《ภาพเทพอสูรบรรพกาล》 ตอนที่ 18 บทที่ 40 ยอมแพ้

พูดว่าเร็ว ก็เร็วอย่างนั้น

ที่จริงแล้วสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งเส้นด้ายได้พยายามอย่างเต็มที่ในการปกป้อง "องครักษ์แม่น้ำดำ" มีเส้นด้ายนับไม่ถ้วนพันรอบตัวองครักษ์แม่น้ำดำเขาแพะนั่นอย่างสุดกำลัง แต่เพียงแค่ "คมมีดโลหิต" เล่มแรกก็ทะลวงเส้นใยเรังไหมเก้าชีวิตพุ่งเข้าใส่ร่างขององครักษ์แม่น้ำดำ ทำให้หน้าอกขององครักษ์แม่น้ำดำยุบบุ๋ม คมมีดโลหิตเล่มที่สองยิ่งทะลวงเข้าไปในร่างองครักษ์แม่น้ำดำ แล้วคมมีดโลหิตเล่มที่สามก็ทำให้ร่างของมันแตกละเอียด พุ่งเข้าชน "กล่องชีวิต" ซึ่งเป็นแก่นหลักในร่างกายของมัน

กล่องชีวิตแข็งแกร่งเกินพรรณนา ปกป้องแก่นแท้ของชีวิต

แต่เมื่อคมมีดโลหิตกระแทกลงบนกล่องชีวิต แรงปะทะอันน่าสะพรึงกลัวก็ถ่ายทอดเข้าไปข้างใน บดขยี้ทุกสิ่งภายในจนละเอียด

องครักษ์แม่น้ำดำเขาแพะสิ้นชีวิต!

ในขณะที่องครักษ์แม่น้ำดำตนแรกถูกสังหาร แม่น้ำดำแปดร้อยลี้ที่เคยปั่นป่วนก็สงบลงทันที โซ่สีดำนับไม่ถ้วนที่เคยบีบรัด "เขตแดนเจินหวู" ต่างหลุดล่วง สลายไปอย่างไร้เรี่ยวแรง

"ตู้ม!"

ราชันเจินหวูพลิกตัวพุ่งทะยานไปสิบกว่าลี้ เขตแดนเจินหวูพลันขยายออกไปถึงสิบลี้โดยรอบ ครอบคลุม "ราชินีอสูรนกยูง" ที่เคยอยู่ห่างออกไปสิบกว่าลี้ในบัดดล

"ราชาอสูรนกยูง" ราชันเจินหวูยิ้มพลางพุ่งเข้าไป หวังจะเข้าประชิดและต่อสู้ในระยะกระชั้น

"น่าเกลียด" ดวงตาสีม่วงของราชินีอสูรนกยูงเต็มไปด้วยความโกรธแค้น มองไปยังองครักษ์แม่น้ำดำที่อยู่ไกลๆ ทีหนึ่ง คมมีดโลหิตเป็นประกายหลายเล่มได้พุ่งเข้าโจมตีองครักษ์แม่น้ำดำห้าตนที่ตื่นตระหนกพร้อมกัน ร่างขององครักษ์แม่น้ำดำทั้งห้าตนแตกระเบิดออก มวลน้ำแม่น้ำดำอันกว้างใหญ่แปดร้อยลี้ก็เริ่มสลายตัวอย่างสิ้นเชิง คมมีดโลหิตเป็นประกายวาบไล่ล่าองครักษ์แม่น้ำดำตนอื่นๆ ต่อไป

"องครักษ์แม่น้ำดำทั้งสิบแปดจบสิ้นแล้ว" ราชินีอสูรนกยูงเข้าใจเรื่องนี้ เห็นราชันเจินหวูที่พุ่งเข้ามา แต่กลับยิ้มเย็นชา ถือหอกยาวพุ่งเข้าปะทะอย่างไม่ลังเล

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!!!

ราชินีอสูรนกยูงและราชันเจินหวูต่อสู้กันอย่างดุเดือด

อีกด้านหนึ่ง สตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งเส้นด้ายมีสีหน้าเยือกเย็น ปู่มังกรพิษที่อยู่ข้างๆ ส่ายศีรษะเบาๆ "องครักษ์แม่น้ำดำทั้งสิบแปดจบสิ้นแล้ว"

"เป็นราชาตงหนิง" สตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งเส้นด้ายกล่าวเย็นชา การปรากฏของคมมีดโลหิตเล่มแล้วเล่มเล่า ทำให้นางคาดเดาได้ถึงตัวตนของผู้ลงมือ

"เป็นราชาตงหนิงเมิ่งชวนอีกหรือ?" ปู่มังกรพิษขมวดคิ้ว

ราชาตงหนิงเมิ่งชวนผู้นี้ ได้นำอุปสรรคมากมายมาสู่สงครามครั้งนี้

"ท่านศักดิ์สิทธิ์ช่วยด้วย"

"ช่วยข้าด้วย"

"ช่วยข้า!"

องครักษ์แม่น้ำดำทั้งหลายสิ้นหวังอย่างที่สุด แต่เดิมพวกมันก็เป็นราชาอสูรระดับที่ห้าที่เก่งกล้าในแดนของตน พวกมันเต็มใจยอมรับการดัดแปลงร่างกายให้เป็น "องครักษ์แม่น้ำดำ" ตามคำสั่งของจอมจักรพรรดิ พวกมันก็ไม่ได้หวังจะเป็น "ปราชญ์อสูร" หลังจากกลายเป็นองครักษ์แม่น้ำดำแล้ว พลังก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก อนาคตในแดนอสูรก็จะได้รับการยกระดับมาก ก็ถือว่าไม่เลวแล้ว

แต่ใครจะคิดว่าการออกรบครั้งแรก แม้จะประสบความสำเร็จ แต่กลับต้องเผชิญกับภัยคุกคามถึงชีวิตทันที

เทพอสูรผู้น่าสะพรึงกลัวนี้อยู่ในความว่างชั้นลึก ทำให้กระบวนท่าแม่น้ำดำไม่อาจแตะต้องได้ "คมมีดโลหิต" เล่มแล้วเล่มเล่าเพียงปรากฏขึ้นก็มาอยู่เบื้องหน้า พวกมันไม่มีที่ให้หลบหนี! พลังของคมมีดโลหิตแต่ละเล่มล้วนน่าสะพรึงกลัว

"พลั่ก พลั่ก พลั่ก พลั่ก พลั่ก พลั่ก"

เมิ่งชวนอยู่ในความว่างชั้นลึก มองดูคมมีดโลหิตเล่มแล้วเล่มเล่าไล่ล่าองครักษ์แม่น้ำดำ

การโจมตีแบ่งเป็นสองระลอก

ระลอกแรก สังหารองครักษ์แม่น้ำดำตนแรก ทำให้พลังของกระบวนท่าแม่น้ำดำลดลงอย่างมาก กระบวนท่าแม่น้ำดำไม่มีภัยคุกคามอีกต่อไป

ระลอกที่สอง คมมีดโลหิตสามเล่มโจมตีองครักษ์แม่น้ำดำแต่ละตน ไล่ล่าอย่างต่อเนื่อง วิถีการเคลื่อนไหวของคมมีดโลหิตลึกลับและเร็วอย่างน่าสะพรึงกลัว ในระยะประชิดแม้แต่เส้นใยเรังไหมเก้าชีวิตก็ยากจะสกัดกั้น

องครักษ์แม่น้ำดำตนแล้วตนเล่าระเบิดสลาย! พวกมันหวาดกลัวและสิ้นหวัง คมมีดโลหิตเร็วเกินไป พวกมันไม่มีทางหนีพ้น

"รวมตัวกันทั้งหมด" สตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งเส้นด้ายส่งความคิดจากระยะไกล เส้นใยเรังไหมเก้าชีวิตจำนวนมากรวมตัวกันปกป้ององครักษ์แม่น้ำดำห้าตนที่อยู่ใกล้กัน

"ได้" องครักษ์แม่น้ำดำที่เหลือพยายามรวมตัวกัน

ฟิ้ว!

คมมีดโลหิตมาจากความว่างชั้นลึก ปรากฏขึ้นภายในวงป้องกันของเส้นใยเรังไหมเก้าชีวิตโดยตรง โจมตีองครักษ์แม่น้ำดำห้าตนที่อยู่ภายในวงป้องกัน

พลั่ก พลั่ก พลั่ก...

ภาพนี้ทำให้สตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งเส้นด้ายส่ายศีรษะเล็กน้อย

"ชางเจว๋ ข้าช่วยได้เพียงเจ้าคนเดียว" สตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งเส้นด้ายส่งความคิดบอก เส้นใยเรังไหมเก้าชีวิตจำนวนมากถักทอกันบนร่างของราชาอสูรชางเจว๋ เกิดเป็นเสื้อคลุมผืนหนึ่ง เสื้อคลุมนี้ห่อหุ้มไปถึงศีรษะ ราชาอสูรชางเจว๋บินอย่างสุดแรงมุ่งหน้าไปยังสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งเส้นด้าย

พร้อมกับเสียง "ครืน" ดังขึ้นอีกครั้ง องครักษ์แม่น้ำดำที่เป็นอสูรวัวอีกตนก็ถูกสังหาร

องครักษ์แม่น้ำดำทั้งสิบแปดเหลือเพียงคนสุดท้าย — ราชาอสูรชางเจว๋

คมมีดโลหิตหลายเล่มหมุนวน พุ่งโจมตีราชาอสูรชางเจว๋ตนสุดท้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราชาอสูรชางเจว๋ถูกโจมตีจนกระเด็นถอยหลัง แต่เสื้อคลุมบนร่างมันแข็งแกร่งสุดประมาณ เป็นผลงานแห่งศิลปะขั้นสมบูรณ์แบบของสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งเส้นด้าย คมมีดโลหิตแต่ละเล่มมีพลังมหาศาล คมมีดโลหิตทั้งสิบแปดเล่มโจมตีซ้ำๆ แต่เสื้อคลุมกลับต้านทานไว้ได้อย่างแข็งแกร่ง

เมิ่งชวนในชุดสีเขียวเข้มปรากฏตัวในที่สุด

"ยังเหลืออีกหนึ่ง" เมิ่งชวนมองราชาอสูรชางเจว๋ที่ได้รับการปกป้องด้วยเส้นใยเรังไหมเก้าชีวิต และมองไปที่สตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งเส้นด้าย "เจ้าคิดว่าจะปกป้องมันได้หรือ?"

"เจ้าจะทำร้ายมันได้แม้แต่น้อยหรือ?" สตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งเส้นด้ายพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

"อื้ออึง"

คลื่นดารามองไม่เห็นแผ่กระจายออกไป กระทบแก่นสารแห่งจิตของราชาอสูรชางเจว๋

"ข้า ข้า" ราชาอสูรชางเจว๋โงนเงน สติเริ่มพร่าเลือน องครักษ์แม่น้ำดำทั้งสิบแปดล้วนเป็นราชาอสูรระดับที่ห้าปกติ โดยทั่วไปแก่นสารแห่งจิตไม่แข็งแกร่ง ราชาอสูรชางเจว๋มีเพียงแก่นสารแห่งจิตระดับที่สี่! แม้จะมีกล่องชีวิตปกป้อง ภายใต้คลื่นดารา ก็ยังมีสติพร่าเลือน

"น่าเสียดายที่แก่นสารแห่งจิตอ่อนแอเกินไป" เมิ่งชวนกล่าวเย็นชา สว่านวิญญาณเล่มหนึ่งบินออกไป พุ่งเข้าไปในร่างของราชาอสูรชางเจว๋

ร่างของราชาอสูรชางเจว๋สั่นเทาครั้งหนึ่ง ก็ไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ อีก

องครักษ์แม่น้ำดำทั้งสิบแปดสิ้นชีวิต

สตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งเส้นด้ายหยุดลง จ้องมองเมิ่งชวนที่อยู่ไกลออกไป

เมิ่งชวนมองนางแวบหนึ่ง ก้าวเพียงก้าวเดียวก็มาถึงระยะหลายสิบลี้ อยู่ข้างกายราชาหรงหั่ว เทพอสูรเฉียนมู่ และเทพอสูรคนอื่นๆ

"องครักษ์แม่น้ำดำทั้งสิบแปดล้วนสิ้นชีวิต พวกมันรวมตัวกันเสมือนเป็นหนึ่งเดียว การป้องกันแก่นสารแห่งจิตก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก" ปู่มังกรพิษปรากฏตัวข้างๆ ส่ายหน้ากล่าว "หากเหลือเพียงตัวเดียว แม้ชีวิตจะพิเศษ แต่องครักษ์แม่น้ำดำที่มีแก่นสารแห่งจิตระดับที่สี่... ก็ทนสว่านวิญญาณของราชาตงหนิงไม่ได้"

"ราชาตงหนิงอีกแล้ว" สตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งเส้นด้ายมองไปยังเหล่าเทพอสูรที่อยู่ไกลออกไป การที่ไม่อาจปกป้ององครักษ์แม่น้ำดำได้แม้แต่ตัวเดียว ทำให้นางรู้สึกโกรธแค้น

สิ่งสำคัญที่สุดคือ...

อีกครั้งที่ "ราชาตงหนิงเมิ่งชวน" เป็นผู้สังหาร! สหายรัก "ราชาอสูรเชียนเจ้า" และราชาอสูรคนอื่นๆ ล้วนสิ้นชีวิตในมือของเมิ่งชวน

"เจ้าเพียงแค่อยู่ข้างๆ ดู ดูพวกมันตาย?" สตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งเส้นด้ายมองไปที่ปู่มังกรพิษที่อยู่ข้างๆ

ปู่มังกรพิษหัวเราะ "ฮะฮะ" "นอกจากดู จะทำอย่างไรได้อีก? ข้าก็ต้านประกายคมมีดโลหิตไม่ได้ อยากจะนำองครักษ์แม่น้ำดำเข้าไปใน 'ถ้ำสวรรค์ขนาดเล็ก' แต่คมมีดโลหิตพวกนั้นฉีกความว่าง ทำให้ความว่างไม่มั่นคงเช่นนี้ ไม่อาจนำพวกมันเข้าไปได้เลย พลังเล็กน้อยของข้า ก็ได้แต่มองทุกอย่างเกิดขึ้นเท่านั้น เจ้าเชียนซื่อ... วุ่นวายไปทั้งหมด กลับไม่อาจช่วยได้แม้แต่ตัวเดียวมิใช่หรือ?"

ปู่มังกรพิษผู้มีร่างกายเป็นอมตะ กลับยอมรับอย่างตรงไปตรงมา

"ครั้งนี้พวกเราพ่ายแพ้อย่างยับเยิน" สตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งเส้นด้ายกล่าวเย็นชา "แม้จะสังหารราชาเทพอสูรได้สองตน แต่พวกเราสูญเสียองครักษ์แม่น้ำดำทั้งสิบแปด ทั้งยังสูญเสียราชาอสูรเย็นจันทราอีก ความสูญเสียยิ่งใหญ่กว่า"

"อาศัยเพียงพวกเราสามคนย่อมไม่อาจเอาชนะได้ เขตแดนของราชันเจินหวูทรงพลัง เมิ่งชวนบัดนี้ยิ่งปรากฏตัวและหายตัวอย่างลึกลับ วิชาของเขาก็ทรงพลังอย่างยิ่ง" ปู่มังกรพิษกล่าว "กลับไปรายงานจอมจักรพรรดิทั้งหลาย ให้จอมจักรพรรดิเป็นผู้ตัดสินใจเถิด"

"นกยูงคนบ้านั่น ยังคงต่อสู้อยู่" ปู่มังกรพิษมองไปยังที่ไกลๆ

ตู้ม!!!!

พร้อมกับเสียงคำรามดัง แสงประกายวาบหนึ่งพุ่งมายังปู่มังกรพิษและสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งเส้นด้าย

"นกยูง" ปู่มังกรพิษยิ้มต้อนรับ

"ทั้งที่กดดันเขาอยู่ กลับไม่สามารถเอาชนะได้" ราชินีอสูรนกยูงโกรธขึ้งอย่างยิ่ง "ไป กลับแดนอสูร"

ราชินีอสูรนกยูงนำหน้า ปู่มังกรพิษอยู่ข้างๆ สตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งเส้นด้ายเงียบไม่พูดจา แต่ก็ติดตามไปด้วยกัน

ฝ่ายเทพอสูรมองดูจากระยะไกล ไม่ได้ขัดขวาง