ตอนที่ 58 การต่อสู้แบบต่อเนื่อง

ตอนที่ 58 การต่อสู้แบบต่อเนื่อง

ผู้ฝึกตนห้าคนที่ต้องป้องกันแท่นประลองได้ถูกเลือกทั้งหมดแล้ว

ซื่อเว่ยฮั่นลอยอยู่กลางอากาศกล่าวเสียงดังว่า “ผู้ฝึกตนห้าคนได้ถูกเลือกแล้ว ต่อไปจะเริ่มการท้าทาย หากมีการท้าทายติดต่อกัน เพื่อความเป็นธรรมจะต้องมีการเว้นระยะเวลาครึ่งหนึ่งของธูปในการท้าทายแต่ละครั้ง ข้าขอย้ำอีกครั้งว่าในระหว่างการประลอง ห้ามเจตนาทำร้ายชีวิตผู้อื่น หากฝ่าฝืนจะถูกทำลายขอบเขตยุทธ์ และขับออกจากสำนัก!”

เสียงของเขาเยือกเย็น ทำให้ทุกคนรู้สึกหนาวใจ

สิบคนที่อยู่ด้านล่างยังไม่ได้ขึ้นไปท้าทายในทันที ทุกคนกำลังสังเกตผู้ฝึกตนห้าคนบนแท่น

เซียงอี้ เว่ยเชิ่ง เฟยซินทั้งสามคนล้วนเป็นผู้ฝึกตนขอบเขตกลั่นลมปราณขั้นสิบ พลังแข็งแกร่ง หวังจะชนะพวกเขาแทบไม่มี

ส่วนหลัวอวิ๋นที่อยู่ในขอบเขตกลั่นลมปราณขั้นเก้า แต่ในฐานะอัจฉริยะที่ยากจะพบในรอบร้อยปีของสำนัก การใช้กระบี่ของเขาชำนาญอย่างยิ่ง มีพลังมหาศาล ไม่มีใครมั่นใจว่าจะชนะเขาได้

ในที่สุดทุกสายตาก็มุ่งไปที่หลินมู่

หลินมู่อยู่ในขอบเขตกลั่นลมปราณขั้นแปด แม้จะไม่เคยพ่ายแพ้เลยแต่คนที่เขาชนะมา นอกจากเยวี่ยซิงแล้วก็ไม่มีผู้ใดที่เก่งกาจ

เมื่อเปรียบเทียบกับคนอื่นทั้งสี่คน หลินมู่ดูจะอ่อนแอกว่าเล็กน้อย

ฉีหมิงหันไปหาผู้ที่พ่ายแพ้ให้กับหลินมู่คือเยวี่ยซิงกล่าวว่า “ศิษย์พี่เยวี่ยซิง ท่านเคยต่อสู้กับหลินมู่ท่านน่าจะเข้าใจถึงความสามารถของเขาดี ข้าขอคำแนะนำจากท่านได้หรือไม่?”

เยวี่ยซิงหน้าตาหม่นหมองฮึดฮัดเสียงเย็นชา ชัดเจนว่าไม่ต้องการพูดอะไรเพิ่มเติม

ฉีหมิงรู้สึกอับอายจึงกล่าวอย่างเยาะเย้ยว่า “ข้าได้ยินมาว่าวันที่เยวี่ยซิงศิษย์พี่พ่ายแพ้ให้กับหลินมู่นั้นเป็นเพราะเขาเหม่อลอยระหว่างการประลองลืมการป้องกัน จึงพ่ายแพ้ ศิษย์พี่เยวี่ยซิงช่างมีสมาธิจริง ๆ ในระหว่างการประลองยังกล้าเหม่อไปสนใจสิ่งอื่น ช่างน่านับถือจริง ๆ”

เยวี่ยซิงหน้าตาเย็นชา มองฉีหมิงด้วยสายตาโกรธเคือง บรรยากาศตึงเครียดทันที

ฉีหมิงไม่ยอมแพ้ มองกลับด้วยสายตาดูถูกยิ้มเยาะที่มุมปาก

ซาเหอรีบเข้ามาไกล่เกลี่ยด้วยรอยยิ้ม “คู่ต่อสู้ของเราคือคนห้าคนบนแท่นนี้ ท่านทั้งสองจะทะเลาะกันทำไม ถ้าท่านไม่ชอบใจจริง ๆ ก็ควรจะไปเอาชนะใครสักคนบนแท่น จากนั้นค่อยขึ้นไปพิสูจน์ตัวเองกันบนนั้น”

“ฮึ!”

ทั้งสองคนฮึดฮัดพร้อมกัน แล้วหันหน้าหนีไปคนละทาง

ขณะนั้นฉินจื้อหนึ่งในสิบคนค่อย ๆ ก้าวออกมา เดินไปยังแท่นที่หลินมู่อยู่

คนอื่น ๆ ไม่พูดอะไร และไม่ไปท้าทายใครอีก จนกว่าการประลองระหว่างฉินจื้อกับหลินมู่จะสิ้นสุดลง พวกเขาดูเหมือนจะรอคอยโอกาสที่จะได้รับผลประโยชน์จากสถานการณ์นี้

ต่างจากพวกเขาเยวี่ยซิงตามหลังฉินจื้อไป มุ่งหน้าไปยังแท่นที่เฟยซินยืนอยู่

ผู้ฝึกตนอีกแปดคนยืนอยู่ที่เดิม ไม่ขยับไปไหน ต่างคนต่างมีแผนการของตนเอง

หลินมู่ยืนอยู่บนแท่นประลองรอคอยอย่างสงบ

ลั่วเหยียนยืนอยู่บนอากาศเหนือแท่นประลองที่หลินมู่ยืนอยู่ มองดูทุกสิ่งที่อยู่ข้างล่าง

แท่นประลองนี้มีขนาดสิบจ้างรอบ ๆ ไม่มีการตั้งค่ายกลป้องกันใด ๆ เพียงแค่ผลักคู่ต่อสู้ให้ตกจากแท่น ก็ถือว่าชนะ

ฉินจื้อใช้วิชาควบคุมลมค่อย ๆ ลอยขึ้นมาบนแท่น

หลินมู่ไม่สามารถตระหนักถึงขอบเขตยุทธ์ของเขาได้ แต่สามารถรับรู้ถึงความผันผวนของพลังวิญญาณที่ด้อยกว่าเยวี่ยซิงเล็กน้อย คาดว่าเป็นผู้ฝึกตนขอบเขตกลั่นลมปราณขั้นเก้า

ฉินจื้อยิ้มอย่างอ่อนโยน “ตำแหน่งที่ศิษย์น้องยืนอยู่นี่น่าอิจฉาจริง ๆ”

หลินมู่ยิ้มตอบ “เป็นเพราะการโปรดปรานของท่านอาจารย์ผู้เฒ่า ข้าเพียงแค่โชคดีเท่านั้น”

ฉินจื้อกล่าวว่า “ว่าเป็นโชคหรือพลังฝีมือ ต้องทดสอบดูก่อนถึงจะทราบ”

หลินมู่ถอยหลังไปสองสามก้าวเปิดระยะห่างแล้วกล่าวว่า “ขอศิษย์พี่โปรดชี้แนะด้วย”

ฉินจื้อไม่รีรอ ถอยหลังไปพร้อมกับทำมือเป็นการร่ายคาถา ยิงลูกไฟสี่ลูกพุ่งตรงมาที่หลินมู่

ทันทีที่เริ่มก็เป็น กระสุนเพลิงสี่ลูกติดกัน!

หลินมู่ใบหน้าเรียบเฉย ไม่ได้เลือกปะทะตรง ๆ และไม่ได้ใช้ เคล็ดวารีมรกตเพื่อป้องกัน

หลินมู่ใช้วิชาควบคุมลมลอยขึ้นกลางอากาศ สี่ลูกไฟพุ่งผ่านใต้เท้าของเขา

เมื่ออยู่กลางอากาศหลินมู่ร่ายคาถาด้วยสองมือ สิบนิ้วของเขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว แสงสีทองสว่างขึ้น สามดาบทองคำพุ่งออกมามุ่งตรงไปที่ฉินจื้อ

เคล็ดหลอมโลหะสามดาบ!

หลินมู่เปิดตัวด้วยท่าไม้ตายที่แข็งแกร่งที่สุด สามดาบทองคำเต็มไปด้วยพลังสังหาร พุ่งเข้าหาฉินจื้ออย่างรวดเร็ว

ฉินจื้อใจหวั่น เขาเคยได้ยินถึงความแปลกประหลาดของวิชาหลินมู่ และรู้ว่าไม่ควรปล่อยให้เขาเข้ามาใกล้ตัว

ฉินจื้อรีบร่ายคาถา ปล่อยลูกศรน้ำสามวิถีจากมือเพื่อปัดป้องดาบทองคำของหลินมู่

หลินมู่ได้เตรียมการล่วงหน้าแล้ว สามดาบทองคำอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา แยกกันพุ่งตรงไปที่ฉินจื้อจากหลายทิศทาง

ลูกศรน้ำยิงพลาดเป้า แม้แต่ขอบของดาบทองคำก็ไม่ได้สัมผัส

เมื่อเผชิญกับดาบทองคำที่พุ่งเข้ามาจากหลายทิศทางฉินจื้อรีบถอยหลัง แต่ความเร็วของเขาช้าเกินไปดาบทองคำส่องแสงวาบ เข้ามาใกล้ตัวอย่างรวดเร็ว มุ่งตรงไปที่หน้าอก คอหอย และหน้าผากของเขา

การโจมตีครั้งนี้ฉินจื้อไม่สามารถหลบหลีกได้เลย

พลังของดาบทองคำร่างกายที่อ่อนแอของเขาไม่อาจต้านทานได้

เหงื่อเย็นไหลออกจากหน้าผากของเขา เขารีบตะโกนเสียงดังว่า “ข้ายอมแพ้!”

หลินมู่ควบคุมดาบทองคำยิงไปที่พื้นหินเขียวเบื้องหน้าฉินจื้อทิ้งรอยหลุมลึกกว่าหนึ่งฟุตทันทีตรงหน้าเขา

ฉินจื้อรู้สึกเย็นวาบที่หลัง สายตามองหลินมู่ด้วยความหวาดกลัว แล้วรีบกระโดดลงจากแท่นอย่างทุลักทุเล

การท้าทายครั้งแรกนี้ ประกาศความพ่ายแพ้แล้ว

ผู้อาวุโสลั่วเหยียนยืนดูเหตุการณ์เบื้องล่างด้วยใบหน้าเรียบเฉย

เสียงตกตะลึงจากผู้ชมดังขึ้นเพียงรอบเดียวฉินจื้อถูกหลินมู่ผลักตกแท่นภายในกระบวนท่าเดียว โดยไม่มีโอกาสตอบโต้

พลังของหลินมู่น่าสะพรึงกลัวจริง ๆ!

ฉินจื้อถือว่าเป็นหนึ่งในสิบห้าผู้ฝึกตนที่เก่งที่สุด! ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยพ่ายแพ้ในการประลองใด ๆ แต่ใครจะคิดว่าเขาจะไม่สามารถทนต่อหลินมู่ได้แม้กระบวนท่าเดียว?

ฉินจื้อรู้สึกอึดอัดใจ เขายังมีวิชามากมายที่ยังไม่ได้ใช้แต่เคล็ดหลอมโลหะของหลินมู่ทำให้เขาหมดหนทางต้องยอมแพ้ไป

หลินมู่ยืนอยู่บนแท่นมองดูทุกคนเบื้องล่างที่มีสีหน้าตกตะลึง เขารู้สึกพอใจอย่างมาก

ความกลัว!

หลินมู่ต้องการผลลัพธ์แบบนี้

การโจมตีที่ดูเหมือนง่ายดายเมื่อครู่ เป็นท่าไม้ตายที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาในตอนนี้

ตั้งแต่ขึ้นแท่นประลองมาหลินมู่รู้ดีว่าจะต้องมีคนมาท้าทายเขาไม่ขาดสาย ถึงแม้เขาจะเก่งแค่ไหน ก็ไม่สามารถต้านทานการต่อสู้แบบต่อเนื่องได้มากขนาดนั้น

มีเพียงการทำให้พวกเขากลัว จึงจะทำให้ไม่มีใครกล้าท้าทายเขาอย่างง่ายดาย

กลยุทธ์นี้ได้ผลจริง ๆ!

คนที่คิดจะท้าทายเมื่อครู่ตกอยู่ในความเงียบ มีบางคนคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเดินออกจากกลุ่มคนและมุ่งหน้าไปยังแท่นของเว่ยเชิ่ง

ครึ่งก้านธูปต่อมาซาเหอตัดสินใจได้แล้วเช่นกัน เขามุ่งหน้าตรงไปยังแท่นของหลินมู่

ซาเหอเป็นผู้ฝึกตนขอบเขตกลั่นลมปราณขั้นสิบ ถือเป็นผู้ฝึกตนแข็งแกร่ง

ซาเหอเป็นคนเด็ดขาด เมื่อขึ้นแท่นได้ก็รีบร่ายคาถาโจมตีหลินมู่ทันที

ลูกบอลน้ำหกวิถีพุ่งมาจากทุกทิศทาง

ลูกบอลน้ำหกวิถี!

การโจมตีนี้คล้ายกับกระสุนเพลิงสิบวิถีของจางลั่วสวีในตอนนั้นหลินมู่ไม่มีทางหลบได้เลย

หลินมู่เดิมคิดจะพุ่งไปทางใดทางหนึ่ง แล้วใช้เคล็ดอัคคีสีชาดสามวิถียิงสลายลูกบอลน้ำในทิศทางนั้น แต่เขาเปลี่ยนใจอย่างรวดเร็ว ร่ายคาถาด้วยมืออีกครั้ง ส่งดาบทองคำสามเล่มพุ่งเข้าหาซาเหอ

เคล็ดหลอมโลหะสามดาบ!

ใช้การโจมตีเพื่อตอบโต้การโจมตี!

ลูกบอลน้ำไม่เพียงพอที่จะทำให้ถึงแก่ชีวิต แต่การโจมตีอันทรงพลังของเคล็ดหลอมโลหะไม่ใช่สิ่งที่จะต้านทานได้

ซาเหอรู้สึกขมขื่นใจ เขาคิดว่าหลินมู่จะหาทางหลบลูกบอลน้ำของเขา แต่หากเขาร่ายคาถาไม่หยุดก็จะคงครองความได้เปรียบได้เสมอ แต่ไม่คาดคิดว่าหลินมู่จะเด็ดขาด ไม่หลงกลเขาแม้แต่น้อย

สามดาบทองคำบังคับให้ซาเหอต้องลงจากแท่น

หลินมู่หลบลูกบอลน้ำไปได้สี่ลูก แต่สองลูกพุ่งตรงเข้าที่หน้าอกทำให้เขาล้มลงกับพื้น

ลุกขึ้นจากพื้นหลินมู่พ่นเลือดออกมาเช็ดเลือดที่มุมปาก เขารีบนั่งขัดสมาธิรักษาบาดแผล

แม้เขาจะชนะการประลองนี้ แต่ก็ไม่ได้เปรียบมากนัก

ซาเหอแม้จะแพ้แต่ยังคงยืนอยู่ที่พื้นเบื้องล่างโดยไม่มีบาดแผลใด ๆ

ครึ่งธูปต่อมาจงหลุนอดทนไม่ไหว พุ่งขึ้นมาบนแท่นเป้าหมายยังคงเป็นหลินมู่!

จงหลุนเป็นผู้ฝึกตนขอบเขตกลั่นลมปราณขั้นเก้า เชี่ยวชาญวิชาไฟ หลินมู่ก็พอได้ยินชื่อเสียงอยู่บ้าง

หลินมู่เพิ่งยืนขึ้นจงหลุนก็ส่งลูกไฟห้าวิถีเข้าใส่

กลยุทธ์ของหลินมู่เหมือนเดิม ไม่ยื้อกับคู่ต่อสู้ ใช้การโจมตีเพียงครั้งเดียวเพื่อผลักศัตรูออกไป มิฉะนั้นพลังวิญญาณจะหมดลง และจะถูกผลักตกแท่นในที่สุด

สามดาบทองคำพุ่งออกจากมือของหลินมู่ตรงไปที่จงหลุน

จงหลุนตัดสินใจเด็ดขาด เมื่อเห็นหลินมู่ใช้เคล็ดหลอมโลหะก็รีบกระโดดลงจากแท่น ยอมแพ้ทันที

การโจมตีด้วยกระสุนเพลิงห้าลูกของเขาไม่พลาดเป้าหลินมู่หลบได้สี่ลูก ลูกสุดท้ายพุ่งเข้าที่ไหล่ซ้าย ทำให้เสื้อผ้าบริเวณนั้นไหม้จนหมด และผิวหนังถูกเผาจนแดง

จงหลุนยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ เขามองเห็นกลยุทธ์ของหลินมู่ตั้งแต่แรก

ครั้งนี้เป้าหมายของเขาไม่ใช่การเอาชนะหลินมู่ แต่เพื่อทำร้ายหลินมู่ต่างหาก!

ช่างเป็นแผนที่เจ้าเล่ห์อย่างที่สุด!

ครึ่งก้านธูปต่อมา โฉวเซิงก็กระโดดขึ้นแท่นด้วยความกระตือรือร้น เป้าหมายยังคงเป็นหลินมู่!

การต่อสู้ดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง!

ความคิดของพวกเขาทั้งหมดเหมือนกันอย่างน่าประหลาด

ในสายตาของพวกเขา การต่อสู้แบบต่อเนื่องเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการจัดการกับหลินมู่