บทที่ 616 ดูสิว่าฉันจะหลอกพวกแกจนหมดตัวยังไง

ณ ห้องหนังสือชั้นสอง

เกาเยี่ยนกวาดตามองสาวฝรั่งตรงหน้าด้วยแววตาหยอกล้อ “มิสซาลี่ ตอนนี้คุณบอกจุดประสงค์ที่คุณมาที่นี่ได้แล้ว!”

“มิสเตอร์เกา ดิฉันมาในนามตัวแทนของบริษัทรับจ้างหงซา เพื่อมาขอขมาท่านค่ะ!” ซาลี่พูดด้วยภาษาจีนกลางสำเนียงชัดเป๊ะ ศพของหลี่หยวนถูกพบในเซฟเฮาส์เรียบร้อยแล้ว

นั่นแสดงให้เห็นว่า ยอดปรมาจารย์ระดับตันจิ้นผู้นี้เป็นคนประเภทฆ่าได้หยามไม่ได้ และยอมหักไม่ยอมงอจริงๆ

หากปล่อยให้สถานการณ์บานปลายต่อไป เกรงว่าความแค้นระหว่างสองฝ่ายจะยิ่งขยายวงกว้าง ดังนั้น วิลล์จึงรีบส่งเธอมาเจรจากับเกาเยี่ยนที่จีนทันที!

“แล้วสมาคมหัวกะโหลกคริสตัลของพวกคุณตั้งใจจะขอขมายังไงล่ะ?” เกาเยี่ยนถามเรียบๆ

ได้ยินดังนั้น สีหน้าของซาลี่ก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่ายอดปรมาจารย์ท่านนี้รู้เรื่องการมีอยู่ขององค์กรพวกเขาแล้ว

ซาลี่รีบกล่าวว่า “มิสเตอร์เกาคะ เรื่องเป็นอย่างนี้ค่ะ สำหรับเรื่องของคุณเฉิน เราเสียใจอย่างสุดซึ้ง ก่อนอื่นเราจะชดเชยให้คุณเฉินด้วยสัญญาพรีเซนเตอร์มูลค่า 500 ล้านหยวน

นอกจากนี้ หากมีความต้องการ เรายินดีเชิญนักแต่งเพลงและนักเขียนเนื้อเพลงระดับโลกมาทำอัลบั้มเพลงให้เธอโดยเฉพาะ

และสุดท้าย เนื่องจากการล่วงเกินท่านในครั้งนี้ ทางเรายินดีมอบเงินชดเชยให้ท่านเป็นจำนวน 1,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ท่านคิดเห็นอย่างไรคะ?”

“ไม่เห็นยังไง!”

เกาเยี่ยนส่ายหน้า ทำเอาซาลี่หน้าเปลี่ยนสีไปเล็กน้อย

เกาเยี่ยนค่อยๆ ยกมือขึ้นเป็นเชิงห้ามไม่ให้ซาลี่พูดต่อ “มิสซาลี่ พูดตามตรงนะ เงินชดเชยพันล้านเหรียญน่ะ ผมไม่เห็นอยู่ในสายตาหรอก แต่คนจีนเรามีคำกล่าวโบราณว่า ผูกมิตรย่อมดีกว่าสร้างศัตรู”

“งั้นความหมายของมิสเตอร์เกาก็คือ?”

ชั่วขณะหนึ่ง ซาลี่เริ่มเดาใจเกาเยี่ยนไม่ถูก

เกาเยี่ยนพลิกฝ่ามือ ขวดกระเบื้องเคลือบใบเล็กก็ปรากฏขึ้นในมือเขา

เขากล่าวว่า “ในขวดนี้บรรจุยาวิเศษที่ผมคิดค้นขึ้น ไม่เพียงแต่ทำให้คนกลับมาหนุ่มแน่นแข็งแรงได้ แต่ยังช่วยรักษารอยแผลบาดเจ็บเรื้อรังภายในร่างกายได้ด้วย แต่ก็นะ ถึงยาจะดีแค่ไหน ต้นทุนการผลิตมันก็แพงหูฉี่ สมาคมหัวกะโหลกคริสตัลของพวกคุณมีทุนหนา ดังนั้นผมจึงอยากร่วมมือกับพวกคุณในการทำธุรกิจยาวิเศษตัวนี้ ถ้าเราตกลงร่วมมือกันได้ ความแค้นระหว่างเราถือว่าโมฆะ อ้อ จริงสิ ตอนนี้มีมหาเศรษฐีชาวจีนหลายคนเคยใช้ยานี้แล้ว ผมให้รายชื่อไปตรวจสอบก่อนได้นะ!”

ข้อเสนอของเกาเยี่ยนทำให้ซาลี่ประหลาดใจมาก

แต่มองดูขวดยาในมือเกาเยี่ยน เธอก็ยังลังเล

เห็นดังนั้น เกาเยี่ยนจึงพูดต่อ “คนของคุณสองคนที่พามาด้วย สภาพร่างกายภายในของพวกเขาไม่เสถียรเอามากๆ หากต้องต่อสู้ด้วยความรุนแรงสูง มีโอกาสสูงที่ร่างกายจะพังทลายจนถึงแก่ชีวิต แต่ยาวิเศษของผมขวดนี้ สามารถแก้ปัญหานั้นได้!”

“จริงเหรอคะ?”

ซาลี่ถามอย่างตื่นเต้น

“ลองดูก็ได้นี่!”

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เกาเยี่ยนก็เรียกนักรบระดับกลายพันธุ์สองคนนั้นเข้ามา

เกาเยี่ยนโยนยาปรับสภาพร่างกายขวดหนึ่งให้คนหนึ่ง แล้วบอกว่า “ยานี้แก้ปัญหาร่างกายของนายได้ ดื่มซะ!”

บอดี้การ์ดคนนั้นมองหน้าซาลี่อย่างลังเล

“เชื่อมิสเตอร์เกาเถอะ!” ซาลี่สั่ง

ดังนั้น เขาจึงเปิดจุกขวด แล้วกระดกยาวิเศษเข้าปากรวดเดียวหมด

ทันทีที่ยาลงท้อง มันก็กลายเป็นกระแสความอบอุ่นไหลเวียนไปทั่วร่าง

เนื่องจากพลังความแข็งแกร่งของเขาได้มาจากการใช้ยาและดัดแปลงพันธุกรรม ทำให้มันไม่เสถียร ส่งผลให้ร่างกายของเขาอยู่ในสภาวะไม่คงที่ตลอดเวลา และมักจะเกิดอาการเจ็บปวดเหมือนเข็มทิ่มแทง

การต้องทนทรมานแบบนี้มานาน สร้างความกดดันให้พวกเขาอย่างมหาศาล

แต่เมื่อกระแสความอบอุ่นปรากฏขึ้น ความเจ็บปวดในร่างกายก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว

ชั่วขณะหนึ่ง บอดี้การ์ดฝรั่งคนนั้นอดไม่ได้ที่จะครางออกมาด้วยความสบายตัว ถึงขั้นเผลอเต้นระบำด้วยความดีใจ “สุดยอด สบายตัวสุดๆ ผมรักความรู้สึกนี้จังเลย!”

ในขณะเดียวกัน กลิ่นเหม็นเน่าก็เริ่มลอยออกมาจากตัวเขา พร้อมกับคราบสีดำจำนวนมหาศาลที่ผุดออกมาจากรูขุมขน เพียงชั่วพริบตา เขาก็กลายเป็นมนุษย์โคลนไปทั้งตัว!

“วูบ!”

เงาร่างหนึ่งวูบไหว เกาเยี่ยนใช้พลังเทพม้วนตัวบอดี้การ์ดฝรั่งคนนั้นโยนออกไปนอกหน้าต่าง

“ตูม!”

ร่างของเขาร่วงลงไปในสระว่ายน้ำด้านล่าง

“ไม่ต้องตื่นเต้น ผมไม่ได้จะทำร้ายเขา!”

เมื่อเห็นซาลี่และบอดี้การ์ดอีกคนตั้งท่าเตรียมต่อสู้ เกาเยี่ยนก็ยิ้มอธิบาย “ตัวเขาสกปรกเกินไป ต้องล้างหน่อย!”

จากนั้น

ทั้งสามคนก็กระโดดลงจากหน้าต่างชั้นสอง มายืนอยู่ที่ขอบสระว่ายน้ำ

น้ำในสระที่เคยใสสะอาด เริ่มขุ่นคลั่กด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า และต้นตอของความสกปรกก็มาจากบอดี้การ์ดฝรั่งคนนั้นนั่นเอง

“จุ๊ๆ ของเสียในตัวเขาเยอะกว่าที่ผมคิดไว้อีกนะเนี่ย!”

เกาเยี่ยนพึมพำ

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป

เมื่อไม่มีของเสียขับออกมาจากร่างกายแล้ว บอดี้การ์ดคนนั้นถึงปีนขึ้นจากสระ แต่น้ำทั้งสระกลับกลายเป็นสีดำสนิทและส่งกลิ่นเหม็นเน่าคละคลุ้ง

ฉู่ซิวปรากฏตัวขึ้น พาตัวเขาไปล้างตัวและหาชุดสะอาดให้เปลี่ยน

ครู่ใหญ่ต่อมา

ภายในห้องหนังสือ

ซาลี่กำลังสอบถามถึงความเปลี่ยนแปลงทางร่างกายของบอดี้การ์ดคนนั้น

เขาบอกซาลี่ว่า อย่างแรก ภัยแฝงในร่างกายของเขาหายไปหมดแล้ว และเขารู้สึกว่าต่อให้ใช้พลังเต็มที่ ร่างกายก็จะไม่พังทลายอีกต่อไป

อย่างที่สอง พลังฝีมือของเขาเพิ่มขึ้นไม่น้อยเลย!

เพื่อพิสูจน์คำพูด ซาลี่จึงสั่งให้ทั้งสองคนประลองฝีมือกัน

ผลปรากฏว่า บอดี้การ์ดคนที่ดื่มยาวิเศษเข้าไป ใช้เวลาเพียงหนึ่งนาทีก็เอาชนะบอดี้การ์ดอีกคนได้อย่างราบคาบ

“มิสเตอร์เกาคะ ดิฉันคิดว่าเรามาคุยเรื่องความร่วมมือกันเถอะค่ะ!”

ซาลี่พูดอย่างอดใจรอไม่ไหว

“เหยื่อติดเบ็ดแล้ว!”

เกาเยี่ยนยิ้มเยาะในใจ

หลังการเจรจา สุดท้ายราคายาวิเศษเคาะที่ขวดละ 2,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ สมาคมหัวกะโหลกคริสตัลจะสั่งซื้อล็อตแรก 10 ขวด หากใช้แล้วไม่มีผลข้างเคียงใดๆ พวกเขาจะสั่งซื้อเพิ่มอีก 100 ขวด!

เกาเยี่ยนแสดงความใจป้ำ โดยบอกว่ายาวิเศษขวดที่ให้บอดี้การ์ดทดลองใช้นั้น ไม่คิดเงิน

หลังจากส่งซาลี่กลับไป

เกาเยี่ยนเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาดู

ค่าประสบการณ์อัพเกรดเพิ่มขึ้นมาอีก 120,000 ล้านหน่วย

น่าเสียดายที่โควตาเงินคืนของเดือนนี้หมดไปแล้ว

ซาลี่รีบนำยาวิเศษ 10 ขวดบินกลับสหรัฐอเมริกาทันที และเข้าพบวิลล์

วิลล์เป็นชายชราวัยเจ็ดสิบกว่าปี

แต่ดูภายนอกเหมือนคนอายุเพิ่งห้าสิบต้นๆ

นี่เป็นผลพวงมาจากสถาบันวิจัยภายใต้สังกัดของสมาคมหัวกะโหลกคริสตัล

เมื่อ 20 ปีก่อน สมาคมหัวกะโหลกคริสตัลได้ก่อตั้ง สถาบันวิจัยอมตะ ขึ้น จนถึงปัจจุบันงบวิจัยที่ทุ่มลงไปมีมูลค่าสูงถึง 240,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

แม้จะวิจัยยาชะลอความแก่ได้บ้าง แต่ก็ยังห่างไกลจากคำว่า "อมตะ" อยู่มากโข!

“ท่านคะ!”

วิลล์ให้ซาลี่เข้าพบในห้องหนังสือส่วนตัว

“ยาวิเศษล่ะ?”

วิลล์ถามอย่างร้อนรน

“อยู่นี่ค่ะ!”

เมื่อเห็นยาวิเศษทั้ง 10 ขวด แววตาของวิลล์ก็ลุกโชนด้วยความปรารถนา เขาหยิบยาขึ้นมาขวดหนึ่งเตรียมจะดื่ม

“ท่านคะ จะส่งไปให้สถาบันวิจัยตรวจสอบส่วนประกอบก่อนดีไหมคะ?”

ซาลี่เตือนด้วยความหวังดี

“ไม่จำเป็น!”

วิลล์โบกมือปฏิเสธ “ฉันส่งคนไปตรวจสอบแล้ว พวกเศรษฐีจีนที่เคยดื่มยาก็ไม่มีปัญหาอะไรทั้งนั้น!”

สิ้นเสียง วิลล์ก็กระดกยาปรับสภาพร่างกายเข้าปากจนหมดขวด!

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

วิลล์เดินออกมาจากห้องน้ำในห้องหนังสือด้วยสีหน้าสดใสเปล่งปลั่งและดูมีชีวิตชีวา

ซาลี่รีบลุกขึ้นถาม “ท่านคะ เป็นยังไงบ้างคะ?”

“ฉันไม่เคยรู้สึกดีขนาดนี้มาก่อนเลย!” วิลล์พูดอย่างดีใจ “ประเทศจีนช่างเป็นดินแดนที่ลึกลับจริงๆ ถึงกับมียาวิเศษแบบนี้อยู่ด้วย!”

ยาจากสถาบันวิจัยอมตะที่เขากิน อาจทำให้รูปลักษณ์ภายนอกดูหนุ่มขึ้นสักยี่สิบปี แต่สมรรถภาพร่างกายภายในแทบไม่ได้ดีขึ้นเลย

แต่ตอนนี้ หลังจากดื่มยาวิเศษเข้าไป ไม่เพียงแต่รูปลักษณ์ภายนอกจะดูหนุ่มขึ้น ร่างกายภายในยังฟื้นฟูกลับมาแข็งแรงเหมือนวัยหนุ่ม หรือเผลอๆ อาจจะยอดเยี่ยมยิ่งกว่าตอนหนุ่มๆ เสียอีก!

จบบท