บทที่ 76 ความภักดีของราเชล NC25+ (ฟรี)

ดาร์เรนไม่ใช่ผู้ชายที่ชีวิตรักเร่าร้อนอะไรนัก เขาเป็นคนประเภทระมัดระวัง สุขุมกับเรื่องแบบนี้เสมอมา

อย่างน้อยนั่นคือสิ่งที่เขาชอบบอกตัวเอง ความจริงแล้วหากมีโอกาส ดาร์เรนก็คงจนอนกับผู้หญิงมากหน้าหลายตามานานแล้ว และเขาเชื่อว่าผู้ชายส่วนใหญ่ก็คงไม่ต่างกันนัก

ลิลี่คือผู้หญิงคนแรกที่ได้พรหมจรรย์ของเขาไป และเธอก็เป็นคนเดียวที่เขาเคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งด้วย จนกระทั่งก่อนที่ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป...

เมื่อเดือนก่อน หลังจากที่ได้ลิ้มรสกับนายหน้าสาวคนนั้น มันก็เหมือนกับว่าเขาได้กลายเป็นคนใหม่

และเรื่องบนเตียงมันคือสิ่งวิเศษที่สุดในโลก

รสจูบของราเชลยังคงซึมซาบอยู่บนริมฝีปากของเขา ลิ้นของทั้งคู่รัดพันกันแน่นหนา น้ำลายผสมผสานจนแยกไม่ออกว่าเป็นของใคร ห้วงอารมณ์บางอย่างพลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างรวดเร็วในอก

เขามองเธอขณะเธอลูบไล้แผงอกของเขา ปลายนิ้วไล่ตามแนวกล้ามเนื้ออย่างตั้งใจจนรู้สึกได้ถึงความวาบหวิวที่แล่นผ่านผิวหนัง

เธอเร่งเร้า หนักแน่นและมุ่งมั่น เธอยกใบหน้าขึ้นเพื่อบดริมฝีปากกับเขาแรงขึ้นอีก เธออยากให้เขารู้สึกและเขารู้สึกจริงๆ

ไม่ใช่แค่เพียงรสจูบของเธอที่เย้ายวน หากแต่เป็นวิธีที่เธอจูบเขา เธอจูบอย่างคนที่ไม่ได้ต้องการแค่จะรู้สึกว่าเขาจูบเธอ แต่ต้องการให้เขารู้สึกว่าเธอจูบเขาอย่างไรต่างหาก

ริมฝีปากของเธอเนียนนุ่ม ชุ่มชื้นราวกับเคลือบด้วยน้ำผึ้งและน้ำมันหอม พอจูบไปนานเข้า มันยิ่งดูฉ่ำวาวขึ้นทุกครั้งที่ริมฝีปากประกบกัน น้ำลายของทั้งคู่เปียกชุ่มในปากอันเร้าอารมณ์ของเธอ

ดาร์เรนอยากได้มากกว่านั้น เขาไม่เคยคิดเลยว่าจูบเพียงอย่างเดียวจะทำให้เขารู้สึกกระหายถึงเพียงนี้

และเมื่อราเชลผละออก เพื่อเลื่อนมือสำรวจเรือนกายของเขาต่อ เธอก็เห็นความหิวกระหายในดวงตาเขา จึงโน้มหน้ากลับมาหาเขาอีกครั้ง ยื่นริมฝีปากให้ราวกับเชื้อเชิญ

เขารับไว้ทันที ลุกจากท่านั่งแล้วโน้มตัวทับร่างเธอลง เธอนอนราบช้าๆ ยินยอมให้เขาสัมผัสผิวเนื้อขาวเนียน ขณะมือล้วงเข้าหาทักซิโด้ของเขาอย่างเร่งรีบ

เมื่อเสื้อผ้าชิ้นสุดท้ายหลุดจากร่าง ริมฝีปากของเธอก็ไร้สิ่งขวางกั้นอีกต่อไป

ราเชลเริ่มไล้จูบตั้งแต่ลำคอ ปล่อยสีแดงเข้มของลิปสติกทิ้งรอยประทับลงบนผิวเขาเป็นทางยาว ไล่ลงไปยังอกและหน้าท้องของเขา

เธอไม่รีบร้อน ลิ้นเล็กๆ แลบเลียบางจุดเป็นระยะ ทำเอาเขาสะดุ้งเฮือกด้วยความกระสัน

เขายกมือประคองใบหน้าเธอไว้ บังคับให้สบตากันตรงๆ

ดวงตาของราเชลสะท้อนความตั้งใจ ความปรารถนาอย่างเต็มเปี่ยม

สีหน้าของดาร์เรนอ่อนลง แม้ในหัวจะยุ่งเหยิงจนยากจะอธิบาย หญิงสาวคนนี้

“เธอกำลังจะทำอะไรน่ะ?” เขาถามเสียงพร่า

ราเชลยิ้มมุมปาก คล้ายจะเย้ยหยันความพยายามควบคุมสถานการณ์ของเขา “คุณไม่เคยมีผู้หญิงที่ตั้งใจจะทำให้คุณพอใจอย่างแท้จริงเลยใช่ไหม?”

ดวงตาของดาร์เรนสั่นระริกอย่างห้ามไม่อยู่

“ขอแค่ครั้งเดียว” เธอพูดเบา ๆ เสียงอ่อนโยนแต่หนักแน่น “ขอให้ฉันได้เป็นคนที่ทำให้คุณมีความสุขเถอะนะคะ”

มือของเธอลูบไล้ลงมาถึงขอบกางเกงของเขา ปลายนิ้วสัมผัสอย่างแผ่วเบา ขณะที่สายตายังคงจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขาไม่กะพริบ

“คุณจะยอมไหม?” เธอกระซิบเสียงแผ่ว แต่เต็มไปด้วยแรงปรารถนาและความมุ่งมั่น “ยอมให้ฉันเป็นคนที่ทำให้คุณพอใจ”

หัวใจของดาร์เรนเต้นถี่แรงดังชัดเจนในอก ก่อนที่เขาจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงแผ่วต่ำ แต่เด็ดขาด “พอใจสิ ราเชลแต่ฉันจะเป็นคนบอกว่าอะไรที่ทำให้ฉันพอใจ”

ราเชลหัวเราะเบาๆ หัวเราะอย่างคนรู้วิธีละลายผู้ชายทุกคนได้ด้วยรอยยิ้มเดียว แววตาของเธอในตอนนั้นช่างน่าหลงใหลเสียจนเขาแทบกลืนลมหายใจตัวเองไม่ลง

“คุณคือเจ้านายของฉัน” เธอกระซิบ “อะไรก็ตามที่คุณสั่งคือสิ่งที่ฉันจะทำ”

มือเรียวยาวปลดกระดุมกางเกงของเขาช้าๆ แล้วแทรกปลายนิ้วเข้าไปในชั้นในอย่างแนบเนียน

ปลายนิ้วนั้นไล้สัมผัสกับแก่นกายของเขาที่ตอนนี้กำลังขยายตัวตึงแน่นอยู่ใต้ผ้าเบาบางจนเสียงครางต่ำเล็ดรอดจากลำคอของชายหนุ่ม

ราเชลเงยหน้าขึ้น ดวงตาสีฟ้าหม่นพราวระยับด้วยแสงอันชัดเจนของการยอมจำนน

“แบบนี้คุณพอใจไหมคะ?” เสียงเธอสั่นน้อยๆ ขณะมือลูบไล้ส่วนอ่อนไหวของเขาเบาๆ พลางถอดกางเกงออกจากตัวเขาอย่างชำนาญ

มือของดาร์เรนเอื้อมไปสอดเข้าในเส้นผมนุ่มสลวยของเธอ

“พอใจสิ”

“ฉันก็พอใจ”

ราเชลขยับให้เขานั่งลงบนโซฟาอย่างสบายตัว แล้วทรุดตัวลงคุกเข่าเบื้องหน้า

เธอเงยหน้ามองเขาอีกครั้ง แววตาแน่นิ่งด้วยความภักดีที่แทบทำให้เขาใจสั่น

จากนั้นเธอถ่มน้ำลายใส่ฝ่ามือทั้งสองข้างก่อนจะเลื่อนมือไปกอบกุมแท่งร้อนของเขาไว้ นิ้วหัวแม่มือวนช้าๆ บนส่วนปลายจนเขาสะดุ้ง

สะโพกของเขาสะท้านเล็กน้อยเมื่อสัมผัสแรกนั้นแตะเข้าจังๆ

“แล้วแบบนี้ล่ะ?” เธอถามเสียงพร่า

เขาครางเบาๆ ในลำคอ “มันทำให้ฉันพอใจมาก”

ได้ยินดังนั้น ราเชลโน้มหน้าเข้าไป ใบหน้าร้อนผ่าวของเธอแทบจะสัมผัสกับต้นขาเขา ขณะที่ปากนุ่มๆ ของเธออ้าออก รับเอาเขาเข้าไปช้าๆ

ลิ้นของเธอเริ่มวนรอบปลาย ก่อนจะค่อยๆ กลืนเขาลงไปลึกขึ้น

ดาร์เรนรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากเสียงครางของเธอ ที่กลายเป็นแรงสั่นเล็กๆ ภายในโพรงปากอบอุ่น

เขาก้มมองลงมา ดวงตาจับจ้องอยู่กับภาพของหัวเธอที่ขยับขึ้นลงช้าๆ ริมฝีปากแนบแน่นรอบลำกายเขาอย่างแนบสนิท

เธอกลืนเขาลึกลึกจนปลายจมูกแนบชิดกับหน้าท้องของเขา

ขาทั้งสองของดาร์เรนเกร็งแน่น ความรู้สึกแน่น กระชับ และร้อนระอุของปากเธอรัดรอบเขาอย่างสมบูรณ์แบบ ปลายแท่งแข็งเข้าไปลึกจนเหมือนจะติดอยู่ในลำคอของเธอ

ราวกับถูกดูดกลืนทั้งตัวลงไปในห้วงไฟสวาทที่ไม่มีวันถอยกลับ.

เขาครางแผ่ว มือที่สอดอยู่ในเส้นผมของราเชลกำแน่นขึ้นอีกนิด ร่างใต้เขาขยับเบาๆ เมื่อเธอถอนปากออก ลิ้นเล็กไล้เลียใต้ลำแท่งร้อนอย่างเชื่องช้า แล้วก็ดูดกลืนกลับเข้าไปอีกครั้งจนมิด

ดาร์เรนแทบขาดสติ มือเท้าเกร็งพร้อมกัน นิ้วเท้างอแน่นจนเส้นเอ็นปูดโปนเสียงกระดูกลั่นกร๊อบเกือบพร้อมกันทุกข้อต่อ

เสียงเปียกชื้นของริมฝีปากเธอกับแก่นกายของเขาดังสะท้อนทั่วห้อง สลับกับเสียงสูดกลั้นหายใจของเขา และเสียงลมหายใจร้อนผ่าวของเธอที่รินรดช่วงต้นขา

เขารู้สึกได้ความเสียววาบที่กำลังพุ่งขึ้น ราวกับกระแสน้ำที่กำลังจะทะลัก เขาแน่นไปหมด ทั้งหน้าท้อง ทั้งต้นขา กล้ามเนื้อทุกมัดรัดเกร็งโดยไม่รู้ตัว

สายตาเขาจับจ้องใบหน้าของราเชล ดวงตาเธอเอ่อด้วยน้ำเล็กน้อยขณะพยายามกลืนเขาเข้าไปให้ลึกที่สุด แก้มตอบลงจากแรงดูด ลมหายใจร้อนๆ เป่ารดปลายเนื้ออ่อนไหว

“ราเชล” เขาเรียกชื่อเธอด้วยเสียงสั่นพร่า “เธอเก่งชะมัด โคตรดีเลย”

เสียงครางของเธอตอบรับเบาๆ แค่เสียงนั้นก็กระตุกสันหลังเขาจนขนลุกซู่ ร่างทั้งร่างของเขาสะท้าน หยาดเหงื่อซึมทั่วแผ่นหลัง ความเสียวซ่านใกล้ถึงจุดระเบิดเต็มที

ราเชลรับรู้ถึงจังหวะของเขา เธอเร่งจังหวะ ปากดูดกลืนเข้าไปลึกขึ้น มือข้างหนึ่งรูดบริเวณโคนแท่งร้อนอย่างแน่นหนา เป็นจังหวะเดียวกับการเคลื่อนไหวของริมฝีปาก

ร่างของดาร์เรนตึงเปรี๊ยะ เขาไม่สามารถควบคุมอะไรได้อีกแล้ว กล้ามเนื้อทุกส่วนเกร็งสุดขีดแล้วในที่สุด น้ำรักก็พุ่งวาบออกจากปลายแท่งร้อนอย่างไม่ทันตั้งตัว

“อ่ะ” เขาครางกระเส่า สะโพกกระตุกถี่ๆ

ราเชลไม่หลบ ไม่ผละ เธอหลับตาลงเพียงชั่วครู่ กลืนลำเขาไว้ลึกเท่าที่จะทำได้ คอขยับรับน้ำอุ่นข้นที่พุ่งเข้าไปในลำคอ เธอกลืนลงไปทุกหยดไม่มีแม้แต่หยาดสุดท้ายให้หลุดรอด

เธอยังไม่หยุด ริมฝีปากยังคงขยับต่อเนื่อง ลิ้นวนรอบส่วนปลายอย่างชำนาญ รีดทุกหยาดหยดราวกับจะดึงเขาให้หมดสิ้นในมือเธอ

ดาร์เรนหายใจหนัก มือทั้งสองสั่นเล็กน้อย ร่างกายคลายตัวช้าๆ ขณะที่แรงเสียวซ่านค่อยๆ มลายหาย

เขาก้มมองเธอดวงตาของราเชลเปล่งประกายไปด้วยความพอใจ ริมฝีปากอวบอิ่มที่ยังเปียกชุ่มด้วยน้ำของเขาเผยอยิ้มจางๆ

เธอหอบเบาๆ แล้วก็เบือนหน้าออก หายใจขัดเหมือนสำลัก แล้วเริ่มไอออกมาแรงจนเขาตกใจ

เขาเกือบลุกพรวดด้วยความเป็นห่วง แต่แล้วก็สังเกตเห็นบางอย่างเธอไม่ใช่คนที่มีประสบการณ์มากนัก

ใช่มันไม่ใช่ทักษะ แต่มันคือความมุ่งมั่นสุดหัวใจที่ผลักดันให้เธอมอบประสบการณ์ยอดเยี่ยมที่สุดในชีวิตของเขา

เขาก้มตัวลง ใบหน้ากังวล “เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

ราเชลเงยหน้าขึ้นช้าๆ ดวงตาสั่นไหวด้วยความภูมิใจ แต่ก็แฝงคำถามบางอย่างไว้ในแววตานั้น คำถามที่เขาเข้าใจทันที

“แบบนั้นทำให้คุณพอใจหรือเปล่าคะ?” น้ำเสียงเธอเบาแต่ชัดเจน

ดวงตาดาร์เรนเบิกเล็กน้อย ท่ามกลางความเหนื่อยล้า เขายังมีแรงพอจะยิ้ม แล้วเอ่ยออกมาอย่างแน่วแน่ “ใช่พอใจมาก”

ใบหน้าของราเชลเปล่งประกายด้วยความสุขและความสำเร็จ เธอยังนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเขา ชุดเดรสทำงานสีแดงยังคงห่อหุ้มเรือนร่างงดงามเอาไว้ ดาร์เรนมองภาพนั้นแล้วรู้ได้ทันที

เขาอยากครอบครองเธอ อยากสอดใส่เข้าไปในตัวเธอตอนนี้ เดี๋ยวนี้ ไม่ช้ากว่านี้แม้แต่วินาทีเดียว