ตอนที่ 64 สายฟ้าสีเงินฟาดลงมาจากฟ้า

ซ่งเหวินไม่ตอบโต้ แต่พลังของเขาก็ลดลงอย่างรวดเร็ว ปราณซากศพที่ปกคลุมตัวเขาก็เริ่มจางหายไป

“นี่มันปราณวิญญาณหมดหรือ?”

เยี่ยนเฟิงดีใจอีกครั้ง

ยิ่งจี๋ยินพลังอ่อนแอลง โอกาสที่จะจับจี๋ยินก็ยิ่งมากขึ้น

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะดีใจ เขาก็รู้สึกได้ถึงพลังที่แปลกประหลาดของจี๋ยิน

ปราณซากศพที่หนาแน่น หายไปในพริบตา แทนที่ด้วยพลังธรรมะ

ความรู้สึกนี้แปลกมาก

เหมือนกับฆาตกรที่เต็มไปด้วยพลังชั่วร้าย กลายเป็นพระอรหันต์ที่เมตตาโลก

เยี่ยนเฟิงไม่ตกใจ แต่ดีใจ

จี๋ยินมีเรื่องลับ ถ้าจับจี๋ยินได้ ความลับเหล่านี้ก็จะเป็นของเขา

ในขณะนั้นเอง พลังอันยิ่งใหญ่ก็แผ่กระจายออกมาจากจี๋ยิน เต็มไปด้วยพลังที่ชำระล้างความชั่วร้ายในโลก

“นี่มันอะไรกัน!”

เยี่ยนเฟิงไม่กล้าดีใจแล้ว ความหนาวเย็นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย

เขาใช้พลังพิษ ควันสีเขียวพวยพุ่งออกมา แล้วควันสีเขียวก็เริ่มรวมตัวกัน กลายเป็นระฆังทองเหลืองสีเขียว ปกป้องตัวเขาไว้

ระฆังทองเหลืองสีเขียวก็หนาขึ้น เหมือนกับจะกลายเป็นระฆังทองเหลืองขนาดใหญ่

แต่ยังไม่ทันที่ระฆังทองเหลืองจะเปลี่ยนแปลงเสร็จ ฟ้าแลบสีขาวก็ปรากฏขึ้น ฟ้าร้องดังสนั่น ฟ้าแลบพุ่งลงมาหาเยี่ยนเฟิง

“ตูม!”

ฟ้าแลบพุ่งชนระฆังทองเหลือง เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

ต้นไม้รอบๆ สั่นอย่างรุนแรง เหมือนกับแผ่นดินไหว

เยี่ยนเฟิงที่อยู่ตรงกลาง ถูกแสงสีขาวปกคลุม ทำให้ตาพร่า

ฟ้าแลบมาเร็ว ไปเร็ว

ต้นไม้ในรัศมีสิบเมตรรอบๆ เยี่ยนเฟิง ถูกทำลายหมด

พื้นที่ที่เยี่ยนเฟิงยืนอยู่ ถูกพัดหายไป

ระฆังทองเหลืองหายไป แขนซ้ายของเยี่ยนเฟิงก็หายไปด้วย

เยี่ยนเฟิงบาดเจ็บสาหัส แต่ก็ยังไม่ตาย

เขาหน้าบูดบึ้ง บ้าคลั่ง

“ดี ดีมาก ไม่คิดว่าเจ้าจะใช้สานฟ้า ที่ผู้บำเพ็ญธรรมะใช้ได้ ข้าจะจับเจ้า เอาวิญญาณเจ้าไป ทรมาน ข้าจะได้ความลับทั้งหมดของเจ้า”

ซ่งเหวินไม่สนใจคำขู่ของเยี่ยนเฟิง

คนร้ายมักตายเพราะพูดมาก

ซ่งเหวินไม่พอใจกับผลที่สายฟ้าทำให้เยี่ยนเฟิงบาดเจ็บสาหัส

นี่เป็นยันต์ขั้นหนึ่ง เป็นยันต์สายฟ้าที่หายากมาก สามารถทำให้ผู้บำเพ็ญกลั่นปราณช่วงปลายบาดเจ็บสาหัสหรือตายได้ แต่ใช้กับเยี่ยนเฟิงกลั่นปราณชั้นหก กลับทำให้เขาบาดเจ็บสาหัสเท่านั้น

หรือว่า ศิษย์พี่สวีขายยันต์ปลอมให้ข้า? แต่สายฟ้าเมื่อกี้ ไม่เหมือนของปลอม

เขาตกใจกับสายฟ้า พลังที่รุนแรง ความเร็ว นี่คือพลังที่ผู้บำเพ็ญควรมี

เขาหวังว่า สักวันหนึ่ง เขาจะควบคุมสายฟ้าได้

มือหนึ่งถือสายฟ้า มือหนึ่งควบคุมศพ

ฝึกฝนทั้งธรรมะและอธรรม คิดแล้วก็ตื่นเต้น

ซ่งเหวินคิดมากมาย แต่ก็ไม่ช้า

ยังไม่ทันที่เยี่ยนเฟิงจะพูดจบ เขาก็โยนลูกบอลสีดำที่อยู่ในมือซ้ายออกไป

“ตูม!”

ลูกบอลสีดำระเบิดขึ้น ห่างจากเยี่ยนเฟิงครึ่งเมตร

การระเบิดที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้เยี่ยนเฟิงตกใจ เขาคิดว่าซ่งเหวินใช้เวทมนตร์สายฟ้า

แต่ ก็ไม่รุนแรงเท่าไหร่

เขาสัมผัสได้ว่ามีเศษเหล็กเล็กๆ หลายชิ้นแทงเข้าไปในร่างกาย แต่พลังของเศษเหล็กเหล่านั้นน้อยมาก เพียงแค่ทำให้ผิวหนังของเขาเป็นแผล ไม่ได้สร้างความเสียหายอะไรจริงๆ

นี่เป็นเพราะเขาเพิ่งถูกสายฟ้า ไม่งั้น เศษเหล็กเหล่านี้คงไม่สามารถทำลายการป้องกันของเขาได้

“แค่ระเบิด คิดจะใช้ของธรรมดาโจมตีผู้บำเพ็ญกลั่นปราณขั้นหก”

เยี่ยนเฟิงพูดอย่างดูถูก

ในสายตาของเขา ซ่งเหวินหมดหนทางแล้ว

เยี่ยนเฟิงจ้องมองซ่งเหวิน เขาเตรียมจะโจมตีอย่างรุนแรง เพื่อจับซ่งเหวิน

ในขณะนั้นเอง เขารู้สึกได้ถึงความร้อนที่แผ่มาจากเศษเหล็ก และความร้อนนี้ก็แพร่กระจายออกไปเรื่อยๆ

เพียงไม่กี่ลมหายใจ ร่างกายของเขาก็แดงก่ำ เหมือนกับกุ้งที่ถูกต้ม

“อ๊าก…”

เยี่ยนเฟิงร้องออกมาอย่างเจ็บปวด

เขายืนไม่ไหว ล้มลง ร่างกายสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

“อ๊าก… จี๋ยิน เจ้าคนทรยศ ใช้พิษด้วย”

เยี่ยนเฟิงที่ฝึกฝนวิชาพิษ เขารู้ดีว่า นี่คือพิษที่ร้ายกาจและหายากมาก พิษทั่วไปไม่สามารถทำอะไรเขาได้

ผู้บำเพ็ญที่ฝึกฝนวิชาพิษ มีภูมิต้านทานพิษมากกว่าผู้บำเพ็ญทั่วไป

เมื่อเห็นเยี่ยนเฟิงเจ็บปวด เลือดเริ่มไหลออกมาจากรูต่างๆ ซ่งเหวินก็ผ่อนคลายลงบ้าง

เขารู้ว่า ถ้าต่อสู้ตรงๆ เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเยี่ยนเฟิง ดังนั้นเขาจึงเตรียมใช้สายฟ้าและพิษฆ่าเยี่ยนเฟิง

แต่ พลังของสายฟ้าก็ด้อยกว่าที่เขาคาดไว้

เขาคิดว่าสายฟ้าจะฆ่าอีกฝ่ายได้ แต่กลับทำให้เยี่ยนเฟิงบาดเจ็บสาหัสเท่านั้น

โชคดีที่เขายังมีแผนสำรอง เขาใช้พิษเพลิงผลาญฟ้าบนระเบิด

ผลของพิษเพลิงผลาญฟ้าก็เกินความคาดหมาย แม้แต่เยี่ยนเฟิงที่ฝึกฝนวิชาพิษก็ยังต้านทานไม่ได้ แน่นอนว่านี่ก็เกี่ยวข้องกับการที่เยี่ยนเฟิงบาดเจ็บสาหัสอยู่แล้ว

ซ่งเหวินรู้ว่าเวลาสำคัญ เขาไม่มีเวลาเสียเวลาไปกับเยี่ยนเฟิง

เขาหยิบยันต์ลูกไฟออกมาสองแผ่น

“ไป!”

ลูกไฟขนาดเท่าหัวคนสองลูก พุ่งไปหาเยี่ยนเฟิง

หัวของเยี่ยนเฟิงระเบิด ตายในทันที

ซ่งเหวินวิ่งเข้าไป หยิบถุงเก็บของของเยี่ยนเฟิง และแทงเข้าไปที่หน้าอก

การใช้วิชาหลบหนี ทำให้เขาเสียเลือดไปมาก ตอนนี้ก็เติมเลือดบ้าง

ซ่งเหวินเพิ่งจับถุงเก็บของ ก็รู้สึกได้ว่ามีคนมา

เป็นพวกผู้บำเพ็ญกลั่นปราณขั้นห้าของเยี่ยนเฟิง

“เร็วจัง ตามมาไม่เลิก”

ซ่งเหวินต้องทิ้งการดูดเลือดของเยี่ยนเฟิง หันหลังวิ่งหนี แต่ก่อนที่จะหันหลัง มีจุดสีเทาเล็กๆ ยี่สิบกว่าจุดตกลงมาที่ศพของเยี่ยนเฟิง

ซ่งเหวินหายไปในป่าในทันที

ห้าคนที่มาช้า ได้ยินเสียงการต่อสู้ของทั้งสองคน

พวกเขาคิดว่าเยี่ยนเฟิงชนะ แต่พอมาถึง ก็เห็นแต่ศพของเยี่ยนเฟิง

“เป็นไปได้ยังไง!”

“เยี่ยนเฟิงมีพลังกลั่นปราณขั้นหก ทำไมถึงแพ้จี๋ยินที่เป็นกลั่นปราณขั้นสาม”

ห้าคนล้อมรอบศพของเยี่ยนเฟิง พูดด้วยความไม่เชื่อ

“เราควรทำอย่างไร? จี๋ยินฆ่าเยี่ยนเฟิงได้ พวกเราห้าคนอาจจะไม่สามารถจับเขาได้” คนหนึ่งพูด

ห้าคนล้อมรอบศพของเยี่ยนเฟิง เงียบไปชั่วครู่