ภาพเทพอสูรบรรพกาล ตอนที่ 260 ราชันป๋ายหยู่และเมิ่งชวน (ฟรี)

เช้าตรู่เมิ่งหยูและเมิ่งอันฝึกฝนวิชาดาบและหอกใกล้กับต้นพีชในตำหนักหูซิน

หลิวชีเยว่มองดูลูกๆของเธอฝึกวิชาด้วยรอยยิ้ม ทันใดนั้น คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่มองไม่เห็นก็กระจายออกไป คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าถูกซุกซ่อนไว้เป็นอันมาก แต่ในฐานะราชาเทพอสูร หลิวชีเยว่สามารถรับรู้คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าได้อย่างเป็นธรรมชาติด้วยขอบเขตดาวทมิฬของเธอ คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าแผ่ออกไปทุกทิศทุกทาง จากคฤหาสน์เมิ่งและออกสู่พื้นที่กว้างขึ้น

อาชวนกำลังใช้เขตแดนแม่เหล็กไฟฟ้างั้นเหรอ? หลิวชีเยว่รู้สึกไม่เข้าใจ ทำไมเขาถึงใช้เขตแดนแม่เหล็กไฟฟ้าของเขาเพียงลำพัง?

คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าลดลงอย่างรวดเร็ว

ในช่วงเวลานี้

ห๊ะ? ดาวทมิฬของหลิวชีเยว่นั้นมีขอบเขตครอบคลุมตำหนักหูซินและห้องทั้งหมดโดยธรรมชาติ ก่อนหน้านี้กระแสพลังในห้องถูกแยกออกจากกัน แต่ตอนนี้เธอกลับรู้สึกถึงพลังที่ทําให้หัวใจของเธอสั่นสะท้าน

พลังนี้พิเศษมาก ราวกับว่าวัตถุทั้งหมดถูกทำลาย สิ่งมีชีวิตทั้งหมดพังพินาศ และโลกได้เข้าสู่สภาวะแห่งความเงียบงัน ความเย็นยะเยือกมาพร้อมกับความรู้สึกของการทำลายล้างอย่างสมบูรณ์ ไม่มีแสงสว่าง ความร้อน หรือชีวิต มีแต่ความเย็นยะเยือก…

อาชวนทำอะไรอยู่? เขาสามารถแยกพลังออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบหลังจากที่เขาฝึกฝน นางไม่สามารถแม้แต่จะมองเข้าไปในห้องได้ แต่ทำไมถึงมีร่องรอยของกระแสพลังรั่วไหลออกมางั้นรึ? อาชวนแยกกระแสพลังของตัวเองไม่ได้งั้นรึ? หลิวชีเยว่ไม่เข้าใจ

หนาวจัง ร่างกายของข้าเย็นและชา แม้แต่แก่นสารแห่งจิตของข้าก็ยังเย็นชา เมิ่งชวนนั่งขัดสมาธิและร่างของเขากลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็ง ข้างๆเขามีน้ำเต้าสีดำขนาดเล็กที่ถูกเปิดออก

หลังจากไปถึงระดับอมตะ เมิ่งชวนพยายามที่จะดูดซับกระแสพลังวินาศคืนต้นกำเนิดที่อาจารย์มอบให้เขา ตามที่อาจารย์ของเขาบอกว่ากระแสพลังวินาศคืนต้นกำเนิดนั้นแข็งแกร่งกว่ากระแสพลังวินาศปีศาจหยินปั่นป่วนและพลังวินาศสุดยอดน้ำแข็งพสุธาที่ได้มาจากผู้อาวุโสเขาหยวนชูจากอีกโลกหนึ่ง เมิ่งชวนเชื่อว่าร่างกายของเขาแข็งแรงและเต็มไปด้วยความมั่นใจ อย่างไรก็ตาม เขาได้รับความเดือดร้อนอย่างมากจากการดูดซับเศษเสี้ยวของกระแสพลังวินาศคืนต้นกำเนิด เขาไม่สามารถแม้แต่จะยับยั้งกระแสพลังภายในห้องได้ชั่วครู่ กลิ่นอายของเขารั่วไหลออกมา ทำให้หลิวชีเยว่สัมผัสได้

mynovel.co หรือ www.thai-novel.com เท่านั้นที่มีตอนใหม่ๆครับ

แน่นอนว่า ทันทีที่แก่นสารแห่งจิตได้รับผลกระทบ เมิ่งชวนก็ตอบสนองและยับยั้งกระแสพลังของเขาทันที นี่เป็นเพราะแก่นสารแห่งจิตจำนวนมากที่สะสมอยู่ในอนุภาคหลายพันล้านอนุภาค ทำให้การมีอยู่ของเขายังคงชัดเจน

หนาวจริงๆ มันไม่เหมือนกับกระแสพลังวินาศอื่นๆที่มีความชั่วร้ายและความขุ่นเคือง กระแสพลังวินาศคืนต้นกำเนิดที่เย็นยะเยือกเกิดขึ้นเมื่อทุกอย่างหยุดนิ่ง

แม้ว่าร่างของเมิ่งชวนจะกลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็ง แต่พลังชีวิตยังคงมีศักยภาพอย่างมาก กระแสพลังวินาศทำลายร่างกายของเขาในนะหว่างที่เขากลั่นมันให้บริสุทธิ์ไปพร้อมกับรักษาอาการบาดเจ็บ แต่แท้จริงแล้ว ถ้าเขาต่อต้าน ผิวหนังของเขาจะป้องกันกระแสพลังวินาศใดๆไม่ให้บุกรุกร่างกายของเขาได้ อย่างไรก็ตาม เพื่อดูดซับและกลั่นมัน เขาต้องเปิดทางและปล่อยให้สิ่งชั่วร้ายร้ายบุกเข้าไปในร่างกายของเขา

ขณะที่เขารักษาบาดแผล เขาก็ค่อยๆขัดเกลาเศษเสี้ยวของกระแสพลังวินาศ

หลังจากผ่านไปสิบนาที เขาได้กลั่นเศษเสี้ยวของกระแสพลังวินาศคืนต้นกำเนิดได้อย่างสมบูรณ์

เรียบร้อยแล้ว น้ำแข็งบนร่างของเมิ่งชวนแตกกระจายในทันที ความสุขปรากฏขึ้นในดวงตา กระแสพลังวินาศคืนต้นกำเนิดนี้มีประสิทธิภาพมาก แม้กระทั่งกับร่างอมตะก็ยังยากที่จะปรับแต่งได้ เมื่อได้รับการขัดเกลาอย่างสมบูรณ์แล้ว…ขอบเขตกระแสพลังวินาศของข้าจะแซงหน้าร่างอสูรตัดสายฟ้าของราชาเทพอสูรอื่นๆทั้งหมดในประวัติศาสตร์ และจะกลายเป็นท่าสังหารสูงสุดของข้า

หลังจากนั้นเมิ่งชวนก็ลุกขึ้นอย่างมีความสุขและออกจากห้องไป เมิ่งชวนมาถึงพื้นที่ว่างริมตำหนักหูซินโดยมาตามเสียงภรรยาและลูกๆ

"อาชวน" หลิวชีเยว่เดินเข้ามากระซิบว่า "มีกระแสพลังที่รั่วไหลออกมาเมื่อสักครู่นี้ กระแสพลังนั้นดูน่ากลัวมาก"

"ข้ากำลังดูดซับกระแสพลังวินาศ ข้านำกระแสพลังวินาศเข้าไปในร่างกายของข้าสิ่งที่รั่วไหลออกมาเป็นเพียงเศษเสี้ยว" เมิ่งชวนอธิบาย "ในตอนนั้นข้าตกใจกับเศษเสี้ยวของกระแสพลังวินาศและลืมควบคุมกระแสพลังของข้า"

"กระแสพลังวินาศแบบไหนกัน?" หลิวชีเยว่อยากรู้อยากเห็น

"อาจารย์เรียกมันว่ากระแสพลังวินาศคืนต้นกำเนิด" เมิ่งชวนกล่าว "ข้าไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน อาจารย์ยังบอกด้วยว่ามันเป็นเอกลักษณ์ของเขาหยวนชู"

หลิวชีเยว่พยักหน้า

"ใช่แล้วเขตแดนแม่เหล็กไฟฟ้าของข้าขยายตัวอย่างมาก" เมิ่งชวนอดยิ้มไม่ได้

"ขยายตัวอย่างมากงั้นรึ?" ดวงตาของหลิวชีเยว่สว่างขึ้น "แล้วการลาดตระเวนใต้ดินล่ะ?"

เมิ่งชวนยิ้มและพยักหน้า "แน่นอน ระยะของข้าก็เพิ่มขึ้นอย่างมากเช่นกัน"

"จะกว้างขวางขนาดไหน" หลิวชีเยว่รู้สึกตื่นเต้น

"บนบกเขตแดนแม่เหล็กไฟฟ้ามีระยะทางสามสิบลี้" เมิ่งชวนกล่าวเบาๆ "ใต้ดินข้าก็สามารถสำรวจได้ลึกถึงสามลี้"

"สามลี้งั้นเหรอ?" หลิวชีเยว่อดไม่ได้ที่จะพูดในทันทีว่า "ระยะของราชันป๋ายหยู่นั้นกล่าวได้เพียง ห้าลี้เท่านั้น"

"ใช่และความเร็วในการเคลื่อนที่ของข้าไม่มีใครเทียบได้ ซึ่งเหนือกว่าเขาตามธรรมชาติ" เมิ่งชวนกล่าวด้วยรอยยิ้ม" แม้ว่าช่วงของเขตแดนแม่เหล็กไฟฟ้าของข้าจะด้อยกว่าวิชาการลาดตระเวน แต่ข้าควรเทียบเท่ากับเขาเมื่อคํานึงถึงความเร็วของข้า

หลิวชีเยว่พยักหน้าทันทีและตื่นเต้นมาก "ด้วยวิธีนี้เจ้าสามารถค้นหาอสูรที่ซุ่มซ่อนอยู่ใต้ดินในราชวงศ์โจวอันยิ่งใหญ่ของเราได้"

ใต้ดินนั้นกว้างใหญ่และลึก หากการค้นหาทําในลักษณะพรมก็เหมือนกับ​การ​งมเข็มในมหาสมุทร ประสิทธิภาพจะต่ำมาก เฟิงโหวและราชาเทพอสูรจะเลือกวิธีที่มีประสิทธิภาพที่สุดในการสังหารอสูรก่อนหน้านี้ พื้นที่กู้ภัยของเมิ่งชวนที่กำหนดในหกรัฐเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะใช้กำลัง แน่นอนอสูรในหกรัฐส่วนใหญ่ถูกสังหารโดยทีมเทพอสูรเขามีหน้าที่ปกป้องทีมเทพอสูรเหล่านี้เท่านั้น ถ้าเขาต้องทำการลาดตระเวนใต้ดิน ผลงานของเขาจะเทียบเท่ากับราชันป๋ายหยู่ และจำนวนอสูรที่เขาสามารถสังหารได้จะเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนที่ไม่สามารถจินตนาการได้

ไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะบอกว่าคนผู้เดียวสามารถมีผลงานเทียบเท่ากับของทั้งสำนักในการพยายามทำสงครามได้ ราชันป๋ายหยู่เป็นตัวอย่าง

"ข้าเพิ่งผ่านทะลุมาได้ ดังนั้นข้าจะพักผ่อน แล้วจะไปที่เขาหยวนชูในตอนบ่ายและแจ้งให้ท่านอาจารย์ทราบ" เมิ่งชวนกล่าว

"อาจารย์จะต้องมีความสุขมากแน่ๆ" หลิวชีเยว่กล่าวอย่างตื่นเต้น "ในบรรดาสามราชวงศ์ที่ยิ่งใหญ่ในโลก สถานการณ์ในราชวงศ์ทรายดำนั้นดีที่สุด เป็นเพราะราชันป๋ายหยู่"

เมิ่งชวนก็ค่อนข้างตื่นเต้นเช่นกัน เขาสาบานมานานแล้วว่าจะกำจัดอสูรทั้งหมดในโลก อย่างไรก็ตาม เขารู้ว่าเส้นทางนี้ยากเพียงใด ตอนนี้ช่วงของเขตแดนแม่เหล็กไฟฟ้าเพิ่มขึ้นอย่างมาก เขารู้ดีว่ามีประโยชน์เพียงใด ภายใต้สถานการณ์โลกปัจจุบัน ก่อนหน้านี้เขาเทียบเท่ากับเฟิงโหวเทพอสูรสิบตัวอย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขาสามารถเทียบได้กับราชันป๋ายหยู่ ซึ่งเปรียบได้กับหนึ่งสำนักเมื่อพูดถึงการสังหารอสูร

สิ่งนี้ทำให้เขามีประโยชน์อย่างมาก

ตั้งแต่ข้ามีความแข็งแรงดังกล่าวข้าจําเป็นต้องใช้มัน

หลังจากไปถึงระดับอมตะและกลั่นกระแสพลังวินาศคืนต้นกำเนิดเล็กน้อย เมิ่งชวนก็ค่อนข้างหมดแรง หลังจากให้คำแนะนำแก่เด็กๆเกี่ยวกับการฝึกฝน เขาก็กินอาหารกลางวัน จากนั้นเขาก็ออกเดินทางไปเขาหยวนชูด้วยอารมณ์ดี หลายชั่วยามต่อมา ในศาลาบนเขาหยวนชู

สีหน้าของจินหวูเย็นชาขณะที่เขาขมวดคิ้ว "ราชันป๋ายหยู่จากไปแล้วงั้นรึ?"

"ไปแล้ว" ผู้นำเขาหยวนชูถอนหายใจและกล่าวว่า "คำสัญญาของเขาก็คือการไล่ล่าอสูรในราชวงศ์โจวอันยิ่งใหญ่ของเราเป็นเวลาหนึ่งเดือนทุกปี เเมื่อครบเดือนเขาก็จะจากไป"

"ในหนึ่งปีเขาใช้เวลาแปดเดือนในราชวงศ์ทรายดํา สามเดือนในราชวงศ์เยว่ที่ยิ่งใหญ่ และเพียงเดือนเดียวในราชวงศ์โจวที่ยิ่งใหญ่ของเรา" จินหวูขมวดคิ้ว "ทุกๆเดือน สมบัติที่เรามอบให้นั้นไม่ได้ด้อยไปกว่าเกาะสองโลกเลย พวกเขามีสิทธิ์อะไรให้เรายืมราชันป๋ายหยู่แค่เดือนเดียว?"

"คำอธิบายของถ้ำสวรรค์ทรายดำคือสถานการณ์ในราชวงศ์เย่วแย่ลง มีอสูรจำนวนมากที่ซุ่มซ่อนอยู่ใต้ดิน ถ้าเขาไปที่นั่น เขาจะสามารถสังหารอสูรได้มากขึ้น" ผู้นำเขาหยวนชูอธิบาย "ข้ายังคุยกับราชันป๋ายหยู่เป็นการส่วนตัวและมอบสมบัติล้ำค่าให้เขาด้วย อย่างไรก็ตาม เขาบอกว่า… พวกเขากำลังเจรจากับถ้ำสวรรค์ทรายดำ แต่เขากลับเพิกเฉยต่อเขาหยวนชูของเราโดยสิ้นเชิง"

จินหวูครุ่นคิดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

ราชวงศ์ทรายดำมีความสุขกับสถานการณ์ที่ดีที่สุดในสามราชวงศ์ ในช่วงสิบปีแรกราชันป๋ายหยู่อยู่ในราชวงศ์ทรายดำเพื่อค้นหาอสูร ตั้งแต่ปีที่ 11 ถ้ำสวรรค์ทรายดำตกลงที่จะส่งราชันป๋ายหยู่ไปยังราชวงศ์เยว่ เป็นเวลาสามเดือนต่อปีและไปยังราชวงศ์โจวที่ยิ่งใหญ่เป็นเวลาหนึ่งเดือน

ทันใดนั้นจินหวูก็รู้สึกว่าเมิ่งชวนได้เข้าสู่เขาหยวนชู

เมิ่งชวนมาแล้วงั้นรึ? จินหวูขมวดคิ้ว เขาส่งเสียงไปยังพ่อบ้านเก่าเพื่อต้อนรับอีกฝ่ายทันที