ตอนที่ 23 โลกแห่งการบำเพ็ญเซียน

ซ่งเหวินหยิบกองยันต์เหลืองขึ้นมาดูด้วยความอยากรู้

เขาพบว่ายันต์เหลืองเพียงสิบสองแผ่นเท่านั้นที่วาดเสร็จแล้ว ส่วนที่เหลือเป็นยันต์เปล่าๆ ยันต์ที่วาดเสร็จแล้วก็ไม่ได้เหมือนกันทั้งหมด ซ่งเหวินตรวจสอบแล้วพบว่ายันต์เหล่านี้มีทั้งหมดสี่แบบ

ซ่งเหวินยังพบอีกว่า ยันต์ไม่ได้ทำจากกระดาษยันต์ธรรมดา แต่ทำจากขนสัตว์ชนิดหนึ่ง นุ่มผิดปกติ

หมึกที่ใช้เขียนก็ไม่ใช่หมึกธรรมดา แต่เป็นหมึกพิเศษ ซ่งเหวินยังเห็นสีแดงเลือดจางๆ บนยันต์ด้วย

ซ่งเหวินนึกอะไรบางอย่างขึ้นมา แล้วหยิบพู่กันขึ้นมา

“พู่กันนี้คงใช้สำหรับวาดยันต์โดยเฉพาะ”

เขายังหยิบตลับหมึกขึ้นมา หมึกในตลับมีสีแดงเลือดและข้นมาก นี่คือหมึกที่ใช้สำหรับวาดยันต์

ซ่งเหวินสนใจยันต์เหลืองมาก ใช้เวลาศึกษาค้นคว้าอยู่นาน เขายังจำความน่ากลัวของพลังทำลายล้างของลูกไฟที่จี๋ยินใช้ยันต์เหลืองเรียกออกมาได้อย่างชัดเจน

ตอนนี้ยันต์เหลืองเหล่านี้เป็นของเขาแล้ว เพียงแต่ตอนนี้เขายังไม่เข้าใจว่าจะใช้ยันต์เหลืองเหล่านี้ได้อย่างไร

ซ่งเหวินหันไปมองหนังสือที่อยู่ข้างๆ เขาเชื่อว่าน่าจะได้คำตอบที่ต้องการจากหนังสือเหล่านั้น

หนังสือเล่มแรกคือวิชาบำเพ็ญ “วิชาชีวิตยืนยาว” ซึ่งมีวิชาบำเพ็ญแบบสมบูรณ์ตั้งแต่ขอบเขตกลั่นปราณขั้นหนึ่งถึงขั้นเก้า

หนังสือเล่มที่สองและสามคือหนังสือที่ซ่งเหวินเคยอ่านมาแล้ว คือ “รายละเอียดการปลูกสมุนไพรระดับต่ำ” และประสบการณ์การปลูกสมุนไพรที่จี๋ยินเขียนเอง

หนังสือทั้งสามเล่มนี้ไม่ใช่สิ่งที่ซ่งเหวินต้องการอ่านตอนนี้ เขาจึงพลิกดูคร่าวๆ แล้ววางลง

“คู่มือการวาดยันต์ขั้นต้น”!

เมื่อซ่งเหวินหยิบหนังสือเล่มใหม่ขึ้นมา เขาก็รู้สึกตื่นเต้น นี่คือสิ่งที่เขาหวังจะเห็นมากที่สุด

ซ่งเหวินอ่านหนังสือเล่มนี้จบแล้ว เขาก็รู้ว่ายันต์เหลืองเหล่านี้เรียกว่ายันต์ ล้วนเป็นยันต์ขั้นหนึ่งทั้งสิ้น

เขารู้วิธีใช้ยันต์แล้ว วิธีการนั้นง่ายมาก เพียงแค่ปล่อยปราณวิญญาณเข้าไปก็สามารถกระตุ้นได้

ในบรรดายันต์สิบสองแผ่นที่เขามีอยู่ มียันต์ลูกไฟหกแผ่น ยันต์ลมพายุสามแผ่น ยันต์โล่สองแผ่น และยันต์บินหนึ่งแผ่น

สามอย่างแรกเป็นยันต์ขั้นหนึ่งระดับล่าง ส่วนยันต์บินเป็นยันต์ขั้นหนึ่งระดับกลาง

ยันต์บินนี้ดูเก่ากว่ายันต์อื่นๆ อย่างเห็นได้ชัด

ยันต์บินสามารถทำให้คนบินได้ แต่สามารถลอยขึ้นจากพื้นได้เพียงสามสิบจั้ง และสามารถบินได้เพียงหนึ่งเค่อ จึงไม่นับว่าเป็นการบินได้อย่างแท้จริง

แต่ถึงอย่างนั้นก็ทำให้ซ่งเหวินตื่นเต้นมาก

การบินเป็นความฝันของมนุษย์ทุกคน ใครบ้างไม่เคยฝันที่จะบินได้เหมือนนก อิสระเสรี

“คู่มือการวาดยันต์ขั้นต้น” บันทึกวิธีการวาดยันต์ทั้งหมด 24 แบบในขั้นหนึ่ง รวมถึงวิธีการทำกระดาษยันต์และหมึก

การผลิตกระดาษยันต์และหมึกนั้นซับซ้อนมาก ยกตัวอย่างเช่น กระดาษยันต์ขั้นหนึ่งระดับล่างในมือของซ่งเหวินนั้นทำจากขนสัตว์ ผ่านกระบวนการแช่น้ำ ขจัดไขมัน ฟอกหนัง ย้อมสี ตากแห้ง และอีกหลายขั้นตอนกว่าสิบขั้นตอน

ส่วนกระดาษยันต์ขั้นหนึ่งระดับกลางนั้น ไม่สามารถใช้ขนสัตว์ธรรมดาได้ ต้องใช้ขนสัตว์อสูร ขนสัตว์ธรรมดาไม่สามารถรับพลังปราณอันทรงพลังที่บรรจุอยู่ได้

หนังสือที่เหลืออีกสองเล่มไม่มีชื่อ ซ่งเหวินอ่านเนื้อหาแล้วรู้ว่าหนังสือสองเล่มนี้เป็นบันทึกการบำเพ็ญของจี๋ยินและชายคนหนึ่งชื่อหวงฉาง

หลังจากอ่านหนังสือสองเล่มนี้ ซ่งเหวินก็มีความเข้าใจเกี่ยวกับการบำเพ็ญและโลกแห่งการบำเพ็ญเซียนอย่างคร่าวๆ

เช่น ขอบเขตของผู้บำเพ็ญแบ่งออกเป็น กลั่นปราณ สร้างฐาน เม็ดยาทองคำ ทารกวิญญาณ...

ขอบเขตกลั่นปราณมีทั้งหมดเก้าขั้น สามขั้นแรกคือกลั่นปราณช่วงต้น สามขั้นกลางคือกลั่นปราณช่วงกลาง สามขั้นหลังคือกลั่นปราณช่วงปลาย

หวงฉางเป็นผู้บำเพ็ญที่หลงอยู่ในระดับล่างของโลกแห่งการบำเพ็ญเซียน พลังบำเพ็ญที่แข็งแกร่งที่สุดคือกลั่นปราณขั้นหก เมื่ออายุมากขึ้น เขารู้สึกว่าไม่สามารถสร้างรากฐานได้ และเบื่อหน่ายกับชีวิตที่เต็มไปด้วยอันตรายและการทรยศหักหลังในโลกแห่งการบำเพ็ญเซียน จึงออกจากโลกแห่งการบำเพ็ญเซียน กลับไปใช้ชีวิตที่สุขสบายและร่ำรวยในโลกมนุษย์ สุดท้ายเขาก็ตายไปโดยไม่มีลูกหลานในถ้ำแห่งหนึ่ง

ต่อมา จี๋ยิน ผู้โชคดีได้เข้าป่าไปเก็บสมุนไพรแล้วบังเอิญไปพบกับถ้ำของหวงฉาง ด้วยโอกาสอันเหลือเชื่อจึงได้เริ่มต้นชีวิตการบำเพ็ญเพียร

อาจเป็นเพราะได้รับอิทธิพลจากบันทึกของหวงฉาง หลังจากที่จี๋ยินบำเพ็ญเพียรสำเร็จแล้ว เขาก็ไม่ได้รีบไปหาโลกของผู้บำเพ็ญเพียร แต่เลือกที่จะใช้ชีวิตในโลกธรรมดา

การบำเพ็ญเพียรต้องอาศัยผู้ที่มีรากวิญญาณจึงจะสามารถฝึกฝนได้ แต่หวงฉางไม่ได้ทิ้งวิธีการทดสอบรากวิญญาณและเวทมนตร์เอาไว้ จึงทำให้จี๋ยินไม่สามารถแยกแยะความสามารถของผู้อื่นได้ สามารถค้นหาทาสที่ใช้เป็นยาที่มีรากวิญญาณได้โดยการให้คนลองฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง

ยันต์บินนั้นเป็นของที่หวงฉางทิ้งไว้ จี๋ยินที่อยู่ในกลั่นปราณช่วงต้น ยังไม่สามารถสร้างได้

ยันค์และกระดาษยันต์อื่นๆ นั้นจี๋ยินได้ค้นคว้าและสร้างขึ้นเองตามเนื้อหาในบันทึกของหวงฉาง ต้องบอกว่าจี๋ยินมีความสามารถในการบำเพ็ญเพียรมาก

นอกจากนี้ ซ่งเหวินยังได้เห็นสูตรยาและวิธีการฝึกฝนเวทมนตร์หลายอย่างในบันทึกของหวงฉาง

ในสูตรยามี ยาเม็ดปราณโลหิตที่จี๋ยินกำลังกลั่นอยู่

เขารู้ในที่สุดแล้วว่าทำไมยาเม็ดปราณโลหิตที่จี๋ยินกลั่นจึงมีปัญหา

สูตรยาถูกบันทึกไว้ในบันทึกของหวงฉาง แต่สูตรยาไม่ได้บันทึกอย่างสมบูรณ์ ปริมาณของยาเสริมสองชนิดไม่ได้ระบุไว้อย่างชัดเจน

จี๋ยินสามารถกำหนดปริมาณได้โดยการทดลองซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ในตอนแรกที่จี๋ยินกลั่นยาเม็ดปราณโลหิต เกือบจะทำให้จี๋ยินเสียชีวิตเพราะเตากลั่นยาระเบิด

อย่างไรก็ตาม จี๋ยินเป็นคนที่มีความอดทน จึงค้นพบปริมาณโดยประมาณได้

เวทมนตร์หลายอย่างที่บันทึกไว้ในบันทึกของหวงฉางสามารถฝึกฝนได้ จี๋ยินได้เรียนรู้เวทมนตร์โล่และเวทมนตร์ลูกไฟ ซึ่งเป็นเวทมนตร์เพียงสองอย่างที่สามารถฝึกฝนได้ในกลั่นปราณช่วงต้นตามที่บันทึกไว้

สิ่งที่ทำให้ซ่งเหวินตื่นเต้นที่สุดคือเวทมนตร์บินและเวทมนตร์คมมีดลม หากฝึกฝนเวทมนตร์ทั้งสองอย่างนี้สำเร็จ เวทมนตร์บินจะทำให้ซ่งเหวินสามารถบินได้ ส่วนเวทมนตร์คมมีดลมสามารถฆ่าคนได้โดยไม่รู้ตัว ในโลกธรรมดาแทบจะไม่แพ้ใคร ไม่กลัวกลยุทธ์ทะเลคน ไปมาสะดวก

แต่เวทมนตร์ทั้งสองอย่างนี้ต้องอยู่ในกลั่นปราณขั้นสี่จึงจะสามารถฝึกฝนได้ นี่คือเหตุผลที่จี๋ยินต้องการก้าวข้ามขีดจำกัดอย่างเร่งด่วนในตอนนั้น

ซ่งเหวินวางหนังสือลง แล้วมีเตากลั่นยาสูงประมาณหนึ่งฉื่อและกล่องหยกยาวสองฉื่อปรากฏขึ้นในมือ

กล่องหยกว่างเปล่า ทำจากหยกแกะสลักคุณภาพสูงที่จี๋ยินใช้เงินจำนวนมากซื้อมา ใช้สำหรับเก็บสมุนไพร เพื่อป้องกันการสูญเสียคุณสมบัติของสมุนไพรได้มากที่สุด

เตากลั่นยาเป็นเตากลั่นยาที่จี๋ยินใช้กลั่นยา เป็นหนึ่งในของที่หวงฉางทิ้งไว้

หลังจากตรวจสอบของทั้งหมดแล้ว ท้องฟ้าก็เริ่มสว่าง

“ตอนนี้ไม่มีอะไรในแก๊งเทียนซาที่สามารถกักขังข้าได้แล้ว ข้าจะใช้ชีวิตอย่างสุขสบายในโลกธรรมดาเหมือนหวงฉางและจี๋ยินหรือไปที่ตลาดเทียนซิงเพื่อลองเสี่ยงโชค เพื่อต่อสู้เพื่อโอกาสในการมีชีวิตอมตะที่ไม่แน่นอน”

ตลาดเทียนซิงเป็นโลกของผู้บำเพ็ญเพียรที่ใกล้ที่สุดที่บันทึกไว้ในบันทึกของหวงฉาง แต่ก็อยู่ห่างจากแคว้นเฉียนหลายหมื่นลี้

ที่นั่นมีพลังปราณที่เข้มข้นกว่า สมุนไพรมากกว่า วิชาบำเพ็ญที่ลึกซึ้งกว่า มียาเม็ดที่สามารถเพิ่มพลังฝึกฝน และเป็นที่รวมตัวของผู้บำเพ็ญเพียรมากมาย

การไปที่ตลาดเทียนซิงจะได้รับโอกาสมากขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย

อย่างไรก็ตาม เช่นเดียวกับที่หวงฉางบันทึกไว้ ที่นั่นก็มีความเสี่ยงที่สูงกว่าเช่นกัน อาจถูกฆ่าเพื่อแย่งชิงสมบัติ หรือกลายเป็นโอกาสของผู้อื่นได้ตลอดเวลา

“แต่ตอนนี้ยังไม่สามารถออกจากแก๊งเทียนซาได้ อย่างน้อยก็ต้องรอจนกว่าจะจัดการกับถังเหลียงก่อนจึงจะออกไปได้”

ข้าต้องแก้แค้นให้กับการโจมตีของถังเหลียง เนื่องจากตอนนี้ข้าบำเพ็ญเพียรแล้ว ข้าจึงต้องทำตามใจตัวเอง