ภาพเทพอสูรบรรพกาล ตอนที่ 410 จัดการกับเฟิงโหววู่หยาง (ฟรี)

ตอนกลางคืน เมิ่งชวนกับภรรยากินข้าวเย็นด้วยกัน "อาชวน มีจดหมายสองฉบับ" หลิวชีเยว่วางจดหมายไว้บนโต๊ะ "พวกเขาส่งมาถึงเจ้า"

จดหมายทั้งสองฉบับไม่ได้ถูกเปิดออก ที่จริงแล้ว การที่ทูตนกมาส่งจดหมายให้กับหลิวชีเยว่โดยตรงนั้นหมายความว่ามันอาจจะไม่สําคัญเท่าไหร่นัก ถ้ามันเป็นจดหมายลับสุดยอด เมิ่งชวนจะต้องได้รับเป็นการส่วนตัวอย่างแน่นอน

"จดหมายสองฉบับงั้นรึ?" เมิ่งชวนมองพวกมันด้วยความประหลาดใจ "ฉบับหนึ่งคือจดหมายที่ส่งมาจากถ้ำสวรรค์ทรายดำ และอีกฉบับหนึ่งเป็นจดหมายที่ส่งผ่านสมาคมนักล่าอสูร? ข้าสงสัยว่าใครที่เป็นผู้ส่งจดหมายผ่านสมาคมนักล่าอสูร"

ในฐานะกลุ่มที่แข็งแกร่งที่สุดอันดับสี่ของโลกมนุษย์ สมาคมนักล่าอสูรจะไม่ส่งจดหมายไปยังเมิ่งชวนได้อย่างง่ายดาย อย่างแรกจะต้องเป็นสมาชิกของสมาคมนักล่าอสูรก่อน พวกเขาจึงจะมีคุณสมบัติที่จะทําเช่นนั้น หากพวกเขาเป็นสมาชิกของสมาคมนักล่าอสูรธรรมดา พวกเขาจะต้องจ่ายเงิน 50,000 หยวน เพื่อที่จะส่งจดหมายถึงเมิ่งชวน

ถ้าพวกเขาเป็นเทพอสูรในสมาคมนักล่าอสูร พวกเขาจะต้องจ่ายเงิน 5,000 หยวน เพื่อที่จะให้พวกเขาส่งจดหมายไปยังเมิ่งชวน นี่เป็นเพราะสมาคมนักล่าอสูรจําเป็นต้องส่งจดหมายถึงเขาหยวนชูก่อน แล้วมันจึงจะถูกส่งไปยังเมิ่งชวน เขาหยวนชูไม่ต้องการรบกวนเมิ่งชวนแบบส่งเดช ดังนั้นพวกเขาจึงตั้งข้อกําหนดระดับสูงในการที่จะสามารถส่งจดหมายไปยังเมิ่งชวนได้ ดังนั้นเมิ่งชวนจึงประหลาดใจมากที่ได้รับจดหมายจากสมาคมนักล่าอสูร

"ถ้ำสวรรค์ทรายดำ" เมิ่งชวนพลิกเปิดซองจดหมายที่เขากังวลมากที่สุด เขาอ่านจดหมายและเผยให้เห็นท่าทางของความตื่นเต้น

"ถ้ำสวรรค์ทรายดำมีคำตอบแล้วงั้นรึ?" หลิวชีเยว่ถาม

"ใช่ พวกเขาเห็นด้วย" เมิ่งชวนพยักหน้าอย่างตื่นเต้น "อย่างไรก็ตาม พวกเขาต้องทําการปรับเปลี่ยนการป้องกันถ้าแม่ของข้าจะออกมา ดังนั้นจึงมีการตัดสินใจว่า ข้าจะต้องมุ่งหน้าไปยังถ้ำสวรรค์ทรายดำภายในครึ่งเดือนเพื่อพาเธอกลับมา"

หลิวชีเยว่ก็มีความสุขกับสามีเธอเช่นกัน "อาชวน ความปรารถนาที่เจ้ามีมาหลายปีในที่สุดก็เป็นจริง"

‘ข้ารอมานานกว่า 50 ปีแล้ว มันนานเกินไปแล้ว พายุโลหิตได้ผ่านไปแล้ว’ ตอนที่เขาแยกทางกับแม่ของเขา เขายังเป็นเด็กอายุหกขวบ แม้ว่าเขาจะเป็นราชาเทพอสูรที่มีชื่อเสียง แต่อารมณ์ของเมิ่งชวนก็เพิ่มขึ้น เขาไม่สามารถซ่อนความตื่นเต้นไว้ได้ ‘ข้าเชื่อว่าพ่อจะต้องมีความสุขมากเมื่อเขารู้ข่าวนี้’

"พ่อยังคงเป็นเทพอสูรลาดตระเวน" หลิวชีเยว่กล่าว "เขาไม่สามารถออกจากพื้นที่ภารกิจที่กําหนดได้"

เมิ่งชวนส่ายหน้าและอธิบาย "ตอนนี้สามนิกายใหญ่กําลังวางแผนที่จะลดจํานวนการลาดตระเวนของเทพอสูร พวกเขาต้องการให้เทพอสูรลาดตระเวนกลับบ้านอย่างค่อยเป็นค่อยไป ภายในครึ่งปีไม่จําเป็นต้องมีเทพอสูรเพื่อลาดตระเวนโลก"

"ไม่จําเป็นสําหรับพวกเขาอีกต่อไปงั้นรึ?" หลิวชีเยว่ประหลาดใจ "แม้ว่าเจ้าจะกวาดล้างราชาอสูรทั้งหมดในโลก ด้วยประตูพิภพที่ทั้งเสถียรเและไม่เสถียรอยู่มากมาย อสูรจะยังคงแทรกซึมเข้าไปในโลกมนุษย์เป็นครั้งคราว เรายังคงมีความจําเป็นต้องมีกองกําลังบางส่วนที่จะลาดตระเวนโลก"

"ราชาอสูรที่เข้าสู่โลกมนุษย์บางครั้งเป็นภัยคุกคามน้อยกว่ามาก ตาข่ายปฐพีจะตรวจสอบพวกมันทุกที่ที่พวกมันไป นอกจากนี้ ข้าจับราชาอสูรระดับที่สี่มาไว้ในฐานะอสูรรับใช้ในขณะที่ข้ายุ่งอยู่กับการลาดตระเวนใต้ดิน" เมิ่งชวนกล่าวด้วยรอยยิ้ม "อสูรรับใช้เหล่านี้ได้ถูกส่งไปเขาหยวนชูแล้ว ทำให้อสูรรับใช้ของเขาหยวนชูได้รับการส่งเสริมอย่างมาก พวกเขาเพียงแค่ต้องจัดให้มีอสูรรับใช้จํานวนหนึ่งเพื่อลาดตระเวนโลกเท่านั้น"

อสูรรับใช้เหล่านี้เขาได้เลือกเป็นการส่วนตัวจากราชาอสูรหนึ่งล้านตัว

"กลุ่มอสูรรับใช้ที่ทรงพลังกลุ่มใหญ่จะช่วยตาข่ายปฐพีได้มาก" เมิ่งชวนกล่าว "เขาหยวนชูวางแผนที่จะลดจํานวนเทพอสูรลาดตระเวนลง 500 คน พ่อของข้าเป็นหนึ่งในนั้น"

เมิ่งชวนเปิดจดหมายฉบับที่สอง มันเป็นจดหมายที่ส่งผ่านสมาคมนักล่าอสูร

## รอเพื่อนนักอ่านอยู่ที่ www.thai-novel.com หรือ mynovel.co นะคะ

โอ้? เมิ่งชวนมองไปที่จดหมายทั้งสองฉบับในซองจดหมายด้วยความประหลาดใจ ฉบับหนึ่งถูกเขียนด้วยเลือด และควรจะเขียนมานานกว่า 10 ปีแล้ว จดหมายอีกฉบับเพิ่งถูกเขียนขึ้น

จุนหยูมู่งั้นรึ? เมิ่งชวนอ่านเนื้อหาของจดหมาย

"ในจดหมายที่ส่งผ่านสมาคมนักล่าอสูรเขียนว่าอย่างไร?" หลิวชีเยว่ถาม

"ตอนนั้น พ่อของข้าถูกใส่ร้ายว่าสมรู้ร่วมคิดกับนิกายอสูรฟ้า ต่อมาท่านอาจารย์ได้เจาะเข้าไปในความลับของสวรรค์และติดตามผลกรรมเป็นการส่วนตัว จากนั้นเขาก็ค้นพบว่าจุนหยูมู่จากถ้ำสวรรค์ทรายดำได้ดําเนินการนี้" เมิ่งชวนกล่าว

หลิวชีเยว่พยักหน้า "เจ้าเคยบอกข้าเกี่ยวกับเรื่องนี้มาก่อน ตั้งแต่เราอยู่ในนิกายที่แตกต่างกัน การลงโทษลูกศิษย์ของถ้ำสวรรค์ทรายดำไม่ได้อยู่ภายใต้เขตอํานาจของเขาหยวนชู นอกจากนี้ทั้งสามนิกายยังทํางานร่วมกันเพื่อจัดการกับอสูร มันไม่ดีที่จะประหารพวกเขาโดยตรง"

"ใช่" เมิ่งชวนพยักหน้า "ตอนนี้ ลูกชายของจุนหยูมู่ได้เขียนจดหมายถึงข้านอกจากนี้ยังมีจดหมายที่จุนหยูมู่ทิ้งไว้ข้างหลังก่อนที่เขาจะตาย จดหมายสองฉบับนี้ยืนยันสิ่งหนึ่ง...เฟิงโหววู่หยางจากถ้ำสวรรค์ทรายดำยุยงจุนหยูมู่ใส่ร้ายพ่อของข้า"

"เฟิงโหววู่หยางงั้นรึ?" หลิวชีเยว่ถามอย่างอยากรู้อยากเห็น "เขาเป็นเฟิงโหวเทพอสูรจากถ้ำสวรรค์ทรายดำ เนื่องจากเราเป็นเทพอสูรเขาหยวนชูจึงไม่สะดวกที่เราจะโจมตีเขาโดยตรง"

"ตอนนั้น เมื่อเขาล้มเหลวในการใส่ร้ายพ่อของข้า ถ้ำสวรรค์ทรายดำค้นพบความจริงและลงโทษเฟิงโหววู่หยาง เฟิงโหววู่หยางยังระบายความโกรธของเขาในตระกูลชุนยูอีกด้วย ตระกูลชุนยูอยู่ในสภาพที่น่าเศร้าในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ตอนนี้พวกเขารู้ว่าข้ากลายเป็นราชาเทพอสูรแล้ว พวกเขาจึงบอกข้าเกี่ยวกับเรื่องนี้ทันที" เมิ่งชวนกล่าว "อย่างไรก็ตาม ในตอนนั้นถ้ำสวรรค์ทรายดำไม่ได้ลงโทษเฟิงโหววู่หยางอย่างรุนแรง เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่เต็มใจที่จะสังหารหนึ่งในเฟิงโหวเทพอสูรของพวกเขาเพราะพ่อของข้า”

ดวงตาของเมิ่งชวนเต็มไปด้วยจิตสังหาร "อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่เขาทําร้ายพ่อของข้า  ข้าก็ไม่สามารถไว้ชีวิตเขาได้"

หลิวชีเยว่คิดเกี่ยวกับมันแล้วกระซิบ "ลอบสังหารเขางั้นรึ?"

"แม่ของข้ากําลังจะกลับมา ไม่จําเป็นต้องตกลงกับพวกเขาในตอนนี้" เมิ่งชวนคิดเกี่ยวกับมันแล้วคิดแผนขึ้นมา

"เจ้าวางแผนจะทําอะไร?" ถามหลิวชีเยว่

"อีกเดี๋ยวเจ้าก็จะรู้" เมิ่งชวนกล่าวด้วยรอยยิ้ม โดยธรรมชาติแล้วเมิ่งชวนมีความตั้งใจที่จะสังหารเทพอสูรที่น่ารังเกียจซึ่งพยายามทําร้ายพ่อของเขา

วันถัดมา

ป่ายเหยาเยว่ยื่นจดหมายให้เมิ่งเทียนเกอและมี่หยู๋" ลองดูสิ มันเป็นจดหมายส่วนตัวของเมิ่งชวน"

"เมิ่งชวนส่งมางั้นรึ?"

เมิ่งเทียนเกอและมี่หยู๋อ่านจดหมายแล้ว อดไม่ได้ที่จะมองหน้ากัน

"เมิ่งชวนได้กล่าวไว้อย่างชัดเจน เขาพบว่าเฟิงโหววู่หยางเป็นคนที่พยายามใส่ร้ายพ่อของเขา เฟิงโหววู่หยางเป็นคนยุยงจุนหยูมู่" ป่ายเหยาเยว่กล่าว

“เราจะจัดการกับเรื่องนี้อย่างไร ในเมื่อเขารู้ความจริงแล้ว?” มี่หยู๋ถาม "หากพูดอย่างมีเหตุผล อย่างแรก เขาควรถูกตัดสินประหารชีวิตหากเขาโจมตีเทพอสูรของเผ่าพันธุ์เดียวกันในช่วงสงคราม แม้ว่าเราจะไม่ประหารเขา เราก็ปล่อยเขาไปง่ายๆไม่ได้ อย่างไรก็ตามเฟิงโหววู่หยางเป็นเฟิงโหวเทพอสูรของถ้ำสวรรค์ทรายดำของเรา..."

เมิ่งเทียนเกอกล่าวว่า "ความตั้งใจของเมิ่งชวนนั้นชัดเจนมาก"

"เขาไม่ต้องการรุกรานถ้ำสวรรค์ทรายดำของเรา ดังนั้นเขาจึงอนุญาตให้เราจัดการกับเรื่องนี้ อย่างไรก็ตามหากเราลงโทษสถานเบาและปล่อยเฟิงโหววู่หยางไป เมิ่งชวนจะมีปมในใจอย่างแน่นอน แม้ว่าเขาจะไม่ได้พูดออกมาในตอนนี้ก็ตาม เมิ่งชวนคนนี้สังหารราชาอสูรไปแล้วกว่าล้านตัวและเขาก็มีจิตสังหารที่แข็งแกร่ง เขาไม่ใช่คนลังเลใจอย่างแน่นอน เมื่อเขากลายเป็นอมตะ ในอนาคตข้ากลัวว่าเขาจะคิดบัญชีกับเรา"

ป่ายเหยาเยว่พยักหน้าและยิ้ม "ถ้าเขาไม่แน่ใจ เขาคงไม่เขียนจดหมายฉบับนี้ ช่างเป็นคนที่เจ้าเล่ห์อะไรเช่นนี้ เขาตั้งคําถามที่ยากสําหรับเรา เขาต้องการให้เราตัดสินใจว่า เราจะประหารชีวิตหรือยกโทษให้เฟิงโหววู่หยางจากอาชญากรรมของเขาในครั้งนี้"

"แล้วเราจะจัดการกับเฟิงโหววู่หยางอย่างไรรึ?" มี่หยู๋ถาม

"เขาต้องโทษตัวเองที่ทําร้ายสหายเทพอสูร" ป่ายเหยาเยว่กล่าวอย่างเย็นชา "เรียกเขากลับไปที่ถ้ำสวรรค์ทรายดำและใช้ภาพลวงตาเพื่อควบคุมเขา ตรวจสอบว่าเขาสมรู้ร่วมคิดกับอสูรหรือไม่ ถ้าเขาสมรู้ร่วมคิดกับอสูรให้ตั้งข้อหาสมรู้ร่วมคิดกับอสูรและประหารชีวิตเขา หากเขาไม่ได้สมรู้ร่วมคิดกับอสูร เขาจะถูกลงโทษให้หลอมสร้างอาวุธศักดิ์สิทธิ์ที่ถ้ำสวรรค์เพลิงหลอมเหลวจนถึงวันที่เขาตาย เนื่องจากเขาทําร้ายสหายเทพอสูร"

มี่หยู๋และเมิ่งเทียนเกอพยักหน้า ความทรงจําของเทพอสูรที่ควบแน่นแก่นสารแห่งจิตไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ ถ้ามีข่าวการบังคับควบคุมเฟิงโหววู่หยางเพื่อการสอบสวนแพร่กระจายออกไป เทพอสูรที่ทรงพลังหลายคนจะไม่พอใจ

ถ้ามีแก่นสารแห่งจิตระดับที่สาม มันเป็นไปไม่ได้ที่จะสอบปากคําพวกเขาโดยใช้ภาพลวงตา อย่างน้อยที่สุดเทพอสูรปัจจุบันก็ทําไม่ได้

ถ้ำสวรรค์ทรายดำสลับการป้องกัน ข้อตกลงของป่ายเหนียนหยุนและเฟิงโหววู่หยางมีการเปลี่ยนแปลง ดังนั้นพวกเขาจึงกลับไปที่ถ้ำสวรรค์ทรายดำในวันเดียวกัน

PS: ตอนถังไปอาจจะลงดึก หรือลงไม่ทันวันนี้ คนแปลแปลไม่ทันครับ (⊙.⊙(☉̃ₒ☉)⊙.⊙)