บทที่ 1181 ทำการค้ากับเสิ่นเสวียน

ปัจจุบันระบบค่าผลตอบแทนยังสามารถอัพเกรดได้อีกสองครั้ง

ถ้าหากสุ่มได้ยาลูกกลอนเซียนระดับแปดอีกหนึ่งเม็ด บางทีเขาอาจจะได้เลื่อนขั้นเป็นเซียนต้าลัวก็เป็นได้

คิดถึงตรงนี้ เกาเยี่ยนจึงตัดสินใจให้ระบบทำการอัพเกรดทันที

หนึ่งวันต่อมา

ระบบอัพเกรดเสร็จสิ้น ถึงระดับ 107

ได้รับรางวัลคือการจับฉลากระดับเทพสองครั้งและแต้มวิวัฒนาการ 2,000 แต้ม

"ระบบ ใช้การจับฉลากระดับเทพสองครั้ง!"

"ติ๊ง เปิดการจับฉลากระดับเทพสองครั้ง!"

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับวิชาเทพศิลป์สายฟ้าหมื่นสายระดับต้าลัว รางวัลได้ถูกส่งไปยังพื้นที่ระบบแล้ว โปรดตรวจสอบด้วยตัวเอง!"

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับเซียนศาสตร์สรรพวิชารวมเป็นหนึ่งระดับต้าลัว รางวัลได้ถูกส่งไปยังพื้นที่ระบบแล้ว โปรดตรวจสอบด้วยตัวเอง!"

เมื่อเห็นรางวัลทั้งสองที่สุ่มได้ ใบหน้าของเกาเยี่ยนดูดำคล้ำลงเล็กน้อย คุณพ่อระบบไม่รักฉันแล้ว!

แต่ไม่นานเขาก็กลับมามีสภาพจิตใจที่ปกติ

เขาได้ผสานรวมเซียนศาสตร์ต้าลัวและวิชาเทพศิลป์ระดับต้าลัวทั้งสองอย่างเข้ากับร่างกาย!

เช่นเดียวกัน วิชาศิลป์สายฟ้าหมื่นสายมีสามระดับ เขาใช้แต้มวิวัฒนาการไป 6,000 แต้มเพื่อยกระดับวิชาเทพศิลป์นี้ไปถึงระดับที่สาม

ธรรมชาติแล้ว เซียนศาสตร์สรรพวิชารวมเป็นหนึ่งนี้ค่อนข้างจะทรงพลัง เมื่อเปิดใช้งานแล้ว สามารถควบคุมเซียนศาสตร์และเทพศิลป์ที่ผู้อื่นใช้ได้

ข้อแม้คือวรยุทธ์ของฝ่ายตรงข้ามต้องอ่อนกว่าเขา

ดังนั้น สรรพวิชารวมเป็นหนึ่งนี้จึงเป็นเซียนศาสตร์ที่เหมาะสำหรับการต่อสู้เป็นกลุ่ม ยิ่งมีศัตรูมาก พลังก็ยิ่งมหาศาล

เขาเหลือบมองค่าผลตอบแทน

ยังเหลืออยู่กว่า 400 ล้านล้าน ก่อนหน้านี้การฟื้นฟูระดับไท่อี้เซียนขั้นเก้าต้องใช้ยาลูกกลอนเซียนระดับเจ็ดไป 60 เม็ด แต่ในมือเขายังเหลือยาลูกกลอนเซียนระดับเจ็ดอีกเกือบ 30 เม็ด!

แค่ขายยาลูกกลอนเซียนระดับเจ็ดไปสักไม่กี่เม็ด เขาก็จะได้รับหินเซียนจำนวนมหาศาล

การเลื่อนระดับขึ้นหลายระดับไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป!

คิดถึงตรงนี้ เกาเยี่ยนรู้สึกว่าเขาควรจะไปที่หอพุทธะอีกครั้ง

ใช้วิชาความว่างเปล่าใหญ่ในการเดินทาง ไม่ถึงครึ่งชั่วยาม เกาเยี่ยนก็มาถึงหอพุทธะแล้ว

จากนั้น เขาก็แอบเข้าไปในวังที่เจ้าตำหนักอาศัยอยู่อย่างเงียบๆ!

ภายในวังนี้มีกลไกใหญ่น้อยวางอยู่กว่าร้อยจุด แต่กลไกเหล่านี้ไม่อาจหยุดเกาเยี่ยนได้

ในสภาพที่ไม่ได้ทำให้ใครตื่นตกใจ เขาเคลื่อนไหวอย่างอิสระท่ามกลางกลไกเหล่านี้ และในที่สุดก็พบตำแหน่งที่เสิ่นเสวียนอยู่

"ใครน่ะ!"

เมื่อเกาเยี่ยนปรากฏตัวในห้องฝึกวิชาของเสิ่นเสวียน อีกฝ่ายก็ตกใจ

เมื่อเขาเห็นชัดว่าเป็นเกาเยี่ยน ใบหน้าอีกฝ่ายก็แสดงรอยยิ้มออกมาทันที: "ศิษย์หลานเกา ทำไมมาที่นี่ล่ะ?"

ขณะเดียวกันก็รู้สึกตกใจในใจ กลไกในที่พำนักของเขาเคร่งครัดเพียงใด แต่เจ้าหนุ่มคนนี้กลับเล็ดลอดเข้ามาในห้องฝึกวิชาของเขาได้อย่างเงียบกริบ

"ท่านเจ้าตำหนัก ข้ามาหาท่านเพื่อทำการค้าสักหน่อย!"

เกาเยี่ยนยิ้มพลางกล่าว

"เรียกเจ้าตำหนักดูห่างเหินไป เรียกอาจารย์อาก็พอ นั่งเถอะ!"

ตามคำเชิญของเสิ่นเสวียน เกาเยี่ยนนั่งลง อีกฝ่ายยังชงชาให้เขาด้วยตัวเองอีกด้วย

"ศิษย์หลานเกา อยากทำการค้าอะไรกับข้าหรือ?"

"ท่านต้องการยาลูกกลอนเซียนระดับเจ็ดไหม?"

เกาเยี่ยนถามตรงๆ ยาลูกกลอนเซียนระดับเจ็ดเม็ดก่อนหน้านี้ เสิ่นเสวียนได้กินไปแล้ว แต่เขาก็ยังไม่ได้ทะลวงขั้นไปถึงไท่อี้เซียนขั้นแปด เพียงแค่ถึงขั้นสูงสุดของไท่อี้เซียนขั้นเจ็ดเท่านั้น

ยาทุกชนิดมีการดื้อยา แม้เกาเยี่ยนจะใช้ตราบำเพ็ญเพียรในการย่อยสลายยาลูกกลอน เขาก็ยังเกิดการดื้อยาบางส่วน คนอื่นที่ไม่มีตราบำเพ็ญเพียร การดื้อยาในร่างกายก็ยิ่งมากกว่า!

ดวงตาของเสิ่นเสวียนสว่างวาบ: "ศิษย์หลานยังมียาลูกกลอนเซียนระดับเจ็ดอยู่อีกหรือ?"

"ถ้าไม่มี ข้าจะกล้ามารบกวนอาจารย์อาได้อย่างไร!"

ขณะพูด เกาเยี่ยนหยิบขวดหยกออกมาใบหนึ่ง ภายในขวดหยกมียาลูกกลอนเซียนระดับเจ็ดรวม 10 เม็ด

เมื่อเสิ่นเสวียนเห็นจำนวนของยาลูกกลอนเซียนระดับเจ็ด ทั้งร่างก็สั่นระริกด้วยความตื่นเต้น พร้อมกับมีเสียงหนึ่งดังขึ้นในใจ: เอาเถอะ ต้องเอาให้ได้ ไม่ว่าจะต้องจ่ายราคามากแค่ไหนก็ต้องเอา!

ถ้าเขามียาลูกกลอนเซียนระดับเจ็ดทั้ง 10 เม็ดนี้ วรยุทธ์ของเขาจะต้องถึงไท่อี้เซียนขั้นเก้าแน่นอน!

เมื่อถึงเวลานั้น เขาจะก้าวขึ้นมาเป็นหนึ่งในกลุ่มไท่อี้เซียนที่แข็งแกร่งที่สุดภายใต้สังกัดวังหลินเทียน

"อาจารย์อา เม็ดละ 2,000 ล้านล้าน รวม 10 เม็ด ท่านต้องการไหม?"

เกาเยี่ยนถามพร้อมรอยยิ้ม

"ต้องการ เอาทั้งหมด!"

เสิ่นเสวียนรีบกล่าว: "จริงสิ เจ้าอยากใช้อะไรในการค้าขาย ยังคงเป็นหินเซียนหรือ?"

"ใช่ แค่หินเซียนเท่านั้น!"

เกาเยี่ยนพยักหน้า

"ดี ไม่มีปัญหา!"

เสิ่นเสวียนยิ่งดีใจ ในฐานะเจ้าตำหนักของหอพุทธะ แค่เก็บภาษี เขาก็ได้รับหินเซียนนับไม่ถ้วนในแต่ละปี แต่พอถึงระดับไท่อี้เซียน หินเซียนมีผลต่อการเพิ่มวรยุทธ์น้อยลงแล้ว!

ดังนั้น เมื่อถึงระดับไท่อี้เซียน ถ้าต้องการทรัพยากรที่เหมาะสม ส่วนใหญ่จะแลกเปลี่ยนสิ่งของกัน ไม่ใช่ใช้หินเซียนในการซื้อขาย!

"ศิษย์หลาน อาจารย์อาไม่ได้พกหินเซียนมากขนาดนั้น อย่างนี้ รอสักครู่นะ อาจารย์จะให้คนไปนำหินเซียนมาจากคลังเก็บของ!"

"ได้ครับอาจารย์อา ข้าไม่รีบ!"

ไม่นาน เสิ่นเสวียนก็เรียกคนสนิทคนหนึ่งมา แล้วส่งตราอาญาให้อีกฝ่าย สั่งให้ไปเอาหินเซียนมูลค่า 20,000 ล้านล้านมาจากคลัง!

ครึ่งชั่วยามต่อมา

คนสนิทของเสิ่นเสวียนนำหินเซียนมาให้แล้ว

เกาเยี่ยนรับแหวนเซียนเก็บของที่เสิ่นเสวียนยื่นมาให้ ตรวจสอบจนแน่ใจว่าไม่มีปัญหา

เขาจึงมอบขวดยาลูกกลอนเซียนระดับเจ็ดให้อีกฝ่าย

"อาจารย์อา การค้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว ศิษย์หลานขอตัวก่อน!"

"ข้าจะไปส่ง!"

"ไม่ต้องหรอก อาจารย์อาโปรดอยู่ที่นี่เถิด!"

ออกจากจวนของเสิ่นเสวียนแล้ว เกาเยี่ยนไม่ได้อยู่ต่อแม้แต่น้อย กลับไปยังเมืองเทียนเยาทันที!

เปิดหน้าจอระบบขึ้นมา ค่าผลตอบแทนเพิ่มขึ้นทันที 20,000 ล้านล้าน

ปัจจุบันการอัพเกรดแต่ละครั้งต้องใช้ค่าผลตอบแทน 800 ล้านล้าน

"ระบบ อัพเกรดสามระดับติด!"

"ติ๊ง ระบบเริ่มอัพเกรดสามระดับติด เวลาอัพเกรดคือยี่สิบสี่ชั่วโมง โปรดรอด้วยความอดทน!"

"หวังว่าครั้งนี้จะได้ยาลูกกลอนเซียนระดับแปด!"

เกาเยี่ยนอธิษฐานในใจ

เวลาหนึ่งวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ระบบอัพเกรดเสร็จสิ้น เกาเยี่ยนได้รับการจับฉลากระดับเทพ 3 ครั้งและแต้มวิวัฒนาการ 3,000 แต้ม

ในขณะเดียวกัน หลังจากถึงระดับ 110 ค่าผลตอบแทนที่ต้องใช้ในการอัพเกรดระบบก็เพิ่มขึ้นอีก พุ่งไปถึง 2,000 ล้านล้านต่อระดับ

"ระบบ จับฉลากระดับเทพสามครั้งติด!"

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับยาลูกกลอนเซียนระดับแปดหนึ่งเม็ด รางวัลได้ถูกส่งไปยังพื้นที่ระบบแล้ว โปรดรอด้วยความอดทน!"

"ฮ่า ในที่สุดก็ได้ยาลูกกลอนเซียนระดับแปดแล้ว!"

เกาเยี่ยนดีใจมาก!

แต่พอได้ยินประกาศครั้งที่สอง เกาเยี่ยนก็ยิ่งดีใจมากขึ้น เพราะรางวัลที่สองก็เป็นยาลูกกลอนเซียนระดับแปดเช่นกัน ถ้าพูดว่ายาลูกกลอนเซียนระดับแปดหนึ่งเม็ดทำให้เขามีโอกาสก้าวเข้าสู่ต้าลัวเซียนถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ สองเม็ดก็คือหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์เต็ม!

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับบัตรปล้นกำหนดเป้าหนึ่งใบ รางวัลได้ถูกส่งไปยังพื้นที่ระบบแล้ว โปรดตรวจสอบด้วยตัวเอง!"

ในช่วงเวลาต่อมา เกาเยี่ยนดึงบัตรปล้นกำหนดเป้าออกมา

พร้อมกันนั้น ข้อมูลของสิ่งของก็ปรากฏในสมองของเขา

บัตรปล้นกำหนดเป้านี้สามารถใช้กับคนที่กำหนดได้อย่างอิสระ และสามารถได้รับของอย่างหนึ่งจากตัวเขาในทันที!

อ้อใช่ บัตรปล้นกำหนดเป้านี้ใช้ได้สามครั้ง!

"เฮ้ย ของดีจริงๆ!"

เกาเยี่ยนอุทาน ถ้าใช้บัตรปล้นกำหนดเป้ากับราชาเซียน ถ้าปล้นแหวนเซียนเก็บของของอีกฝ่ายมาได้ นั่นมันจะรวยกันใหญ่แล้ว!

และของที่ได้มาจากตัวอีกฝ่ายจะถูกลบร่องรอยการครอบครองทิ้งไปโดยอัตโนมัติ

ไม่ต้องกลัวเลยว่าอีกฝ่ายจะรู้!

อย่างไรก็ตาม บัตรปล้นกำหนดเป้านี้มีข้อจำกัดเรื่องระยะทาง คือต้องอยู่ห่างจากอีกฝ่ายไม่เกินหนึ่งแสนลี้จึงจะใช้ได้ ถ้าเกินหนึ่งแสนลี้ก็ใช้ไม่ได้!

คิดถึงตรงนี้

เกาเยี่ยนตัดสินใจว่า จะรอให้มีโอกาสได้พบกับราชาเซียนแล้วค่อยใช้บัตรปล้นกำหนดเป้า!

ในช่วงเวลาต่อมา สีหน้าของเกาเยี่ยนเคร่งขรึมลง จากนั้นก็พุ่งเข้าไปในโลกของฉัน!

ยาลูกกลอนเซียนระดับแปดปรากฏในมือเขา จากนั้นเขาก็กลืนลงไปทันที

และตราบำเพ็ญเพียรก็ควบคุมวิชายุทธ์ ดูดซึมและย่อยสลายพลังยาในยาลูกกลอนอย่างรวดเร็ว

จบบท