บทที่ 49 ปฏิเสธการร่วมลงทุน

ค่ำวันนั้น

เกาเยี่ยนกำลังคำนวณรายได้ของวันนี้อีกครั้ง

ไม่ผิดจากที่คาด โทรศัพท์แบรนด์ผลไม้ 450 เครื่องจากร้านชานมทั้งสามสาขาขายหมดเกลี้ยง ด้วยระบบคืนเงิน 7 เท่า ทำให้เงินในบัญชีระบบเพิ่มขึ้นทันที 1,417,500 หยวน

ส่วนยอดขายชานมก็ดีมากเช่นกัน

ร้านชานมที่ถนนอาหารทำยอดขายสูงสุดใหม่ถึง 22,000 หยวน

ร้านสาขาห้างหวั่นหลงทำยอดขายวันแรกได้ 15,000 หยวน

ร้านสาขาห้างเหิงต้าทำยอดได้น้อยกว่าเล็กน้อย แต่ก็ยังถึง 13,000 หยวน

ยอดขายของทั้งสามร้านรวมกันทะลุ 50,000 หยวนพอดี ทำให้เกาเยี่ยนได้รับเงินคืน 350,000 หยวน

เงินในบัญชีระบบแม้จะถอนออกมา 300 ล้านไปแล้ว ก็ยังเหลืออีกกว่า 80 ล้าน

และค่าประสบการณ์อัพเกรดได้กลับมาถึง 18.24 ล้านแล้ว

แต่น่าเสียดายที่วันนี้ตาทองยังมีโอกาสใช้งานอีก 10 ครั้งที่ยังไม่ได้ใช้

คิดถึงตรงนี้

เกาเยี่ยนถามระบบ: "ระบบ จำนวนครั้งที่ใช้ตาทองสะสมไว้ได้ไหม?"

ระบบ: "ไม่ได้!"

เกาเยี่ยนที่คาดเดาคำตอบไว้แล้วจึงยอมตัดใจในที่สุด

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว จนถึงวันพฤหัสบดี

เงินในบัญชีระบบทะลุหนึ่งร้อยล้านอีกครั้ง และค่าประสบการณ์อัพเกรดถึง 22.84 ล้านแล้ว

มีเรื่องหนึ่งที่น่าเอ่ยถึง

ฟางเจินเจินได้เข้ารับตำแหน่งแล้วเมื่อวานนี้

เธอต้องการฝึกฝนใช่ไหม? เกาเยี่ยนในฐานะเจ้านายก็มั่นใจในตัวเธอมากพอ โอนเงิน 10 ล้านให้เธอโดยตรง เพื่อให้เธอไปจัดซื้อวัสดุสำนักงานและซื้อรถของบริษัท

แม้กระทั่งการรับสัมภาษณ์ผู้สมัครที่บริษัทจัดหางานแนะนำมา เกาเยี่ยนก็ยกให้เธอจัดการ

ทำให้ฟางเจินเจินรู้สึกทั้งดีใจและงงงวย

นี่คุณเกาเยี่ยนมาทำธุรกิจ หรือฉันมาทำธุรกิจกันแน่?

แต่ความสามารถของฟางเจินเจินก็เก่งจริงๆ ภายในเวลาแค่หนึ่งวัน เธอจัดการซื้อคอมพิวเตอร์ อุปกรณ์สำนักงาน และรถยนต์เสร็จเรียบร้อย ขณะเดียวกันก็รับโปรแกรมเมอร์เข้าทำงานกว่าสิบคน โดยห้าคนเป็นคนที่ฮั่นเว่ยหลินแนะนำมา อีกแปดคนเป็นคนที่ฟางเจินเจินใช้คอนเน็กชั่นดึงตัวมา

นอกจากนี้ ฟางเจินเจินยังให้ความเคารพเกาเยี่ยนมาก รายงานค่าใช้จ่ายทั้งหมดให้เขาทราบอย่างละเอียด ยืนยันว่าเธอไม่ได้ใช้เงินฟุ่มเฟือย

เกาเยี่ยนรู้สึกโชคดีที่ตอนแรกเลือกฟางเจินเจิน ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ได้สบายขนาดนี้

พูดถึงราคาหุ้นเอ๋าเหม่ยเมดิคอล

ราคาปิดวันจันทร์อยู่ที่ 29 หยวน

วันอังคารเพิ่มขึ้น 7 เปอร์เซ็นต์ ราคาปิดตลาดที่ 31.03 หยวน

วันพุธขึ้นแตะเพดาน ราคาปิดตลาดที่ 34.13 หยวน

เมื่อเทียบกับราคาที่ซื้อไว้ เพิ่มขึ้นเกือบ 20 หยวนแล้ว

"เกาเยี่ยน รีบเอาใบลามาส่งให้ผมหน่อย!" พอเกาเยี่ยนมาถึงห้องเรียน หัวหน้าห้องสวี่หลิงเฟิงก็เดินตรงมาที่ที่นั่งของเขา

"หัวหน้าห้องรอสักครู่ ผมเขียนเดี๋ยวนี้เลย!"

เกาเยี่ยนหยิบกระดาษและปากกา รีบเขียนใบลาอย่างรวดเร็วแล้วส่งให้สวี่หลิงเฟิง

"นายนี่ช่วงนี้เจิดจรัสมากเลยนะ อ้อ ห้องเรามีกิจกรรมไปเที่ยวด้วยกันก่อนปิดเทอม นายจะเข้าร่วมไหม?" สวี่หลิงเฟิงถามพร้อมรอยยิ้ม เขาไม่คิดว่าในห้องจะมีคนแกล้งทำเป็นหมูแล้วกินเสือตัวใหญ่อยู่ถึงสองคน

โชคดีที่เขาเป็นคนยุติธรรมพอสมควร "ไม่เคยใช้อำนาจบาตรใหญ่รังแกใคร"

"เมื่อไหร่เหรอ?"

เกาเยี่ยนถาม แต่ก่อนเขามักจะหลีกเลี่ยงกิจกรรมรวมของห้องเรียนเมื่อมีโอกาส แต่ตอนนี้เขาไม่ได้ขัดสนเงินทองแล้ว จึงไม่จำเป็นต้องปฏิเสธอีกต่อไป

"น่าจะหลังสอบ!"

"ได้ ผมไปร่วม!" เกาเยี่ยนพยักหน้า

สวี่หลิงเฟิงถือใบลาเดินจากไป ไม่นานเฉิงห่าวก็เดินเข้ามาด้วยท่าทีร่าเริง

ร้านหม้อไฟพี่น้องเปิดมาได้สิบวันแล้ว

ธุรกิจเริ่มคึกคักมากขึ้นทุกวัน

แม้ความสำเร็จของร้านหม้อไฟจะมาจากสูตรน้ำซุปเป็นหลัก แต่เฉิงห่าวก็ยังได้รับคำชมจากพ่อแม่ไม่น้อย

และชื่อเสียงของเขาก็เริ่มเป็นที่รู้จักในแวดวงของพ่อแม่

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ พ่อแม่ของเขาก็รู้สึกภาคภูมิใจ

"พี่เยี่ยน รู้ไหมว่ายอดขายสูงสุดของร้านหม้อไฟเราถึงเท่าไหร่แล้ว?" เฉิงห่าวถามอย่างภาคภูมิใจ

"ทะลุสองแสนหรือยัง?"

"ทะลุแล้ว ตั้งแต่วันศุกร์ที่แล้ว ถึง 230,000 หยวน และยอดขายก็อยู่ที่ 200,000 ตลอด ไม่เคยตกเลย!" เฉิงห่าวตอบอย่างตื่นเต้น

เฉลี่ยสิบวันยอดขายวันละ 200,000 หยวน ยอดขายหนึ่งเดือนอย่างน้อย 6 ล้านหยวน

คิดตามกำไร 30 เปอร์เซ็นต์ก็เท่ากับ 1.8 ล้านหยวน

ร้านเดียวหนึ่งปี กำไรถึง 20 กว่าล้านหยวน

นี่เป็นกำไรที่น่ากลัวมาก

บริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์หลายแห่ง กำไรทั้งปียังไม่ถึง 20 ล้านหยวนเลย

"อ้อ หลังเลิกเรียน เราไปหาที่คุยกันหน่อย!"

เฉิงห่าวพูดต่อ

"ได้!" เกาเยี่ยนพยักหน้า คงเดาได้ว่าเฉิงห่าววางแผนจะขยายสาขาแล้ว

หลังจากคาบทบทวนเสร็จ

เกาเยี่ยนและเฉิงห่าวมาที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง

"พี่เยี่ยน ผมตั้งใจจะขยายขนาดร้านหม้อไฟพี่น้อง เปิดสาขาใหม่พร้อมกันสองสาขาในนานตู พี่สนใจร่วมลงทุนไหม?"

เฉิงห่าวถาม

"ผมไม่ร่วมลงทุนแล้ว!"

เกาเยี่ยนส่ายหน้า ที่เฉิงห่าวให้หุ้น 30 เปอร์เซ็นต์ในร้านแรกก็เพราะเห็นแก่มิตรภาพ ถ้าเขาจะร่วมลงทุนต่อ แม้เฉิงห่าวจะไม่รู้สึกไม่พอใจ

แต่ครอบครัวของเขาคงจะมีความคิดบางอย่างต่อเกาเยี่ยนแน่

เพราะใครๆ ก็รู้ว่าร้านหม้อไฟพี่น้องเป็นเหมือนเครื่องพิมพ์เงิน

"นายไม่ลงทุนจริงๆ เหรอ?"

เฉิงห่าวถามอีก: "มีปัญหาเรื่องเงินเหรอ ถ้าไม่สะดวก ฉันสำรองเงินให้ก่อนก็ได้ แล้วเดือนนี้นายก็จะได้ส่วนแบ่งกำไรอย่างน้อย 500,000 ด้วย!"

"ขอบใจนะไอ้อ้วน น้ำใจของแกฉันรับไว้แล้วกัน ฉันเปิดร้านชานมเพิ่มอีกสองสาขาที่ห้างสรรพสินค้า เงินทุนไม่เหลือจริงๆ" เกาเยี่ยนตอบอย่างอ้อมๆ

"งั้นก็ได้!"

เฉิงห่าวไม่ได้พูดอะไรอีก

ออกจากร้านกาแฟ เฉิงห่าวก็กลับไปที่ร้านหม้อไฟพี่น้อง

ไม่คิดว่าถังเย่จะนั่งอยู่ในห้องทำงานของเขา

"นายไปหาเกาเยี่ยนมาเหรอ?"

ถังเย่ถาม

"อืม!" เฉิงห่าวพยักหน้า

"ถามเขาว่าจะลงทุนต่อไหมใช่ไหม?" ถังเย่ถามต่อ

"ใช่!"

"แล้วเขาว่ายังไง?"

"เขาไม่ลงทุน!" เฉิงห่าวส่ายหน้า: "เขาเปิดร้านชานมเพิ่มอีกสองสาขาที่ห้างสรรพสินค้า คงไม่เหลือเงินแล้วล่ะ!"

ได้ยินแบบนั้น ถังเย่เงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า: "เพื่อนคนนี้ของนายไม่เลว คบได้!"

ก่อนหน้านี้ที่ร้านหินมงคลหงหยุน เกาเยี่ยนเพิ่งได้กำไร 9 ล้านหยวน จะเป็นไปได้อย่างไรที่ไม่มีเงิน

พูดตามตรง แม้แต่เธอตอนนี้ยังอยากลงทุนในร้านหม้อไฟของเฉิงห่าว เพราะใครๆ ก็รู้ว่าร้านหม้อไฟพี่น้องมีอนาคตสดใส หากเข้าตลาดหลักทรัพย์ในอนาคต จะต้องเป็นบริษัทระดับแสนล้านอย่างแน่นอน

ถ้าเกาเยี่ยนยังคงร่วมลงทุนต่อ แม้หุ้นจะถูกลดทอนลงก่อนเข้าตลาด ทรัพย์สินของเขาก็จะพุ่งถึง 10,000 ล้านได้ในคราวเดียว

แต่เขากลับสามารถต้านทานความเย้ายวนนี้ได้

"ไม่ต้องให้เธอบอกหรอก!"

เฉิงห่าวตอบอย่างหงุดหงิด พูดตามตรง เขายังมีความไม่พอใจกับถังเย่อยู่บ้าง เขาคาดว่าเหตุผลที่เกาเยี่ยนไม่ยอมลงทุนต่อน่าจะเป็นเพราะถังเย่

ทั้งที่เขาบอกแล้วว่าจะช่วยสำรองเงินให้ แต่เกาเยี่ยนก็ยังปฏิเสธ

"ขอโทษนะ ครั้งที่แล้วพี่ผิดเอง!"

ถังเย่ก็เดาความคิดของเฉิงห่าวออก

"ไม่เป็นไร ฉันรู้ว่าเธอหวังดี!" เฉิงห่าวโบกมือไปมา

ออกจากร้านหม้อไฟพี่น้อง ถังเย่กลับเกิดความสงสัยในตัวเกาเยี่ยนอย่างมาก

เธอรู้สึกว่าเกาเยี่ยนตั้งใจขายสูตรน้ำซุปหม้อไฟให้กับเฉิงห่าว เพื่อช่วยเหลือเฉิงห่าวอย่างจงใจ

"ไม่อย่างนั้น คนที่กล้าทุ่มเงิน 7 ล้านซื้อหยกดิบ จะยอมขายสูตรหม้อไฟที่มีมูลค่ามหาศาลให้เฉินฮ่าวในราคาแค่ 500,000 หยวนเนี่ยนะ มันไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย"

ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง

เธอก็กลายเป็นตัวร้ายที่ทำให้มิตรภาพระหว่างเฉิงห่าวกับเกาเยี่ยนมีปัญหาน่ะสิ!

คิดถึงตรงนี้ เธอรู้สึกว่าจำเป็นต้องสืบเรื่องเกาเยี่ยนใหม่

จบบท