ตอนที่ 5 ความแข็งแกร่งของซอมบี้

ตอนที่ 5 ความแข็งแกร่งของซอมบี้

ทุกคนต่างมองหาเครื่องมือที่เหมาะสมในโรงงานอย่างเงียบๆ หลังจากนั้นไม่นาน ก็มีเครื่องมือจำนวนมากถูกนำมาวางกองรวมกัน ซึ่งรวมถึงประแจ ไขควงปากแฉก และคีมปากจิ้งจก

“มาช่วยกันขันสกรูหน่อย ส่วนคนที่เหลือให้ไปช่วยกันทำความสะอาดเครื่องจักร และพื้นที่บริเวณรอบๆ ที่เราจำเป็นต้องใช้พักอาศัยต่อจากนี้”

หลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อกี้นี้ จางเจียงเฉียวได้รับความไว้วางใจจากทุกคนในระดับหนึ่ง และไม่มีใครคัดค้านเมื่อเขาพูดออกมา

หวังผิงอันไม่ได้ขันสกรู แต่เลือกที่จะทำความสะอาดพร้อมกับคนส่วนใหญ่

ในระหว่างทำความสะอาด เขายังพยายามสังเกตเค้าโครงของโรงงานอย่างระมัดระวังด้วย เผื่อว่าหากมีปัญหาเกิดขึ้น เขาจะได้รู้ว่าต้องทำยังไงต่อ

ดูเหมือนจะมีอีกหลายคนที่มีความคิดเช่นเดียวกับเขา คนเหล่านี้มองไปรอบๆ อยู่ตลอดเวลา เห็นได้ชัดว่าพวกเขาพยายามหาทางออกให้กับตัวเอง

หวังผิงอันเหลือบมองไปยังหลังคา หากซอมบี้ถูกล่อ ก็มีโอกาสที่พวกมันจะสามารถปีนขึ้นไปบนนั่นได้

เพดานของโรงงานแห่งนี้สูงมาก อาจสูงถึงสี่ห้าเมตรเลยก็ว่าได้ และมีท่อต่างๆ มากมายปกคลุมอยู่ ไม่มีทางหนีออกไปได้จริงๆ

เครื่องจักรต่างๆ ถูกเคลียร์ออกไปทีละเครื่องๆ แต่ทุกคนก็ระมัดระวังไม่ให้มีเสียงดัง

โชคดีที่เหตุการณ์ในภาพยนตร์ และละครโทรทัศน์ไม่ได้เกิดขึ้น แม้จะมีผู้คนมากมายก็ไม่มีใครทำอะไรผิดพลาด เพื่อความอยู่รอด ไม่มีใครอยากเสียชีวิตเพราะความผิดพลาดของตัวเอง

เมื่อเห็นว่าพวกตนมีโอกาสรอดชีวิต ทุกคนก็ไม่อยากให้เกิดข้อผิดพลาดอะไรขึ้น

แต่กลุ่มคนที่ขันสกรูกับจางเจียงเฉียวกำลังประสบปัญหาอยู่บ้าง สกรูที่ใช้ขันเครื่องจักรคือสกรูขยายซึ่งสามารถเจาะเข้าไปในพื้นได้เพียง 6 - 7 เซนติเมตร เครื่องมือในมือของพวกเขาจึงไม่ค่อยมีประโยชน์มากนัก

เมื่อเห็นว่าในขั้นตอนสุดท้ายกลับต้องเผชิญความล้มเหลว ทุกคนก็ไม่เต็มใจที่จะยอมรับ เพราะมันคงน่าเสียดายถ้าต้องเสียสถานที่ดีๆ เช่นนี้ไป

และพวกเขาไม่มีที่อื่นให้ไป ชั้นล่างถูกซอมบี้จำนวนมากขวางทางเอาไว้อยู่ และเสียงคำรามของพวกมันก็ดังมาถึงชั้นบนแล้ว

เว้นแต่จะมีใครบางคนยินดีสละชีวิต และล่อซอมบี้พวกนี้ออกไป หรือล่อซอมบี้ขึ้นมาทีละตัวแล้วฆ่ามัน พวกมันก็สามารถอยู่บนชั้นนี้ได้เท่านั้น

แล้วก็แน่ชัดว่าที่แห่งนี้ไม่มีคนจิตใจดีงาม ที่ยอมเสียสละตนเองเพื่อคนอื่น

“แล้วเราจะควรจะทำยังไงดี” มีคนถามด้วยเสียงทุ้มต่ำ

สำหรับจางเจียงเฉียว เขาเป็นคนที่ต้องการพัฒนาพื้นที่ตรงหน้ามากที่สุด เมื่อเกิดปัญหา เขาจึงพูดว่า “มาดูกันก่อนว่าเราสามารถแยกเครื่องจักรพวกนี้ออกจากกันได้หรือไม่ แต่ดูเหมือนจะต้องใช้คนจำนวนมากเพื่อประคองเครื่องจักรไว้ตลอดเวลา และไม่ให้มันตกลงมา ถ้าทำแบบนั้นได้ เราก็ยังมีโอกาสอยู่”

“ก่อนอื่นให้ต้องมีคนไปประจำการที่บันไดเพื่อเฝ้าระวังซอมบี้ หากพวกมันมาต้องรีบฆ่าโดยเร็วที่สุด”

เมื่อเห็นว่าเขามีความคิดที่ดี คนอื่นๆ ก็สงบลง และจัดแบ่งคนตามหน้าที่อย่างรวดเร็ว

ไม่ใช่ว่าคนอื่นไม่คิดแบบนี้ แต่ในสถานที่ๆ อันตรายเช่นนี้ พวกเขาต้องคำนึงถึงความปลอดภัยของตัวเองก่อน

ยกเว้นหัวหน้าทีมทั้งสองคนแล้ว คนที่มีค่าพลังกายเกิน 6 จุดทั้งหมดจะคอยแบกเครื่องจักรอยู่ที่นี่ เพราะเครื่องจักรเหล่านี้หนักเกินไป และต้องใช้คนที่มีสมรรถภาพทางกายสูงจึงจะยกพวกมันได้นานพอ

สำหรับหวังผิงอัน เขาต้องการไปที่บันไดเพื่อเฝ้ายามที่นั่น เพราะเขาอยากจะลองใช้สกิลฮีลกับซอมบี้ดู

หากเขาสามารถรักษาซอมบี้เหล่านั้นได้ หลังจากนี้ เขาก็ไม่จำเป็นระมัดระวังมากเกินไป

เมื่อจัดการซอมบี้ทั้งหมดในโรงงานนี้แล้ว เขาก็จะสามารถทำอะไรก็ได้ตามที่ต้องการ

แต่จู่ๆ เขาก็จำได้ว่ามีนักบวชอยู่ท่ามกลางเหล่าฮันเตอร์ และสกิลอย่างหนึ่งของพวกเขานั่นคือ ‘โฮลี่ฮีล’ อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครบนอินเทอร์เน็ตบอกว่าสกิลนี้มีประโยชน์กับซอมบี้ เพียงแต่เคยได้ยินมาว่ามันทำให้เกิดผลพิเศษต่อเหล่าซอมบี้

การใช้สกิลโฮลี่ฮีลในการรักษาซอมบี้จะทำให้เกิดปฏิกิริยารุนแรงเหมือนกับถูกราดด้วยกรดซัลฟิวริก

จางเจียงเฉียว และคนอื่นๆ นั่งยองๆ บนพื้น คลายสกรูออกทีละตัว และถอดขาเครื่องจักรออก วิธีการนี้ดูจะได้ผลจริงๆ

“ระหว่างที่เรายกเครื่องจักรลงบันได ทุกคนต้องระวังให้ดี” เมื่อเห็นเครื่องถูกถอดจากตัวยึดบนพื้น ความหวังของทุกคนก็กลับคืนมาอีกครั้ง

ตราบใดที่เครื่องจักรถูกขนลงมาอีกสองสามเครื่อง บันไดก็จะถูกปิดกั้น เหลือเพียงช่องว่างให้ซอมบี้เพียงตัวเดียวผ่านมาได้ ด้วยวิธีนี้ พวกเขาสามารถฆ่าซอมบี้ และทำภารกิจได้สำเร็จ

หวังผิงอันเดินตามฝูงชน และยกเครื่องจักรลงไปตามบันได เครื่องจักรเหล่านี้มีน้ำหนักอย่างน้อยหลายพันปอนด์ และเป็นไปไม่ได้ที่ซอมบี้ธรรมดาจะกระแทกมันให้เปิดทางออก

ซอมบี้แห่งอบิสนั้นไม่ได้แข็งแกร่งมากนักในตอนแรกๆ แต่ในช่วงไม่กี่สิบปีที่ผ่านมา พวกมันจึงค่อยๆ พัฒนาจนกลายเป็นสิ่งที่เป็นอยู่ในตอนนี้

ตามข่าวบนอินเทอร์เน็ต เมื่อซอมบี้ปรากฏตัวเป็นครั้งแรก คนธรรมดาสามารถฆ่าพวกมันได้อย่างง่ายดาย และซอมบี้กลายพันธุ์ก็มีน้อยเป็นอย่างมาก โดยพบได้เพียงไม่กี่ตัวในเมืองๆ หนึ่ง

แต่เมื่อเวลาผ่านไป ซอมบี้เหล่านี้ก็ค่อยๆ พัฒนาขึ้นอย่างช้าๆ ทำให้ในปัจจุบันคนธรรมดาไม่สามารถรับมือกับซอมบี้ได้อีกต่อไป

ตามข้อมูลที่เปิดเผยบนอินเทอร์เน็ต ซอมบี้ธรรมดาในตอนนี้ได้พัฒนาจนมีค่าพลังกายประมาณ 8 จุด

ทำให้เมื่อเผชิญหน้ากับซอมบี้ ตอนนี้มีเพียงจางเจียงเฉียวเท่านั้นที่สามารถฆ่าพวกมันได้ด้วยตัวคนเดียว

แต่ซอมบี้มักปรากฏตัวเป็นกลุ่ม แม้ว่าพวกเขาทุกคนจะมีค่าพลังกาย 8 จุด พวกเขาก็ไม่กล้าที่จะต่อสู้กับซอมบี้ตัวต่อตัว พวกเขาจึงทำได้เพียงปิดล้อม และฆ่าซอมบี้ด้วยการก่อตั้งทีมเล็กๆ

หวังผิงอันโศกเศร้าเสียใจต่อเหล่าผู้ถูกเลือกในอนาคต หากผ่านไปอีกสักสิบหรือยี่สิบปี คนธรรมดาอาจไม่สามารถฆ่าซอมบี้ได้แม้จะร่วมมือกันก็ตาม

โดยพื้นฐานแล้ว เป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำภารกิจสังหารให้สำเร็จได้ในตอนนั้น

เครื่องจักรถูกวางซ้อนกันโดยคั่นด้วยแผ่นรองนุ่มเพื่อลดเสียงรบกวน

เมื่อเครื่องจักรถูกขนลงมาทีละเครื่อง หน้าบันไดก็ถูกปิดกั้นในไม่ช้า ทำให้ทุกคนรู้สึกโล่งใจ ตอนนี้พวกเขามีที่พัก และไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับซอมบี้ที่อาจโผล่ขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวอีกต่อไป

ช่องว่างที่เหลือตรงบันไดนั้นเล็กมาก และต้องหันตัวไปด้านข้างเพื่อผ่านเข้าไป เมื่อเป็นซอมบี้ พวกมันย่อมคิดถึงเรื่องนี้ไม่ได้ และทำให้มีความเป็นไปได้สูงที่พวกมันจะติดอยู่ระหว่างทางเข้า ซึ่งง่ายต่อการฆ่า

“พี่จาง มาลองทดสอบดูกันเลยเถอะ” บางคนมองไปที่จางเจียงเฉียวด้วยความชื่นชม

แม้นี่จะเป็นผลงานจากการทำงานหนักของทุกคน แต่บทบาทผู้นำที่เขาเล่นก็น่าเชื่อถือมาก

“ได้ งั้นก็ไปเตรียมอาวุธกันก่อน” จางเจียงเฉียวมองดูสีหน้าที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงของคนเหล่านั้น และรู้สึกว่าสิ่งที่เขาทำก็ส่งผล

ตราบใดที่เขายังทำได้ดี คนเหล่านี้ก็ยังคงถือเป็นผู้ช่วยของเขา แม้ว่าพวกเขาจะสังกัดอยู่ทีมอื่นก็ตาม

หลิวหลี่ และกัปตันทีมคนอื่นๆ มองดูเขาด้วยความรู้สึกไม่เต็มใจนัก แต่ก็ไม่มีอะไรที่พวกเขาสามารถทำได้ในตอนนี้

เนื่องจากจางเจียงเฉียวเป็นคนแรกที่ตื่นขึ้น เขาย่อมได้รับเกียรติมากกว่าคนอื่นๆ เป็นธรรมดา พวกเขาจึงทำได้เพียงรอดูว่าในอนาคตจะมีโอกาสแทนที่หรือไม่ พวกเขาต่างหวังว่าจะเกิดปัญหาขึ้นกับจางเจียงเฉียวในภายหลัง

เมื่อได้เป็นกัปตันแล้ว พวกเขาจึงไม่ต้องการที่จะส่งมอบอำนาจให้ใครง่ายๆ

เพราะคนในทีมเหล่านี้ไม่เพียงแต่ให้ความช่วยเหลือพวกเขาในอบิสเท่านั้น แต่ยังรวมถึงในโลกความเป็นจริงด้วย

ตราบใดที่ทุกคนรวมตัวกัน พวกเขาก็จะมีอำนาจในต่อรอง และทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้นมาก

สังคมในตอนนี้ไม่ได้เหมือนเมื่อหลายสิบปีก่อนอีกต่อไป การเดินทางได้รับการพัฒนาไปมาก ตราบใดที่พวกเขาได้รับความไว้วางใจจากเพื่อนร่วมทีม การรวบรวมทุกคนในทีมเข้าด้วยกันก็ถือเป็นเรื่องง่าย

ทุกคนต่างมองไปที่บันไดที่ถูกปิดกั้น และค่อยๆ ผ่อนคลายความตึงเครียดของตนเองลง เมื่อมีเครื่องจักรคอยขวางทาง ความรู้สึกปลอดภัยของพวกเขาก็เพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก

จึงเหลือเพียงทีมเดียวที่ยืนเฝ้าอยู่ที่บันได เพื่อป้องกันเหตุฉุกเฉิน