AEA ตอนที่ 200 ผ่านทาง (ฟรี)

ปราการแม่น้ำหลิวนั้นเป็นปราการหมู่บ้านธรรมดาในรัฐอู๋ที่มีประชากรอาศัยอยู่มากกว่าหกพันคน ปราการนั้นเป็นรูปร่างสี่เหลี่ยมและมีผู้อยู่อาศัยมากมาย ราวกับเป็นรังมดขนาดใหญ่ที่มีเครื่องกลและอุโมงค์ลับมากมายซ่อนอยู่ข้างใต้! การที่อสูรธรรมดาจะโจมตีนั้นเป็นเรื่องยาก แม้พวกมันจะทะลวงปราการไปได้ แต่มันก็ยังทะลวงผ่านอุโมงค์เหล่านั้นได้ยากอยู่ดี

“ท่านเฉียน”

“สวัสดีตอนเช้าขอรับท่านเฉียน”

“สวัสดีท่านเฉียน”

เฉียนโม่เดินเข้าไปในตลาดที่อยู่กลางปราการ ตรงนี้สามารถมองเห็นท้องฟ้าได้ ดวงอาทิตย์ส่องแสงสว่างจ้า เหล่าชาวบ้านมักชอบมาเดินตลาดกันเป็นประจำ เหล่าพ่อค้าแม่ค้าก็รวมตัวกันอยู่ที่นี่

ชาวบ้านเรียกเขาด้วยความเคารพว่า “ท่านเฉียน” ก็เพราะชาวบ้านรู้ๆกันว่าทางพระราชสำนักได้ส่งให้ทหารมาประจำการที่ปราการแห่งนี้ และท่านเฉียนผู้นี้ก็เป็นหัวหน้าของทหารเหล่านั้น ดังนั้นกระทั่งผู้ใหญ่บ้านก็ยังเคารพเขามากเช่นกัน

“ท่านเฉียน” เด็กคนหนึ่งวิ่งเท้าเปล่าพร้อมกับหัวเราะร่าทักทายเขา

“หง เอ้านี่ซาลาเปาไส้เนื้อ” เฉียนโม่ยื่นซาลาเปาไส้เนื้อสามอันที่ห่อด้วยใบบัวให้เด็กน้อย เฉียนโม่กินซาลาเปาไส้เนื้อไปแล้วสองชิ้น

แม้เด็กน้อยนั้นจะตะกละตะกลาม แต่เขาก็ดูเขินๆที่จะรับซาลาเปาไส้เนื้อเหล่านั้น

“กินสักหน่อยสิ” เฉียนโม่วางซาลาเปาลงบนมือของเด็กน้อย เขาคอยชี้นำเหล่าเด็กๆที่อาศัยอยู่ในปราการแห่งนี้มาสักพักแล้ว และเด็กคนนี้นั้นเป็นหนึ่งในคนที่โดดเด่น

“ขอบคุณขอรับท่านเฉียน” หงขอบคุณอย่างมีความสุข

“ไปๆ” เฉียนโม่โบกมือและเดินต่อไปยังร้านขายของชำ

ข่ายปฐพีนั้นกระจายอยู่ทั่วทั้งโลก ทหารเกณฑ์หลายคนลาดตระเวนอยู่ในที่ต่างๆ และปราการหมู่บ้านหลายแห่งกลายเป็นหนึ่งในข่ายข้อมูล เฉียนโม่นั้นเป็นเทพอสูรแดนอมตะ เขารับหน้าที่ดูแลข้อมูลในหลายๆมณฑลและอาศัยอยู่ในปราการแม่น้ำหลิวนี้

“หืม?” เฉียนโม่รับรู้ได้ถึงพลังอสูรพวยพุ่งขึ้นมาด้านนอกปราการ ยิ่งไปกว่านั้นมันกำลังพุ่งมายังปราการแม่น้ำหลิวแห่งนี้ นั่นทำให้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปพร้อมกับพุ่งขึ้นไปบนยอดของปราการ

แก๊งๆๆๆ! เสียงระฆังมากมายดังขึ้น

เหล่าชาวบ้านข้างในปราการเปลี่ยนสีหน้าไปในทันที พวกเขารีบรุดไปยังอุโมงค์ใกล้ๆพร้อมกับลูกๆ

ตูม!

เสียงระเบิดดังลั่น พร้อมกับราชาอสูรสูงสองจั้งในชุดสีฟ้าปรากฏตัวขึ้นข้างบนปราการ พลังอสูรอันน่าสะพรึงแผ่ออกมาจากร่างของมัน มันร่อนลงมาบนหลังคาจนทำให้หลังคานั้นพังทลาย

ซุบ ซุบ

ร่างอีกสองร่างปรากฏขึ้นมาเหนือปราการ หนึ่งในนั้นเป็นราชาอสูรหมีสูงห้าจั้ง และอีกหนึ่งคือราชาอสูรหนูที่สูงประมาณเด็กมนุษย์

ร่างของราชาอสูรหมีปกคลุมไปด้วยขนสีเทา เขาสูงเกือบครึ่งปราการ มันร่อนลงมาบนปราการ และเมื่อมันถึงพื้น มันก็โจมตีออกไปทุกทิศทาง ปราการขนาดใหญ่สั่นสะเทือน และพื้นที่โดยรอบก็ถล่มเหลือเพียงซาก

หลังจากทำลายอาคารข้างบน ราชาอสูรก็สามารถสังหารมนุษย์ที่ซ่อนตัวอยู่ข้างใต้ได้

‘ราชาอสูร’ เฉียนโม่รั้งพลังเอาไว้และพุ่งขึ้นไปด้านบนอาคาร เขาไม่สนใจอาคารโดยรอบที่ทรุดตัวลง เศษซากเหล่านี้ไม่ส่งผลอะไรกับเขาแม้แต่น้อยแม้จะไม่ต้องใช้พลังปราณ

‘ข้าต้องลอบโจมตีให้ได้หนึ่งตนก่อน ข้าถึงจะมั่นใจว่าจะจัดการกับอีกสองตนนั้นได้’ เฉียนโม่จ้องไปที่ราชาอสูรหนู ราชาอสูรชุดสีฟ้านั้นดูเหมือนจะเป็นหัวหน้า ราชาอสูรหมีมีหนังหนา เห็นได้ชัดว่ามันถูกสังหารไม่ได้ง่ายๆเป็นแน่ และร่างของราชาอสูรหนูนั้นดูอ่อนแอที่สุด

ฟุบ

เมื่อราชาอสูรหมีทำลายปราการขนาดยักษ์ไป เฉียนโม่ก็ใช้โอกาสนี้พุ่งออกไป

หืม? ราชาอสูรหนูหันหน้าไปมองลำแสงกระบี่สองอันที่พุ่งเข้าใส่มันในทันที ราชาอสูรหนูไม่กล้าจะรับตรงๆ และด้วยความเร็วของมัน มันจึงหลบลำแสงกระบี่ทั้งสองไปได้ราวกับภาพติดตา

ฟุบๆๆๆ…

หลังจากโจมตีติดๆกันอีกสิบครั้ง เฉียนโม่ก็ใช้วิชาต้องห้ามเทพอสูรและใช้ท่าไม้ตายต่อไป ทว่า ราชาอสูรหนูที่เน้นไปที่การหลบหนีก็โดนโจมตีเพียงหนึ่งครั้ง ร่างของราชาอสูรนั้นทนทานมาก ไม่ว่าจะเป็นเผ่าพันธุ์ไหนก็ตาม และการโจมตีครั้งนั้นทำได้เพียงรอยแผลบนหลังของมัน ไม่ได้ทำให้บาดเจ็บมากนัก

“มีเทพอสูร!” ราชาอสูรหนูตะโกน

“เทพอสูร?” ราชาอสูรในชุดสีฟ้าและราชาอสูรหมีตื่นตระหนกและรีบรุดไปหา

‘วิชาการเคลื่อนไหวของราชาอสูรหนูมันยอดเยี่ยมเกินไป ข้าทำได้แค่ให้มันบาดเจ็บแต่ข้าสังหารมันไม่ได้’ เฉียนโม่รับรู้ได้ในทันทีถึงความผิดพลาด แต่ราชาอสูรในชุดสีฟ้าและราชาอสูรหมีได้ล้อมเขาเรียบร้อยแล้ว

“ตายซะเจ้าเทพอสูร!” เสียงของราชาอสูรหมีดังก้องราวกับฟ้าผ่า มัฯซัดกำปั้นขนาดยักษ์ของมันก่อให้เกิดลมกระแทกบิดเบี้ยวไปทั่ว

ร่างของเฉียนโม่กระพริบก่อนที่จะหลบอุ้งมืออันทรงพลังนั้นไปได้ ทว่า ราชาอสูรชุดสีฟ้าและราชาอสูรหนูก็ถึงตัวเขาแล้ว กรงเล็บของราชาอสูรชุดสีฟ้าตบเข้าใส่หัวของเฉียนโม่

เขาใช้กระบี่ทั้งสองเล่มเพื่อปัดป้องราชาอสูรทั้งสามด้วยตัวคนเดียว หลังจากดิ้นรนไปได้สักพัก เฉียนโม่ก็รู้สึกได้ถึงความผิดพลาด หากเป็นการปะทะกันหนึ่งต่อหนึ่งแล้ว เขาไม่กลัวที่จะสู้กับทั้งราชาอสูรระดับสองทั้งสามตนแม้แต่น้อย ทว่าเมื่อพวกมันร่วมมือกัน มันก็เป็นเรื่องยากที่จะต่อกร

ราชาอสูรหนูเคลื่อนที่ว่องไวราวกับวิญญาณ ราชาอสูรหมีนั้นทรงพลังและรุนแรง ส่วนการโจมตีของราชาอสูรชุดสีฟ้านั้นอันตรายและยากจะต่อกร เมื่อทั้งสามตนร่วมมือกัน เขาก็ไม่สามารถปัดป้องได้ด้วยกระบี่สองเล่มของเขาต่อไป เขารู้สึกราวกับกำลังวิ่งอยู่ขอบผา หากผิดพลาดเพียงนิดเดียวก็อาจถูกราชาอสูรทั้งสามฉีกกระชากเป็นชิ้นได้

หนี! เฉียนโม่พุ่งหนีออกไป

อืมม? ราชาอสูรทั้งสามอยากจะหยุดเฉียนโม่ แต่เขานั้นไวมากเกินไป

“เทพอสูรนี่ไวจริงๆ” ราชาอสูรหมีนั้นเป็นตัวที่อุ้ยอ้ายที่สุด แม้ราชาอสูรหนูจะคล่องแคล่ว แต่มันก็เร็วไม่เท่าเฉียนโม่ มีเพียงราชาอสูรชุดสีฟ้าเท่านั้นที่ตามได้ทัน แต่ว่าหากเป็นเช่นนั้น เฉียนโม่ก็จะสามารถต่อสู้ตัวต่อตัวไปพร้อมกับหนีได้ และราชาอสูรชุดสีฟ้าก็จะหยุดเขาไม่ได้อยู่ดี

“สังหารพวกมนุษย์ดีกว่า!” ราชาอสูรชุดสีฟ้าคำรามออกมา “ในเมื่อเทพอสูรมันหนีไป เราก็จะสังหารมนุษย์ทุกคนที่นี่”

“สังหารมนุษย์พวกนี้แล้วบังคับให้มันกลับมา” ราชาอสูรหนูตะโกน

ครืน!

ราชาอสูรหมีลงมือในทันที มันทำลายพื้นในพริบตา ด้วยพลังอสูรที่พลุ่งพล่านของมัน มันพบอุโมงค์ที่อยู่ใกล้ๆได้อย่างง่ายดาย กรงเล็บของมันแงะเพดานอุโมงค์ออกและเผยให้เห็นชาวบ้านที่ตื่นกลัวข้างในนั้น

“ตาย” ราชาอสูรหมีหยิบชาวบ้านกว่าสิบคนนั้นและกระโดดออกมาพร้อมกับฉักหลังคาและเขวี้ยงเหล่าชาวบ้านออกไป ชาวบ้านในเงื้อมมือของมันตายในทันทีพร้อมกับเลือดที่กระจายเปรอะเปื้อนไปทั่ว

“สังหารมนุษย์ให้หมด” ราชาอสูรชุดสีฟ้าคำรามก้องไปทั่วทั้งปราการ

ห่างออกไปหนึ่งลี้ เฉียนโม่มองดูเหล่าชาวบ้านถูกราชาอสูรหมีปาออกไปอย่างเงียบงัน เขามองดูราชาอสูรทั้งสามทำลายล้างปราการอย่างต่อเนื่อง

“ข้าทนดูอย่างนี้ต่อไปไม่ได้” เฉียนโม่พึมพำเบาๆ เขาแค่นเสียงหัวเราะอย่างท้อแท้และพุ่งเข้าใส่ปราการหมู่บ้าน

มนุษย์เป็นมนุษย์ได้เพราะมีอารมณ์ เทพอสูรเองก็เป็นมนุษย์! ราชาอสูรมักจะไล่สังหารชาวบ้านจำนวนมากเพื่อล่อให้เทพอสูรออกมา เทพอสูรบางคนรู้ดีว่าตนนั้นไม่สามารถเอาชนะศัตรูได้ ดังนั้นพวกเขาจึงยอมจะสละมนุษย์จำนวนมากเพื่อจะหลบหนี

แต่ว่าเทพอสูรบางคนก็พร้อมจะยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยมนุษย์เหล่านี้!

“มันมาแล้ว” ราชาอสูรทั้งสามเผยร้อยยิ้มอันชั่วร้าย

แววตาของเฉียนโม่เปี่ยมไปด้วยความโกรธเกรี่ยว ในเมื่อเขาตัดสินใจว่าจะกลับมา เขาก็อยากจะให้ชาวบ้านกว่าหกพันคนรอดชีวิต ‘ข้าขอความช่วยเหลือจากเขาหยวนชูไปแล้ว ข้าหวังว่ากำลังเสริมจะมาทันเวลา!’

“สังหารมนุษย์ต่อไป” ราชาอสูรชุดสีฟ้ายังคงใจเย็นพร้อมกับส่งกระแสจิตออกไป “ทำให้เจ้าเทพอสูรนี้บ้าคลั่งและเสียความใจเย็น เราจะสังหารมันได้ไวขึ้นหากมันเร่งร้อน”

“อืม” ราชาอสูรหมีทำลายปราการลงด้วยพลังอันมหาศาล และเพียงสะบัดมือ ลมอสูรก็โบกพัดก่อให้เกิดช่องว่างขนาดใหญ่บนพื้นซึ่งทะลวงลึกไปยังอุโมงค์ข้างใต้

เฉียนโม่ที่กำลังพุ่งเข้ามาได้มาถึงข้างในปราการแล้ว และราชาอสูรทั้งสามก็ล้อมเขาไปในทันที

…

ในขณะเดียวกันนั้นเอง เมิ่งชวนและหลิวชีเยว่กำลังเดินทางด้วยความเร็วสายฟ้า