บทที่ 953 ตราบำเพ็ญเพียร (ฟรี)

ในชั่วขณะถัดมา แสงสว่างสายหนึ่งแผ่ออกจากศิลาจารึกที่บันทึกบทนำคัมภีร์เซียนและตกลงสู่ร่างของเกาเยี่ยน คัมภีร์เจ้าฮวาฉบับสมบูรณ์ก็ปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของเขา

แต่เขากลับไม่รู้สึกตื่นเต้นแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม ร่างกายของเขาตึงเครียดไปทั้งตัว เพราะเขากังวลว่าเมื่อคัมภีร์เซียนปรากฏตัว อาจเกิดปรากฏการณ์ผิดปกติอันยิ่งใหญ่

ในขณะนั้น คนอื่นๆ ในป่าศิลาจารึกต่างก็เงยหน้ามองมา

เมื่อพบว่าผู้ที่ได้รับการถ่ายทอดวิชายุทธ์คือเกาเยี่ยน ทุกคนต่างให้ความสนใจ เพราะถึงแม้ดูเหมือนชายคนนี้จะมีวรยุทธ์ไม่สูงนัก แต่มักทำเรื่องน่าประหลาดใจอยู่เสมอ!

หนึ่งลมหายใจ!

สองลมหายใจ!

สามลมหายใจ!

นอกจากลำแสงนั้นแล้ว ไม่มีปรากฏการณ์แปลกประหลาดใดๆ เกิดขึ้น

เมื่อเป็นเช่นนี้ เกาเยี่ยนจึงถอนหายใจอย่างโล่งอก!

"สหายเกา ไม่ทราบว่าท่านได้รับการถ่ายทอดวิชายุทธ์ระดับใด?" อวี่ซินเยี่ยนล่องลอยเข้ามาถาม พร้อมรอยยิ้มละมุน

เกาเยี่ยนคิดจะล้อเล่นกับอวี่ซินเยี่ยนสักหน่อย บอกเธอว่าเป็นคัมภีร์เซียน แต่ก็กลัวว่าจะกลายเป็นการตลกร้าย เขาจึงยิ้มและตอบว่า "ก็ใช้ได้นะ ใช้ได้ วิชายุทธ์ระดับฟ้าขั้นต่ำเล่มหนึ่ง ถ้าสหายอวี่สนใจ ข้าขายให้ก็ได้ เห็นแก่ที่เราเคยทำการค้ากันมาหลายครั้ง ข้าจะคิดราคาถูกหน่อย!"

เมื่อได้ยินคำพูดของเกาเยี่ยน อวี่ซินเยี่ยนก็เกือบจะทั้งหัวเราะทั้งร้องไห้ ท่านเกาผู้นี้ช่างรักหินวิญญาณเสียจริง

ส่วนวิชายุทธ์ระดับฟ้า นางในฐานะศิษย์ศักดิ์สิทธิ์หญิงของสำนักเทียนอี๋ ซึ่งเป็นสำนักชั้นหนึ่งของจงโจว ตัวนางเองก็ฝึกวิชายุทธ์ระดับฟ้าขั้นสูงอยู่แล้ว จะสนใจวิชายุทธ์ระดับฟ้าขั้นต่ำได้อย่างไร!

"ข้าขอบคุณในความหวังดีของสหายเกา รอโอกาสหน้าค่อยทำการค้ากับท่านอีกครั้งก็แล้วกัน!" อวี่ซินเยี่ยนกล่าวอย่างขอโทษขอโพย

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เกาเยี่ยนแสดงสีหน้าผิดหวังอย่างเห็นได้ชัด ทันใดนั้น เขาก็ตะโกนไปยังคนอื่นๆ "วิชายุทธ์ระดับฟ้าขั้นต่ำ ราคาเพียง 100,000 ล้าน มีสหายท่านใดสนใจซื้อไหม?"

ต่อการเรียกร้องของเกาเยี่ยน ทุกคนทำเป็นไม่ได้ยิน ยังคงศึกษาบทเริ่มต้นวิชายุทธ์บนศิลาจารึกต่อไป

"ก็ถือว่าหลอกผ่านไปได้!" เมื่อคนอื่นไม่สนใจเขา เกาเยี่ยนก็ไม่ได้ใส่ใจ

หลังจากนั้น เขาก็พิจารณาว่าควรจะทำความเข้าใจคัมภีร์จักรพรรดิอีกสองเล่มหรือไม่

และในขณะนี้

ภายในพื้นที่นั้น

หลิงเอ้อร์และเฟิงเอ้อร์ต่างมีสีหน้าอึ้งงัน

หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เฟิงเอ้อร์ก็กล่าวอย่างเงียบๆ ว่า "ไม่นึกเลยว่าคัมภีร์เซียนจะตกไปอยู่กับเกาเยี่ยนจริงๆ!"

"ใช่ มันช่างเหนือความคาดหมายเหลือเกิน!" หลิงเอ้อร์พยักหน้าอย่างเห็นด้วย "พวกเราจะส่งเขาไปที่สถานที่สืบทอดเมื่อไหร่?"

"ยังไม่ต้องรีบ!"

เฟิงเอ้อร์ส่ายหน้า "ถ้าส่งเขาไปตอนนี้ จะไม่เท่ากับบอกคนอื่นตรงๆ หรือว่า เขาได้คัมภีร์เซียนไปแล้ว?"

หลังจากตั้งด่านทดสอบแล้ว นายของพวกนางก็เคยสั่งไว้ว่าห้ามเปิดเผยอัตลักษณ์ของจักรพรรดิ์และศิษย์สืบทอดของพวกนาง

ที่จริงแล้ว คัมภีร์จักรพรรดิ์ยังพอไปได้ หลายสำนักต่างก็มีการสืบทอด

แต่คัมภีร์เซียน แม้แต่สำนักที่สืบทอดมาจากมหาจักรพรรดิก็ยังไม่มีการสืบทอด

หากข่าวที่มีคนได้รับการสืบทอดคัมภีร์เซียนรั่วไหลออกไป ไม่ต้องคิดให้มาก คนที่ได้รับการสืบทอดคัมภีร์เซียนจะต้องกลายเป็นเป้าของคนทั้งหมดอย่างแน่นอน

อีกด้านหนึ่ง

เกาเยี่ยนลังเลเพียงเล็กน้อย ก็ตัดสินใจที่จะเอาคัมภีร์จักรพรรดิ์อีกสองเล่มไปด้วย

แม้ว่าการสืบทอดนั้นเขาจะเลือกได้แค่หนึ่งในสาม

แต่หลังจากที่เขานำคัมภีร์จักรพรรดิ์ฉบับสมบูรณ์กลับไป เขาก็สามารถนำไปทำการค้ากับสำนักได้!

การทำความเข้าใจนี้ ผ่านไปอีกหลายวัน

เมื่อเทียบกัน บทเริ่มต้นของคัมภีร์จักรพรรดิ์ที่เขากำลังทำความเข้าใจนี้นั้นยากกว่าคัมภีร์เซียนมาก

"สำเร็จแล้ว!"

พลังวิญญาณใหม่ปรากฏในร่างกายของเขา ตามมาด้วยแสงสว่างอีกสายหนึ่งที่พุ่งออกจากศิลาจารึกและตกลงบนตัวเกาเยี่ยน คัมภีร์จักรพรรดิ์ฉบับสมบูรณ์ก็ปรากฏขึ้นในความคิดของเขา

คัมภีร์จักรพรรดิ์นี้มีชื่อว่า คัมภีร์จักรพรรดิไท่ฮวา เป็นวิชายุทธ์ที่คู่ครองของเทพจักรพรรดิเจ้าฮวา คือมหาจักรพรรดินีไท่ฮวาได้ฝึกฝน

เช่นเดียวกัน ไม่มีปรากฏการณ์ผิดปกติใดๆ เกิดขึ้น

และคนอื่นๆ ก็ไม่ได้ให้ความสนใจเขาอีก เพราะในช่วงหลายวันนี้ มีคนอีกหลายคนเข้ามาที่นี่ และมีหลายคนที่ได้รับการถ่ายทอดวิชายุทธ์เช่นกัน

ในพื้นที่นั้น

เฟิงเอ้อร์และหลิงเอ้อร์แสดงสีหน้าตกตะลึงอีกครั้ง "เขา เขาเลือกคัมภีร์จักรพรรดิ์อีกแล้ว!"

"ข้ามีลางสังหรณ์ว่าเขาอาจจะเลือกคัมภีร์จักรพรรดิ์ของนายข้าด้วย!" หลิงเอ้อร์ถอนหายใจเบาๆ

ถ้าเกาเยี่ยนได้ยินคำพูดของหลิงเอ้อร์ เขาคงจะยิ้มและพูดว่า "ยินดีด้วย เจ้าทายถูก!"

ในอีกไม่กี่วันต่อมา

เกาเยี่ยนได้ทำความเข้าใจบทเริ่มต้นของคัมภีร์จักรพรรดิ์อีกเล่มหนึ่ง และได้รับวิชายุทธ์ฉบับสมบูรณ์

คัมภีร์จักรพรรดิ์นี้มีชื่อว่า คัมภีร์จักรพรรดิเสวียนเยว่ เป็นวิชายุทธ์ที่คู่ครองอีกคนของจักรพรรดิ์เจ้าฮวาได้ฝึกฝน

คัมภีร์เซียนและคัมภีร์จักรพรรดิ์ทั้งหมดอยู่ในมือแล้ว

เกาเยี่ยนก็เริ่มรู้สึกว่าไม่มีอะไรทำ

เขาจึงออกจากป่าศิลาจารึก นำเตาย่างออกมาและเริ่มย่างเนื้อ

หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วยาม

กลิ่นหอมของเนื้อย่างเริ่มแพร่กระจายไปทั่ว

เกาเยี่ยนเพิ่งย่างเนื้อเสร็จหนึ่งจาน เซี่ยโหวเมิ่งก็เพิ่งทำความเข้าใจบทเริ่มต้นของวิชายุทธ์ระดับเซียนขั้นกลางนั้น และได้รับการถ่ายทอดวิชายุทธ์ฉบับสมบูรณ์

โอกาสทั้งสามครั้งของนางถูกใช้หมดแล้ว

ดังนั้น นางจึงปรากฏตัวออกจากป่าศิลาจารึก

เกาเยี่ยนนำโต๊ะเก้าอี้ออกมาและจัดวางอย่างเรียบร้อย ทั้งสองคนก็เริ่มกินดื่มกันอย่างสอดคล้องกัน

ในพริบตา เวลาผ่านไปกว่าครึ่งเดือน มีคนมากขึ้นเรื่อยๆ ที่ผ่านด่านข้างหน้าและมาถึงป่าศิลาจารึกวิชายุทธ์

แต่ในช่วงนี้ ไม่มีใครที่เหมือนกับเขาที่ได้รับการสืบทอดคัมภีร์เซียนหรือคัมภีร์จักรพรรดิ์

ส่วนกงซุนเยาเยา ตั้งแต่เมื่อวานก็เริ่มทำความเข้าใจวิชายุทธ์

ส่วนนางฝึกฝนวิชาอะไร เกาเยี่ยนก็ไม่รู้

สิบวันต่อมา

กงซุนเยาเยาสร้างพลังวิญญาณสายหนึ่ง จากนั้นแสงสว่างสายหนึ่งก็ตกลงสู่ร่างของนาง

เมื่อเห็นภาพนั้น เกาเยี่ยนก็หรี่ตาลงเล็กน้อย

เพราะศิลาจารึกที่ปล่อยแสงสว่างนั้นคือศิลาจารึกที่บันทึกบทเริ่มต้นของคัมภีร์จักรพรรดิ์ไท่ฮวา

นั่นหมายความว่า กงซุนเยาเยาสามารถเลือกคัมภีร์จักรพรรดิ์จากวิชายุทธ์ทั้ง 36,000 เล่มได้สำเร็จ

ถ้าไม่มีตาหยั่งรู้

ไม่ต้องพูดถึงคัมภีร์เซียน แม้แต่คัมภีร์จักรพรรดิ์ เกาเยี่ยนก็ไม่สามารถเลือกได้

แต่กงซุนเยาเยาที่ไม่ได้ใช้โกงกลับเลือกคัมภีร์จักรพรรดิ์ได้สำเร็จ ต้องบอกว่านางเก่งมาก!

เช่นเดียวกัน หลังจากที่กงซุนเยาเยาได้รับคัมภีร์จักรพรรดิ์ฉบับสมบูรณ์ นางก็มองเกาเยี่ยนอย่างแนบเนียน เพราะนางรู้ว่าเกาเยี่ยนก็เลือกคัมภีร์จักรพรรดิ์เล่มนี้เช่นกัน

ในขณะเดียวกัน นางก็รู้สึกตกตะลึงอย่างมาก เพราะความเร็วในการทำความเข้าใจบทเริ่มต้นของคัมภีร์จักรพรรดิ์ของเกาเยี่ยนนั้นยังเร็วกว่านางอีก

สิ่งที่ทำให้นางรู้สึกไม่น่าเชื่อมากกว่าคือ เกาเยี่ยนเลือกคัมภีร์จักรพรรดิ์ไท่ฮวาได้ตั้งแต่เนิ่นๆ

เป็นเพราะเขาโชคดี?

หรือมีเหตุผลอื่น?

อย่างไรก็ตาม นางจะไม่เปิดเผยเรื่องที่เกาเยี่ยนได้รับคัมภีร์จักรพรรดิ์

เพราะนางรู้ว่า สำนักเก้าเซียนที่เกาเยี่ยนอยู่นั้นไม่สามารถรักษาคัมภีร์จักรพรรดิ์ได้

หากนางเปิดเผยข่าวนี้ บางทีสำนักเก้าเซียนอาจจะเผชิญกับหายนะครั้งใหญ่

"ฮ่า ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้ออกจากที่นี่!"

นอนอยู่บนเก้าอี้ เกาเยี่ยนแสดงท่าทางเบื่อหน่ายอย่างเห็นได้ชัด

ตอนนี้มีคน 128 คนที่เข้ามาในป่าศิลาจารึก

แต่จนถึงขณะนี้ มีเพียงเขาและกงซุนเยาเยาเท่านั้นที่เลือกคัมภีร์จักรพรรดิ์

เปิดหน้าจอย่อยของระบบ

ค่าผลตอบแทนตอนนี้มีมากกว่า 48,000 พันล้าน สามารถอัพเกรดได้สองระดับติดต่อกัน

แต่เดิมเกาเยี่ยนวางแผนจะรวบรวมค่าผลตอบแทนให้พอที่จะอัพเกรดห้าระดับติดต่อกันแล้วค่อยอัพพร้อมกัน แต่ตอนนี้อยู่เฉยๆ ก็ไม่มีอะไรทำ

เขาจึงสั่งให้ระบบอัพเกรด

ไม่นาน หกชั่วโมงผ่านไป

ระบบอัพเกรดเสร็จสมบูรณ์

รางวัลคือการจับรางวัลระดับหรู 10 ครั้ง และคะแนนคุณสมบัติอิสระ 20,000 คะแนน

"ระบบ สังเคราะห์การจับรางวัลพิเศษสองครั้ง!"

เกาเยี่ยนออกคำสั่ง

การจับรางวัลพิเศษถูกสังเคราะห์แล้ว

เกาเยี่ยนออกคำสั่งให้จับอีก

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับเจ้าของระบบที่ได้รับตราบำเพ็ญเพียรหนึ่งอัน รางวัลได้ถูกส่งไปยังพื้นที่ระบบแล้ว โปรดตรวจสอบด้วยตัวเอง!"

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับเจ้าของระบบที่ได้รับอาวุธเซียนระดับสูงหนึ่งชิ้น รางวัลได้ถูกส่งไปยังพื้นที่ระบบแล้ว โปรดตรวจสอบด้วยตัวเอง!"

ขอพูดถึงตราบำเพ็ญเพียรก่อน ของนี้เพียงแค่พกติดตัวไว้ ก็สามารถบำเพ็ญเพียรโดยอัตโนมัติ และให้ผลเป็นสิบเท่าของการบำเพ็ญเพียรด้วยตัวเอง

หลังจากเข้าใจประโยชน์ของตราบำเพ็ญเพียรแล้ว เกาเยี่ยนก็ยิ้มอย่างมีความสุข "มีตราบำเพ็ญเพียรนี้แล้ว ข้าจะบำเพ็ญเพียรบ้าอะไร นอนก็ยังเพิ่มวรยุทธ์ได้ สมกับเป็นการจับรางวัลพิเศษจริงๆ"

จบบท