บทที่ 15 ติดหนี้กรรมใหญ่เช่นนั้น จะไม่ชดใช้ได้อย่างไร

"ท่านสตีเฟน นี่คือเบาะแสเกี่ยวกับขั้นตอนสุดท้ายของเควสต์เปลี่ยนอาชีพที่พวกเราพบ" มีคนเดินมา กล่าวเสียงต่ำ

สตีเฟนหรี่ตา: "ข้าจะเป็นผู้เล่นคนแรกที่เปลี่ยนอาชีพให้สำเร็จ!"

เควสต์เปลี่ยนอาชีพเป็นนักฝึกพลังนั้นก็ค่อนข้างง่าย ไม่จำเป็นต้องกินลมดื่มน้ำค้างหรืออ่านคัมภีร์เต้าจนคล่อง เพียงแค่คุกเข่าต่อหน้าซานชิงแห่งลัทธิเต้าก็พอ

ขั้นตอนสุดท้ายก็คือการฆ่าปีศาจที่คุกคามพื้นที่หนึ่ง ก็จะสามารถเปลี่ยนอาชีพได้สำเร็จ

และในทวีปเป้ยจวี่หลูโจว ทุกอย่างอาจขาดแคลน แต่ไม่ขาดปีศาจ สิ่งนั้นจับทีเดียวได้มากมาย

สตีเฟนเปลี่ยนอาชีพสำเร็จอย่างรวดเร็ว

และในวินาทีที่เปลี่ยนอาชีพสำเร็จ!

【ติ๊ง! ประกาศทั่วโลก! ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นสตีเฟนที่ได้เป็นผู้เล่นคน... คน... คนที่สองที่เปลี่ยนอาชีพสำเร็จ!】

【รางวัล: ม้วนก้าวหน้าอาชีพพิเศษหนึ่งม้วน】

【ติ๊ง! ประกาศทั่วโลก! ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นเต้าอี้เทียนจุนที่ได้เป็นผู้เล่นคนแรกที่เปลี่ยนอาชีพสำเร็จ!】

【รางวัล: ม้วนเปลี่ยนอาชีพซ่อนเร้นเฉพาะหนึ่งม้วน】

ลู่เหย่ที่ได้ยินประกาศของเกมก็ยิ้มออกมาทันที อันดับหนึ่งอีกแล้ว! ประกาศทั่วโลกอีกครั้ง!

นี่ช่างมีความหมายน่าจดจำยิ่งนัก! ลู่เหย่ยิ้มออกมา ความพึงพอใจในใจเพิ่มขึ้น

ฮ่าฮ่าฮ่า ความสำเร็จ +1!

ไม่รู้ว่าภายหลังจะมีความสำเร็จอีกกี่อย่าง น่าจะรอดู

~

พลเมืองของอินทรีที่แต่เดิมคิดว่าขโมยอันดับได้และกำลังแอบดีใจ ในตอนนี้โกรธจนขว้างสิ่งของในมือแตก ด่าอย่างบ้าคลั่ง: "บัดซบ!"

ในทันใดนั้น เสียงด่าแผดก้องไปทั่ว!

ทำไม? นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ทำไมแม้จะเป็นสตีเฟนของพวกเขาที่กระตุ้นประกาศของเกมเป็นคนแรก แต่กลับถูกผู้เล่นต้าเซี่ยคนนั้นแย่งอันดับหนึ่งไป?

เกมนี่ไม่ยุติธรรม!

พวกเขาประณามการกระทำที่ไม่ยุติธรรมนี้อย่างรุนแรง! เกมต้องให้คำอธิบาย!

อย่างไรก็ตาม เกมแห่งมรรคาครั้งนี้ไม่มีแม้แต่ความคิดที่จะตอบสนอง ไม่ว่าพวกเขาจะพูดอย่างไร ก็ไม่มีการตอบสนองใด ๆ เลย!

สตีเฟนโกรธจนฟันหัวของปีศาจตรงหน้า: "บัดซบ!"

"อาาาา! รอข้าดูนะ!!!"

อย่างไรก็ตาม เขาไม่กล้าแม้แต่จะตะโกนชื่อของคนผู้นั้น ความคลั่งขวัญนี้ดูตลกและไร้พลังเหลือเกิน

สตีเฟนดูเหมือนจะสังเกตเห็นปัญหานี้ด้วย ยิ่งโกรธมากขึ้น!

แต่ที่จริงแล้ว ความโกรธของเขาไม่มีค่าอะไรเลย เพราะเขาเป็นเพียงคนที่น่าสงสารที่ถูกปกคลุมด้วยออร่าของลู่เหย่เท่านั้น

เพราะยังมีคนแบบเขาอีกมากมายหลายคน!

ทั้งดาวสีน้ำเงินจะถูกปกคลุมด้วยเงาของลู่เหย่ นานมากนาน!

อาจจะตลอดไปตลอดกาล!

แต่พวกเขาที่ไม่เข้าใจความยากลำบากของการบำเพ็ญเพียร กลับมักคิดจะเอาเต้าอี้เทียนจุนเป็นเป้าหมายที่สามารถก้าวข้ามได้

อาจจะต้องเมื่อพวกเขาได้สัมผัสกับความโหดร้ายของการบำเพ็ญตนในหงหวงอย่างแท้จริง ถึงจะเข้าใจว่าความคิดของพวกเขาช่างตลกเพียงใด

พวกเขาจะพบว่าแม้แต่การเป็นเซียนก็เป็นเพียงความหวังอันฟุ้งเฟ้อ!

แล้วจะพูดถึงการก้าวข้ามเต้าอี้เทียนจุนได้อย่างไร?!

เซียนและเทพต่อหน้าเต้าอี้เทียนจุนเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น!

แต่พวกเขากลับไม่สามารถไปถึงจุดเริ่มต้นของทุกสิ่งนี้ได้

เป็นไปได้ว่าเมื่อพวกเขาตระหนักถึงปัญหานี้แล้ว จึงจะตระหนักว่าตนเองช่างไร้เดียงสาเพียงใด?

แต่อย่างไรก็ตาม คนเหล่านี้ตรงหน้าเห็นได้ชัดว่าไม่ได้ตระหนักถึงปัญหานี้เลย...

สตีเฟนที่ระบายความโกรธในใจออกไปหมดแล้ว ในที่สุดก็สามารถสงบสติอารมณ์ได้ เพราะเขาพบว่าตนเองไม่สามารถทำอะไรได้เลยนอกจากการสงบสติอารมณ์!

สิ่งนี้ทำให้เกิดความรู้สึกไร้พลังในใจเขา รู้สึกเศร้าเล็กน้อย

สตีเฟนปัดความรู้สึกประหลาดที่เกิดขึ้นในใจออกไป เขาต้องพยายามมากขึ้น!

【ม้วนก้าวหน้าอาชีพพิเศษหนึ่งม้วน】

สตีเฟนมองรางวัลนี้ แล้วเลือกที่จะใช้ แม้จะไม่สามารถเทียบกับอาชีพซ่อนเร้นเฉพาะของเต้าอี้เทียนจุนได้ แต่เมื่อเทียบกันแล้วก็ถือว่าไม่เลวเหมือนกัน

อย่างไรก็ตาม ในวินาทีถัดมา!

【ติ๊ง! เนื่องจากอาชีพนักฝึกพลังของคุณเป็นพิเศษ คุณจึงไม่สามารถเปลี่ยนอาชีพได้!】

【หากต้องการเปลี่ยนอาชีพ จำเป็นต้องลืมวิชา (วิชาแห่งเต้าอี้)】

【คุณต้องการใช้ยาลืมหรือไม่?】

สตีเฟนเลือกโดยไม่ลังเล: ใช่

【ติ๊ง! คุณไม่มียาลืม! เปลี่ยนอาชีพล้มเหลว!】

สตีเฟนพังทลายทันที บัดซบ บัดซบ บัดซบ!

เขามีอาชีพที่ดีกว่าแล้ว แต่เกมกลับบอกว่าเขาไม่สามารถใช้ได้?

บัดซบจริง...

ฮึ เจ้าได้รับผลประโยชน์มากมายโดยไม่ต้องลงแรง บัดนี้เจ้าติดกรรมอันยิ่งใหญ่ จะให้เจ้าคนป่าเถื่อนตัดขาดได้โดยง่ายได้อย่างไร?

ใช้อาชีพนักฝึกพลังแลกกับผลประโยชน์มากมายเช่นนี้ บัดนี้เจ้ากลับจะทิ้งนักฝึกพลัง เพื่อแลกกับผลประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่กว่า?

จะง่ายเช่นนั้นได้อย่างไร?

เจ้าติดกรรมแล้ว จะชดใช้ให้หมด ไม่รู้ว่าต้องรอถึงเมื่อไหร่

~

และดูเหมือนผู้เล่นคนอื่น ๆ จะถูกกระตุ้นด้วยประกาศของเกมสองครั้งต่อเนื่อง

ผู้คนมากขึ้นเปลี่ยนอาชีพ ในเวลาเพียงไม่กี่วัน เกือบทุกคนก็เปลี่ยนอาชีพแล้ว

ใช่แล้ว เกือบทุกคน รวมถึงเด็กอายุเจ็ดขวบขึ้นไป และผู้สูงอายุ

แม้แต่ผู้สูงอายุบางคนที่เหมือนไม้ผุก็ฟื้นพลังชีวิตขึ้นมา เพราะนักฝึกพลังขั้นสมบูรณ์สามารถมีชีวิตได้ถึงสามร้อยปี!

นี่ยังเป็นเพราะชาวดาวสีน้ำเงินมีร่างกายที่อ่อนแอ ไม่เช่นนั้นก็จะเหมือนกับชาวหงหวง ที่คนธรรมดาก็มีชีวิตอยู่ได้หลายร้อยปี

แน่นอนว่า อายุสามร้อยปีก็เพียงพอสำหรับมนุษย์ดาวสีน้ำเงินแล้ว ในช่วงเวลานี้ ผู้สูงอายุมากมายฟื้นพลังชีวิตขึ้นมา

จากคนชราวัยแปดสิบเปลี่ยนเป็นคนวัยกลางคนที่อายุไม่ถึงครึ่งชีวิต!

ปัจจุบันดาวสีน้ำเงินไม่สามารถเห็นผู้สูงอายุอีกต่อไป

หากเจ้าเห็นผู้สูงอายุบนท้องถนน นั่นคงเป็นรสนิยมแปลก ๆ ของผู้สูงอายุเหล่านั้น

เมื่อผู้สูงอายุทั้งหมดฟื้นพลังชีวิตขึ้นมา เจ้าจะพบว่าการยอมรับสิ่งใหม่ ๆ ของพวกเขาไม่ได้แย่กว่าคนทั่วไปมากนัก

และในตอนนี้ เกือบครึ่งหนึ่งของผู้เล่นเป็นนักฝึกพลัง ติดกรรมใหญ่กับลู่เหย่ บุญคุณแห่งการส่งต่อวิชานี้ในอนาคตจะต้องชดใช้ เพียงแต่จะชดใช้อย่างไรเท่านั้น

ลู่เหย่อาจไม่ต้องการ แต่คนเหล่านี้ไม่อาจไม่ให้

โอ้ไม่ พวกเขาไม่สามารถเลือกได้เองว่าจะให้หรือไม่ให้ ติดหนี้กรรมกับลู่เหย่แล้ว พวกเขาจะเลือกที่จะชดใช้หรือไม่ชดใช้ได้หรือ?

จะมีเรื่องดีอย่างนั้นได้อย่างไร!?

หลังจากผู้เล่นเปลี่ยนอาชีพแล้ว ระดับจึงจะสามารถเพิ่มขึ้นได้ต่อไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้เล่นหลายสิบพันล้านคนที่โชคดีได้รับสถานะเพิ่มพลังจากลู่เหย่ก่อนหน้านี้ ตอนนี้พวกเขาเลื่อนระดับต่อเนื่องถึงสี่ระดับ!

นำหน้าคนอื่น ๆ ไปไกลเลย!

ตอนนั้นพวกเขาได้รับพลังมากมายโดยไม่ได้ตั้งใจ เก็บไว้ในกองประสบการณ์ ตอนนี้ข้อจำกัดของระดับถูกเปิด ก็จะไม่กระโดดขึ้นไปหลายระดับเลยหรือ?

แต่พวกเขาไม่รู้ว่าทำไม เพียงแต่รู้สึกหนักอึ้งในใจ ความกดดันค่อนข้างมาก ราวกับแบกรับบางอย่างไว้

แต่ก็รู้สึกว่านี่ไม่ใช่เรื่องแย่

ในกระดานสนทนาของเกม ผู้คนมากมายกำลังถามเกี่ยวกับเรื่องนี้ ด้วยความกังวลและไม่สบายใจ

ทุกคนไม่ใช่คนโง่ ต่างรู้ว่าพวกตนเป็นเช่นนี้ก็เพราะได้รับประโยชน์จากเต้าอี้เทียนจุน ทุกคนจึงรู้สึกไม่สบายใจเช่นนี้

ใครจะรู้ว่าจะเป็นเช่นนี้?

สุดท้ายก็เป็นผู้เล่นบางคนที่เข้าใจเทพปกรณัมโบราณของต้าเซี่ยที่บอกสาเหตุที่เป็นไปได้: กรรม!

ในหงหวงไม่มีเรื่องดี ๆ ที่ตกลงมาจากฟ้า ทุกอย่างล้วนมีกรรมเบื้องหลัง กรรมหมุนเวียนไม่มีพลาดตกหล่น นี่ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะเลือกรับรู้หรือไม่รับรู้

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการได้รับประโยชน์มากมายโดยไม่มีสาเหตุ ไม่ต้องพูดเลย พวกเขาแน่นอนว่าติดหนี้กรรมกับลู่เหย่แล้ว

ในอนาคตจะต้องชดใช้!

(จบบทที่ 15)