บทที่ 797 โอวหยางหลินหนีอย่างอลหม่าน

บนท้องฟ้า เมฆขาวลอยล่องอย่างเชื่องช้า

บนดาดฟ้าของเรือเหาะลำหนึ่ง ชายหญิงหกคนที่สวมชุดประจำตัวศิษย์ภายนอกของสำนักเก้าเซียนกำลังนั่งล้อมวงกันอยู่!

"น้องเกา เก็บผลไม้ตะวันเดือดได้เท่าไหร่!"

"ตอบพี่ เก็บได้ทั้งหมด 73 ผล!" เกาเยี่ยนตอบ ขณะพูดก็หยิบผลไม้ตะวันเดือด 73 ผลออกมาจากถุงเก็บของ

"ดี!"

หยางเฟิงไหลหัวเราะอย่างดีใจ ภารกิจกลุ่มครั้งนี้ถือว่าราบรื่นมาก ไม่เพียงทำภารกิจสำเร็จ ยังไม่มีความเสียหายใดๆ อีกด้วย

หลังจากหัวเราะแล้ว เขาก็พูดว่า: "เอาผลไม้ตะวันเดือด 50 ผลไปส่งภารกิจ ที่เหลือ 23 ผล ข้าจะหาคนจัดการ ราคาน่าจะได้ประมาณ 150 หินวิญญาณต่อผล อ้อ ข้ามีซากหมูป่าธนู 4 ตัว น้องเฉิน น้องโอวหยาง พวกเจ้าล่ะ?"

โอวหยางหลินยิ้มกล่าว: "น้องสาวสู้พี่หยางไม่ได้ ข้าฆ่าหมูป่าธนูได้แค่สามตัว!"

"ข้ามีแค่ตัวเดียว!"

เฉินลู่พูดอย่างกระดากอาย

"ไม่เป็นไร ภารกิจหลักของพวกเราคือการเก็บผลไม้ตะวันเดือด การล่าหมูป่าธนูไม่สำคัญ!"

กล่าวคือ ภารกิจครั้งนี้ยังได้รับผลพลอยได้เป็นผลไม้ตะวันเดือด 23 ผลและหมูป่าธนู 8 ตัว

หยางเฟิงไหลรู้ว่า ถ้าไม่ได้เปลี่ยนไปฝึก "วิชายุทธ์สามหยาง" ด้วยพลังของเขาคงเป็นไปไม่ได้ที่จะฆ่าหมูป่าธนูได้ 4 ตัวในเวลาอันสั้น สามารถฆ่าได้สองตัวก็ถือว่าดีแล้ว

แต่สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกสงสัยคือ ดูเหมือนพลังวิญญาณของโอวหยางหลินจะมีร่องรอยของ "วิชายุทธ์สามหยาง" อยู่ด้วย หรือว่านางก็มี "วิชายุทธ์สามหยาง" เช่นกัน?

ผลไม้ตะวันเดือด 23 ผลมีมูลค่า 3,450 หินวิญญาณระดับต่ำ หมูป่าธนูแปดตัวมีมูลค่า 4,000 หินวิญญาณ

ดังนั้น ผลพลอยได้ของภารกิจครั้งนี้รวมแล้วได้หินวิญญาณระดับต่ำ 7,450 ก้อน!

ต่อไปเป็นการแบ่งค่าตอบแทน

ค่าตอบแทนพื้นฐานคนละ 500 หินวิญญาณระดับต่ำและคะแนนความดีความชอบ 50 คะแนน

เกาเยี่ยนเก็บผลไม้ตะวันเดือดได้เพิ่ม 23 ผล ดังนั้น ผลไม้ตะวันเดือดที่เหลือ เขาจะได้รับหนึ่งในสามต่อผล

นอกจากนี้ หมูป่าธนู 8 ตัว ผู้ที่ฆ่าจะได้รับหนึ่งในสาม ที่เหลือสองในสาม จะแบ่งกันในอีกห้าคนอย่างเท่าเทียม!

เขายังจะได้รับหินวิญญาณระดับต่ำอีก 533 ก้อน!

ดังนั้น ภารกิจครั้งนี้ เขาจะได้รับหินวิญญาณระดับต่ำทั้งหมด 2,183 ก้อน และคะแนนความดีความชอบ 50 คะแนน!

หลังจากแบ่งเสร็จแล้ว

หยางเฟิงไหลถามทุกคนว่ามีความเห็นหรือไม่

ทุกคนย่อมไม่มีความเห็น!

หลังจากผ่านการต่อสู้มา ทุกคนกลับไปพักฟื้นในห้องของตัวเอง

แต่เฉินลู่รู้สึกใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

เพราะเธอพบว่า ในระหว่างการต่อสู้กับหมูป่าธนู พลังวิญญาณวิชายุทธ์ของหยางเฟิงไหลและโอวหยางหลินเปลี่ยนไป ไม่ใช่คัมภีร์ฝึกลมปราณอีกต่อไป น่าจะเปลี่ยนเป็นวิชายุทธ์ระดับเหลืองแล้ว!

แต่การแลกวิชายุทธ์ระดับเหลืองต้องใช้คะแนนความดีความชอบ 10,000 คะแนน

หยางเฟิงไหลอาจจะมีคะแนนมากขนาดนั้น แต่โอวหยางหลินไม่มีทางมีคะแนนความดีความชอบหนึ่งหมื่นคะแนนแน่นอน

และจากที่เธอรู้ ก่อนออกเดินทาง พวกเขาไม่ได้ไปแลกวิชายุทธ์!

ถ้าอย่างนั้น มีความเป็นไปได้อย่างเดียว คือทั้งสองคนเปลี่ยนวิชายุทธ์ในระหว่างภารกิจ!

แต่ในระหว่างภารกิจ พวกเขาก็อยู่บนเรือเหาะบำเพ็ญ

แล้วพวกเขาได้วิชายุทธ์มาจากที่ไหน?

คิดถึงตรงนี้

เธอมาที่นอกห้องของโอวหยางหลิน!

"น้องเฉิน มีธุระอะไรหรือ?"

โอวหยางหลินเชิญเฉินลู่เข้ามา

"พี่โอวหยาง ท่านเปลี่ยนไปฝึกวิชายุทธ์ระดับเหลืองแล้วใช่ไหม?" เฉินลู่ถาม

"เจ้ารู้แล้วหรือ?"

โอวหยางหลินไม่ประหลาดใจ เพราะเรื่องนี้ปิดบังไม่ได้ หลังจากลงมือ พลังวิญญาณของวิชายุทธ์ก็ไม่สามารถปิดบังได้

"พี่โอวหยาง ถ้าข้าเดาไม่ผิด วิชายุทธ์ที่ท่านฝึกไม่ได้แลกมาจากสำนักใช่ไหม?" เฉินลู่ถามอีกครั้ง

โอวหยางหลินหัวเราะเบาๆ พร้อมพยักหน้า

"แล้วท่านบอกข้าได้ไหมว่า ท่านได้วิชายุทธ์ระดับเหลืองมาจากที่ไหน?"

เฉินลู่ถามอีก

"ขอโทษด้วยน้องเฉิน ข้าให้สัญญากับคนอื่นไว้ ไม่สามารถเปิดเผย แต่ว่า ด้วยความฉลาดของเจ้า คงไม่ยากที่จะเดา!"

เกาเยี่ยนไม่ได้โง่ หลังจากซื้อขายกับหยางเฟิงไหลและคนอื่นๆ ก็ให้พวกเขาไม่เปิดเผยว่าวิชายุทธ์ซื้อมาจากเขา และไม่สามารถขายวิชายุทธ์ให้คนอื่นโดยเฉพาะ!

และยังได้ตั้งคำสาบานผูกมารในใจอีกด้วย!

ดังนั้น โอวหยางหลินจึงไม่สามารถบอกเฉินลู่โดยตรง

หลังจากเฉินลู่ได้รับคำแนะนำจากโอวหยางหลิน เธอก็ขมวดคิ้วครุ่นคิด จากนั้น ภาพหนึ่งแวบเข้ามาในสมอง เธอก็ตาสว่างทันที มองโอวหยางหลินและถาม: "เป็นเกาเยี่ยนใช่ไหม?"

"ข้าไม่สามารถตอบเจ้าได้ เจ้าต้องไปพิสูจน์ด้วยตัวเอง!"

โอวหยางหลินส่ายหน้า

"ขอบคุณพี่โอวหยางสำหรับคำชี้แนะ!"

เฉินลู่คำนับโอวหยางหลินแล้วลาไป และยังมาที่นอกห้องของเกาเยี่ยนอีกด้วย

ได้ยินเสียงเคาะประตู

เกาเยี่ยนเปิดประตู

เห็นเฉินลู่ยืนอยู่นอกประตู

"พี่เฉิน เชิญเข้ามา!"

เขาเดาได้แล้วว่าเฉินลู่มาเพื่ออะไร

"น้องเกา ก่อนหน้านี้ที่ท่านอยากทำการค้ากับข้า เกี่ยวกับวิชายุทธ์ใช่ไหม?" เฉินลู่ถามอย่างระมัดระวัง

"ดูเหมือนพี่เฉินจะเดาได้แล้ว!"

เกาเยี่ยนพยักหน้า: "ข้ามีวิชายุทธ์ระดับเหลืองชั้นสูงที่ได้มาจากที่อื่น!"

พอได้ยินคำว่าระดับเหลืองชั้นสูง ลมหายใจของเฉินลู่ก็เร่งขึ้น ไม่แปลกใจเลยที่หยางเฟิงไหลและโอวหยางหลินมีพลังยุทธ์เพิ่มขึ้นมากขนาดนั้น ที่แท้พวกเขาก็ฝึกวิชายุทธ์ระดับเหลืองชั้นสูง!

"แล้วพวกเรายังสามารถทำการค้ากันได้หรือไม่?"

เฉินลู่ถามอย่างกังวล ในใจเต็มไปด้วยความเสียใจถึงที่สุด ถ้าเมื่อไม่กี่วันก่อน เธอไม่ได้ปฏิเสธเกาเยี่ยน ตอนนี้เธอก็คงได้เปลี่ยนไปฝึกวิชายุทธ์ระดับเหลืองชั้นสูงแล้ว

"ราคาเดียว สองหมื่นหินวิญญาณระดับต่ำ!" เกาเยี่ยนยิ้มกล่าว

คราวก่อนข้าไปหาเจ้าเพื่อทำการค้า เจ้าไม่ตกลง คราวนี้วิ่งมากินหญ้าที่คายแล้ว งั้นต้องถลกหนังเจ้าแล้ว!

ได้ยินว่าเพียงสองหมื่นหินวิญญาณ

เฉินลู่อดดีใจไม่ได้ วิชายุทธ์ระดับเหลืองชั้นสูง หากแลกในสำนัก ต้องใช้คะแนนความดีความชอบ 3 หมื่นคะแนน แปลงเป็นหินวิญญาณ ก็คือ 3 แสนหินวิญญาณระดับต่ำ

ดังนั้น สองหมื่นหินวิญญาณระดับต่ำจึงไม่แพงเลย ถือว่าเป็นราคาผักกาดขาว!

คิดถึงตรงนี้ เธอจึงพูดว่า: "น้องเกา ตอนนี้ข้ามีหินวิญญาณแค่หนึ่งหมื่นห้าพันกว่าก้อนและคะแนนความดีความชอบ 200 คะแนน พวกเราจะทำการค้ากันก่อนได้ไหม หินวิญญาณที่เหลือ พอกลับไปถึงสำนัก ข้าจะรวบรวมให้ท่านภายในสามวัน ได้ไหม?"

เกาเยี่ยนคิดสักครู่: "ได้สิ เจ้าให้ข้า 15,000 หินวิญญาณก่อน คะแนนความดีความชอบไม่ต้อง หินวิญญาณที่เหลืออีก 5,000 ก้อนก็ทำตามที่เจ้าพูด รอกลับถึงสำนักแล้วให้ข้าภายในสามวัน!"

ได้ยินดังนั้น เฉินลู่ดีใจมาก รีบโค้งขอบคุณเกาเยี่ยน!

หลังจากส่งเฉินลู่ออกไป เกาเยี่ยนก็อดยิ้มไม่ได้

การซื้อขายครั้งนี้ ไม่เพียงได้รับค่าผลตอบแทน 50,000 ยังได้รับการคืนหินวิญญาณจากระบบ 30,000 ก้อน

ทำให้ค่าผลตอบแทนรวมของเขาถึง 30,000 กว่า ขาดอีกหกพันกว่าก็จะอัพเกรดได้อีกครั้ง

ส่วนจำนวนหินวิญญาณรวมก็มากถึง 120,000 ก้อน

คราวนี้กลับไปที่สำนักเก้าเซียน ก็ต้องย้ายออกจากถ้ำฟรีแล้ว

เพราะถ้ำฟรีช่างอึดอัดเหลือเกิน แม้แต่หน้าต่างก็ไม่มี!

ห้าวันต่อมา

เกาเยี่ยนและคณะกลับถึงสำนักเก้าเซียน

หลังจากบำเพ็ญมาห้าวัน เกาเยี่ยนยังเพิ่มพลังได้อีกหนึ่งขั้นย่อย ถึงขั้นฝึกลมปราณระดับแปดขั้นกลางแล้ว!

"พี่น้องทั้งหลาย อีกสามวันพวกเรามารวมตัวกันอีกครั้ง!"

หยางเฟิงไหลบอกทุกคน

ทุกคนไม่มีความเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพราะหยางเฟิงไหลต้องใช้เวลาในการจัดการผลไม้ตะวันเดือดที่เหลือและหมูป่าธนู

ส่วนเรื่องที่หยางเฟิงไหลจะเชิดเงินหนี

ของเพียงเท่านี้ยังไม่ถึงขนาดนั้น!

"น้องเกา อยากไปนั่งที่ถ้ำของข้าไหม?"

โอวหยางหลินขยิบตาให้เกาเยี่ยน

"ได้สิ!"

เกาเยี่ยนเป็นคนเจนโลก เมื่อเผชิญกับการแหย่ของโอวหยางหลินก็ไม่หวั่น

คราวนี้ถึงตาโอวหยางหลินงงแล้ว เธอคิดว่าเกาเยี่ยนจะเขินอายปฏิเสธ ไม่คิดว่าเด็กคนนี้จะตอบตกลง

"ไอ้น้องบ้า แค่แหย่เล่นเท่านั้นแหละ อยากไปถ้ำของพี่ เจ้ายังต้องพยายามอีกเยอะ!"

พูดจบ โอวหยางหลินก็หายวับไป แฝงไว้ด้วยรสชาติของการหนีอย่างอลหม่าน!

จบบท