ฟรี ตอนที่ 130 อาวุธศักดิ์สิทธิ์ยอมรับเจ้าของ

ตอนที่ 130 อาวุธศักดิ์สิทธิ์ยอมรับเจ้าของ

ศิษย์ที่มาที่ถ้ำส่วนใหญ่นั้นยังเป็นเพอสูรระดับแดนอมตะอยู่

ส่วนเทพอสูรระดับมหาสุริยันอย่างเมิ่งชวน เชวเฟิง และหลิวชีเยว่ที่เข้าถึงระดับจิตวิญญาณขั้นสูงแล้วนั้นมีน้อยมาก! มีเพียงหนึ่งในร้อยเท่านั้น พวกเขานั้นคือเหล่าหัวกะทิแห่งเขาหยวนชูอย่างแท้จริง ทุกๆคนนั้นต่างมีอนาคตที่กว้างไกล อาวุธศักดิ์สิทธิ์โบราณเหล่านี้ที่หลงเหลืออยู่ในถ้ำมาหลายปีสามารถรับรู้พลังของพวกเขาได้….

อัจฉริยะเหล่านี้นั้นหายากมาก แต่คนที่เข้ากับอาวุธพวกนี้ได้นั้นมีน้อยเสียยิ่งกว่า! อย่างเมิ่งชวนก็ใช้กระบี่เรียว หลิวชีเยว่ใช้เกาฑัณฑ์ เชวเฟิงใช้ดาบ

เมื่อพลาดอัจฉริยะเช่นนี้ไป อาวุธเหล่านี้อาจจะต้องเฝ้ารออีกนับร้อยปีกว่าพวกมันจะเจอคนที่เข้ากันได้อีกครั้ง

ดังนั้นแล้ว เหล่าอาวุธศักดิ์สิทธิ์จึงลอยขึ้นมา

ฟู่ม!

เมิ่งชวนมองดูภาพตรงหน้า ในโถงถ้ำกว้างใหญ่อาวุธศักดิ์สิทธิ์กำลังลอยขึ้นมา เพียงชั่วพริบตาก็มีอาวุธกว่าร้อยชิ้นที่ลอยขึ้น

อาวุธศักดิ์สิทธิ์เองก็แข่งขันกันเช่นกัน โลกของพวกมันนั้นเถรตรงมากกว่ามาก อาวุธที่แข็งแกร่งปล่อยพลังอันน่าเกรงขามออกมา อาวุธที่อ่อนแอกว่าก็ได้แต่ถูกกดดันไม่สามารถลอยขึ้นมาได้ พวกมันร่วงลงสู่พื้นในทันที

ไม่นานก็เหลืออาวุธเพียงสิบสองชิ้นที่ยังคงลอยอยู่

‘ทั้งสิบสองชิ้นนี้หรือ?’ เมิ่งชวนสัมผัสได้ถึงพลังของพวกมันในระยะหนึ่งลี้ได้เลยด้วยซ้ำ เขาสัมผัสได้ว่ามีอยู่สามชิ้นที่แข็งแกร่งที่สุด อีกเก้าชิ้นที่เหลือนั้นอ่อนแอกว่ามาก พวกมันแทบจะร่วงลงไปแล้วด้วยซ้ำ

เมิ่งชวนเดินไปดู

อาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสวรรค์สามชิ้นและระดับโลกาเก้าชิ้น เมิ่งชวนพยักหน้าเล็กน้อย ไม่มีอาวุธระดับสรรค์สร้างอยู่ในนี้

ในฐานะที่เป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ที่ทรงพลังที่สุด อาวุธระดับสรรค์สร้างไม่น่าจะยอมรับเทพอสูรระดับมหาสุริยันเป็นเจ้าของก่อนที่มันจะอ่อนพลังลง กลับกัน เทพราชันเทพอสูรที่อาวุธถูกทำลายในการต่อสู้ด้วยเหตุผลบางอย่างสามารถเข้ามาที่ถ้ำนี้และรับอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสรรค์สร้างไปได้

‘ที่ข้าได้เลือกอาวุธระดับสวรรค์ก็เป็นเรื่องที่ดีมากแล้ว’ เมิ่งชวนค่อนข้างพึงพอใจ เขาเลือกอาวุธทั้งสามอย่างระมัดระวัง

เขามองไปที่อาวุธระดับสวรรค์ทั้งสาม

เนื่องจากอาวุธทั้งสามนั้นกำลังลอยอยู่ พวกมันจึงเข้ากันได้กับเมิ่งชวน พวกมันต่างเป็นกระบี่เรียว กระบี่แข็งและกระบี่อ่อนไม่ตอบสนองต่อจิตวิญญาณกระบี่ของเมิ่งชวนแม้แต่น้อย

อาวุธชิ้นแรกเป็นสีดำสนิท ตัวกระบี่เปล่งพลังอันมืดมิดออกมา ทำให้มันดูปกติที่สุด

กระบี่เล่มที่สองนั้นเป็นกระบี่สีขาวเงิน มันปล่อยไอเย็นมหาศาลออกมาปกคลุมโดยรอบ ทำให้รอบข้างนั้นหนาวจนถึงกระดูก

กระบี่เล่มที่สามนั้นเป็นสีแดงเหมือนเลือดทั้งเล่ม มันปล่อยพลังสีเลือดและความเคียดแค้นจนทำให้จิตใจต้องสั่นไหว อาวุธชิ้นอื่นๆพยายามไม่อยู่ใกล้มัน ไม่แม้แต่จะเข้าใกล้

เขาแตะนิ้วลงบนกระบี่ ประกายปราณก็ลอยออกมาและหลอมรวมเข้ากับกระบี่สีดำ

เขาเห็นชายชราตาบอดคนหนึ่งถือกระบี่สีดำนี้โดยเลือนราง และภายในความมืดนั้นเขาก็ฟันออกไป ลำแสงกระบี่วาบขึ้นและสังหารศัตรูไป

‘กระบี่นี้เหมาะแก่การลอบโจมตี มันสามารถทำให้มิติบิดเบี้ยวได้ ทำให้คววามเร็วในการโจมตีเพิ่มมากขึ้น และมันก็คมมากเช่นกัน’ เมิ่งชวนรู้สึกพึงพอใจ ‘มันเข้ากับข้าดีเลย’

ยิ่งเขาวาดกระบี่ได้เร็วเพียงใด กระบี่มันก็จะคมมากขึ้นเท่านั้น เรียกได้ว่ากระบี่นี้นั้นเหมาะสมแก่เขามาก

เมิ่งชวนปล่อยประกายปราณเข้าไปในอาวุธชิ้นที่สอง กระบี่สีขาวเงิน เขารู้สึกได้ถึงพลังไอเย็นที่กักเก็บอยู่ในตัวกระบี่ในทันที ‘ตราบใดที่ข้าใช้พลังปราณ ไอเย็นนั้นก็จะแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อใช้กระบี่นี้แล้ว มันสามารถแช่แข็งรอบข้างได้เลย เมื่อข้าต่อสู้กับศัตรู ข้าสามารถแช่แข็งศัตรูก่อนจะสังหารมันได้ เรียกได้ว่ามีประโยชน์ แต่ว่าร่างเทพอสูรของข้านั้นไม่ได้เชี่ยวชาญในด้านน้ำแข็งและการแช่แข็ง ข้าได้แต่ใช้พลังของอาวุธเพียงเท่านั้น ในอนาคตพลังของมันคงจะอ่อนลงไปเรื่อยๆ’

เขาเองก็สามารถ “เห็น” ความทรงจำที่ขาดหายที่อยู่ในอาวุธศักดิ์สิทธิ์นี้ได้เช่นกัน

เป็นภาพของชายผมเงินที่ใช้กระบี่สีเงินนี้ เมื่อเขาวาดกระบี่ รอบข้างก็ถูกแช่แข็ง

‘เป็นกระบี่ที่ดี แต่มันไม่เหมาะกับข้า’

เมิ่งชวนมองไปที่กระบี่เล่มที่สาม กระบี่สีเลือดที่เปล่งกระแสพลังอันกระหายเลือดและความเคียดแค้นทำให้มันดูน่าสะพรึง

เขาส่งประกายปราณเข้าในนั้น

สังหาร! สังหาร! สังหารให้สิ้น!

เมิ่งชวนเห็นกองซากศพที่ทับกันเป็นภูเขา คนมากมายต้องตายเพราะกระบี่เล่มนี้! เทพอสูรหลายคนเองก็ถูกกระบี่เล่มนี้สังหาร!

กระบี่เล่มนี้สามารถดูดเลือดและเนื้อเพื่อทำให้มันทรงพลังขึ้นไปกว่าเดิมได้! มันคมมากๆเช่นกัน! มันสามารถซึมซับกระแสพลังวินาศที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นและเกลียดชังเข้าไปได้เลยด้วยซ้ำ

เมื่อฟันออกไปกระแสพลังวินาศก็จะระเบิดออกไปทั่วทุกทิศทาง สติของศัตรูก็จะสั่นสะท้านไปด้วยแรงกระแทก จากนั้นมันก็จะถูกสังหารโดยไร้การตอบโต้ใดๆ! ศัตรูที่ทรงพลังสามารถถูกผ่าออกเป็นสองส่วนได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียวเลยด้วยซ้ำ! จากนั้นเลือดเนื้อของพวกมันก็จะถูกกระบี่เล่มนี้ดูดซึมเข้าไปกลายเป็นอาหารของมัน เช่นเดียวกันกับความเคียดแค้นและจิตอาฆาตก็จะถูกมันดูดซึมเข้าไปด้วยเช่นกัน

‘ช่างเป็นกระบี่ที่ชั่วร้ายอะไรอย่างนี้ น่าสะพรึงมาก’ เมิ่งชวนจ้องมองกระบี่สีเลือดนี้ ‘แต่ว่า มันก็แข็งแกร่งที่สุดและเติบโตได้ไวที่สุด แต่ว่ากระบี่เล่มนี้…. มันสามารถย้อนกลับมาทำร้ายเจ้าของได้!’

ในความทรงจำของกระบี่สีเลือดเล่มนี้ เมิ่งชวนพบว่าเทพอสูรบางคนที่เคยใช้กระบี่เล่มนี้ก็ยังมีสติครบถ้วน ในขณะที่บางคนก็ถูกมันควบคุมไปโดยสิ้นเชิง! พวกเขากลายเป็นทาสของกระบี่กลายเป็นเครื่องจักรสังหาร

‘ข้าควรเลือกอันไหน?’ เมิ่งชวนมองไปที่กระบี่สีเลือดแล้วมองไปที่กระบี่สีดำ

ส่วนกระบี่สีเงินนั้นเขาไม่สนใจ

‘อันหนึ่งไม่ซับซ้อนแต่เข้ากับข้า ส่วนอีกอันนั้นชั่วร้ายแต่ก็ทรงพลังกว่า’ เมิ่งชวนคิดไต่ตรองอยู่พักหนึ่งก่อนจะตัดสินใจและหยิบกระบี่สีเลือดไป

ทันทีที่เขาหยิบมันไป กระบี่สีเลือดก็เปล่งเสียงที่ดังกระหึ่มไปทั่วทั้งถ้ำ

อาวุธอีกทั้งสิบเอ็ดชิ้นก็ร่วงลงสู่พื้น กลับไปนิ่งสนิทตามเดิม อาวุธเหล่านี้ต่างรู้ดีว่าศิษย์คนนี้ได้เลือกกระบี่อันแสนชั่วร้ายนั้นไป

พลังอาฆาตอันหนาแน่นของกระบี่สีแดงพุ่งเข้าใส่สติของเมิ่งชวนในทันที พยายามที่จะครอบงำเขา

‘เหอะ’

จิตวิญญาณกระบี่ของเขากดพลังอาฆาตนั้นลงในทันที โดยที่ไม่ต้องใช้พลังของแก่นสารแห่งจิตเลยด้วยซ้ำ

อ่านตอนล่าสุดที่ mynovel.co หรือ www.thai-novel.com

ในระยะเวลากว่าสิบเอ็ดปีบนเขาแห่งนี้ เมิ่งชวนไม่เคยหยุดขัดเกลาพลังใจของเขา เขาไม่ใช่คนที่จะถูกกระบี่อันแสนชั่วร้ายที่อ่อนพลังลงมาแสนเนิ่นนานนี้สามารถควบคุมได้

…

“นายท่านเมิ่งชวน” หญิงชราผมสีขาวนอกถ้ำยิ้มเมื่อเห็นเขาเดินออกมา แต่เมื่อเธอเห็นกระบี่ในมือของเมิ่งชวน สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไป “นายท่านเมิ่งชวน ทำไมท่านถึงเลือกกระบี่ที่ชั่วร้ายเล่มนี้อย่างนั้นกัน? มันชั่วร้ายเกินไป! เขาหยวนชูให้โอกาสเลือกอีกครั้งหากท่านยอมทิ้งอาวุธชั่วร้ายในถ้ำไป”

"มันเลวร้ายมากขนานั้นเลยรึ?" เมิ่งชวนมองไปที่กระบี่สีเลือดในมือของเขา "แต่ในเมื่อมันอยู่ในถ้ำ แสดงว่ามันก็มีไว้ให้พวกเราเลือกไม่ใช่รึ?"

“มันอยู่ในถ้ำอาวุธศักดิ์สิทธิ์นี้มากว่า 2600 ปีแล้วเจ้าค่ะ มันไม่ได้ดูดกลืนพลังวินาศและเลือดเนื้อมาเป็นเวลานาน มันจึงอ่อนกำลังลงอย่างมหาศาลแล้วเจ้าค่ะ” หญิงชรากล่าว “เจ้าของคนเก่าของมันเชื่อว่าสามารถควบคุมมันได้ แต่ว่าหลังจากนั้นกระบี่เล่มนั้นก็ย้อนกลับเข้าตัวเจ้าของและควบคุมเขาไป ท่านเมิ่งชวน โปรดรอตรงนี้ เดี๋ยวข้าจะนำเอกสารมาให้ท่านดูเจ้าค่ะ”

"ก็ได้" เมิ่งชวนยืนรอ

หลังจากที่ศิษย์ทุกคนเลือกอาวุธไปแล้ว เขาหยวนชูจะนำเอกสารที่เกี่ยวข้องมาให้ศิษย์อ่าน

ผ่านไปครู่หนึ่งหญิงชราก็เดินเข้ามาพร้อมกับเอกสารและยื่นมันให้กับเมิ่งชวน “นายท่านเมิ่งชวน โปรดอ่านดูเจ้าค่ะ หลังจากที่อ่านจบแล้วท่านสามารถตัดสินใจได้ว่าจะใช้มันต่อไปหรือไม่”

ซุบ เมิ่งชวนแทงกระบี่สีเลือดลงไปในพื้นและหยิบเอกสารมาอ่าน

กระบี่สีเลือดนั้นมีฉายามากมายที่ถูกเรียกขานในประวัติศาสตร์ กระบี่ปีศาจ วิบัติสังหาร ล้มราชันย์

มันก่อให้เกิดภัยพิบัติต่างๆมากมาย

ในตอนที่เหล่าอสูรยังไม่ได้บุกเข้ามายังโลกนี้ ในตอนที่มนุษย์ยังต่อสู้ห้ำหั่นกันอย่างไม่มีที่สิ้นสุด กระบี่เล่มนี้ได้สังหารผู้คนไปมากมายในหลายยุคหลายสมัย! ในศึกระหว่างนิกาย ชีวิตของมนุษย์และเทพอสูรมากมายต้องถูกสังเวยให้กับกระบี่เล่มนี้! วิธีการสังหารก็ขึ้นอยู่กับเจ้าของของกระบี่ ดังนั้นพวกเขาจึงเก็บกระบี่เล่มนี้ไว้ให้เป็นกระบี่ที่ชั่วร้าย

ยิ่งกระบี่เล่มนี้กลืนกินเข้าไปมากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นมากเท่านั้น และนั่นจึงทำให้ผู้ใช้ต้องมีพลังใจและแก่นสารแห่งจิตที่แข็งแกร่งขึ้นมากเท่านั้น

ในตอนที่กระบี่เล่มนี้อยู่ในจุดสุดยอดของมัน มันต้องใช้พลังของแก่นสารแห่งจิตถึงระดับสามในการรับผลของมัน

ในตอนนี้มันอ่อนแอมาก แก่นสารแห่งจิตระดับแรกสามารถกดมันลงได้อย่างง่ายดาย หลังจากอ่านเอกสารแล้ว เมิ่งชวนก็รู้สึกมั่นใจในการควบคุมมัน หากเขาใกล้จะถึงขีดจำกัดเมื่อไหร่ เขาจะเปลี่ยนกระบี่ในทันทีดีกว่าปล่อยให้มันเติบโตต่อไป! เขาจะใช้มันก็ต่อเมื่อแก่นสารแห่งจิตของเขาสามารถกดมันลงได้

“ข้าจะรับมันไป” เมิ่งชวนมองไปที่กระบี่ “มันได้ดื่มเลือดผู้คนมากมายในประวัติศาสตร์ แต่นับจากนี้ไป ข้าจะใช้มันเพียงเพื่อสังหารอสูร! ข้าจะใช้มันดื่มกินเลือดเนื้อของอสูรและสังหารอสูรให้จนสิ้น จากนี้ไปชื่อของมันคือ…. กระบี่อสูรสังหาร!”

หญิงชราสัมผัสได้ถึงจิตสังหารในน้ำเสียงที่ราบเรียบของเมิ่งชวน “เจ้าค่ะ” เธอพูด “นายท่านเมิ่งชวน โปรดรอตรงนี้ ฝักดาบจะถูกนำมาให้ในอีกไม่ช้า”

“ได้” เมิ่งชวนหยิบกระบี่ขึ้นมาและพิจารณามันอย่างละเอียด ในอนาคต กระบี่เล่มนี้จะอยู่เคียงคู่กับเขาและสังหารศัตรูให้จนสิ้น