LSG-บทที่ 57: ลมปราณหยวนสามเท่า (อ่านฟรีวันที่25กรกฏา)

บทที่ 57: ลมปราณหยวนสามเท่า

ซูนหยุนกัดฟันของมันขณะที่มันโต้กลับและปัดหอกหินออกไป ต่อมามันก็สลัดดาบมังกรวารีของมันขณะที่ใช้กลิ่นอายจิตเทพวิถีฟ้า เพื่อควบคุมใบมีดบินโดยมุ่งเป้าไปที่รูปปั้น

ในเวลานี้มันไม่ได้มีอยู่ในสถาณะอาคมเลืดปีศาจสวรรค์ มันไม่ได้รับการส่งเสริมจากใบมีดโลหิต พลังของมันตอนนี้ไม่เท่ากับการต่อสู้กับสำนักกู่เจวี้ยวซิน ที่มันได้รับ ศิลานิรันดร์ เพื่อจะชิงชัยกับรูปปั้นหินมันก็เพียงพอแล้ว จุดประสงค์หลักยังคงเป็นประตูใหญ่หลังรูปปั้น

เมื่อใบมีดบินปะทะกับรูปปั้นหินรูปปั้นหินสามารถหลบหลีกและต่อต้านการปะทะครั้งแรกด้วยหอกหินของมัน อย่างไรก็ตามในไม่นานใบมีดบินก็ท่วมท้นรูปปั้นจากการแปรขบวนที่สลับซับซ้อนและถูกเจาะด้วยใบมีดบิน

อย่างไรก็ตาม ... . การป้องกันที่ผิดปกติเป็นสิ่งที่น่าอัศจรรย์ หลังจากที่ถูกแทงซ้ำโดยใบมีดมันถูกปกคลุมเต็มไปด้วยรอยแตกขนาดเล็กหรือรอยขีดข่วนบนพื้นผิวของร่างกายเท่านั้น การโจมตีแทบจะไม่ได้ทำให้มันได้รับบาดเจ็บเลย

ถ้าซูหยุนต้องการกำจัดรูปปั้นก็น่าจะยากลำบากมากเป็นพิเศษ ผลึกสวรรค์มีเวลา จำกัด ดังนั้นมันจึงไม่อาจต่อสู้ได้ในระยะยาว!

หัวใจของซูหยุนรู้สึกหนักอึ้ง

“อืม.”

ขณะที่ซูหยุนเข้าไกล้ประตู มันเบี่ยงเบนความสนใจของรูปปั้นไปยังใบมีดบิน ซูหยุนพลันพุ่งเข้าไปหมายประสานงาน

"เจ้าขยะสกปรกน่ารังเกียจเจ้ากำลังพยายามรบกวนการนอนหลับของเจ้านาย! ตาย!" หลังจากที่รูปปั้นคำรามคำพูดเหล่านี้มันก็รีบพุ่งเข้าหาซูหยุนและแทงออกไปด้วยหอกหินของมันไปทางซูหยุน

หอกหินทำเสียงหึ่งขณะที่มันทะลุผ่านอากาศ การโจมตีนี้น่ากลัวอย่างมาก

ซูหยุนรีบก้าวเท้าหลบเลี่ยงหอกเหมือนปลาลี้ฮื้อ (TL: ปลาคาฟหรือปลาตะเพียน)

หอกหินกระแทกอย่างหนักหน่วงลงบนพื้นสร้างหลุมลึกราวหนึ่งเมตร หลุมคล้ายปล่องภูเขาไฟขนาดใหญ่บนพื้นดินนั้นใหญ่มาก การโจมตีนี้น่าสพรึงกลัวมาก

เกือบไปแล้ว!

เมื่อเห็นปล่องภูเขาไฟซูหยุนต้องปาดเหงื่อออก

กระนั้น ... . การเคลื่อนไหวนี้ไม่ใช่จุดจบของการต่อสู้ ... .

ทันใดนั้นพื้นดินก็เปิดออกโดยไม่เต็มใจนักและมีก้อนหินทะลุผ่านพื้นขึ้นมา มันเป็นชั้นหินอันแหลมคมพุ่งตรงไปยังซูหยุน

"นี่มันทักษะลึกลับลึกลับอะไรกัน?" นัยน์ตาของซูหยุนเปิดกว้างขึ้นขณะที่มันหันกลับมาอย่างบ้าคลั่งและถอยกลับ

อย่างไรก็ตาม

ตูม!!!

ความว่องไวของมันช้ากว่าหินบินและถูกกระแทกเข้าไปตรงๆจากก้อนหินขนาดใหญ่ ซูกระอักเลือดออกมาชนเข้าไปที่ประตูใหญ่

พลังงานจากผลึกสวรรค์เริ่มลดลงแล้ว! อำนาจของพระองค์จางหายไป

เมื่อพลังงานถูกผลึกสวรรค์เผาผลาญไปมากพลังการกลืนกินที่หักโหมของช่องว่างแยกส่วนก็เริ่มที่จะบังเกิดผลตามร่างกายของซูหยุน

ซูหยุนพยายามดิ้นรนคว้าผลึกสวรรค์ออกจากอกของมัน มันมองเห็นว่ามีพลังภายในผลึกสวรรค์ไม่มากนักแล้ว นัยน์ตาของฉายแววร่องรอยแห่งความไม่เต็มใจนัก

ข้าจะตายที่นี่จริงเหรอ?

ข้าจะติดอยู่ที่นี่ตลอดไปหรือ?

"ไม่! เป็นไปไม่ได้!

ข้าตายที่นี่ไม่ได้

ชิงเอ๋อ ... . นางยังรอจ้ากลับไปช่วยนาง ...

ข้าจะไม่ยอมปล่อยให้นางได้แต่งงานในวันนั้น!

ข้าจะไม่ปล่อยให้นางตกเป็นหุ่นเชิดของ ตระกูลซู อีกต่อไป!

"ชิงเอ๋อ ... ." ซูหยุนตัดสินใจ มันพยายามที่จะลุกขึ้นยืน

ตอนนี้มันได้รับการส่งเสริมอย่างเต็มที่จากจิตตานุภาพเท่านั้น

"ตายไปซ่ะ!" รูปปั้นปรี่เข้าไปโห่ร้องขณะที่มันเหวี่ยงหอกของมันเข้าหาซูหยุน

อวาา! ... .อวาา! ...อวาา! ...อวาา! ...อวาา! ...อวาา! ...

หอกหินของรูปปั้นถูกปกคลุมไปด้วยพลังวิญญาณขณะที่มันปั่นพลัวหมุนเวียนไปมา หนามที่มีความเร็วสูงนี้บินตรงไปทางซูหยุน

ความเร็วของหอกไม่มีที่สิ้นสุด ความกดดันอันหนักหน่วงของหอกเป็นเรื่องน่าอัศจรรย์อย่างยิ่ง

ซูหยุนไม่ได้ตื่นตระหนก มันไม่มีร่องรอยแห่งความกลัว!

เมื่อหอกหินพุ่งตรงไปทางซูหยุนมันก็ยกผลึกสวรรค์ภายในมือของมันและก้าวเท้าหลบต่อการโจมตีของรูปปั้นหิน

แดง ... ผลึกสวรรค์ที่มืดสนิทได้สัมผัสกับปลายแหลมของหอกหิน

อย่างไรก็ตาม ซูหยุนไม่รู้สึกถึงการปะทะกันอย่างหนักในขณะที่มันยินดีอ้าแขนรับมันก็รู้สึกเหมือนมันได้ชกกับฝ้าย!

ในใจของซูหยุนรู้สึกประหลาดใจ จากนั้นมันก็ปิติเป็นอย่างมาก

มันเห็นผลึกสวรรค์เปล่งประกายแสงสีดำและแสงที่ส่องตกลงมายังบริเวณนั้นมันกลืนส่วนหอกหินได้ เช่นเดียวกับฟ้าผ่าไม่นานแสงสีดำนี้เริ่มครอบคลุมรูปปั้นหินทั้งหมด ผลึกสวรรค์เริ่มสั่นสะเทือนอย่างฉับพลัน

"อ้าาาา!!!!

รูปปั้นได้แผดเสียงดังสนั่นเมื่อร่างใหญ่ยักษ์ของมันเริ่มมีรอยแตกเป็นจำนวนมาก พลังวิญญาณจำนวนมากจนนับไม่ถ้วนเริ่มไหลทลักออกมาจากรอยร้าวขณะที่มันซึมเข้าสู่ ผลึกสวรรค์l!

ตามที่คาดไว้!

ผลึกสวรรค์ดูดซับพลังของรูปปั้น!

แม้ว่าพลังงานของ ผลึกสวรรค์l จะหมดลง แต่ก็สามารถดูดซับพลังวิญญาณได้ทันทีจากสิ่งที่มีอยู่ แล้วพลังงานนี้จะกลายเป็นของเขาที่จะใช้!

ถึงแม้ว่าพลังของรูปปั้นจะน่าทึ่ง แต่ก็ไม่สามารถต้านทานแรงดูดของผลึกสวรรค์ขณะเอาพลังงานออกไปได้!

ถึงแม้ว่าผลึกสวรรค์จะมีความสามารถในการดูดของแถบสีดำจะใช้เวลาเพียงชั่วครู่ แต่พลังวิญญาณส่วนใหญ่ของรูปปั้นก็ถูกเอาออกไปไป จู่ ๆ มันก็ถอยห่างออกจากการปะทะกันขณะที่มันดึงหอกหินกลับออกจากช่วงของผลึกสวรรค์ ร่างของก้อนหินยักษ์จ้องเขม็งด้วยดวงตาคู่ใหญ่ของมันและตะโกนด้วยเสียงอันกาดกริ้ว "ข้าจะต้องฆ่าเจ้าอย่างแน่นอน!"

รูปปั้นยังคงโจมตีอย่างไม่ลดละขณะที่มันฟาดด้วยหอกหินอีกครั้ง

อย่างไรก็ตามซูหยุนไม่ได้ตกใจ เขาให้ความสนใจกับหอกหินขณะที่มันป้องกันอีกครั้งกับหอกบนสวรรค์

เคร้ง ... ฮวาาา!

ผลึกสวรรค์เหมือนหลุมที่ไม่มีที่สิ้นสุด มันกินพลังงานอย่างบ้าคลั่งจากเหยื่อของมัน

สุดท้ายรูปปั้นนั้นเป็นเพียงแค่สิ่งก่อสร้างเท่านั้นไม่ได้มีสมองของมนุษย์ แม้ว่าผลึกสวรรค์จะทำให้เกิดความเสียหาย แต่มันไม่ได้หยุดยั้งการโจมตี มันไม่ผงะถอย มันยังคงปะทะกันหลังจากเคลื่อนเข้าไปฆ่าซูหยุน!

อย่างไรก็ตามผลที่ได้ก็คือแก่นแท้ที่อยู่ในอาคมใหญ่มีพลังงานหมดลงโดยสิ้นเชิง

ร่างใหญ่ยักษ์หยุดเคลื่อนไหว ห้าจุดสำคัญของมันถูกเปิดเผยในขณะที่ กลิ่นอายจิตเทพวิถีฟ้า ถูกปิดใช้งาน

ซูหยุนรีบถอยออกมาตั้งหลักจากการปะทะกันครั้งล่าสุด ขณะที่มันใช้ดาบสลักมังกรวารีของมันเจาะผ่านจุดสำคัญและจบชีวิตของรูปปั้นหิน

แม้ว่ารูปปั้นไม่ได้เป็นมนุษย์ ถ้าหากว่า กลิ่นอายจิตเทพวิถีฟ้า ของมันจะหยุดทำงาน แต่รูปปั้นยังไม่ตายเต็มที่ หลังจากผ่านไปช่วงระยะเวลาหนึ่งแก่นแท้วิญญาณของร่างกายจะถูกเติมเต็มใหม่เพื่อสร้างพลังวิญญาณใหม่และทำให้เกิดพลังวิญญาณขึ้นมาใหม่ จากนั้นมันก็สามารถลุกขึ้นมาได้อีกครั้ง ดังนั้นการทำลายโครงสร้างอย่างสมบูรณ์เป็นสิ่งที่จำเป็นมาก

หลังจากกำจัดรูปปั้นแล้วซูหยุนลากร่างที่บาดเจ็บของมันเดินไปทีละก้าวๆผ่านประตูใหญ่

ขณะที่เขาใกล้ประตูมันเอื้อมมือออกไปและด้วยความพยายามเล็กน้อยมันก็ดันประตูออกไปได้

คลิก คลิก คลิก คลิก คลิก คลิก ...

มีเสียงแปลก ๆ ดังออกมาเมื่อประตูค่อยๆเปิดออก พลันประตูที่เปิดออกมาก็มีเสียงระเบิดสีเขียวพวยพุ่งออกมาและพุ่งตรงไปยังดวงตาของซูหยุน

ซูหยุนหลับตาลงทันทีและรอให้แสงหายไป จากนั้นเมื่อแสงอ่อนลงมันก็ค่อยๆเปิดตาอีกครั้ง

ต่อหน้าธารสายตาของมัน มีพื้นที่ราบกว้างใหญ่

ขณะที่มองด้านหลังประตูพื้นที่กว้างใหญ่ดูเหมือนจะมีเส้นรอบวงประมาณ 500 เมตร สถานที่นี้กว้างขวางมากๆ อย่างไรก็ตามมันก็เป็นพื้นที่ว่างเปล่าอย่างสิ้นเชิงของสิ่งใดยกเว้นอาคมขนาดใหญ่ที่วาดโดยหมึกสีเขียวบนพื้นดิน

ที่นี่มีกำลังกลืนกินน้อยที่สุด บรรยากาศก็แสนสบายมากในบริเวณนี้

ในบรรยากาศที่แปลกประหลาดนี้เหมือนฤดูใบไม้ผลิ มันทำให้ซูหยุนรู้สึกเหมือนว่ามันถูกแช่อยู่ในสายลมที่ราบเรียบและเย็นสบายที่ทำให้มันหายเป็นปกติ ความเมื่อยล้าความเจ็บปวดและอื่น ๆ ทั้งหมดของร่างกายก็หายไปโดยไม่ได้ร่องรอย ...

"นี่มัน ลมปราณหยวนสามเท่า! ว้าวนี่มันจริงหรือเนี่ย มันเข้มข้นมากในที่นี้! เจ้าได้ลาภก้อนโตแล้ว! เจ้าหนู! ครั้งนี้เจ้าได้ลาภก้อนโตจริงๆ! ฮ่า ๆ ๆ ๆ…."

จากนั้นเสียงของผู้อาวุโสกระบี่ก็เงียบหายไป

"ลมปราณหยวนสามเท่า ... . มันคืออะไร?" ซูหยุนครุ่นคิด

"มันเป็นประเภทลมปราณรักษามันก็เปรียบได้กับเม็ดยาบ่มเพาะนั่นแหละ แต่ผลของมันจะสูงกว่าเม็ดยาบ่มเพาะมากสุดๆ! ซูหยุนนั่งสมาธิอย่างเร็ว เปิดรูขุมขนและดูดซับลมปราณโดยรอบ! ดูดซับมันทั้งหมด! นี่คือของล้ำค่าของผู้บ่มเพาะ! หากเจ้าบ่มเพาะที่นี่ด้วยศิลานิรันดร์พลังของเจ้าอาจก้าวหน้าโดยก้าวกระโดด! !”

ผู้อาวุโสกระบี่มีความสุขมาก ดูเหมือนเขาจะออกจากคัมภีร์พร้อมที่จะดูดซับลมปราณหยวนสามเท่า

ซูหยุนไม่ปล่อยโอกาศความโชคดีของมัน เขารีบนั่งไขว่ห้างและเริ่มทำสมาธิ มันเปิดรูขุมขนทั้งหมดบนร่างของมันและเริ่มดูดซับลมปราณหยวนสามเท่าที่เข้มข้นจากอากาศโดยรอบ

ลมปราณชนิดนี้ดูเหมือนพลังงานวิญญาณของสวรรค์เมื่อมันเข้าไปในร่างกายของเขามันแทรกซึมผ่านหลอดเลือดแดงและหลอดเลือดดำทั้งหมดของเขา ร่างกายที่แห้งกร้านของมันเริ่มมีความชื้นอย่างเงียบๆ

ดูเหมือนฤดูใบไม้ผลิที่ชัดเจนเริ่มไหลผ่านร่างของมันทำให้มันรู้สึกสดชื่นมาก มันทำให้มันไม่สามารถสงบลงได้

“มหัศจรรย์! ข้าไม่คิดเลยว่าพลังวิญญาณของข้าที่หมดไปจะสามารถฟื้นคืนได้อย่างรวดเร็ว ... นอกจากนี้ยังดูเหมือนว่าจักรษุจิตวิญญาณของข้ายังขยายตัวออกไปเป็นอย่างมาก!” ซูหยุนเปิดดวงตาขณะที่พูด

"ในที่อื่น ๆ มีแรงกดดันกลืนกินจำนวนมาก เจ้าต้องไม่เคยคิดเลยว่าพลังจิตวิญญาณกลืนกินที่นั่นทั้งหมดได้หายไปใช่มั้ย? "ครับ!" ดูเหมือนว่าพลังวิญญาณทั้งหมดที่ครอบคลุมอยู่ที่นั่นก็เข้ามาที่นี่ซึ่งอาจถูกควบคุมโดยอาคมอันยิ่งใหญ่และซับซ้อนที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าของเจ้า มันมีความสามารถในการสร้างลมปราณหยวนสามเท่า แต่ ...ข้าสงสัยว่าใครเป็นคนสร้างมันขึ้นมา? "

"ถ้าให้ข้าเดาละก็ข้าเกรงว่านี่จะเป็น ซูเทียนหลง!" ซูหยุนตอบ

"ผู้นำสูงสุดของตระกูลซู?" ผู้อาวุโสกระบี่ถาม

"ใช่" ซูหยุนพยักหน้าและคิดถึงเรื่องนี้อีกครั้ง จากนั้นมันก็ยังพูดต่อไปว่า "บางทีนี่อาจเป็นหนึ่งในการทดสอบที่ตระกูลซูจะมอบแก่เหล่าสาวก

"การทดสอบ? ท่านคิดว่าซูเทียนหลงจะให้การทดสอบแก่เหล่าสาวกหลายร้อยคนหรือไม่? "

"นี่เป็นเพียงแค่การคาดเดาของข้า ถ้าใครไม่สามารถเอาชนะแรงกดดันกลืนกินได้และไม่สามารถเอาชนะสิ่งประดิษฐ์ได้จะมีใครเข้ามาในสถานที่แห่งนี้ได้กัน? " ซูหยุนพูดด้วยใจสงบนิ่งขณะที่มันยังนั่งสมาธิเพื่อปลูกฝัง

ด้วยผลของศิลานิรันดร์จิตใจของมันอยู่ในสภาพที่มีจิตสมาธิ ไม่เพียงแค่นั้นจักรษุวิญญาณของมันเห็นว่ากลิ่นอายจิตเทพวิถีฟ้าเพิ่มมากขึ้นหลายต่อหลายครั้ง ลมปราณใด ๆ ที่เข้าไปในร่างกายของมันจะถูกทำให้บริสุทธิ์ด้วยศิลานิรันดร์ ซึ่งเป็นสมบัติที่เป็นประโยชน์มากซึ่งสามารถดูดวับเข้าสู่ร่างกายได้ง่าย

ถ้าคนธรรมดาได้เจอสถานที่แห่งนี้หากพวกเขารู้สึกว่าเป็นลมปราณหยวนสามเท่าพวกเขาอาจจะไม่รู้ว่าจะเริ่มจากที่ไหน อย่างไรก็ตามซูหยุนนั้นแตกต่างกันเมื่อเขาสัมผัสกับลมปราณหยวน พลันมันก็เริ่มใช้หิน ศิลานิรันดร์ และเริ่มบ่มเพาะอย่างใจเย็นโดยไม่ต้องหยุดพัก

กล้ามเนื้อเลือดกระดูกและไขกระดูกและไม่นานร่างกายของยังแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ นอกจากนี้พลังวิญญาณของมันยังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จักรษุจิตวิญญาณของมันเกิดใหม่และพลังวิญญาณของมันกลายเป็นเข้มข้นมากขึ้นและคงทนมากขึ้น ...

บริเวณกว้างใหญ่ของพลังวิญญาณของซูหยุนได้รับเอาลมปราณขึ้นมาจากรูเล็ก ๆ ที่ลมปราณซึมผ่าน มันสามารถดูดซับได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ถึงแม้มันจะดูดซับลมปราณอย่างบ้าคลั่งทั้งหมดก็ตาม แต่ลมปราณหยวนสามเท่ากำลังลุกลามเข้าสู่แก่นกลางของมันอย่างรุนแรง

หลังจากประมาณครึ่งวันซูหยุนรู้สึกว่าร่างกายของมันมาถึงขีดจำกัดในการดูดซับ

แม้ว่าลมปราณหยวนสามเท่าจะเป็นประโยชน์ แต่ความจุของร่างกายของมันก็มี จำกัด เหมือนถ้วยไม่ว่าจะเป็นน้ำหรือสุราไม่ว่าจะเป็นชนิดใดก็ตามก็ย่อมมีขีดจำกัด สำหรับภาชนะ

อย่างไรก็ตามถ้าเราต้องการที่จะเก็บของเหลวมากขึ้นมีวิธีเดียวคือหลังจากที่เขาใช้มันไปแล้วจนเกลี้ยงในถ้วยสุรานี้

ซูหยุนยังสงบนิ่งและจดจ่ออยู่กับการที่มันยังดูดซับพลังปราณหยวนสามเท่า มันใช้เวลาตลอดทั้งวันเพียงแค่ดูดกลืน หลังจากนั้นมันยังคงดูดซับลมปราณโดยรอบเท่านั้น

หลังจากสองวัน ...

ตูม!

มีเสียงดังชัดเจนที่ถูกปล่อยออกมาจากร่างกายของมัน จากนั้นร่างกายของมันปล่อยแสงเจิดจ้าละลานตา เมื่อแสงสว่างส่องเข้ามาในพื้นที่มันยังคงดูดซับลมปราณโดยรอบ

มีเพียงแค่อย่างเดียวเท่านั้นที่เหตุการณ์นี้อาจเกิดขึ้น

นั่นคือเมื่อมีทลวงพลัง

ซูหยุนเปิดตาด้วยความปิติยินดี

"ได้ก้าวผ่านขั้นเขตแดนพื้นฐานวิญญาณขั้น10เข้าไปสู่ระยะแรกของขั้นผลิวิญญาณ หนำซ้ำข้ายังใช้เวลาเพียงสองเดือนในการฝึกฝน! มันเร็วมากเร็วเกินไปจริงๆ! ตลอดประวัติศาสตร์ข้าไม่เคยได้ยินใครปลูกฝังได้รวดเร็วอย่างนี้! ซูหยุนพูดด้วยเสียงเบาๆ มันรีบตรวจดูจักรษุวิญญาณของมัน ภายในร่างของมันและเปลี่ยนเป็นวงกลมทั้งหมด

หนึ่งหมื่นแปดสิบเอ็ดวง!

ซูหยุนตกใจมาก

มันสูงกว่าสาวกขั้นผลิวิญญาณเกือบสองเท่า!

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือความรวดเร็วในการฟื้นฟูพลังวิญญาณของมันเองขึ้นอยู่กับจักษุวิญญาณของมันจะเร็วกว่าพวกเขาถึงสองเท่า!

ตั้งแต่ที่มาถึงวันนี้ การบ่มเพาะของมันย่อมก้าวหน้าขึ้นอย่างรวดเร็วแบบก้าวกระโดด ... ยังคงมี "ลมปราณหยวนสามเท่า" อีกมากมายมันจะไม่ยอมเสียโอกาสอันล้ำค่านี้ได้

ซูยองพูดในหัวของมันและยังคงตระกละตระกรามดูดกลืนลมปราณต่อไป

รูขุมขนของมันเปิดออกอีกครั้งและร่างกายของมันเริ่มเข้าสู่อาณาจักรแห่งความปีติยินดีอีกครั้ง หลังจากที่มันระบายปริมาณลมปราณ ร่างกายของสามารถดูดกลืนได้เต็มที่มันเริ่มเข้าสู่ขั้นตอนการย่อย

ดูเหมือนว่าลมปราณหยวนสามเท่าจะมีผลต่อผู้อาวุโสกระบี่และสกิล คัมภีร์เคล็ดวิชาไร้สรรพสิ่งl ถึงแม้ว่าผู้อาวุโสกระบี่จะไม่สามารถดูดซับลมปราณได้มากนัก แต่อย่างน้อยมันก็จะช่วยให้เขาฟื้นตัวจากสภาพปัจจุบันได้

ดังนั้นภายใต้หลุมฝังศพแปลก ๆ แบบนี้ที่มีลมปราณหยวนสามเท่ากำลังค่อยๆลดลงราวกับว่ามันถูกใช้อย่างช้าๆ ...