บทที่ 8 ห้องแช่เย็นและตู้แช่แข็ง

บทที่ 8 ห้องแช่เย็นและตู้แช่แข็ง

ผู้ลี้ภัยสองคนกำลังค้นหาบนชั้นหนึ่ง พวกเขากำลังเดินตามกัน เมื่อพวกเขามาถึงทางโค้งของทางเดิน พวกเขาก็เห็นสิ่งกลมๆ กลิ้งอยู่ใต้เท้า

พวกเขาอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนที่สัญชาตญาณจากการต่อสู้ในเมืองจะสั่งให้พวกเขากระโดดหลบ

“ระเบิด!!”

แต่เมื่อพวกเขาคิดจะตอบสนอง.. มันก็สายเกินไปแล้ว

การกระโดดหลบของพวกเขาไม่มีผลอะไรกับระเบิดมือที่อยู่ใกล้เพียงไม่ถึงเมตร

ขณะที่พวกเขายังคงลอยอยู่บนอากาศ ระเบิดมือ F-1 ก็ระเบิดออก ชิ้นส่วนเล็กๆ นับสิบ.. หรือร้อยส่วนกระจายไปทั่ว ร่างของผู้ลี้ภัยทั้งสองแหลกละเอียด

แรงระเบิดมหาศาลพัดร่างของพวกเขาทั้งสองออกไป เมื่อพวกเขาตกลงถึงพื้น มันเหลือเพียงเศษแขนหนึ่งข้างเท่านั้น พวกเขา.. ตายทันที

เสียงระเบิดดังสนั่น ทำให้ถังหยู่ที่ซ่อนตัวอยู่ในห้องสะดุ้ง

ผนังห้องแตกออกเผยให้เห็นแผ่นยิปซัมด้านใน รูโหว่ขนาดใหญ่เปิดส่วนที่ห้องเชื่อมต่อกับห้องถัดไป แรงกระแทกทำให้เขาล้มลง

ฝุ่นละอองและเศษซากจำนวนมากตกลงบนตัวถังหยู่ มันทำให้เขามึนงงไปชั่วขณะ

“อึก...” ถังหยู่ลุกขึ้นจากพื้นอย่างยากลำบากและพ่นฝุ่นออกจากปาก

เขานวดศีรษะเบาๆ ที่ยังมึนงงจากการระเบิด เสียงคำรามยังคงดังอยู่ในหู

“โอยย โครงการห่วยๆ นี่เกือบจะฆ่าฉันตายแล้ว!”

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่เขาลุกขึ้น เขาก็มีสีหน้าเคร่งเครียด และไม่สนใจอะไรอีกแล้ว เขารีบลุกขึ้นและวิ่งไปทางอื่นของทางเดิน

เพราะเขาเห็นบนแผนที่เสมือนจริงว่าผู้ลี้ภัยอีกสองคนที่ขึ้นไปถึงชั้นสามแล้วกำลังวิ่งกลับลงมาชั้นหนึ่งทันทีที่ได้ยินเสียงระเบิด

ถังหยู่ผ่านทางโค้งไปเมื่อครู่และเห็นศพสองศพนอนอยู่ในกองเลือด แม้ว่าเขาจะอยากได้ของรางวัลบนร่างของพวกเขาก็ตาม แต่ตอนนี้เขาไม่มีความคิดที่จะทำแบบนั้น

ทางเดินชั้นหนึ่งของคลับเรดโรแมนซ์เป็นรูปตัวยู ด้านหนึ่งคือทิศทางของห้องที่ถังหยู่ซ่อนตัวอยู่เมื่อครู่ อีกด้านหนึ่งคือครัวของคลับ

ถังหยู่มาถึงครัวและปิดประตูครัว ในขณะนี้ ผู้ลี้ภัยอีกสองคนก็มาถึงชั้นหนึ่งแล้ว

ปังๆๆๆ...

เสียงปืนดังขึ้นต่อเนื่อง เสียงระเบิดอย่างกะทันหันทำให้ผู้ลี้ภัยที่เหลือกลัว

และเขาตะโกนเรียกชื่อเพื่อนร่วมทาง แต่ไม่มีเสียงตอบรับ

พวกเขาเริ่มเข้าใจแล้วว่าบุคคลที่พวกเขาเจอคราวนี้อาจไม่ใช่ผู้รอดชีวิตธรรมดา แต่เป็นนักล่าผู้ช่ำชอง

ตอนนี้ ทั้งสองคนมาถึงทางโค้งของทางเดิน และเห็นเพื่อนร่วมทางของเขาตายไปแล้ว

แต่พวกเขาก็มองเพียงแวบเดียวและหยุดสนใจ

ในโลกของผู้ลี้ภัย ความตายอาจมาถึงได้ทุกเมื่อ

หนึ่งในนั้นตรวจสอบห้องรอบๆ อย่างรวดเร็วและไม่พบเป้าหมายที่น่าสงสัย สายตาของพวกเขามองไปที่ครัวที่อยู่ด้านตรงข้ามของทางเดิน

หลังจากที่ทั้งสองสบตากัน พวกเขาก็ชูปืนขึ้นและเดินอย่างระมัดระวังไปทางประตูครัว

ตำแหน่งของพวกเขาพิเศษมาก เพราะมีหน้าต่างกระจกรูปวงกลมสองบานอยู่บนประตู ดังนั้นพวกเขาทั้งคู่จึงพิงกำแพงและเดินหน้าช้าๆ ขณะที่เล็งปืนไปที่หน้าต่าง

ถ้ามีใครโผล่หัวออกมาที่หน้าต่าง พวกเขาก็จะยิงทันที

แต่จนกระทั่งพวกเขาไปถึงประตู ก็ไม่มีอะไรผิดปกติเกิดขึ้น หลังจากที่แน่ใจแล้วว่าไม่มีใครอยู่ที่ประตู ทั้งสองคนก็ส่งสัญญาณให้กัน

พวกเขาเตะประตูครัวเปิด และทั้งสองคนต่างถือระเบิดมือและโยนไปทางด้านข้างของประตู

ตูม...ตูม...

เสียงระเบิดสองครั้งดังขึ้น ผู้ลี้ภัยรีบเข้าไปในครัวและยิงไปที่ทุกที่ที่พวกเขาคิดว่าอาจมีคนซ่อนตัวอยู่

หลังจากตรวจสอบทุกห้องแล้ว ทั้งสองคนก็ไม่พบใครเลย

นั่นทำให้พวกเขาคิดว่าผู้รอดชีวิตไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว

ตุ้บ...

เสียงทึบๆ ดังขึ้น

สายตาของพวกเขามองไปที่ตำแหน่งที่เสียงดังมา ซึ่งคือตำแหน่งของห้องเย็นในครัว

ทั้งสองคนสบตากันและยิ้ม

ผู้รอดชีวิตคนนี้น่าสนใจมาก เขาซ่อนตัวในห้องเย็น

รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏบนใบหน้าของพวกเขา

พวกเขาเดินอย่างเงียบๆ ไปที่ประตูห้องเย็น

หนึ่งในนั้นหยิบระเบิดมือสองลูกและพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม

อีกคนหนึ่งจับที่จับประตูห้องเย็นและเปิดประตู

เพียงแค่ห้องเย็นเปิด อีกคนก็จะโยนระเบิดมือสองลูกเข้าไปในห้องเย็นและระเบิดผู้รอดชีวิตทันที พวกเขามองเห็นภาพที่จะเกิดขึ้นในไม่ช้า

แต่พวกเขาทั้งสองคนไม่สังเกตว่า ห่างออกไปเจ็ดหรือแปดเมตร ประตูตู้แช่แข็งใกล้กับกำแพงเปิดออกอย่างเงียบๆ และลำกล้องสีดำเล็งไปที่ด้านหลังของพวกเขา

ในขณะที่ประตูห้องเย็นเปิดและระเบิดมือสองลูกถูกโยนเข้าไป

เปลวเพลิงแห่งความโกรธแค้นพุ่งออกมาจากปืนกล PM

ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ...

ด้วยอัตราการยิงมากกว่า 600-750 นัดต่อนาที แม็กกาซีนขนาด 30 นัดนั้นถูกยิงหมดภายใน 3 วินาที

ผู้ลี้ภัยทั้งสองถูกยิงจนเป็นรูพรุนและล้มลงไป พวกเขาทิ้งไว้เพียงใบหน้าที่มีแต่ความตกตะลึง

ตูม....ตูม....

ในขณะนี้ เสียงระเบิดทึบๆ สองครั้งดังขึ้นจากห้องเย็น

ประตูตู้แช่เปิดออก

ถังหยู่เดินออกมาจากตู้แช่แข็ง เปลี่ยนแม็กกาซีน และยิงศีรษะของทั้งสองคนสองครั้งก่อนจะถอนหายใจ

ตอนนี้ไม่มีศัตรูในคลับเรดโรแมนซ์แล้ว แต่มีเสียงระเบิดและเสียงปืนเมื่อครู่ ซึ่งอาจดึงดูดผู้ลี้ภัยหรือกบฏในบริเวณใกล้เคียง

ถังหยู่ต้องรีบหาเสบียงและออกไป

เขาเอาอุปกรณ์ทั้งหมดของทั้งสองคนออกและใส่ระเบิดมือและสิ่งของอื่นๆ ลงในช่องเก็บของในกระเป๋าเป้

อุปกรณ์ขนาดใหญ่เช่นปืนและเกราะกันกระสุน ถูกใส่เข้าไปในตู้แช่แข็งก่อนและซ่อนไว้

หลังจากที่เขาทำแบบเดียวกันกับสองคนที่เขาฆ่าที่ทางโค้งของทางเดิน เวลาก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมงแล้ว

ในช่วงครึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา ถังหยู่เฝ้าดูแผนที่เสมือนจริงว่ามีศัตรูใหม่ปรากฏขึ้นหรือไม่

แต่จนกระทั่งเขาเก็บอุปกรณ์ทั้งหมดของทั้งสี่คน ก็ไม่มีศัตรูปรากฏตัว

ขณะที่เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาก็เฝ้าระวังต่อไป

ถ้าคุณสามารถแอบโจมตีผู้ลี้ภัยแบบลอบโจมตีได้ มันก็ยากที่จะรับประกันว่าผู้เล่นคนอื่นๆ จะไม่ลอบโจมตีคุณ

ท้ายที่สุด เมื่อพวกเขาออกเดินทางในตอนเช้า มีผู้เล่นอย่างน้อยสามคนที่ได้ปืนมาแล้ว

แต่ใบหน้าของถังหยู่ก็ยังคงแสดงสีหน้าตื่นเต้น

เพียงแค่มาถึงที่นี่ เขาก็ได้รับอุปกรณ์ของผู้ลี้ภัย 4 คน

ช่างเป็นผลประกอบการที่น่าเหลือเชื่อ เนื่องจากห้องบนชั้นหนึ่งถูกทำลายเกือบหมด ถังหยู่จึงเดินขึ้นไปชั้นสองโดยตรง

คลับเรดโรแมนซ์มีทั้งหมด 3 ชั้น

ที่นี่เคยเป็นสถานที่เงียบสงบสำหรับความสนุกสนานก่อนวันสิ้นโลก และมีคนรวยมาที่นี่มากมาย

หลังจากค้นหาสองห้อง เขาก็พบเหรียญวันสิ้นโลก 15,000 เหรียญและของมีค่าสองชิ้น [ที่ดีดกีตาร์] จากโซฟาและโต๊ะกาแฟ

ถังหยู่เริ่มค้นหาเสบียงอย่างมีความสุข

[สร้อยคอทองคำ] ของดี เก็บ!

[ตุ๊กตา] ปรากฏว่าเป็นของมีค่า เก็บเลย!

[ยาน้ำแก้ปวดไอบูโพรเฟน] เสบียงทางการแพทย์ ของดี เก็บ!

[หลอดไฟประหยัดพลังงาน] เสบียงสำหรับอัพเกรดพื้นที่พักผ่อน เก็บ!

ถังหยู่ค้นหาห้องแล้วห้องเล่า ทุกอย่างที่เขาผ่านไปสะอาดเหมือนตั๊กแตนบุกเข้าไปในเมือง

และในขณะที่เขาออกมาจากห้องสุดท้ายบนชั้นสอง เขาได้ยินเสียงฝีเท้าที่คลุมเครืออย่างชัดเจน

เสียงนั้นดังมาจากด้านนอกอาคาร..

จิตใจของถังหยู่ตึงเครียดขึ้นอีกครั้ง...