บทที่ 631 งานเลี้ยงการกุศล

เมืองเซินไห่ (เซินเจิ้น) หนึ่งในเมืองที่พัฒนาแล้วที่สุดของประเทศจีน

เพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยงการกุศล เกาเยี่ยนเดินทางมาถึงเมืองเซินไห่ตั้งแต่ช่วงเช้า

และเข้าพักในห้องเพรสิดเนเชียลสวีทของ โรงแรมแอตแลนติ โรงแรมระดับ 6 ดาวที่เพิ่งเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการเมื่อปีที่แล้ว

หลังจากพาเกาเยี่ยนเดินชมห้องพัก ซาลี่ก็ถามด้วยรอยยิ้ม “มิสเตอร์เกา พอใจกับห้องพักไหมคะ?”

เกาเยี่ยนเคยพักห้องเพรสิดเนเชียลสวีทมาไม่น้อย

แต่ห้องของแอตแลนติสนั้นหรูหราที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย แถมยังเต็มไปด้วยเทคโนโลยีล้ำสมัย เครื่องใช้ไฟฟ้าทุกชิ้นในห้องควบคุมด้วยระบบ AI

นอกจากนี้ ในห้องนอนใหญ่ยังมีเพดานจำลองท้องฟ้าจำลองอีกด้วย

“พอใจมากครับ มิสซาลี่ลำบากแย่เลย!”

เกาเยี่ยนตอบยิ้มๆ

ซาลี่ตอบ “มิสเตอร์เกาพอใจก็ดีแล้วค่ะ เพราะท่านคือแขกคนสำคัญขององค์กรเรา ถ้าดูแลท่านไม่ดี มิสเตอร์วิลล์คงไม่ปล่อยดิฉันไว้แน่ อ้อจริงสิ มิสเตอร์เกาคะ ทางเราจัดเตรียมผู้ช่วยส่วนตัวชั่วคราวไว้ดูแลท่านด้วยคนหนึ่ง ท่านมีความเห็นว่ายังไงคะ?”

“ได้ครับ ผมไม่มีปัญหา!”

เกาเยี่ยนตอบอย่างไม่ใส่ใจนัก

“กรุณารอสักครู่ เธอตกำลังเดินทางมาค่ะ!”

ซาลี่ยิ้ม จากนั้นก็ยื่นเอกสารแฟ้มหนึ่งให้เกาเยี่ยน “มิสเตอร์เกา นี่คือประวัติของผู้ช่วยส่วนตัวของท่านค่ะ”

ผู้ช่วยส่วนตัวคนนี้ชื่อ แอนทาเลีย จอห์นสัน อายุ 19 ปี มาจากตระกูลเอิร์ลจอห์นสันแห่งอังกฤษ ทว่าตระกูลนี้ได้ตกต่ำลงแล้ว

จากรูปถ่าย คุณหนูตระกูลขุนนางคนนี้หน้าตาสะสวยโดดเด่นมาก มีผมสีทองอร่าม และดวงตาสีน้ำเงินเข้มที่งดงาม ผิวพรรณเนียนละเอียดไม่เหมือนฝรั่งทั่วไปที่มีรูขุมขนกว้าง

เธอเดินทางมาศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยฟู่ตั้นในเซี่ยงไฮ้ (มอตู) ตั้งแต่อายุ 18 ปี

ซาลี่อธิบายเพิ่มเติม “ความจริงแล้ว สถานการณ์ปัจจุบันของตระกูลจอห์นสันไม่ค่อยดีนัก พ่อของแอนทาเลียกู้หนี้ยืมสินจากต่างประเทศจำนวนมหาศาลเพื่อรักษาภาพลักษณ์อันหรูหราของตระกูลเอาไว้

จนเกือบจะถูกธนาคารยึดปราสาทเก่าแก่ของตระกูลไป โชคดีที่องค์กรของเรายื่นมือเข้าไปช่วยเหลือ พวกเขาจึงรักษาปราสาทไว้ได้ แต่คุณหนูแอนทาเลียเป็นคนเก่งมากค่ะ เธอเป็นอัจฉริยะที่พูดได้ถึง 8 ภาษา”

เกาเยี่ยนพยักหน้า ไม่ได้พูดอะไรมาก

ไม่นานนัก

เสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้น

ซาลี่เดินไปเปิดประตู แล้วพาแอนทาเลีย จอห์นสัน เข้ามา

เกาเยี่ยนเงยหน้าขึ้นมองโดยสัญชาตญาณ พบว่าตัวจริงสวยกว่าในรูปถ่ายเสียอีก

ด้วยความคิดเพียงแวบเดียว เขาใช้ดวงตาแห่งความรู้แจ้งตรวจสอบทันที

ข้อมูลของเธอก็ปรากฏขึ้นในสายตา

ค่าความสวยสูงถึง 98 แต้ม รูปร่าง 95 แต้ม แถมค่าความบริสุทธิ์ยังคงอยู่ที่ 100 แต้มเต็ม

“คุณแอนทาเลียคะ ขอแนะนำให้รู้จัก นี่คือมิสเตอร์เกา เกาเยี่ยน ถ้ามิสเตอร์เกาไม่มีปัญหา คุณจะได้เป็นผู้ช่วยส่วนตัวของเขา ส่วนค่าจ้าง ทางเราจะจ่ายให้คุณวันละ 1,000 ดอลลาร์สหรัฐค่ะ!”

ได้ยินค่าจ้างวันละ 1,000 ดอลลาร์ แอนทาเลียก็ตาลุกวาว ตอนมาเรียนที่จีนช่วงครึ่งปีแรก ทางบ้านยังส่งค่าครองชีพมาให้บ้าง

แต่หลังจากนั้น ทางบ้านก็ไม่ได้ส่งเงินมาให้อีกเลย เธอรู้ว่าที่บ้านมีหนี้สินท่วมหัวและค่าใช้จ่ายสูงลิ่ว ดังนั้นเธอจึงต้องหางานล่ามชั่วคราวทำ

แต่งานแบบนั้นก็ไม่ได้มีทุกวัน

โชคดีหน่อยเดือนหนึ่งก็หาได้ 5,000 กว่าหยวน โชคร้ายหน่อยก็ได้แค่ 2,000 กว่าหยวน ดังนั้นงานที่ได้ค่าจ้างวันละ 1,000 ดอลลาร์ จึงเป็นสิ่งที่ ล่อใจ สำหรับเธอมาก

เธอรีบเดินเข้าไปหาเกาเยี่ยน “สวัสดีค่ะมิสเตอร์เกาที่เคารพ ดิฉันชื่อแอนทาเลีย จอห์นสัน ดิฉันเชี่ยวชาญภาษาอังกฤษ จีน เยอรมัน อิตาลี ญี่ปุ่น เกาหลี และอื่นๆ นอกจากนี้ ดิฉันยังรู้ขนบธรรมเนียมมารยาทของชนชั้นสูง...”

ฟังการแนะนำตัวอย่างฉะฉานของแอนทาเลีย เกาเยี่ยนยิ้มพยักหน้า แล้วหันไปบอกซาลี่ “มิสซาลี่ ผมพอใจในตัวคุณแอนทาเลียมาก ให้เธออยู่ต่อเถอะครับ!”

“เย้! ขอบคุณค่ะมิสเตอร์เกา ขอพระเจ้าคุ้มครองท่าน!”

ได้ยินคำพูดของเกาเยี่ยน แอนทาเลียก็ร้องออกมาด้วยความดีใจ

ต้องยอมรับว่า สมาคมหัวกะโหลกคริสตัลทุ่มเทกับการคัดเลือกคนมารับบทนางนกต่อในแผนสาวงามครั้งนี้จริงๆ

คาดว่าผู้ชายคนไหนที่ได้เจอกับสาวน้อยวัยใส หน้าตาสะสวย แถมยังมีดีกรีเป็นลูกหลานขุนนางอย่างแอนทาเลีย คงอดไม่ได้ที่จะเกิดความรู้สึกอยากพิชิตใจเธอแน่ๆ

เมื่อตกลงกันเรียบร้อย

ซาลี่ก็ขอตัวกลับไป

จากนั้นแอนทาเลียก็เข้าสู่โหมดทำงาน เริ่มพูดคุยและจัดตารางงานให้เกาเยี่ยนทันที!

“คุณแอนทาเลีย ไปทานมื้อเที่ยงด้วยกันไหมครับ?”

เกาเยี่ยนเอ่ยชวน

“มิสเตอร์เกาอยากทานอาหารจีนหรืออาหารตะวันตกคะ เท่าที่ทราบ ในโรงแรมแอตแลนติสมีทั้งร้านอาหารฝรั่งเศสและอิตาลีด้วยค่ะ!”

ก่อนมาที่นี่ เธอได้ค้นข้อมูลเกี่ยวกับโรงแรมแอตแลนติสมาเรียบร้อยแล้ว

“แล้วคุณล่ะ ชอบอาหารจีนหรืออาหารฝรั่ง?”

“อาหารจีนค่ะ!”

แอนทาเลียตอบ “หลังจากมาเมืองจีน ดิฉันถึงได้เข้าใจคำว่าอาหารเลิศรสอย่างถ่องแท้ ดิฉันหลงรักอาหารจีนเข้าแล้วค่ะ”

“งั้นตกลง เราทานอาหารจีนกัน!”

เกาเยี่ยนสรุป

“ได้ค่ะมิสเตอร์เกา ดิฉันจะรีบติดต่อทางโรงแรมเดี๋ยวนี้!”

ไม่นานนัก

เกาเยี่ยนและแอนทาเลียก็เดินตามกันเข้าไปในห้องอาหารจีนของโรงแรมแอตแลนติส

เนื่องจากมาทานกันแค่สองคน

จึงเลือกโต๊ะริมหน้าต่างในห้องโถงใหญ่

“ทานเผ็ดได้ไหม?”

เกาเยี่ยนพลิกดูเมนูพลางถาม

“แล้วแต่มิสเตอร์เกาเลยค่ะ ดิฉันทานเผ็ดได้!”

ดังนั้น เกาเยี่ยนจึงสั่งกับข้าวมา 3 อย่าง แล้วยื่นเมนูให้แอนทาเลีย

เธอสั่งผัดผักราคาประหยัดมาอย่างเกรงใจจานหนึ่ง

ฝีมือเชฟใหญ่ของโรงแรมแอตแลนติสไม่เลวเลย อาหารแต่ละจานรสชาติได้มาตรฐาน แน่นอนว่าราคาก็ไม่เบาเช่นกัน

แต่เกาเยี่ยนไม่มีปัญหา เพราะค่าใช้จ่ายทั้งหมดสมาคมหัวกะโหลกคริสตัลเป็นคนจ่าย

หลังทานข้าว

แอนทาเลียแนะนำว่า ในเมื่อเกาเยี่ยนต้องไปงานเลี้ยงการกุศล เขาควรจะหาซื้อสูทดีๆ สักชุด

เกาเยี่ยนยอมรับคำแนะนำ

จากนั้น รถของโรงแรมก็พาพวกเขาไปส่งที่ย่านการค้า

แอนทาเลียเป็นคนเลือกสูทให้ เป็นแบรนด์สูทจากอิตาลี

ต้องยอมรับว่า สมแล้วที่เป็นลูกหลานตระกูลขุนนาง สายตาเฉียบคมมาก

ชุดสูทสีขาวชุดนี้ พออยู่บนตัวเกาเยี่ยนแล้ว ดูหล่อเหลาจนบรรยายไม่ถูก

ตอนที่เขาเดินออกมาจากห้องลองชุด แววตาของแอนทาเลียเป็นประกายวิบวับ ใบหน้าฉายแววภาคภูมิใจ เธอกล่าวว่า “มิสเตอร์เกา คุณนี่เป็นไม้แขวนเสื้อชั้นดีจริงๆ ค่ะ ดิฉันคิดว่าคุณเหมาะกับการใส่สูทมากที่สุดเลย!”

“จะไม่เหมาะได้ไง”

เกาเยี่ยนคิดในใจ ก็พอเขาใส่สูท ฉายา "สุภาพบุรุษจอมโหด (西装暴徒 - อันธพาลในชุดสูท)" ก็จะถูกเปิดใช้งาน ค่าเสน่ห์พุ่งทะลุปรอททันที

ด้วยความคิดเพียงแวบเดียว

เขาโยนทักษะดวงตาแห่งความรู้แจ้งใส่แอนทาเลียอีกครั้ง

ตอนเจอกันครั้งแรก ค่าความชอบของเธออยู่ที่ 10 แต้ม

ตอนที่เขาตกลงจ้างเธอ ค่าความชอบเพิ่มขึ้นเป็น 60 แต้ม

ตอนเลี้ยงข้าว เพิ่มขึ้นอีก 2 แต้ม

แต่พอเขาเปลี่ยนมาใส่สูท ค่าความชอบพุ่งพรวดไปที่ 79 แต้มทันที

หลังจากซื้อสูทเสร็จ

แอนทาเลียยังแนะนำให้เกาเยี่ยนซื้อเข็มกลัดติดหน้าอกด้วย

เพื่อขอบคุณแอนทาเลีย เกาเยี่ยนจึงเลี้ยงชานมไข่มุกเธอแก้วหนึ่ง

พริบตาเดียว

เวลาล่วงเลยมาถึงช่วงค่ำ

ซาลี่เตรียมรถโรลส์-รอยซ์ แฟนทอม พร้อมคนขับไว้ให้เกาเยี่ยนเรียบร้อยแล้ว

งานเลี้ยงการกุศลจัดขึ้นที่ห้องจัดเลี้ยงของโรงแรมแห่งหนึ่ง

เมื่อเกาเยี่ยนพาแอนทาเลียมาถึง ยื่นบัตรเชิญให้เจ้าหน้าที่ ก็สามารถผ่านเข้าไปในงานได้อย่างราบรื่น

เจ้าภาพงานเลี้ยงครั้งนี้คือ กลุ่มบริษัทเซินเหอ ของหลินเจี้ยนเซิน

ดังนั้น ภายในงานจึงถูกตกแต่งอย่างหรูหราและสวยงาม บนโต๊ะอาหารยาวเหยียดเต็มไปด้วยอาหารเลิศรสและเครื่องดื่มชั้นดีวางเรียงรายให้ตักทานได้ไม่อั้น

จบบท