลินอวี่ยิ้มเยาะ
“ฉันยังหล่อมากด้วย ถ้าไม่มีเงินขึ้นมา ก็ไปเป็นเด็กเอ็นได้ สบายใจเฉิบ มีเศรษฐีนีป้าๆ รุมเลี้ยงเพียบ!” เจียงเช่อที่มาเกิดใหม่หน้านี่หนาเป็นศอก
“ไม่เหมือนไอ้หน้าเหี้ยอย่างแก ไม่มีเงินก็ไม่มีหน้าตา ไปขายตัวก็ไม่มีใครเอานะเว้ย”
สำหรับพระเอกอย่างหลินอวี่ ก็โจมตีที่รูปร่างหน้าตาไปเลย
“แก ——” หลินอวี่ก้าวสามก้าวเป็นสองก้าว พุ่งเข้าไปหาเจียงเช่อ คว้าคอเสื้อของเจียงเช่อไว้
ลูกน้องของเจียงเช่อรีบวิ่งเข้ามา
“ปล่อยคุณเจียงนะ!”
“แกกล้าทำร้ายคุณเจียงเหรอ? เชื่อไหมว่าจะทำให้แกไอ้เด็กจนๆ อย่างแกอยู่ในโรงเรียนนี้ไม่ได้เลย!”
เห็นได้ชัดว่า ลูกน้องพวกนี้ตั้งใจมาให้หลินอวี่กระทืบเล่นชัดๆ
หลินอวี่เตะพวกนั้นกระเด็นไป
เจียงเช่อแสยะยิ้ม หยิบมือถือออกมาจากกระเป๋า
“สวัสดีครับคุณตำรวจ... เมื่อกี้คุณตำรวจน่าจะได้ยินคร่าวๆ แล้วใช่ไหมครับ? ที่โรงเรียนสือหลานเกิดเหตุการณ์ความรุนแรงในโรงเรียน... มีคนจะทำร้ายพวกเรา ตอนนี้เพื่อนของผมสองคนอาการปางตาย”