บทที่ 411 อาจารย์จูเก๋อ

หลังจากนั้นไม่นาน หินวิญญาณอีกสามก้อนที่เหลือก็ถูกเกาเยี่ยนกวาดเรียบไปด้วยราคา 340 ล้านดอลลาร์ฮ่องกงต่อก้อน ทำให้ใบหน้าของอาจารย์ซินแสผู้เฒ่าดำคล้ำน่ากลัว

"คุณปู่ คุณปู่เป็นอะไรหรือเปล่าคะ?" จูเก๋อเชียนเชียนถามด้วยความเป็นห่วง

"ไม่เป็นไร!" จูเก๋อหย่งโบกมือไปมา พยายามสงบอารมณ์ที่ปั่นป่วนในใจ

อีกด้านหนึ่ง

ในห้องรับรองของหรงคุน

"คุณเกา ดูเหมือนคุณจะรู้จักผลึกพวกนี้?" หรงคุนถามอย่างหยั่งเชิง

"ใช่ ฉันรู้จักมัน" เกาเยี่ยนพยักหน้า

"คุณพอจะอธิบายให้ฟังได้ไหมครับ?" หรงคุนถามอย่างระมัดระวัง

"ไม่มีอะไรที่ต้องปิดบัง พวกมันคือหินวิญญาณ" เกาเยี่ยนตอบ

"หินวิญญาณ?" หรงคุนขมวดคิ้ว "คุณเกาช่วยอธิบายรายละเอียดได้ไหมครับ?"

เกาเยี่ยนอธิบาย "พูดง่ายๆ ภายในหินวิญญาณเหล่านี้บรรจุพลังงานพิเศษชนิดหนึ่ง ผมเรียกพลังงานนี้ว่าพลังวิญญาณ ถ้ามีคัมภีร์ฝึกลมปราณ ก็จะสามารถใช้คัมภีร์นั้นดูดซึมพลังวิญญาณจากข้างในมาฝึกฝนได้!"

"คัมภีร์ฝึกลมปราณที่คุณพูดถึง ไม่ใช่คัมภีร์ที่บันทึกอยู่บนแผ่นหนังสัตว์ที่ประมูลไปเมื่อครู่นี้หรอกหรือ?" หรงคุนถามอย่างครุ่นคิด ต้องยอมรับว่าเขาตอบสนองได้เร็วทีเดียว

"หนึ่งในแผ่นหนังสัตว์พวกนั้นก็บันทึกคัมภีร์ฝึกลมปราณเอาไว้จริงๆ" เกาเยี่ยนยืนยัน

"ถ้างั้นก็แสดงว่า ถ้าฝึกตามคัมภีร์นั้นก็จะมีชีวิตยืนยาวและรักษาความหนุ่มสาวได้ตลอดไปหรือ?" หรงคุนถามอย่างตื่นเต้น

"คุณเชื่อคำโฆษณาเกินจริงของห้องประมูลด้วยเหรอ?" เกาเยี่ยนพูดแบบล้อเล่น

เมื่อได้ยินเกาเยี่ยนพูดแบบนั้น หรงคุนก็หัวเราะออกมา

เกาเยี่ยนพูดต่อ "จากฐานะของคุณ คุณน่าจะรู้จักระบบวิชายุทธ์ในปัจจุบัน ตามความเห็นของผม นักยุทธ์ในปัจจุบันเลือกเดินเส้นทางการฝึกฝนร่างกาย ผมสงสัยว่า ในสมัยโบราณนักยุทธ์น่าจะเน้นฝึกพลังแทน!"

"แล้วทำไมปัจจุบันถึงเป็นการฝึกร่างกายล่ะครับ?" หรงคุนสงสัย

"พูดง่ายๆ ก็คือ ผืนฟ้าผืนแผ่นดินนี้ไม่เหมาะกับการฝึกพลังอีกต่อไป เพราะพลังวิญญาณในท้องฟ้าและพื้นดินหายไปหมดแล้ว!" เกาเยี่ยนกล่าว

"ทำไมถึงหายไปล่ะ?"

"ผมจะไปรู้ได้ยังไง!" เกาเยี่ยนพูดอย่างหงุดหงิด "ยกตัวอย่างหินวิญญาณห้าก้อนนั่น พลังวิญญาณข้างในก็สลายไปมากแล้ว ถึงแม้จะดูดซึมพลังวิญญาณทั้งหมดออกมาฝึกจนเกิดพลังภายใน ผมคาดว่า ก็คงแค่เทียบเท่ากับนักยุทธ์ระดับหมิงจิ้ง อย่างมากก็แค่เทียบเท่ากับนักยุทธ์ระดับอันจิ้น ถ้าหาหินวิญญาณเพิ่มไม่ได้ การฝึกฝนพลังในอนาคตก็คงไม่มีทางก้าวหน้าต่อไปได้อีก!"

"เข้าใจแล้ว!" หรงคุนพยักหน้ารับ

ที่จริงยังมีวิธีฝึกฝนอีกวิธีหนึ่งที่เกาเยี่ยนไม่ได้พูดถึง นั่นคือการดูดเลือดเพื่อฝึกฝน แต่วิธีที่ไร้มนุษยธรรมเช่นนี้ ถ้าเล่าออกไปอาจทำให้เกิดความวุ่นวายไม่น้อย!

เวลาค่อยๆ ผ่านไป

ยาดองบำรุงไตอีกชุดหนึ่งถูกนำขึ้นประมูล

ในที่สุด มหาเศรษฐีคนหนึ่งก็ประมูลไปด้วยราคา 500 ล้านหยวน

และการประมูลวันนี้ก็เสร็จสิ้นอย่างเป็นทางการ

หลังจากนั้น หรงคุนก็พาเกาเยี่ยนไปที่ห้องด้านหลังเวทีประมูลเพื่อทำการส่งมอบสินค้า

การส่งมอบเป็นไปอย่างราบรื่น

หลังจากชำระเงิน ทางห้องประมูลก็มอบดาบเฉิงอิ่งและหินวิญญาณห้าก้อนให้เขา

"ขอสองท่านหยุดก่อน!"

เมื่อเพิ่งออกจากห้องด้านหลัง อาจารย์ซินแสผู้นั้นก็พาหลานสาวฝาแฝดมาเรียกเกาเยี่ยน

"ท่านผู้เฒ่ามีธุระอะไรหรือ?" เกาเยี่ยนถาม

"ข้าคือจูเก๋อหย่ง ไม่ทราบว่าทั้งสองท่านมีนามว่าอะไร?"

"จูเก๋อหย่ง? ท่านคืออาจารย์ซินแสชื่อดังหรือ?" หรงคุนถามด้วยความประหลาดใจ ชาวฮ่องกงเชื่อถือเรื่องฮวงจุ้ย ดังนั้นในฮ่องกงจึงมีซินแสมากมาย และจูเก๋อหย่งผู้นี้คือบุคคลระดับผู้นำในวงการซินแสฮ่องกง

เป็นแขกประจำของบ้านเศรษฐีมากมาย

"ข้าไม่กล้าอวด เป็นเพียงชื่อเสียงเท่านั้น!" จูเก๋อหย่งพูดอย่างถ่อมตัว

"สวัสดีครับ อาจารย์จูเก๋อ ผมชื่อหรงคุน ส่วนนี่คือเกาเยี่ยน ไม่ทราบว่าท่านมีธุระอะไรหรือ?" หรงคุนเปลี่ยนเป็นสุภาพขึ้นทันที ไม่ว่าอาจารย์จูเก๋อผู้นี้จะมีความสามารถจริงหรือไม่ แต่แค่การที่เขาเป็นแขกประจำบ้านของมหาเศรษฐีระดับสูง การมีมารยาทกับเขาย่อมไม่มีผลเสีย!

ไม่นานนัก

ในห้องรับรองของร้านอาหารใกล้ห้องประมูล

"อาจารย์จูเก๋อ ท่านคงมีธุระกับพวกเรา?" หรงคุนถามตรงๆ

จูเก๋อหย่งพยักหน้า มองเกาเยี่ยนแล้วกล่าว "น้องหนุ่ม ผลึกทั้งห้านั่นเป็นของที่เจ้าประมูล ไม่ทราบว่าข้าขอดูหน่อยได้หรือไม่?"

"ได้ครับ!"

เกาเยี่ยนหยิบกล่องไม้วางลงบนโต๊ะ

จูเก๋อหย่งเปิดกล่องไม้ เห็นหินวิญญาณห้าก้อนที่อยู่ข้างใน ตาเขาหรี่ลง แล้วหยิบก้อนหนึ่งขึ้นมาสัมผัสอย่างละเอียด เขาแน่ใจได้เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วว่านี่คือหินวิญญาณที่บันทึกไว้ในตำราของสำนัก

เขากดความตื่นเต้นในใจ วางหินวิญญาณลงในกล่อง มองเกาเยี่ยนแล้วพูด "น้องหนุ่ม เจ้าจะเห็นแก่หน้าข้าสักครั้ง โอนผลึกพวกนี้ให้ข้า ข้าจะติดค้างเจ้าหนึ่งบุญคุณได้ไหม?"

"นี่ไม่ใช่ผลึกนะ แต่เป็นหินวิญญาณต่างหาก!" เกาเยี่ยนพูดด้วยรอยยิ้มกำกวม

จูเก๋อหย่งมีพลังจิตเกินหนึ่งร้อย ซึ่งเห็นได้ชัดว่าไม่ได้มีมาแต่กำเนิด น่าจะมีวิธีหรือคัมภีร์บางอย่างที่ช่วยเพิ่มพลังจิตได้

เมื่อได้ยินว่าเกาเยี่ยนรู้จักหินวิญญาณ สีหน้าของจูเก๋อหย่งก็แข็งค้างไปชั่วขณะ แล้วพูดอย่างฝืนๆ "ไม่คิดว่าน้องหนุ่มจะรู้จักหินวิญญาณเหมือนกัน!"

"ขออนุญาตถามหน่อยครับ ท่านอาจารย์ต้องการหินวิญญาณไปทำอะไร?" เกาเยี่ยนถามด้วยรอยยิ้ม

"เรื่องนี้..."

จูเก๋อหย่งลังเลเล็กน้อย แต่หลังจากครุ่นคิดสักครู่ก็ตัดสินใจพูดว่า "ข้าไม่ปิดบังน้องหนุ่ม ตำราลับฮวงจุ้ยที่สำนักของข้าสืบทอดมาต้องใช้หินวิญญาณเป็นสื่อจึงจะฝึกสำเร็จ น่าเสียดายที่ข้าค้นหาหินวิญญาณมาหลายสิบปีแล้วไม่เคยพบเลย จนกระทั่งเมื่อเร็วๆ นี้ถึงได้ข่าวว่าที่คริสตี้มีการประมูลผลึกห้าก้อนที่น่าจะเป็นหินวิญญาณ!"

"พูดแบบนี้ หินวิญญาณสำคัญกับท่านมากสินะ?"

"ใช่ ข้าหวังว่าน้องหนุ่มจะช่วยเหลือข้าด้วย!" จูเก๋อหย่งพูดอย่างจริงใจ

"งั้นแบบนี้ ท่านให้ผมดูตำราลับฮวงจุ้ยของท่าน แล้วผมจะมอบหินวิญญาณให้ท่านหนึ่งก้อน เป็นไงครับ?" เกาเยี่ยนยิ้ม เขาสงสัยว่าตำราฮวงจุ้ยของอีกฝ่ายอาจช่วยเพิ่มพลังจิต

ร่างกายสามารถพัฒนาได้ด้วยการฝึกฝน แต่ช่วยเพิ่มพลังจิตได้ไม่มากนัก ต้องใช้การเพิ่มคะแนนเท่านั้น

แต่ถ้าได้รับตำราที่ช่วยเพิ่มพลังจิต ประโยชน์ต่อเขาก็จะมหาศาล

ส่วนหินวิญญาณน่ะหรือ?

สำหรับเขาแล้ว มันไม่ได้สำคัญอย่างที่คิด

เพราะตอนนี้เขาอยู่ในระดับกังจิ้นขั้นปลายแล้ว แม้จะฝึกจนมีพลังภายใน ก็ไม่สามารถเพิ่มพลังให้เขาได้แม้แต่น้อย

เมื่อได้ยินข้อเสนอของเกาเยี่ยน สีหน้าของจูเก๋อหย่งก็ดำลง พูดอย่างจนใจว่า "น้องหนุ่ม ข้าไม่อยากปิดบัง สายของข้าไม่เพียงห้ามเผยแพร่ตำราฮวงจุ้ย แต่ยังสืบทอดให้ชายไม่ให้หญิง เจ้าเปลี่ยนเงื่อนไขได้ไหม!"

"งั้นก็ช่วยไม่ได้!"

เกาเยี่ยนส่ายหน้า "อย่างอื่นผมไม่ต้องการ ผมแค่อยากดูตำราฮวงจุ้ยที่ว่า!"

"เรื่องนี้..."

สีหน้าจูเก๋อหย่งยิ่งเคร่งเครียดขึ้น

ตอนนี้ เกาเยี่ยนพูดต่อ "แบบนี้แล้วกัน อาจารย์จูเก๋อ ท่านให้ผมยืมตำราของท่านดูหนึ่งชั่วโมง แล้วผมจะมอบหินวิญญาณให้ท่านหนึ่งก้อน เป็นไงครับ?"

เมื่อได้ยินว่าเกาเยี่ยนขอดูเพียงหนึ่งชั่วโมง จูเก๋อหย่งก็รู้สึกสนใจ ตำราฮวงจุ้ยของสำนักพวกเขาซับซ้อนและลึกซึ้งมาก เขาศึกษามาหลายสิบปี ยังไม่กล้าบอกว่าเข้าใจทั้งหมด

หนึ่งชั่วโมง แม้อีกฝ่ายจะเป็นอัจฉริยะ เขาก็ไม่เชื่อว่าอีกฝ่ายจะเข้าใจตำราฮวงจุ้ยได้

"ตกลง ข้ารับปากเจ้า!"

"งั้นเราก็นัดเวลากัน มือหนึ่งส่งตำรา มืออีกข้างส่งของ!"

รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าของเกาเยี่ยน

"ไม่จำเป็น ตำราข้าพกติดตัวอยู่แล้ว!"

พูดพลางจูเก๋อหย่งล้วงกระเป๋าเสื้อ นำห่อกระดาษเคลือบน้ำมันออกมา แล้วแกะออก ปรากฏหนังสือโบราณหนาสามนิ้ว

ชื่อหนังสือเลือนรางแล้ว พอจะเห็นอักษรสามตัว - "คัมภีร์ฮวงจุ้ย!"

เกาเยี่ยนไม่ลังเล หยิบหินวิญญาณหนึ่งก้อนมอบให้จูเก๋อหย่ง แล้วเขาก็หยิบคัมภีร์ฮวงจุ้ยขึ้นมาดู

พอเปิดออก เกาเยี่ยนก็เข้าใจทันทีว่าทำไมจูเก๋อหย่งถึงยอมให้เขาดูหนึ่งชั่วโมง เพราะตัวอักษรในหนังสือเล่มนี้ล้วนเป็นภาษาโบราณ ซ้ำยังมีคำศัพท์ที่เข้าใจยาก

ถ้าไม่ใช่ซินแสมืออาชีพ ย่อมไม่อาจเข้าใจว่าศัพท์พวกนี้หมายถึงอะไร!

จบบท