บทที่ 32: ภายในโลกแห่งฝักกระบี่นิรันดริ์ (อ่านฟรีวันที่27พฤษภาคม)

บทที่ 32: ภายในโลกแห่งฝักกระบี่นิรันดริ์

แม้ว่าเขาจะไม่ชนะซูกวงเขาก็ยังขาดคุณสมบัติในการเข้าสู่สำนักภายใน นี่เป็นการเบี่ยงเบนจากแผนเดิมของเขา

อย่างไรก็ตามซูหยุนไม่ได้รู้สึกเสียใจในเรื่องนี้ เขาสามารถปรับแผนการของเขาได้ง่าย แต่เขาจะไม่เปลี่ยนหลักการของเขา

เนื่องจากฝ่ายตรงข้ามได้ตั้งใจฆ่าเขา ซูหยุนจึงจำเป็นต้องขจัดภัยคุกคามในทำนองเดียวกัน

แม้ว่าเขาจะพยายามหลีกเลี่ยงการใช้เทคนิคปีศาจ แต่ความรู้ของเขาฝังแน่นอยู่ในกระดูกของเขาแล้ว แม้ว่าเขาจะเกิดใหม่ แต่ก็ยากที่จะเปลี่ยนแปลงความเป็นจริงนี้ได้

"ลืมไปเถอะ เพียงแค่เรายังไม่สามารถเข้าสำนักภายในได้โดยเร็วนี้ มันไม่สำคัญหรอก "

ขณะที่ซูหยุนกล่าวพี่น้องเอียวกับหยางก็เดินตามเขาไปอย่างรวดเร็ว พวกเขาพยายามปลอบโยนเขาไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งซูหยุนยิ้มอีกครั้ง แล้วพวกเขาก็หยุดลง

ถึงแม้พวกเขาแน่ใจว่าซูหยุนไม่ได้มีปัญหาใด ๆ เกี่ยวกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นที่พวกเขาถูกควบคุมตัวออกไป

หลังจากพี่น้องเอียว,หยางออกไปซูหยุนไม่ต้องการเสียเวลาใด ๆ หลังจากคำนวณเวลาแล้วเขาคิดว่าผลข้างเคียงของผลึกสวรรค์ยังคงต้องใช้เวลาบ่มเพาะสิบวันหรือมากกว่านั้น หลังจากที่แน่ใจว่าเขามีด้ามกระบี่นิรันดร์เขากลับไปหาเจ้าของร้านเก่าเพื่อซื้อม้าตัวอื่น เขารีบรุดออกจากอณาเขตของตระกูลซูและมุ่งหน้าไปยังเขตชุมชนทะเลสาบกระจก

เพราะเขายังมีเหรียญวิญญาณสองพันสามร้อยแปดสิบห้าเหรียญติดตัวอยู่ด้วยเขาซื้ออุปกรณ์และแสงไฟที่ใช้เดินทางมาบางส่วน

กระบี่ใหม่ จากนั้นซูหยุนมุ่งหน้าไปที่ชายแดนด้านนอกของเมือง

ไม่ว่าจะเป็นตระกูลซู,ตระกูลขาวหรือแม้แต่สำนักเซียนกระบี่พวกเขาถือว่าเป็นส่วนเล็ก ๆ ของทวีปจอมยุทธฟ้า

มีเพียงไม่กี่หัวเมืองในทวีปจอมยุทธฟ้า แม้กระทั่งหัวเมืองต่างๆในทวีปอื่นๆเช่นตระกูลซูและสำนักเซียนกระบี่ก็เป็นเพียงกองกำลังที่แตกต่างกันในแต่ละทวีปเท่านั้น

ส่งผลให้พรมแดนของหัวเมืองต่างๆเช่นเขตชานเมืองของเมืองนี้อยู่นอกเขตอำนาจการปกครองที่สำคัญ ๆ และในพื้นที่ที่มีประชากรเบาบาง,เหล่าสัตว์อสูรที่มีจิตวิญญาณมักวิ่งพล่าน

ริมชายแดนมีทะเลสาบที่อ้างว้าง กลางทะเลสาบมีเกาะเล็ก ๆ อยู่

เกาะนี้น่าดูขนลุกดังนั้นจึงไม่มีใครเคยเข้ามา

ซูหยุนมองไปที่ทะเลสาบที่รกร้างสามารถมองเห็นคลื่นสีม่วงกระแทกด้านข้างของทะเลสาบจากกลางทะเลสาบได้

ขณะที่มองคลื่นเขากระโดดลงไปในทะเลสาบโดยตรง,ตรงกลางระลอกคลื่น เขาพุ่งเข้าไปในทะเลสาบเขาไม่สามารถมองเห็นอะไรได้

อย่างไรก็ตามเขาใช้มือของเขาสำรวจทะเลสาบและคว้าวัตถุสีดำซึ่งดูเหมือนเป็นอสุรกายภูติประหลาด

ซูม..ซ่าาา, ซูม ... (Tl: เสียงคลื่น)

เมื่อสิ่งมีชีวิตถูกคว้าโดยซูหยุนมันก็เริ่มต่อสู้ทำให้เกิดระลอกคลื่นในทะเลสาบ

ในขณะเดียวกันซูหยุนได้บุกทะลุผ่านพื้นน้ำและเริ่มส่งเสียงแปลก ๆออกมา

หลังจากที่สัตว์ประหลาดได้ยินก็หยุดการเคลื่อนอย่างน่าประหลาดใจ

มันหยุดชั่วคราว ทันใดนั้นด้วยความชอบกลแปลก ๆ มันลากซูหยุนไปทางเกาะตรงกลางของทะเลสาบ

เป็นไปได้ว่าคำพูดที่ซูหยุนพูดเป็นช่วงเวลาท่องมนต์ไม่ใช่เพียงส่วนหนึ่งของบทสวดบางอย่างเท่านั้น คำพูดเหล่านี้เป็นภาษาทางการจากสัตว์อสูรวิญญาณมากที่สุดในทวีป

สัตว์อสูรในทวีปมีความลึกลับเพราะคนส่วนใหญ่ไม่เคยไปที่ชานเมืองทวีปจอมยุทธฟ้า ภาษาสัตว์อสูรอย่างเป็นทางการได้รับการยอมรับจากสัตว์อสูรทั้งมวลทั่วทวีป ดังนั้นซูหยุนจึงขอร้องให้เต่าอสูรวิญญาณทมิฬพาเขาขึ้นไปที่เกาะ นับตั้งแต่เต่าอสูรวิญญาณทมิฬเข้าใจภาษาสัตว์อสูรและเห็นว่าซูหยุนสามารถพูดได้จึงตัดสินใจว่าซูหยุนคล้ายคลึงกับสาวกแห่งปีศาจจึงยินดีกับคำร้องขอนั้น

หลังจากเดินทางมาถึงเกาะเขาไม่กล้าเข้าสู่ใจกลางเกาะ เขาพักอยู่ที่ฝั่งของเกาะแทนและบรรจุวัสดุที่เขาซื้อมาจากเมืองทะเลสาบกระจก จากนั้นเขาก็เริ่มวาดสัญลักณ์ที่ลึกลับบนพื้นดิน

.........

ในขณะเดียวกันภายในสำนักเซียนกระบี่

ภายในใจกลางของตำหนักหยกผลึกแก้ว,ความงามผิวขาวบริสุทธิ์ที่มีผมยาวไหลลงมาเช่นหมึกและใบหน้าที่มีผ้าคลุมนั่งอยู่ นางนั่งอยู่หน้ากระจกกลมใบใหญ่และปิดตา

ความงามของคิ้วยาวย่นและอารมณ์ของนางดูเหมือนจะเคร่งขรึมมาก นางจีบนิ้วชี้และนิ้วหัวแม่มือขึ้น จากนั้นนางก็เริ่มถ่ายเทอำนาจพลังวิญญาณของนางและเส้นผมเส้นบาง ๆ ก็ถูกปลุกด้วยอำนาตพลังวิญญาณทันที ผมเริ่มส่องสว่างด้วยแสงสีขาว

วูบบวูบบ !!! (Tl: เสียงของแสง)

หลังจากนั้นกระจกกลมใบใหญ่ด้านหน้านางเริ่มจางลงด้วยแสงสีน้ำเงินเข้ม มีเส้นใยจำนวนมากขึ้นบนกระจกและเริ่มสร้างลวดลายลึกลับ

หากมองอย่างรอบคอบพวกเขาจะพบว่ารูปแบบนี้เป็นตัวแทนของแผนที่ในภูมิภาคนี้!

อย่างไรก็ตามนิ้วมือที่เรียวงามของนางสะบัดนิ้วได้มีเส้นผมบาง ๆ หลุดลอยออกมาทันทีที่กระจกกลมใหญ่

หลังจากนั้นเกิดลำแสงสว่างขึ้นและทะลุผ่านลอยออกท้องฟ้าไป รูปแบบบนกระจกใหญ่เริ่มสลัวลง คืนสภาพดังเดิม

"เจ้ากำลังมองหาใคร?"

เสียงแหบพร่าดังออกมาจากด้านข้างของนาง

นางรีบหันไปหาแหล่งที่มาของเสียงเป็นหญิงชราสวมเสื้อผ้าสีแดงและถือกระบี่

"ท่านแม่เฒ่าใหญ่แห่งสำนักเซียนกระบี่!" ความงามที่ถูกยกย่อง ทุกช่วงเวลาแช่มช้อย

"แม่เฒ่าสามไม่จำเป็นต้องสุภาพ!" แม่เฒ่าใหญ่มองไปที่กระจก "นี่เป็น" เทคนิคการติดตามพันลี้ที่มีชื่อเสียงของเจ้า ""

"เจ้าค่ะ" เซียนมังกรหญิงพยักหน้า "เมื่อกระจกถูกขับเคลื่อนด้วยพลังวิญญาณสามารถติดตามเป้าหมายได้ภายในหนึ่งหมื่นลี้"

"เจ้ากำลังพยายามที่จะจับใคร?"

"แน่นอนว่าหัวขโมยผลึกสวรรค์!" เซียนมังกรหญิงตะโกนด้วยความโกรธ

"โอ้! เขามีบางอย่างที่เป็นของเจ้า? " แม่เฒ่าใหญ่ถาม

"ในศึกที่เกิดขึ้นข้าน้อยไม่ได้เตรียมพร้อม เขาใช้เทคนิคลึกลับบางอย่างทำให้พ่อเฒ่าวายุได้รับบาดเจ็บสาหัส เนื่องจากข้าน้อยมีเส้นผมของเขาข้าน้อยเลยตัดสินใจเลิกไล่ล่า ไม่อย่างนั้นคนที่อยู่ในระดับการบ่มเพาะอย่างเขาจะหนีข้าน้อยไปได้อย่างไร? "

"คนที่พบกับโจรนั้นทุกคนบอกว่าเขากำลังปลอมตัวอยู่ แม้ไม่รู้จักใบหน้าที่แท้จริงของเขา คนที่เห็นเขามีเพียงเจ้ากับท่านพ่อเฒ่าวายุ ยังไงก็ตามพ่อเฒ่าวายุถูกกีดกันด้วยอาการบาดเจ็บหนักดังนั้นเราจึงต้องพึ่งความสามารถเจ้าในการจับกุมผู้กระทำความผิดเท่านั้น ผลึกสวรรค์เป็นสิ่งสำคัญสำหรับสำนักของเราข้าหวังว่าเจ้าจะสามารถนำมันกลับมาได้ในเร็วๆนี้ข้าได้ยินข่าวว่ามีกลุ่มหนึ่งกำลังพยายามหาผลึกสวรรค์ดังนั้นก่อนที่พวกเขาจะสามารถหาโจรนั้นพบ,เจ้าต้องได้ผลึกสวรรค์ให้เร็วที่สุด "

"ท่านแม่เฒ่าโปรดมั่นใจ"

ติ้ง!

ในเวลานั้นกระจกบานใหญ่ส่งเสียงแจ้งชัด จากนั้นหมอกมืดครึ้มบนกระจกก็ค่อยๆชัดเจนขึ้นและจุดก็ปรากฏขึ้นบนแผนที่

หญิงสองคนหันหลังกลับและมองไปที่ตำแหน่งของจุด

.........

ควับ!!ฟิ้ว!!

ซุนหยุนกวัดแกว่งกระบี่ใหม่ของเขากำลังเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรวิญญาณเขตแดนพื้นฐานวิญญาณที่ติดอันดับที่เก้า: "หมาป่ากระหายเลือด" ซูหยุนสูดหายใจออกและโน้มตัวลงที่พื้นขับเคลื่อนตัวเองไปข้างหน้า

เมื่อหมาป่ากระหายเลือดถูกตัดเป็นชิ้นอย่างง่ายดายซูหยุนหยิบแก่นวิญญาณของสัตว์อสูร แก่นวิญญาณของสัตว์อสูรสามารถกินได้และจะเพิ่มการบ่มเพาะของตัวเอง แก่นแท้มักถูกซ่อนอยู่ในร่างของสัตว์อสูรที่มีพลังเต็มที่

เฉพาะอสูรกายที่มีจิตวิญญาณสัตว์อสูรเท่านั้นที่มีแก่นแท้วิญญาณและแก่นแท้สัตว์อสูรวิญญาณสามารถใช้งานได้ทันทีหลังจากได้รับมัน

นี่คือเหตุผลที่มีสัตว์อสูรวิญญาณแพร่หลายไปทั่วทวีป พวกเขาไม่จำเป็นต้องบ่มเพาะแต่จำเป็นต้องกินแก่นแท้วิญญาณสัตว์อสูรนับไม่ถ้วนเพื่อให้แข็งแกร่งขึ้น

เมื่อเทียบกับการบ่มเพาะประสิทธิภาพจากการกินแก่นแท้วิญญาณกนั้นรวดเร็วอย่างมากมาย

อย่างไรก็ตามวิธีนี้มีอันตรายร้ายแรง ความผิดพลาดอย่างเดียวอาจนำไปสู่การบ่มเพาะให้กลายเป็นเหยื่อของสัตว์อสูรที่มีพลังวิญญาณที่ทรงพลัง

ใต้เท้าของซูยองเป็นรูปแบบที่เรียบง่ายมาก: "อาคมนำทางสัตว์อสูร" อาคมนี้สามารถปรับได้และปล่อยกลิ่นหอมที่สามารถดึงดูดสัตว์อสูรวิญญาณเขตแดนพื้นฐานวิญญาณได้มากถึงระดับ10

เนื่องจากสภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อมมีสัตว์อสูรหลายชนิดที่อาศัยอยู่รอบ ๆ เกาะ. ดังนั้นการก่อรูปแบบตัวนี้อาจดึงดูดสัตว์อสูรจำนวนมากเข้ามาซึ่งซูหยุนสามารถฆ่าสัตว์อสูรกินเนื้อและแก่นแท้สตว์อสูรเพิ่มการบ่มเพาะได้ ด้วยวิธีนี้การบ่มเพาะของเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องใช้เวลาในการบ่มเพาะ อย่างไรก็ตามข้อเสียคือว่ามันอันตรายเกินไป

เวลาไก้ลจะหมดจึงไม่สำคัญหรอกว่ามันจะอันตราย

หลังจากได้กินแก่นแท้สัตว์อสูรวิญญาณอีกตัวหนึ่งแล้วซูหยุนได้เปิดใช้งานอาคมอีกครั้งเพื่อดึงดูดสัตว์อสูรวิญญาณตัวอื่นๆ

ถ้าอาคมเข้มแข็งแกร่งสัตว์อสูรที่ถูกดึงดูดจะแข็งแกร่งตาม หากการเปิดใช้งานอาคมอ่อนแอจะดึงดูดสัตว์ที่อ่อนแอและแข็งแกร่งได้

ถ้าซูยอนดึงดูดสัตว์อสูรมากเกินไปเขาสามารถปิดการทำงานของอาคมและแอบเข้าไปในทะเลสาบเพื่อซ่อนตัวได้ เขาจะคอยอยู่ข้างฝั่งเพื่อหาสัตว์อสูรเพื่อออกไป

ในวันเดียวเขาสามารถเก็บกินแก่นแท้อสูรวิญญาณสิบตัวอย่างไรก็ตามซูหยุนได้เผชิญหน้ากับอันตรายมากมาย เขาถูกร่างกายและจิตใจระบายออกเพราะวิธีนี้เป็นความบ้าที่บริสุทธิ์

เพื่อเอาชนะสัตว์อสูรวิญญาณซูหยุนทนโดยใช้ไหวพริบและความสามารถของเขาในการมีชีวิตอยู่

อย่างไรก็ตามเขายังได้รับการฝึกฝนในเคล็ดวิชากระบี่ไร้สรรพสิ่ง เขาพยายามจะเรียนรู้ใจความสำคัญแรกของกระบี่ แต่มันไม่ใช่เรื่องง่าย หลังจากฝึกฝนสองวันเขาได้รับข้อมูลเชิงลึกเพียงเล็กน้อยบนเส้นทางที่เขาควรทำ

ทุกครั้งที่มีการใช้กลิ่นอายของกระบี่จะต้องใช้พลังวิญญาณเป็นจำนวนมาก นี่เป็นอันตรายถึงชีวิตดังนั้นเขาจึงสามารถฝึกได้อย่างปลอดภัยเมื่อไม่มีสัตว์ใด ๆ ความหมายของกระบี่ขึ้นอยู่กับซูหยุนที่จะต้องเข้าใจด้วยตัวเอง

จนถึงวันที่หกที่ซูหยุนได้ปลดปล่อยรังศรีกระบี่ออกมาได้อย่างสมบูรณ์

อย่างไรก็ตามรัศมีกระบี่อ่อนแอมาก มันไม่สามารถแม้แต่จะทำอันตรายศัตรูของเขา ในขณะที่เขายังปลดปล่อยมันออกมาทำให้กระบี่ของเขาสว่างขึ้นเล็กน้อยในแต่ละครั้ง

นี่เป็นเพราะเทคนิคเช่นรัศมีกระบี่มักจะเรียนรู้ได้ยากมาก

อย่างไรก็ตามรัศมีของกระบี่ถูกสร้างขึ้นทำให้ซูหยุนมีคุณสมบัติที่จำเป็นในการเริ่มฝึกฝน <เคล็ดวิชากระบี่ไร้สรรพสิ่ง>

ซูหยุนไม่อาจรอได้และเริ่มฝึกวิชากระบี่ทันที

อย่างไรก็ตามรูปแบบกระบี่แรกของ <เคล็ดวิชากระบี่ไร้สรรพสิ่ง> ไม่ใช่สิ่งที่เราสามารถเรียนรู้ได้ในชั่วข้ามคืน การควบคุมและถ่ายเทรัศมีกระบี่บนกระบี่อย่างสม่ำเสมอของเขาไม่ใช่เรื่องธรรมดาทั่วไป

"ดูเหมือนก่อนจะฝึกข้าต้องใช้ของสิ่งนั้น ด้วยของสิ่งนั้นการบ่มเพาะและความเร็วในการฝึกฝนของข้าจะก้าวไปข้างหน้าด้วยการก้าวข้ามเขตแดน "ซูหยุนคิด

อย่างไรก็ตามในปัจจุบันอาวุธคือสิ่งสำคัญด้วยเช่นกัน กระบี่เล่มใหม่ในมือที่เขาซื้อมาก่อนหน้านี้ได้รับความเสียหายแล้ว เมื่อเทียบกับอาวุธการต่อสู้แล้วมันก็ไร้ประโยชน์ ในทวีปจอมยุทธฟ้าอุปกรณ์แบ่งออกเป็นหลายระดับ

อุปกรณ์ส่วนใหญ่แบ่งออกเป็น: ระดับขาว, ระดับเขียว, ระดับม่วง, ระดับวิญญาณ, ระดับแก่นแท้, ระดับดารา, ระดับนักปราชญ์, ระดับเซียนและระดับพระเจ้า ทุกระดับมีสามชั้น สำหรับระดับที่สูงเหล่านั้นจะถือว่าเป็นสมบัติและการแข่งขันสำหรับรายการเหล่านั้นจะรุนแรงมาก

หลังจากที่เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งเขาหยิบเอากระบี่นิรันดร์ออกมา เขาตั้งใจจะเปิดและกระโดดเข้าไปข้างใน

ฟิ้ว!

เสียงกระบี่ผ่านหูของเขา จากนั้นฉากเปลี่ยนไปอย่างสมบูรณ์ สภาพที่เป็นอันตรายที่เขาอยู่ก่อนหน้าที่เกาะได้กลายเป็นถนนที่ปกคลุมด้วยควันหมอกสีขาว

ถนนดูเหมือนจะถูกแขวนไว้บนท้องฟ้า ไม่เห็นปลายทางของมัน แต่ที่ด้านหน้าเป็นพระราชวังขนาดใหญ่

ขณะที่เขาจ้องที่พระราชวังเขาเห็นหยกสีขาวที่ปกคลุมทั้งสองด้านทำให้เกิดฉากน่าเกรงขามอันสูงส่ง