บทที่ 118 ไม่ลดแม้แต่นิดเดียว!

ไม่นานนัก หลินมู่เสวี่ยก็เดินกลับมาอย่างไม่พอใจ ใบหน้าแสดงออกเหมือนคนกำลังโมโหจัด

เธอรู้สึกเสียดายสุดๆ ที่เดิมทีแค่เต้นครั้งเดียว โพสต์วันเดียวก็พอแล้ว

แต่ตอนนี้กลับต้องเต้นถึงสามครั้ง และโพสต์ติดต่อกันสามวัน

ถึงแม้จางหลินนั้นตั้งใจจะแกล้ง แต่อย่างไรก็ยังแสร้งทำเป็นกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “พี่หลิน ผมคิดแล้วว่าเราก็เป็นบัญชีของฟาร์ม โพสต์วิดีโอเต้นแบบนี้ติดต่อกันอาจไม่ดีนัก เพื่อป้องกันไม่ให้คนมองว่าฟาร์มของเราหาประโยชน์จากการโปรโมตแนวล่อแหลม พี่หลินเต้นแค่ครั้งเดียวแล้วโพสต์วันเดียวก็พอครับ!”

หลินมู่เสวี่ยอดไม่ได้ที่จะเหล่ตาใส่เขา “คุณจาง คุณนี่มันเจ้านายที่แสนดีจริงๆ ขอบคุณมากนะคะ!”

เธอจึงหันไปชวนเพื่อนสาวที่อยู่รอบๆ ว่า “ทุกคนจะเข้าไปลองเดินเขาวงกตอีกไหม มีแผนที่แบบสมบูรณ์อยู่ ลองดูกันว่าจะออกมาได้ไหม!”

ในฐานะที่เป็นผู้อำนวยการโครงการ หลินมู่เสวี่ยจึงต้องการทดสอบอีกครั้งหนึ่งเพื่อความมั่นใจ

หากทุกคนที่เข้ามาพร้อมแผนที่ยังออกไม่ได้ เธอก็จะมั่นใจขึ้นและพร้อมที่จะเผยแพร่แผนที่นี้ให้กับนักท่องเที่ยวโชคดีตามที่จางหลินเสนอ

พวกเพื่อนๆรวมถึงจงเมี่ยวอิงเองก็สนใจด้วย พวกเธอจึงถ่ายรูปแผนที่เก็บไว้คนละรูป แล้วทยอยเข้าไปในเขาวงกตป่าไผ่

จางหลินมองออกว่าหลินมู่เสวี่ยนั้นเป็นคนที่รับผิดชอบต่อหน้าที่ ซึ่งเขาก็มองว่าเป็นเรื่องดี

เมื่อสาวๆเข้าไปในเขาวงกตแล้ว จางหลินจึงขี่มอเตอร์ไซค์กลับไปที่ศูนย์สำนักงาน

พอถึงสำนักงาน เขาก็ได้รับโทรศัพท์สายหนึ่ง

สายที่โทรเข้ามาคือ “คุณหลิว จากโชว์รูมรถยนต์” คนที่หวงเทาเคยแนะนำให้รู้จักก่อนหน้านี้

จางหลินได้สั่งจองรถไว้สองคันที่โชว์รูมนี้ คันหนึ่งเป็นรถตู้ที่หลินมู่เสวี่ยและคนอื่นๆใช้กันอยู่แล้ว ส่วนอีกคันคือ Mercedes-Benz S-Class

ดูท่าว่ารถที่จองไว้จะมาถึงแล้ว

ทันทีที่รับสาย เสียงของคุณหลิวก็ดังขึ้น “คุณจางครับ รถ Mercedes S-Class ที่คุณจองไว้มาแล้วนะครับ พรุ่งนี้เช้าจะจัดการเอกสารให้เสร็จเรียบร้อย แล้วผมจะติดต่อไปอีกที”

“ขอบคุณมากครับ คุณหลิว” จางหลินตอบพร้อมรอยยิ้ม

หลังวางสาย จางหลินเปิดคอมพิวเตอร์ตรวจสอบสถานการณ์ปัจจุบันของฟาร์มเพื่อดูว่ามีอะไรที่ต้องปรับปรุงบ้าง

ไม่นานนัก หลินมู่เสวี่ยก็กลับมาพร้อมจงเมี่ยวอิง ซึ่งดูเหมือนว่าทั้งสองคนจะคุยกันถูกคอ

เห็นได้ชัดว่าหลินมู่เสวี่ยรู้ว่าจงเมี่ยวอิงเป็นคนเก็บตัว จึงชวนคุยอย่างต่อเนื่อง เพื่อไม่ให้บรรยากาศเงียบเกินไป

เมื่อเห็นจางหลิน หลินมู่เสวี่ยก็พูดว่า “ในกลุ่มของเรา มีแค่ฟู่เหยาและเมี่ยวอิงเท่านั้นที่ผ่านเขาวงกตได้ เห็นทีจะจริงอย่างที่คุณพูด ต่อให้มีแผนที่ ก็ไม่ใช่ทุกคนจะผ่านไปได้ ฉันจะเริ่มวางแผนตามที่คุณเสนอค่ะ”

จางหลินยิ้มพร้อมพูดว่า “พี่หลิน เรื่องนั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่ แค่จำไว้ว่าต้องเต้นก็พอ!”

หลินมู่เสวี่ยเห็นเขาคอยย้ำเรื่องนี้ ก็ถอนหายใจ “ยอมรับค่ะว่าฉันแพ้แล้ว”

จงเมี่ยวอิงหันไปมองหลินมู่เสวี่ยอย่างตกใจ เพราะเธอเองเคยเห็นคลิปเต้นสุดร้อนแรงจากมือถือของพี่หลิวเฉียนมาก่อน ใครจะคิดว่าผู้อำนวยการหลินจะยอมเต้นแบบนั้นจริงๆ

สำหรับคนเก็บตัวอย่างจงเมี่ยวอิงแค่ดูคลิปก็รู้สึกเขินแล้ว ยิ่งถ้าเป็นเธอต้องไปเต้นเองคงไม่ไหว เธออดชื่นชมในความกล้าของผู้อำนวยการหลินไม่ได้

วันแรกของการทำงานผ่านไปอย่างรวดเร็ว พอถึงเวลาเลิกงาน จงเมี่ยวอิงเปลี่ยนเป็นเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนส์กลับบ้านตามปกติ เมื่อกลับถึงบ้าน ก็เห็นแม่เตรียมอาหารเย็นไว้พร้อม ส่วนพ่อก็นั่งดูทีวีรอเธอกลับบ้าน

“เลิกงานแล้วเหรอลูก? งั้นมากินข้าวกันเถอะ!” จงเหล่ยเห็นลูกสาวกลับมาก็ยิ้มพร้อมเรียกให้มากินข้าว

“ค่ะ!” จงเมี่ยวอิงพยักหน้า

หลังจากกินข้าวไปได้สักพัก จงเหล่ยก็ถามว่า “เมี่ยวอิง วันนี้ทำงานที่ฟาร์มหลียวนเป็นยังไงบ้าง?”

“ขอบคุณนะคะพ่อ!” จงเมี่ยวอิงขอบคุณพ่ออย่างจริงใจ จากนั้นก็พูดต่อว่า “บรรยากาศการทำงานที่ฟาร์มดีมาก คุณจางเองก็เป็นคนดี ไม่ถือตัวเลยค่ะ พ่อคะ คุณจางให้หนูเป็นผู้จัดการฝ่ายเลขานุการ ขอบคุณคุณพ่อมากๆ ค่ะ!”

เธอรู้ดีว่า หากไม่มีพ่อช่วยผลักดัน เด็กจบใหม่อย่างเธอคงไม่มีโอกาสได้ตำแหน่งนี้แน่นอน

เธอจึงตั้งใจทำงานให้ดีที่สุดเพื่อไม่ให้เสียโอกาสที่ได้รับ

จงเหล่ยได้ยินตำแหน่งของลูกสาวก็ตกใจเล็กน้อย เพราะเท่าที่เขารู้ ฟาร์มหลียวนไม่มีแผนกเลขานุการนี่นา

แต่เขาก็พอเข้าใจได้ว่า คุณจางตั้งใจจัดตำแหน่งนี้ขึ้นมาเพื่อลูกสาวของเขาโดยเฉพาะ

เขารู้ดีว่าลูกสาวของเขาเก็บตัวขี้อาย ถ้าให้ไปดูแลโครงการสำคัญอาจจะผิดพลาดได้ และอาจจะทำให้เธอเสียกำลังใจไปเลย

แต่ตำแหน่งที่ได้ก็เป็นงานที่ไม่กดดัน และสามารถเลี่ยงปัญหานั้นได้เป็นอย่างดี

หลังจากทานข้าวเสร็จ จงเหล่ยก็กลับเข้าห้องแล้วกดโทรหาจางหลินเพื่อขอบคุณ

เมื่อเห็นเบอร์ของจงเหล่ยโทรมา จางหลินจึงรีบรับสายทันที “คุณจง โทรมาได้จังหวะพอดีเลยครับ ผมกำลังจะไปอาบน้ำ หากช้ากว่านี้ผมคงไม่ได้รับสายแล้ว”

จงเหล่ยหัวเราะ “จังหวะดีจริงๆครับ ผมโทรมาขอบคุณคุณจางที่จัดตำแหน่งให้เมี่ยวอิง คงเพราะคุณจางสังเกตเห็นว่าเธอมีนิสัยเก็บตัวสินะครับ”

จางหลินตอบยิ้มๆ “เรื่องเล็กน้อยครับคุณจง ไม่ต้องลำบากโทรมาหรอก”

“ผมจะไม่ลืมบุญคุณคุณจาง” จงเหล่ยพูดอย่างจริงใจ จากนั้นจึงขอร้องอีกเรื่องว่า “แต่ก็รบกวนคุณจางช่วยหางานที่ต้องพบปะผู้คนให้เธอบ้าง เพื่อให้เธอได้ฝึกตัวเอง”

“คุณจงวางใจได้ครับ” จางหลินตอบรับ

ถึงแม้จะทำงานร่วมกันแค่ครึ่งวัน แต่เขาก็พอจะเห็นว่าจงเมี่ยวอิงเป็นคนที่มีนิสัยน่ารักและสุภาพ และก็ไม่แปลกที่จงเหล่ยจะโทรมาขอเรื่องนี้ เพราะพ่อแม่ทุกคนล้วนรักและเป็นห่วงลูกเสมอ

เมื่อจงเหล่ยวางสาย เขาก็อดยิ้มไม่ได้

คุณจางคนนี้ช่างเป็นคนที่ดีจริงๆ ไม่แปลกใจเลยที่คนระดับผู้ว่าฯ อย่างหลิวเสี้ยนจะพูดถึงเขาอย่างชื่นชม ในที่ประชุมของอำเภอวันนี้ถึงกับพูดถึงคุณจางโดยตรง หนึ่งในรางวัลเยาวชนดีเด่นแห่งปีของอำเภอนี้ปีนี้เขาคงไม่พลาด

“ไม่รู้ว่าคุณจางมีคนรู้ใจหรือยัง?” จงเหล่ยพูดพึมพำกับตัวเอง

เพราะเขาเป็นห่วงนิสัยเก็บตัวของลูกสาวเหลือเกิน

เช้าวันรุ่งขึ้น จางหลินได้รับโทรศัพท์จากคุณหลิวโชว์รูมรถ จากนั้นเขาจึงมุ่งหน้าไปยังกรมขนส่ง

เมื่อไปถึง เขาก็เห็นคุณหลิวโบกมือเรียกเขาจากระยะไกล โดยยืนอยู่ข้างรถ Mercedes-Benz S-Class คันใหม่เอี่ยม

ค่าดาวน์รถนี้เขาได้ชำระไปก่อนแล้ว และจะเริ่มผ่อนในเดือนหน้า

จางหลินไม่ได้คิดมากกับการกู้สินเชื่อเพื่อซื้อรถ แค่เพียงราคารถประมาณหนึ่งล้านหยวน ต่อเดือนก็ไม่ได้ผ่อนเยอะนัก

“คุณจาง เอกสารพร้อมแล้ว แค่เซ็นชื่อก็เรียบร้อย” คุณหลิวเดินเข้ามาหา พร้อมยื่นเอกสารให้จางหลินเซ็น

จางหลินตรวจดูเอกสารและเซ็นชื่อเรียบร้อย แต่พอเห็นหมายเลขทะเบียนรถ เขาก็พูดขึ้นว่า “คุณหลิวตั้งใจเลือกจริงๆ”

ทะเบียนรถคือ LY888

ตั้งแต่เริ่มใช้กฎทะเบียนรถแบบใหม่ ทะเบียนของเมืองอวี๋เฉิงจะขึ้นต้นด้วยตัวอักษรสองตัวตามด้วยเลขสามตัว และการได้ทะเบียนเลขเรียงซ้ำแบบนี้ถือว่าหายากมาก

“คุณจางชมเกินไปครับ เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น” คุณหลิวยิ้ม แม้ว่าเขาจะต้องเลี้ยงข้าวและซื้อชา 5,000 หยวนเพื่อขอทะเบียนนี้มา แต่เขาก็ไม่คิดจะอวดอะไร

เพราะเขาหวังที่จะสร้างความสัมพันธ์กับจางหลิน

ทุกวันนี้ฟาร์มหลียวนรองรับนักท่องเที่ยววันละ 15,000 คน เฉพาะรายได้จากค่าตั๋วก็สูงมากแล้ว

นี่เป็นโอกาสที่ดีมาก เขาเชื่อว่าในอนาคตจางหลินจะซื้อรถเพิ่ม และฟาร์มเองก็คงต้องการรถยนต์อีกมาก เขาจึงต้องการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีเผื่อไว้

จางหลินผ่านการพบปะกับเว่ยหยวนและจ้าวหานมาไม่น้อย จึงเข้าใจความคิดของคุณหลิวได้ดี “คุณหลิว ไว้มีโอกาสจะติดต่อไปนะครับ”

การพูดว่า “ไว้ติดต่อไป” ก็เหมือนเป็นคำพูดทั่วๆไป แต่สำหรับคุณหลิวแล้วมันเพียงพอที่จะยืนยันว่า เงินที่ใช้ไปในการสร้างความสัมพันธ์ครั้งนี้ไม่สูญเปล่า

หลังจากจัดการเรื่องเอกสารเรียบร้อย จางหลินขับรถ Mercedes-Benz S กลับไปที่ฟาร์ม พอถึงศูนย์สำนักงาน เขาก็เห็นสาวๆหลายคนกำลังมุงดูอะไรบางอย่าง ทั้งกลุ่มพนักงานแผนกการตลาด รวมถึงหลินเมิ่งเหยา และแม้แต่จางเหยียนที่ตอนนี้ถูกย้ายไปดูแลแผนกสินค้าของฟาร์มเองก็อยู่ด้วย

แม้แต่ฟู่เหยาก็ชะโงกหน้าเข้าไปมองอย่างสนใจ

“ทุกคนมุงอะไรกันอยู่?” จางหลินเดินเข้ามาด้วยความสงสัย เขามองเข้าไปในแผนกการตลาดก็เห็นสาเหตุทันที

หลินมู่เสวี่ยผู้เป็นพี่สาวจริงๆ กำลังใส่ชุดสุดเซ็กซี่เหมือนกับในคลิปวิดีโอ มีทั้งเกาะอกตัวเล็กและกระโปรงสั้น เรียกว่าเป็นชุดที่ท้าทายขอบเขตในการแต่งตัวสุดๆ ขาวเนียนไปทั้งตัว โดยเฉพาะเรียวขาคู่นั้น

พี่สาวคนนี้ยอมรับเงื่อนไขการพนันอย่างเต็มที่ โดยไม่ลดแม้แต่นิดเดียวเรื่องเสื้อผ้า ความงามของเธอดึงดูดสายตาทุกคน

ในตอนนั้นหลิวเฉียนตั้งอุปกรณ์ถ่ายทำเรียบร้อย ขณะที่พนักงานคนอื่นๆคอยจัดแสงให้

เมื่อเสียงเพลงเริ่มขึ้น จางหลินเห็นพี่สาวเริ่มขยับร่างกาย เต้นอย่างที่เคยเห็นในคลิปนั้น ทำให้ทุกคนรู้สึกตื่นเต้นเพราะดูเหมือนเกาะอกตัวจิ๋วนั้นพร้อมจะหลุดได้ตลอดเวลา

ช่างเร้าใจจริงๆ!

แฟนคลับของฟาร์มมีโชคแล้วล่ะงานนี้

“พี่สาวคนนี้เต้นเก่งนะ” จางหลินถึงกับเอ่ยชม

จางเหยียนที่อยู่ข้างๆ อธิบายขึ้นว่า “คุณจาง พี่หลินเคยเรียนมา ในสมัยเรียนมหาวิทยาลัยเธอเป็นสมาชิกชมรมเต้นรำและมีใบรับรองเต้นด้วย”

“คุณจาง พี่หลินหุ่นดีมากเลยค่ะ” ฟู่เหยาพูดชมไปด้วย ในขณะที่มีแววตาอิจฉาเล็กๆ

จางหลินหัวเราะ “ฟู่เหยา เธอก็ไม่ต่างกันนะ ยังไงเธอก็ยังโตได้อีก ถึงแม้ว่าสุดท้ายอาจจะไม่ใหญ่เท่าพี่สาว แต่ก็ลองกินมะละกอบ่อยๆสิ อาจจะช่วยได้”

“คุณลุง...” ฟู่เหยาทุบเบาๆด้วยความเขินอาย แต่มือของเธอก็ทุบลงมาเบาเหมือนขนนก

ซึ่งในสายตาของจางเหยียน นั่นก็เหมือนกับเป็นการหยอกล้อกันมากกว่าทะเลาะ

หลังจากหลินมู่เสวี่ยเต้นเสร็จ จางหลินก็เดินกลับไปที่สำนักงาน

ไม่นาน ฟาร์มก็ได้โพสต์ประกาศวิดีโอใหม่ในโซเชียลมีเดีย: “ฟาร์มเริ่มแจกของแล้ว! หากฟาร์มมีแฟนคลับถึง 8 ล้านคนในสามวัน เขาวงกตป่าไผ่จะเปิดให้ผู้โชคดีได้แผนที่ทางเดินเพื่อผ่านเขาวงกต และยังมีโอกาสรับรางวัลเงินสดจากการผ่านด่าน พร้อมทั้งแชร์วิดีโอเต้นของผู้อำนวยการโครงการของเรา!”

เมื่อเห็นโพสต์นี้ จางหลินก็อดไม่ได้ที่จะยอมรับว่า พี่สาวคนนี้รู้จักใช้ทรัพยากรให้เกิดประโยชน์สูงสุด

เขาวงกตป่าไผ่ได้รับความนิยมสูงอยู่แล้ว พอมีการแจกแผนที่ให้ผู้โชคดี ก็ยิ่งดึงดูดความสนใจได้ และยิ่งใช้คลิปเต้นสุดแซ่บของพี่สาวเป็นตัวล่อ น่าจะได้ผลลัพธ์ดีไม่น้อย

แต่เมื่อเขาอ่านคอมเมนต์ ก็รู้สึกว่าตัวเองคาดผิดไปเล็กน้อย

“เขาวงกตป่าไผ่จะแจกแผนที่จริงๆหรือเนี่ย! งั้นฉันต้องไปอีกครั้ง รอบก่อนเดินได้แค่ไม่กี่ทางก็หลงแล้ว!”

“แค่เปิดให้ผ่านตามแผนที่จริงก็พอแล้ว วิดีโอของผู้อำนวยการอะไรนั่นไม่ต้องดูก็ได้”

“ใช่เลย พวกเราอยากได้แผนที่มากกว่า ไม่ต้องให้ผู้อำนวยการเต้นก็ได้”

“เอาวิดีโอเต้นของผู้อำนวยการออก แล้วเปลี่ยนเป็นแจกแผนที่เขาวงกตให้กับทุกคนเลยเถอะ!”

“…”

จางหลินถึงกับอึ้ง

พี่สาวเขาถึงกับถูกปฏิเสธแบบนี้เลยหรือ? คนพวกนี้ไม่รู้ตัวเลยหรือไงว่าแท้จริงแล้วพวกเขากำลังพูดถึงอะไรอยู่

“เฮ้อ...” จางหลินเข้าใจทันทีว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้

เพราะแฟนคลับส่วนใหญ่ไม่รู้จักหลินมู่เสวี่ย และไม่รู้ว่าเธอเป็นผู้อำนวยการโครงการของฟาร์มแห่งนี้ ไม่แน่ว่าถ้าพี่สาวรู้เรื่องนี้คงจะเสียใจไม่น้อย

ในฝ่ายการตลาด หลินมู่เสวี่ยก็ได้เห็นคอมเมนต์เหล่านี้ ใบหน้าของเธอก็เปลี่ยนเป็นสีดำ

เธอยอมแพ้การพนันและเต้นสุดแซ่บนี้ก็เพื่อฟาร์มแท้ๆ แต่กลับไม่มีใครสนใจแม้แต่นิดเดียว

เธอรู้สึกเหมือนกับว่าเธอพ่ายแพ้โดยไร้ประโยชน์ อีกทั้งยังทำให้แผนดึงดูดแฟนคลับครบ 8 ล้านต้องสะดุดไป

เธอเป็นคนที่ภูมิใจในตัวเองจึงไม่อาจยอมรับได้ เธอคิดว่า “หลิวเฉียน พรุ่งนี้จะมีการเปิดตัวใหม่ของร้านขายผลไม้หมีดำ ถ่ายวิดีโอโปรโมตครั้งนี้ให้ฉันออกหน้าเอง”

“ได้ค่ะ พี่หลิน!” หลิวเฉียนยิ้มและรู้ว่าพี่หลินเองก็รู้สึกท้าทาย

แฟนๆนี่ก็จริงๆ พี่หลินทั้งสวยทั้งหุ่นดี เต้นให้ดูก็ยังไม่พอใจ หวังว่าคราวนี้คงจะไม่หลงเสน่ห์กันจนต้องเรียกน้ำลายออกมา

ถึงอย่างนั้น การเปิดเผยแผนที่เขาวงกตให้กับผู้โชคดีก็เป็นกระแสให้กับบัญชีโซเชียลของฟาร์มทำให้มีคนติดตามเพิ่มขึ้นมาก

และวันรุ่งขึ้น การโปรโมตร้านขายผลไม้หมีดำก็กลายเป็นกระแสเช่นกัน ส่งผลให้บัญชีของฟาร์มได้รับความสนใจมากขึ้น

เพราะก่อนหน้านี้ร้านผลไม้หมีดำถูกผู้ปกครองบางรายแจ้งข้อหาทำให้ปิดตัวลงชั่วคราวเป็นเวลา 2 วัน ผู้คนมากมายบนโซเชียลต่างรอคอยให้เปิดใหม่

สองพี่น้องเจียงเซิงและเจียงหยางก็เช่นกัน

พวกเขาเคยวางแผนจะจองตั๋วพาแฟนสาวไปดูร้านผลไม้หมีดำ แต่จู่ๆ ร้านก็ถูกแจ้งปิด พอเห็นว่าเปิดใหม่แล้ว พวกเขาก็รีบจองตั๋วทันที

หลังจากที่เจียงหยางจองตั๋วเสร็จ เขาก็เห็นว่าฟาร์มโพสต์วิดีโอใหม่ของร้านขายผลไม้หมีดำ “พี่ วิดีโอใหม่ของร้านผลไม้หมีดำมีผู้หญิงคนหนึ่งพูดบรรยายด้วยนะ”

“คงจะเป็นเหยาเหยาผู้นั้นแหละ จะเป็นใครไปได้อีก” เจียงเซิงตอบอย่างไม่สนใจ

แม้ว่าเหยาเหยาจะน่ารัก แต่เขาไม่ได้ชอบสาวแนวใสๆ เขาชอบผู้หญิงที่มีรูปร่างโค้งเว้าและดูเป็นผู้ใหญ่ อย่างเช่นแฟนสาววัยสามสิบกว่าๆของเขา ซึ่งเป็นวัยที่ผู้หญิงสวยมีเสน่ห์เต็มที่

“ไม่ใช่คนนี้สิ พี่ เธอหุ่นดีมากเลยนะ!” เจียงหยางพูดพลางยื่นวิดีโอให้พี่ชายดู

เจียงเซิงมองตามไป ก็เห็นภาพผู้หญิงในชุดสูท OL ที่ดูดีมีเสน่ห์จนเขาต้องอุทานออกมา “โอ้โห คนนี้แหละใช่เลย เป็นนางแบบใหม่ของฟาร์มหลียวนหรือเปล่าเนี่ย?”

ผู้หญิงในวิดีโอคือหลินมู่เสวี่ย เธอยืนบรรยายด้วยท่าทางนุ่มนวลและสง่างาม แนะนำร้านผลไม้หมีดำพร้อมกับม้าขาวพันธุ์ดีตัวหนึ่ง

ด้วยรูปร่างและใบหน้าที่ดึงดูดความสนใจของสองพี่น้องไปเต็มๆ

“คงใช่แหละ!” เจียงหยางเปิดคอมเมนต์ดูซึ่งเต็มไปด้วยการพูดถึงเรื่องนี้

“เป็นนางแบบใหม่ของฟาร์มหรือเปล่า? บอกมาเลยนะว่าเธอชื่ออะไร!”

“ตอนเหยาเหยาให้ความรู้สึกเหมือนรักแรกพบ คนนี้กลับทำให้รู้สึกเหมือนภรรยาคนที่ใช่!”

“เฮ้ นั่นภรรยาของผมนะ!”

ในแผนกการตลาด หลินมู่เสวี่ยมองคอมเมนต์เหล่านี้ด้วยรอยยิ้ม เธอจึงบอกหลิวเฉียนว่า “ใช้บัญชีของฟาร์มตอบคอมเมนต์บางอัน บอกไปว่าฉันเป็นผู้อำนวยการโครงการที่นี่”

หลิวเฉียนยิ้มและพูดแซวว่า “พวกนั้นคงนึกขึ้นได้ว่าวิดีโอเต้นร้อนแรงที่ฟาร์มโพสต์คือวิดีโอของพี่หลินแน่ เมื่อวานไม่สนใจพี่ แต่วันนี้ต้องรีบหามาดูแน่ๆ”

หลินมู่เสวี่ยเองมีความสามารถในด้านการโปรโมตและการใช้สื่อออนไลน์เป็นอย่างดี

เพื่อนสาวข้างๆ ก็พูดแซวขึ้นว่า “พี่หลิน ฉันว่าพี่น่าจะออกตัวเป็นเน็ตไอดอลได้แล้วนะ ดูคอมเมนต์แต่ละคนเรียกพี่ว่าภรรยากันหมดเลย”

“อย่าหลงไปกับสิ่งหลอกลวงพวกนั้น” หลินมู่เสวี่ยส่ายหน้า ในฐานะคนที่รู้เรื่องการตลาดออนไลน์ เธอรู้ว่านี่เป็นเพียงความหลอกลวงชนิดหนึ่ง ผู้หญิงสวยๆในออนไลน์มีอยู่มากมาย มีหลายคนที่สวยและหุ่นดีกว่าเธอเยอะ

ผู้หญิงสวยๆหลายคนอาจดังอยู่สักพัก แต่ก็ดังได้ไม่นาน เพราะเป็นแค่ช่วงเวลาที่มีโอกาสพอดี ได้รับการเปิดเผยในเวลาที่เหมาะสม

แต่ความนิยมแบบนี้มันไม่มีวันยั่งยืน สาวๆหลายคนที่หลงใหลไปกับมัน พอเวลาผ่านไปผู้คนเริ่มเบื่อหน่ายหน้าตาของพวกเธอ ก็ถึงจุดตกต่ำ และบางคนไม่ยอมรับความจริง พยายามหาทางทำทุกอย่างเพื่อรักษาภาพลักษณ์ที่ดูดี

เหมือนกับเน็ตไอดอลสาวที่มีผู้ติดตามเป็นล้านคนนั้น สุดท้ายเพื่อถ่ายวิดีโอ เธอยอมอยู่กับดาราคนหนึ่งนานสามวันสามคืนในห้องถึงขั้นที่บรรยายไม่ได้

ในวงการนี้เธอก็เข้าข่ายคนที่มีราคาตายตัว เพื่อจะรักษาระดับรายได้และภาพลักษณ์สวยหรูเอาไว้

คนที่ดังได้ยาวนานจริงๆ ก็มีเพียงหนึ่งในหมื่น ที่มีความสามารถและพรสวรรค์ด้านนี้อย่างแท้จริง

หลินมู่เสวี่ยรู้ว่าเธอไม่มีพรสวรรค์หรือความสามารถด้านนี้ แม้จะสวยและหุ่นดี แต่เธอสนใจความก้าวหน้าในอาชีพการงานมากกว่า และจะไม่หลงไปกับสิ่งลวงตาเหล่านี้

เธอจึงรู้สึกชื่นชมฟู่เหยา เพราะแม้จะเป็นที่รู้จัก แต่ฟู่เหยาก็ยังรู้ตัวว่าไม่ควรทิ้งอนาคตเพื่อหันมาสร้างชื่อเสียงออนไลน์

หลิวเฉียนตอบคอมเมนต์จากบัญชีของฟาร์ม ระบุถึงสถานะของหลินมู่เสวี่ยว่าเป็นผู้อำนวยการโครงการ

พี่น้องเจียงเซิงและเจียงหยางก็เห็นข้อความนั้น

เจียงเซิงอุทานด้วยความประหลาดใจ “ฟาร์มบอกว่านี่คือผู้อำนวยการโครงการ และพวกเขาบอกว่าถ้าผู้ติดตามครบ 8 ล้านจะได้เห็นวิดีโอเต้นร้อนแรงของเธอคนนี้งั้นเหรอ?”

“ว้าว! ผู้อำนวยการโครงการของฟาร์มหลียวนสวยขนาดนี้เชียว?” เจียงหยางตาเป็นประกาย เขาเปิดวิดีโอโปรโมตฟาร์มที่โพสต์เมื่อวานดู และพบว่าเป็นเรื่องจริง

ไม่ใช่แค่พวกเขา แต่แฟนๆของฟาร์มหลายคนก็เข้าใจขึ้นมาว่า วิดีโอเต้นที่ฟาร์มจะโพสต์เป็นของหลินมู่เสวี่ยนั่นเอง โดยเฉพาะกลุ่มแฟนผู้ชายที่เริ่มตื่นเต้นและเริ่มกระตือรือร้นที่จะบอกต่อๆกัน เพื่อให้บัญชีมีผู้ติดตามครบ 8 ล้านโดยเร็วที่สุด

“บอกให้คนอื่นมาติดตามสิ” เจียงหยางบอกพี่ชาย

เจียงเซิงพยักหน้าและส่งข้อความใน WeChat ทันที

…

ในสำนักงานของฟาร์ม จางหลินเองก็ติดตามสถานการณ์บนโซเชียลอยู่ และเมื่อเห็นผู้ติดตามเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ก็พอรู้แล้วว่าแฟนๆผู้ชายคงถูกพี่สาวของเขาล่อให้เข้ามาติดตามกันได้ง่ายๆ

ดูท่าว่าพี่สาวเขาน่าจะทำให้เป้าหมาย 8 ล้านผู้ติดตามสำเร็จได้ไม่ยาก

เขาคิดในใจว่าควรจะหลอกให้พี่สาวเต้นเพิ่มอีกสักหน่อย เผื่อจะดันให้ยอดผู้ติดตามถึง 10 ล้านได้ แล้วก็อาจได้รางวัลสำเร็จระดับใหม่

แต่พอคิดๆไป มันอาจจะได้ผลแค่ครั้งเดียว เพราะบัญชีฟาร์มไม่เหมาะกับการใช้ภาพลักษณ์เดิมซ้ำไปซ้ำมา คนดูอาจเบื่อและไม่สนใจได้

ระหว่างที่เขากำลังคิดอยู่นั้น ก็มีสายโทรศัพท์เข้ามาจากเบอร์ที่คาดไม่ถึง

พอเห็นเบอร์ของผู้โทรเข้ามา เขาก็ถึงกับนิ่งไปชั่วครู่

(จบบท)