ตอนที่ 60   อิฐก้อนนี้เพื่อแก!

ตอนที่ 60   อิฐก้อนนี้เพื่อแก!

 

ผู้แปล  :  ThreeSwords

ปรับสำนวน  :  ThreeSwords

 

 

บางครั้งผลการประเมินที่ได้จากระบบก็ออกจะเกรียนไปบ้าง  ซึ่งฉินฟางก็ค่อนข้างเคยชินกับมันแล้ว  แต่พอมองไปยังผลที่ได้รอบนี้  ฉินฟางก็อดไม่ไหวและหัวเราะออกมา

 

สำหรับคนที่อยู่ข้างเคียง  เสียงหัวเราะของฉินฟางช่างไม่ถูกที่ถูกเวลาจริงๆ  กระทั่งถังเฟยเฟยกับเซียวมู่เสวี่ยยังมองฉินฟางด้วยท่าทีประหลาดใจ  และไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ เขาถึงได้ทำอย่างนี้

 

ส่วนรองหัวหน้าทีมเทศกิจที่กำลังมองฉินฟางอยู่ด้านข้างก็เช่นกัน  มันเองสะดุ้งตกใจกับเสียงหัวเราะที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลันของฉินฟาง  จากนั้นถอนสายตาจากสองสาวมายังฉินฟางอย่างอิดออด  และใบหน้าก็เต็มไปด้วยความไม่พอใจ

 

แต่หลังจากจ้องหน้าของฉินฟางดีๆ แล้ว  มันก็หน้านิ่วคิ้วขมวดในทันที  และพูดจากระซิบกระซาบกับเจ้าหน้าที่เคราบางซึ่งอยู่ข้างกายมัน  เจ้าอ้วนผงกหัวเป็นจังหวะในระหว่างที่คุย  เมื่อมันหันหน้ากลับมามองฉินฟาง  สายตาของมันก็ดูแปลกพิกล

 

“แผงลอยที่ฝ่าฝืนกฎจะต้องถูกอายัดสิ่งของทั้งหมด!”

 

รองหัวหน้าร่างอ้วนเดินตรงเข้าไปหาฉินฟางอย่างช้าๆ พร้อมกับโบกมือให้สัญญาณ  จากนั้น ‘พนักงานชั่วคราว’ สิบกว่าคนก็รีบวิ่งมา  และเริ่มทำการยกสิ่งของต่างๆ ทั้งหมดที่ฉินฟางเป็นเจ้าของ

 

เทียบกับเจ้าของร้านคนอื่นที่ยังเก็บรักษาเครื่องมือสองสามอย่างไว้ได้หรือแค่โดนเอาเงินไป  ฉินฟางกลายเป็นย่ำแย่ที่สุด  สิ่งของทั้งหมดถูกยึด  แถมจานชามบางส่วนยังถูกโยนทิ้งลงพื้นอย่างจงใจ  จนแตกกระจายไปทั่ว

 

เจ้าหน้าที่บางคนได้รับบาดเจ็บจากเศษจานชามที่แตกและเริ่มทำการบ่น  ปัญหาก็คือพวกเขาไม่ได้ด่าทอเจ้าหน้าที่คนอื่นที่ทำแตก  แต่กลับสบถใส่ฉินฟางซึ่งเป็นเจ้าของร้านแผงลอยแทน  พูดง่ายๆ ก็คือความเกลียดชังของคนพวกนั้นทั้งหมดถูกเอาไปลงให้กับฉินฟาง

 

ตอนแรกฉินฟางก็ไม่ได้คิดอะไรมาก  เพราะในประเทศนี้  เทศกิจเป็นหน่วยงานที่ซับซ้อนซ่อนเงื่อนมาก  อย่างไรก็ตามตอนนี้เมื่อเขาลองคิดให้มากขึ้น  ก็พบว่ามีบางอย่างแปลกๆ

 

“พวกคุณ...”

 

ถังเฟยเฟยกับเซียวมู่เสวี่ยไม่ได้คาดคิดเช่นกันว่าเจ้าหน้าที่เทศกิจพวกนี้จะต่ำช้ามาก  และคำพูดหยาบคายที่พวกนั้นใช้กระทั่งถังเฟยเฟยยังเดือดด้วยความโกรธ  เพราะเจ้าของร้านแผงลอยนี้ไม่ใช่แค่ฉินฟางคนเดียว  ในฐานะที่เธอเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจ  เจ้าหน้าที่พวกนี้ก็กำลังด่าทอเธอด้วยเช่นกัน

 

นอกเหนือจากนั้น  ดวงตาที่เต็มไปด้วยตัณหาของรองหัวหน้าทีมนั่นทำให้เธอกรีดร้องในใจด้วยความขยะแขยง

 

“เฟยเฟย  อย่า!”

 

โชคดีที่เซียวมู่เสวี่ยยังคงสติเอาไว้ได้  และรีบดึงถังเฟยเฟยที่กำลังเข้าไปถามหาเหตุผลกับพวกเจ้าหน้าที่เทศกิจกลับมา  ตอนนี้เรื่องที่สำคัญมากที่สุดของพวกเธอก็คือการปกป้องเงินที่มีอยู่

 

ในเวลานี้  ดูเหมือนเจ้าอ้วนจะมุ่งความเกลียดชังไปยังฉินฟางเพียงคนเดียว

 

“แกเป็นเจ้าของร้านนี้?”

 

เจ้าอ้วนเดินเข้าไปหาฉินฟางด้วยท่าทีที่หยิ่งผยอง  และหลังจากทำการพินิจพิเคราะห์ลักษณะกับเสื้อผ้าของฉินฟางโดยละเอียด  มันก็ถามคำถามที่ตัวเองน่าจะรู้อยู่แล้วออกมา

 

“ถูกต้อง  ผมเป็นเจ้าของร้านนี้!”

 

ฉินฟางไม่ได้ใส่ใจ  และพยักหน้าตอบกลับไปอย่างสุภาพ

 

“นี่เป็นพื้นที่สาธารณะ  แกไม่รู้หรือไง?  การตั้งร้านที่นี่โดยไม่ได้รับอนุญาต  เป็นการฝ่าฝืนกฎและทำลายภาพลักษณ์ของเมืองแห่งนี้  ตอนนี้สิ่งของทั้งหมดจากร้านแกต้องถูกยึด  และแกต้องจ่ายค่าปรับหนึ่งหมื่นหยวน”

 

เจ้าอ้วนหยิบสมุดเล่มเล็กออกมาเพื่อทำการเขียนใบสั่ง  จากนั้นมันก็เอาใบสั่งฟาดลงบนหน้าอกของฉินฟาง  โดยไม่สนใจว่าฉินฟางจะรับใบสั่งนั่นไปหรือไม่

 

“ผมไม่มีเงิน!”

 

สีหน้าของฉินฟางเปลี่ยนไปเล็กน้อย  ถ้าดูจากสายตาของเขา  คุณสามารถเห็นว่าเขากำลังระงับความโกรธของตัวเองอยู่  อย่างไรก็ตามฉินฟางยังคงเยือกเย็นและเค้นคำพูดออกไป

 

อันที่จริงเจ้าหน้าที่เทศกิจมีอำนาจในการสั่งปรับคนที่ฝ่าฝืน  แต่หลังจากทำการสังเกตโดยรอบ  ฉินฟางพบว่าถึงแม้เหล่าเจ้าของร้านแผงลอยทั้งหมดจะถูกปรับ  แต่ก็จ่ายค่าปรับเพียงสามร้อยถึงห้าร้อยหยวน  ขนาดคนที่ถูกปรับหนักๆ อย่างเช่น เจ้าของร้านที่พยายามวิ่งหนี  ก็ถูกปรับเพิ่มเป็นสองพันหยวนเท่านั้น

 

มีแต่ฉินฟางที่โดนปรับถึงหนึ่งหมื่นหยวน  ทั้งๆ ที่เขาไม่ได้ขัดขืนอะไรเลย  ถ้าเรื่องนี้ไม่มีอะไรน่าเคลือบแคลงสงสัย  หมูก็คงจะบินได้ไปแล้ว

 

ฉินฟางย่อมไม่ได้คิดว่าหลี่เฟิงจะอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้  คิดแค่เพียงว่าเจ้าอ้วนนี่กำลังอิจฉาที่เขามีสองสาวสวยอยู่เคียงข้าง  ดังนั้นก็เลยปรับเขาหนักกว่าคนอื่น

 

“ไม่มีเงินงั้นเรอะ?”

 

สีหน้าของเจ้าอ้วนเปลี่ยนไป  มันอุตสาห์คิดไว้เสร็จสรรพแล้วว่าจะเริ่มพูดกับสองสาวสวยยังไงดี  ตราบเท่าที่พวกเธอยินยอมเสียสละร่างกายเพื่อร้องขอความเมตตาแล้ว  มันก็ไม่รังเกียจที่จะปล่อยพวกฉินฟางไปง่ายๆ

 

แต่มันไม่คาดคิดว่าฉินฟางจะแข็งกร้าวขนาดนี้  เขาตอบปฏิเสธมันในหนึ่งประโยค  และนั่นทำให้เจ้าหน้าที่ซึ่งอยู่รอบๆ หันมามองเจ้าอ้วน  จนหน้าของมันแดงด้วยความโกรธในทันที  และตะโกนใส่ฉินฟางอย่างหน้าดำคร่ำเครียด

 

“ถ้าแกไม่มีเงิน  งั้นก็ต้องถูกจับ!”

 

ทันทีที่คำพูดนั้นหลุดออกมาจากปากของเจ้าอ้วน  สีหน้าของถังเฟยเฟยกับเซียวมู่เสวี่ยก็เปลี่ยนไปอย่างมาก  พวกเธอไม่คาดคิดว่าเจ้าอ้วนจะใช้บทลงโทษที่หนักเช่นนี้  จากนั้นก็มีเจ้าหน้าที่สองสามคนเดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มอันชั่วร้าย  และหักข้อนิ้วเสียงลั่น

 

“เมื่อไหร่กันที่เทศกิจทำตัวเป็นตำรวจ?”

 

ฉินฟางยังคงสงบนิ่งพลางพูดเหน็บแหนมและยิ้มอย่างเยือกเย็น

 

“หยุดพ่นคำพูดไร้สาระได้แล้ว!  จับมัน!”

 

แต่เจ้าอ้วนกลับอารมณ์เสียอย่างที่สุดหลังโดนฉินฟางพูดโต้  และสั่งให้พวกพนักงานชั่วคราวลงมืออีกครั้ง

 

พวกเจ้าหน้าที่มองหน้าซึ่งกันและกัน  จากนั้นกัดฟันแน่นและวิ่งเข้าใส่ฉินฟาง  เจ้าหน้าที่เหล่านี้ล้วนเป็นผู้ชายตัวโต  มีความสามารถในการต่อสู้สูง  พวกเขาคือนักรบของฝ่ายเทศกิจ

 

< พนักงานเทศกิจชั่วคราว  เลเวล 1  เป็นตัวอย่างหนึ่งของคนที่มีเลเวลต่ำแต่ความสามารถในการต่อสู้สูง  ไพ่เด็ดของพวกมันก็คือ ‘ข้าเป็นแค่พนักงานชั่วคราว’  และถ้าคุณไปมีเรื่องกับพวกมันแล้ว  ความพ่ายแพ้เป็นสิ่งเดียวที่กำลังรอคุณอยู่ >

 

พอมองไปยังผลที่ได้จากการประเมิน  เลเวลของพวกมันอาจจะต่ำมาก  แต่คำอธิบายที่ระบุไว้ทำให้ฉินฟางไร้คำพูดที่จะเอ่ย  ฉินฟางต้องการที่จะวิวาทกับพวกมัน  ทว่าหลังจากเห็นเจ้าหน้าที่คนหนึ่งแอบยกม้านั่งขึ้นมา  ฉินฟางก็ไม่กล้าที่จะลงมือ  ถึงแม้ค่า HP ของเขาจะเพิ่มขึ้นค่อนข้างมาก  ก็ยังคงไม่อาจทนรับการทุบตีอย่างต่อเนื่องของเจ้าหน้าที่จำนวนมากได้

 

*ผัวะ*  *ผัวะ*

 

ฉินฟางไม่รู้ว่าใครเป็นคนแรกที่เริ่มเตะ  แต่เขารู้ว่าตัวเองถูกเตะตัดขาจนเซล้มลงไปข้างหน้าอย่างช่วยไม่ได้  จากนั้นพวกมันก็ลงมืออย่างไร้ความปรานี  ทั้งต่อยทั้งเตะฉินฟาง  ส่วนเจ้าอ้วนนั่นกำลังยืนดูโชว์อยู่ข้างๆ อย่างมีความสุข  ถึงขนาดหยิบบุหรี่ออกมาสูบ

 

“ฉินฟาง!  พวกคุณ... หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”

 

ในเวลานี้ถังเฟยเฟยกับเซียวมู่เสวี่ยไม่อาจอดทนได้อีกต่อไป  พอเห็นฉินฟางกำลังถูกทุบตีก็รีบวิ่งเข้าไปหาเขา  แต่พวกเธอไม่กล้าที่จะฝ่าเจ้าหน้าที่พวกนั้นไป  จึงทำได้เพียงตะโกนใส่พวกมันพลางยืนอยู่ข้างกลุ่มคนที่กำลังซ้อมฉินฟางอยู่

 

“เดี๋ยวก่อนสิครับคนสวย...”

 

เจ้าอ้วนรองหัวหน้าทีมไม่อาจหักห้ามตัวเองได้อีกต่อไปหลังเห็นสองสาววิ่งมา  และตรงเข้าหาพวกสาวๆ ในทันที  เพราะมันเฝ้ารอโอกาสที่จะได้มีปฏิสัมพันธ์กับสองสาวนี่มานานแล้ว  ตลอดเวลามันรู้สึกอิจฉาฉินฟางจริงๆ ที่ได้ใกล้ชิดกับสาวสวยเช่นนี้

 

“ไสหัวไป!”

 

แต่ก่อนที่มือของเจ้าอ้วนจะได้สัมผัสกับแขนของถังเฟยเฟย  เธอก็ได้ถอยหลังในทันทีและตะโกนใส่มัน

 

“ไอ้อ้วน!  ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้นะ  ไม่งั้นฉันจะทำให้ชีวิตของแกลำบากแน่!”

 

“เฮอะ!  แล้วถ้าข้าไม่ทำล่ะ?”

 

เจ้าอ้วนค่อนข่างหน้าหนาและเคยชินกับการที่ถูกผู้หญิงปฏิบัติตอบแบบนี้แล้ว  จึงเป็นธรรมดาที่มันรู้ว่าจะรับมือกับถังเฟยเฟยยังไง  และแสดงท่าทางจองหองในทันที

 

“แกกล้า?  งั้นฉันก็จะทำให้หมวกหัวหน้าที่แกกำลังสวมอยู่กระเด็น!”

 

ถังเฟยเฟยในเวลานี้กำลังเริ่มแสดงด้านที่ ‘แสบสันต์’ ของเธอ

 

“พ่อฉันอยู่ในคณะกรรมการปกครองส่วนท้องถิ่น  ถังหยงปิง!  ฉันจะบอกพ่อว่าแกคุกคามทางเพศฉันในที่สาธารณะ!”

 

“คณะกรรมการปกครองส่วนท้องถิ่นไร้สาระอะไร?  ถัง...”

 

เจ้าอ้วนต้องการพูดโต้  แต่ก่อนที่จะได้ทันเอ่ยปาก  คำพูดพวกนั้นก็ติดอยู่ที่ลำคอของตัวเอง  ถังหยงปิงคือใครน่ะเหรอ?  เขาเป็นเลขาธิการของคณะกรรมการปกครองส่วนท้องถิ่นเมืองหนิงไห่  แถมยังเป็นสมาชิกของพรรคคอมมิวนิสต์อีกด้วย  เขาคือผู้ชายที่น่าจะขึ้นเป็นผู้ว่าการมณฑลได้ในที่สุด  บุคคลที่ทรงอิทธิพลและมีสถานะสูงส่ง

 

ถ้าเจ้าอ้วนล่วงเกินถังหยงปิง  ไม่เพียงรองหัวหน้าทีมเทศกิจตัวเล็กๆ อย่างมัน  กระทั่งหัวหน้าของมันและหัวหน้าฝ่ายเทศกิจของเมืองก็อาจจะต้องมีปัญหาอย่างหนัก

 

ตอนแรกมันก็สงสัยอยู่บ้าง  แต่หลังจากจำได้ว่าคนที่ขอให้มันทำเรื่องนี้มาจากตระกูลหลี่แล้ว  มันก็ตระหนักได้ในทันทีว่าเรื่องที่ถังเฟยเฟยพูดอาจเป็นความจริง

 

“คุณหนูถังเองเหรอครับ!  นี่เป็นการเข้าใจผิด  เข้าใจผิด!  ทุกอย่างเป็นเรื่องเข้าใจผิดครับ”

 

เจ้าอ้วนรีบร้อนอธิบายและเหลือบมองไปยังฉินฟาง  พอเห็นว่าเขาถูกอัดไปค่อนข้างมากแล้ว  ภารกิจของมันก็ถือได้ว่าบรรลุเป้าหมาย  ดังนั้นมันจึงสั่งการเหล่าเจ้าหน้าที่พวกนั้นทันที

 

“หยุด  หยุดเร็วๆ!”

 

“ฉินฟาง!”

 

ถังเฟยเฟยไม่ได้ใส่ใจเจ้าอ้วนอีกต่อไป  และพอเห็นว่าพวกนั้นหยุด  เธอก็เข้าไปช่วยพยุงฉินฟางขึ้นรวมกับเซียวมู่เสวี่ย  อย่างไรก็ตามหลังจากฉินฟางโดนซ้อมแบบนั้น  เขากลับดูไม่เหมือนคนที่บาดเจ็บเลย  ถึงแม้เสื้อผ้าจะเปรอะเปื้อน  เขาก็สามารถลุกขึ้นยืนและปัดฝุ่นผงตามตัวโดยที่รอยยิ้มบนใบหน้ายังคงเฉิดฉาย

 

ฉินฟางยกนิ้วกลางให้กับเจ้าอ้วนนั่น  จนมันพลุ่งพล่านด้วยความโกรธในทันที  แทบจะกระตุ้นให้เรียกลูกสมุนของมันมาเริ่มซ้อมฉินฟางอีกรอบ  อย่างไรก็ตามเมื่อมันนึกถึงฐานะของถังเฟยเฟยแล้ว  ก็ไม่มีทางเลือกที่จะต้องอดกลั้นไว้ให้ถึงที่สุด  ด้วยเหตุนี้เจ้าอ้วนก็เลยบอกกับคนของตัวเองว่า ‘พวกเราไป’ และเดินจากมา

 

“ฉินฟาง  นายเป็นอะไรหรือเปล่า?”

 

เป็นธรรมดาที่ถังเฟยเฟยกับเซียวมู่เสวี่ยจะไม่สนใจอะไรกับพวกเทศกิจ  และดูแลห่วงใยฉินฟางเพียงคนเดียว  พวกเธอล้อมเขาไว้  และถามเขาว่ายังสบายดีอยู่ไหมด้วยความกังวล

 

“ผมไม่เป็นไร...”

 

แต่ฉินฟางดูเหมือนจะรู้สึกไม่ค่อยดี  เมื่อมองไปยังเจ้าอ้วนที่ทำท่าวางโตโดยการเอามือไขว้หลังและหันกายเดินจากไป  ในใจของฉินฟางตอนนี้กำลังเดือดดาลด้วยความโกรธ  หลังจากตอบคำคามของพวกหญิงสาวแล้ว  เขาก็สั่งการในใจทันที  ก้อนอิฐที่เพิ่งจะทำการซ่อมแซมก็ปรากฏขึ้นในมือ  จากนั้นเขาก็ขว้างมันใส่เจ้าอ้วนที่อยู่ห่างไปไม่ไกล

 

*ผัวะ!*

 

อิฐก้อนนั้นจู่ๆ ก็เปลี่ยนเป็นเงาดำเพราะลอยไปด้วยความเร็วสูง  และกระแทกใส่หลังศีรษะของเจ้าอ้วน

 

เจ้าอ้วนที่เดินหันหลังให้  กำลังวางมาดในฐานะหัวหน้า  ไม่ได้คาดคิดว่าจะรู้สึกเจ็บปวดที่ด้านหลังของศีรษะ  อิฐก้อนนั้นมาแรงมากจนทำให้มันเซไปข้างหน้า  หัวฟาดเข้ากับไฟถนน  เห็นได้ชัดว่าโคมไฟถนนที่เป็นเหล็กแข็งกว่าหัวของมัน  เพราะตอนนี้เลือดเริ่มที่จะไหลออกมาจากหน้าผากแล้ว

 

“ใคร?!  ใครทำ?!”

 

ความเจ็บปวดและความเสียหายที่มันได้รับนั้นไม่เบาเลย หลังจากโดนเข้าไปสองดอก  เจ้าอ้วนที่อารมณ์ไม่ดีตั้งแต่แรกก็เกรี้ยวกราดทันที  สีหน้าของมันบิดเบี้ยว  และคำรามใส่คนที่อยู่ข้างหลัง  อย่างไรก็ตามทั้งหมดที่มันเห็นคือฉินฟางกับสองสาว  ดังนั้นมันจึงชี้นิ้วไปที่ฉินฟางและตะโกนว่า  “แก!  ต้องเป็นแกแน่ๆ!”

 

“ผมคิดว่าตาคุณน่าจะมีปัญหาแล้วนะ!  ถึงได้เดินถนนโดยไม่ดูอะไรเลย... คุณเดินชนเสาแล้วมันเกี่ยวอะไรกับผม?!”

 

ฉินฟางแกล้งทำเป็นไม่มีส่วนเกี่ยวข้องและพูดจาเสียดสี

 

“เย็ดแม่ง!  มึงขว้างของใส่กู!”

 

ในขณะที่เจ้าอ้วนพูดประโยคนั้นออกมา  ทุกคนเริ่มมองมาที่มัน  โดยเฉพาะอย่างยิ่งเหล่าเจ้าหน้าที่ซึ่งขึ้นไปนั่งอยู่บนรถกระบะแล้ว  ไม่ว่าพวกเขาจะมองกวาดบริเวณใกล้เคียงยังไง  ก็ไม่เห็นมีของอะไรที่ถูกขว้างมา  บนพื้นสะอาดเกลี้ยงเกลาไม่มีอะไรเลย

 

“ผมขว้างของใส่คุณ?  สมองตายหรือยังไงกัน!  ของผมทั้งหมดถูกคุณยึดไปแล้ว  ผมจะเอาอะไรขว้างใส่คุณได้ล่ะ?  บ้าบอคอแตก...”

 

ฉินฟางเยาะเย้ยและยิ้มอย่างเหยียดหยัน  อิฐก้อนนั้นเป็นไอเทมของเขา  หลังจากที่ใช้มันเขาก็ส่งกลับไปยัง [กล่องไอเทม] ในทันที  แล้วเจ้าอ้วนจะหาหลักฐานว่าเขาเป็นคนลงมือได้ยังไง?

 

“&^%$*!  ข้าจะไม่ปล่อยแกไปง่ายๆ แน่!  พวกเราทั้งหมดฟังทางนี้!  จากวันนี้เป็นต้นไป  ส่งคนมาตรวจตราที่นี่ทุกวัน!  ทันทีที่ไอ้สารเลวนี่กล้ามาตั้งร้านอีก  ก็ให้ยึดของมันทั้งหมด!”

 

เจ้าอ้วนรู้สึกอับอายจนกลายเป็นโกรธเกรี้ยว  แทบไม่อาจทนรอที่จะฉีกเนื้อของฉินฟางออกมา  อย่างไรก็ตามมันก็นึกได้ถึงสถานะของถังเฟยเฟย  และอดกลั้นไว้ได้ในที่สุด  แต่มันก็ยังคงใช้อำนาจของตัวเองในทางมิชอบ  โดยออกคำสั่งให้ตรวจสอบอย่างเข้มงวดเพื่อตัดแหล่งรายได้ทั้งหมดของฉินฟาง

 

ในขณะเดียวกันฉินฟางก็กำลังยิ้มอยู่  และเฉลิมฉลองกับผลประโยชน์ที่ก้อนอิฐนำพามาให้เขา

 

< โจมตีเป้าหมายสำเร็จ!  เนื่องจากเป้าหมายที่ประเมินมีคุณสมบัติพิเศษ  ค่าความเสียหาย +50%! >

 

< ทักษะที่เรียนรู้ :[ขว้าง] , ทักษะความชำนาญ : ขั้นเริ่มต้น , ค่าประสบการณ์ : 50% >

 

< ขับไล่รองหัวหน้าทีมเทศกิจประสบผลสำเร็จ  ได้รับค่าประสบการณ์ +20 >

 

 

……………………………..