บทที่ 48 ไฟปรารถนา (1) NC25+(ฟรี)

ดาร์เรนถอนริมฝีปากออก มองลงมาที่คาร่าด้วยดวงตาเปี่ยมความสับสนและตกตะลึง

แววตาของเธออ่อนโยนและเปราะบางราวกับแก้วบาง เธอเงยหน้ามองเขาอย่างเงียบงัน ริมฝีปากเผยอเล็กน้อย แก้มเล็ก ๆ ของเธอแดงระเรื่อขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แววตาที่เคยซุกซนกลับแฝงไว้ด้วยความไม่แน่ใจและความเขินอาย

ติง! เสียงระบบแจ้งเตือนดังขึ้น

[ บุคคลนี้รู้สึกดึงดูดใจคุณอย่างรุนแรง ]

ติง! อีกครั้งหนึ่งตามมา

[ บุคคลนี้มีความรู้สึกโรแมนติกต่อคุณ ]

ดาร์เรนนิ่งงัน ยืนนิ่งอยู่กับที่

"คุณจะผลักไสฉันไหม" เสียงเธอเบาราวกับลมหายใจที่เล็ดลอดผ่านริมฝีปากนั้นแผ่วเบาและเปราะบาง

หัวใจของดาร์เรนเต้นกระหน่ำราวกับจะทะลุอกออกมา

เขาเคยเห็นคาร่าเป็นเพียงหญิงสาวช่างหยอก ที่มีชีวิตวุ่นวายแบบที่เขาอยากอยู่ให้ห่างไกล

เขาเริ่มชอบการได้อยู่ใกล้เธอ สนุกกับมุกแปลก ๆ ที่เธอโยนมา และแม้กระทั่งบางคราวก็รู้ตัวว่ากำลังแอบมองความงามของเธออยู่

แต่เขาไม่เคยคิดจะมองเธอในฐานะคนรัก ต่อให้เคยพูดหยอกกันแบบนั้น มันก็แค่ล้อเล่น เขาไม่เคยคิดจริงจัง และไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่าจะมีอะไรเกินเลยกัน

ความตั้งใจของเขาชัดเจน หลังจากนี้ก็แค่จ่ายเงินให้เธอ แล้วส่งเธอกลับไป พร้อมคำเตือนว่าถ้าเธอปริปากเรื่องของเขา เขาจะทำอะไรได้บ้าง

แต่เพียงจูบเดียวจากเธอ แค่การเคลื่อนไหวที่กล้าได้กล้าเสีย ทุกอย่างกลับพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ ความรู้สึกทั้งหมดเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ริมฝีปากยังฉ่ำไปด้วยน้ำลายของกันและกัน ทั้งสองยืนประจันหน้า ลมหายใจอุ่นจากเธอแผ่ซ่านจนเขารู้สึกร้อนวาบ

เขายกมือขึ้น ประคองแก้มเธออย่างแผ่วเบา ปลายนิ้วโป้งเกลี่ยผ่านผิวเนียนนุ่ม

“ไม่” เขาพึมพำ เสียงแหบพร่าราวกับคลื่นต่ำในลำคอ “อยู่ต่อเถอะ”

แล้วเขาก็โน้มลงไป จูบริมฝีปากเธออีกครั้งคราวนี้ลึกซึ้งและเร่าร้อนจนแทบเผาเธอให้ละลาย

คาร่าครางในลำคอ พลันหลอมละลายไปกับอ้อมแขนของเขา ร่างแนบชิดจนไม่มีช่องว่าง มือสอดเข้าไปในเส้นผมของเขาอย่างกระหาย

มือของดาร์เรนไม่ยอมปล่อยให้เธอสนุกอยู่ฝ่ายเดียว เขาสำรวจไปทั่วเรือนร่างเธอ ลูบผ่านสะโพก เว้าเอว ไปจนถึงส่วนโค้งนุ่มนวลของหน้าอก

ร่างเธอแนบชิดเขามากขึ้นทุกที ทุกจังหวะเต็มไปด้วยไฟปรารถนา ทั้งคู่ปล่อยให้สัญชาตญาณนำทางไป

คาร่าสะดุ้งเฮือกเมื่อเขาจับหน้าอกของเธอทันที ท่ามกลางจูบร้อนรุ่ม นิ้วโป้งของเขาถูผ่านยอดอกที่เริ่มแข็งตัวอย่างน่าอาย

เธอครางในลำคอ พลางปล่อยให้เขาบีบคลึงผ่านเนื้อผ้า บีบนวดเบา ๆ จนเธอสะดุ้งทุกครั้ง

เห็นเธอแทบควบคุมตัวเองไม่ได้ ดาร์เรนจึงถอนจูบออก แต่ริมฝีปากของเขากลับออกเดินทางต่อ

เขาก้มลงไล้ริมฝีปากตามแนวคอขาว ปลายลิ้นแตะจูบเบา ๆ สลับกับงับเบา ๆ บนผิวเนื้ออ่อนไหว

คาร่าแหงนคอรับอย่างอัตโนมัติ เสียงครางเล็ดลอดจากลำคอ “อื้มม”

“คุณ” เธอครางเสียงกระเส่า ดวงตาเต็มไปด้วยความต้องการ “ฉันอยากได้คุณ”

ดาร์เรนจ้องเธอด้วยแววตาลุ่มลึกที่ดูราวกับจะกลืนกินเธอทั้งตัว

เขาหยุดสัมผัส หยุดจูบ หยุดเคลื่อนไหวทุกอย่าง

จากนั้น เขาเอื้อมมือแตะข้างแก้มเธอด้วยท่าทางหนักแน่นเด็ดขาดจนคาร่ารู้สึกเหมือนร่างละลายในอุ้งมือ

เธอเบิกตาเล็กน้อย คิ้วขมวดเข้าหากันอย่างเปราะบางและอ่อนไหว ดาร์เรนแทบไม่เชื่อสายตาว่า นี่คือคาร่าคนเดียวกับที่เคยพูดจาเสียดสีเขาทุกวินาที

เขาจับมือเธอ พาเดินไปยังโซฟาตัวยาว ก่อนจะนั่งลงแล้วดึงเธอขึ้นมาคร่อมบนตัก คาร่าวางมือไว้บนแผงอก ลมหายใจหนักหน่วงเป็นห้วง ๆ ด้วยความตื่นเต้นที่แทบกักเก็บไว้ไม่ไหว

ดาร์เรนไล้นิ้วจากหัวไหล่ของเธอไปจนถึงแผ่นหลัง จากนั้นรูดซิปเดรสลงอย่างคล่องแคล่วโดยไม่ต้องมอง

แค่สัมผัสแผ่วเบาก็ทำให้คาร่าครางเสียงเบา เนื้อนวลของเธอสั่นสะท้านใต้ปลายนิ้วของเขา

เขาเลื่อนชุดลงจากบ่าอย่างนุ่มนวล เผยให้เห็นบราลูกไม้ที่โอบอุ้มอกอิ่มไว้

ใบหน้าของคาร่าแดงจัดขึ้นอีกระดับ เมื่อเห็นแววตาเขาจ้องที่ร่องอกเธอไม่วางตา

และเหมือนสิงโตที่จ้องเหยื่อ ดาร์เรนโน้มตัวลงอย่างหิวกระหาย

แม้หน้าอกของเธอยังถูกกักไว้ในกรงลูกไม้บางเบา แต่ดาร์เรนก็ก้มลงดูดปลายยอดอกข้างหนึ่งผ่านเนื้อผ้า ลิ้นเขาแตะต้องผ่านเนื้อผ้าเบา ๆ อย่างเย้ายวน

“อื๊อออ” คาร่าแอ่นอกขึ้นรับ เสียงครางเล็ดลอดอย่างไม่อาจห้าม

รู้สึกขัดใจกับสิ่งที่ขวางอยู่ ดาร์เรนปลดตะขอบราลูกไม้อย่างไม่รีรอ ปล่อยให้มันไหลหล่นลงข้างลำตัว

เขาประคองหน้าอกของเธอไว้ในมือ ปลายนิ้วหัวแม่มือหมุนวนรอบยอดอก คาร่าหอบหายใจ ดวงตาเต็มไปด้วยเพลิงปรารถนา ริมฝีปากเม้มแน่นอย่างพยายามกลั้นเสียงครางที่กำลังจะทะลักออกมา

แต่ดาร์เรนไร้ความปรานีโน้มตัวลงอีกครั้ง ปิดปากเขากับยอดอกอ่อนนุ่มของเธอ ลิ้นเขาไล้เล่นขณะที่ริมฝีปากแนบแน่นกับผิวเนื้อ

“อื๊อออ!” คาร่าครางพลางจิกมือเข้ากับเส้นผมของเขา ร่างกายเธอเบียดแน่นเข้าหาเขาอย่างไร้ยั้ง

ดาร์เรนละปากออกจากอกนุ่มนิ่มอย่างภูมิใจ “ไม่คิดเลยว่ายอดอกเธอจะแพ้สัมผัสขนาดนี้”

คาร่าไม่ตอบ ทำเพียงมองเขาด้วยสายตาที่บอกชัดว่าอยากให้เขาทำอะไรก็ทำเถอะ เธอยอมแล้ว

และเขาก็ทำจริง ๆ

ดาร์เรนก้มลงดูดเลียยอดอกอีกครั้ง คราวนี้หนักหน่วงกว่าเดิม มืออีกข้างก็บีบเคล้นทรวงอกอีกข้างอย่างช่ำชอง สลับจังหวะกันราวกับเล่นดนตรีจากร่างกายของเธอ

ทุกครั้งที่เขาสลับด้าน คาร่าก็ครางและบิดกายอย่างไม่อาจควบคุมได้ ความเสียววาบแผ่จากยอดอกไปทั่วร่างกายเพรียวบางที่สั่นสะท้าน

แล้วในจังหวะที่เธอเผลอดาร์เรนยืนขึ้น อุ้มเธอขึ้นในอ้อมแขน

คาร่าตกใจแต่ก็ปล่อยตัวตามแรงอุ้ม เขาพาเธอไปยังโซฟาตัวใหญ่ วางเธอลงบนหลังนุ่ม เธอนอนหงาย มองเขาด้วยสายตาเปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง

เดรสหลุดจากบ่า ไหลลงเรื่อย ๆ จนไปค้างอยู่ที่ปลายเท้า เธอสะบัดปลายเท้าเบา ๆ แล้วปล่อยให้ผ้าชุดหรูปลิวไปตกบนโซฟาข้างเคียงอย่างเย้ายวน

สายตาของเธอยังคงจับจ้องเขาไม่วางตา ขณะที่ลำตัวเริ่มนั่งตรงขึ้น พร้อมรับสิ่งที่จะตามมา

ดาร์เรนเริ่มปลดกระดุมกางเกง ไล่ลงอย่างไม่เร่งร้อน ก่อนจะดึงกางเกงกับบ็อกเซอร์ลงพร้อมกัน

แทบในทันที อาวุธร้ายใต้ร่มผ้านั้นก็ผงาดขึ้นมาเต็มที่ หัวแทบพุ่งใส่คางเธอจนคาร่าต้องเอนหัวหลบ เธอเบิกตากว้าง ก่อนเสียงครางเบา ๆ หลุดออกมา

“แหะ แหะ” เธอหัวเราะเขินอย่างน่ารัก ผิดไปจากคาร่าคนเดิมโดยสิ้นเชิง “ฉันไม่ได้เตรียมใจไว้เลยนะ”

แต่ดาร์เรนก็ทำในสิ่งที่เธอไม่คาดคิด

เขาไม่พูด ไม่ถาม ไม่บอกให้เธอทำอะไรเขาเพียงแค่วางมือลงบนไหล่เธอ แล้วกดร่างเธอลงบนโซฟาทันที

“อ๊ะ!” คาร่าครางเมื่อแผ่นหลังแนบกับเบาะหนัง

ดาร์เรนคุกเข่าลงต่อหน้าเธอ มือเลื่อนไปตามต้นขาเนียน ก่อนจะดันขาเธอให้แยกออกจากกัน ดวงตาเขาจับจ้องอยู่กับจุดที่ชุ่มฉ่ำระหว่างขา

คาร่าสะอึก เมื่อรู้สึกถึงปลายลิ้นที่สะบัดแตะเข้ากับติ่งสวาท ความเสียวซ่านพุ่งปราดขึ้นตลอดสันหลัง ลิ้นของดาร์เรนเคลื่อนไหวอย่างช่ำชอง นิ้วของเขาเริ่มเข้ามาร่วมเล่นงาน ทำให้เสียงครางของเธอดังขึ้นเรื่อย ๆ ร่างของเธอบิดเร่าภายใต้สัมผัสเร้าอารมณ์

ลิ้นของเขาไล่ต่ำลงไปเรื่อย ๆ กระทั่งแตะที่ปากทางสวาท คาร่าครางลั่น ยิ่งเมื่อเขาสอดลิ้นเข้าไปด้านใน ความร้อนวูบวาบแผ่ซ่านไปทั่ว

เธอกระชับมือเข้ากับผมเขา สะโพกกระดกขึ้นรับจังหวะกับปลายลิ้นของเขาอย่างเผลอตัว

เมื่อเขาถอนลิ้นออก คาร่าเผลอครางเสียงอ้อนวอน ราวกับร้องขอไม่ให้เขาหยุด

แต่ดาร์เรนยังไม่จบเพียงเท่านั้น

เขาลุกขึ้น ยืนตรงต่อหน้าเธอ อาวุธของเขายังแข็งขึงพร้อมทำศึก ดวงตาของคาร่าจับจ้องด้วยความกระหาย ร่างกายเธอสั่นระริกด้วยความคาดหวัง

“จะไม่ให้ฉันพักหายใจหน่อยเหรอ?” เธอกระซิบ น้ำเสียงแหบพร่า

ดาร์เรนยิ้มมุมปาก หยอกกลับด้วยสายตา ทั้งที่ตอนนี้จุดนั้นของเธอก็แทบจะเอ่อทะลักออกมาอยู่แล้ว

เขาดันร่างเธอลงบนโซฟาอีกครั้ง คราวนี้ทับเธอไว้ทั้งตัว

คาร่ากลั้นหายใจ เมื่อรู้สึกถึงปลายลำที่ถูไถอยู่ที่ปากทางเข้าสวรรค์น้อย

แล้วทันใดนั้น พรึ่บ! ดาร์เรนกระแทกสะโพกเข้าไป ลำกายแทรกซึมเข้าภายในจนสุด คาร่าอ้าปากค้าง ร่างของเธอแผ่รับแรงกระแทกเต็มแรง

เขาเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้า แต่ลึกและแน่นทุกครั้ง ความรู้สึกที่มันเติมเต็มเธอทุกส่วนทำให้เธอสั่นสะท้าน

เสียงครางของเธอดังขึ้นทุกขณะ เมื่อจังหวะของเขารุนแรงขึ้น แรงขึ้น

นิ้วของเขาเลื่อนไปแตะที่ติ่งอ่อนไหว คลึงเล่นอย่างไม่มีความปรานี

คาร่าเกร็งไปทั้งตัว ความเสียวไต่ระดับจนแทบระเบิด

“ฉัน...อึกกกก! โอ๊ย...อ๊ะ! ไม่ไหวแล้ว!” เธอยืดหลัง หัวกระแทกกับพนักโซฟา

“อยู่นิ่ง ๆ” ดาร์เรนสั่งเสียงเข้ม “ฉันก็จะเสร็จเหมือนกัน”

ด้วยแรงกระแทกสุดท้าย ร่างของดาร์เรนก็เกร็ง กระตุกค้างไว้ชั่วขณะ ก่อนจะถอนตัวออกในทันใด น้ำขาวข้นพุ่งกระเซ็นเปรอะเปื้อนเต็มหน้าท้องและเนินเนื้อของเธอ

ในขณะเดียวกัน ร่างของคาร่าก็สะท้านระลอกคลื่น ความเสียวพุ่งกระจายไปทั่วตัว

เธอนอนแน่นิ่ง ร่างหมดแรง ลมหายใจหอบถี่ ดาร์เรนโน้มตัวลงอีกครั้ง จูบเธออย่างนุ่มนวลเนิ่นนาน

หัวใจเธอยังเต้นแรง ร่างกายยังคงสั่นไหวจากแรงปรารถนาที่เพิ่งปลดปล่อย

เมื่อริมฝีปากเขาผละออก ดวงตาสองคู่สบกัน

“มันสุดยอดเลย” เธอกระซิบ เสียงเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ยังไม่จาง

ดาร์เรนยืดตัวขึ้น ดึงเธอให้ลุกตาม

คาร่าเบิกตาเมื่อเห็นว่าเขากำลังพาเธอเดินไปทางโต๊ะอาหาร

แววตาของเขามืดครึ้มด้วยไฟพิศวาส ริมฝีปากแต้มยิ้มเจ้าเล่ห์

“พร้อมสำหรับรอบสองหรือยัง?”