บทที่ 25: พ่ายแพ้อย่างรวดเร็ว

บทที่ 25: พ่ายแพ้อย่างรวดเร็ว

ซินหยาง งงงวย

"พี่ใหญ่ซูหยุนทำไมเขาถึงทำแบบนี้? ข้าไม่ได้ทำอะไรผิด......ละ.... ...แล้ว แล้วทำไมเขาดูเหมือนกังวล? "

"ท่านทำอะไรผิด? ท่านมันโง่หรือว่าแกล้งโง่! "ซินเอียวพูดด้วยความโกรธ"การบ่มเพาะของซูหนานอี้สูงมากเขาจึงมีความไวต่อการประเมินมากกว่าสาวกทั่วไป ด้วยการปรับตัวสั้นๆและคนอย่างเขาไม่ยอมรับว่าซูฉิงจี้ดีกว่าเขา เขาต้องได้ยินที่ท่านพูด แล้วทำไมเขาจะไม่โกรธ? โชคดีที่พี่ซูหยุนช่วยท่านไว้ มิฉะนั้นผลลัพธ์ที่ตามมาน่าจะร้ายแรงมากแน่ๆ! "

หลัวจากนั้นซินเอียวมองไปที่ซูหยุนด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความรู้สึกขอบคุณ สำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างซูหยุนกับซูหนานอี้ก่อนหน้านั้นนางยืนอยู่ข้างหลังและไม่ได้เห็นอะไรผิดปกติ นางคิดว่าการขอโทษของซูหยุนได้รับการยอมรับจากซูหนานอี้เพราะเขาเคยอยู่ในสำนักภายในมาก่อน  ถ้าไม่ใช่เพราะเหตุนี้ทำไมซูหนานอี้ถึงจากไปอย่างง่ายดาย?

อย่างไรก็ตามซินหยางยังคงตะลึงเพราะแม้แต่เขาที่ยืนอยู่ข้างหน้าก็ไม่สังเกตเห็นเหตุการณ์ที่เกิดเพิ่งขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า

"ซินหยาง, อยู่ข้างนอกเจ้าสามารถพูดอะไรก็ได้ อย่างไรก็ตามเจ้าไม่ควรพูดในสิ่งทีาเจ้าอากจะพูดได้ทุกอย่าง ชนชั้นนำของการแข่งขันครั้งนี้มีการบ่มเพาะที่สูงมากและพวกเขามักจะอดทนต่อการสนทนาเล็กน้อย อย่างไรก็ตามหากเจ้าทำให้พวกเขาขัดเคืองใจก็จะถึงคราวเคราะห์ได้ ซูหนานอี้มีการบ่มเพาะเขตแดนพื้นฐานวิญญาณระดับ10ดังนั้นเขาจะไม่มองว่าเจ้าเป็นภัยคุกคาม ข้าหวังว่าคู่ต่อสู้คนต่อไปของเขาจะยอมแพ้ให้กับเขามิฉะนั้นโอกาสที่จะเข้าสำนักภายในจะหายไป "ซูหยุนพูดอย่างระมัดระวัง

"ไปกันเถอะเราจะต้องพยายามเข้าสำนักภายในให้ได้" เมื่อเห็นทั้งสองรู้สึกกังวลใจซูหยุนตัดสินใจปลอบโยนพวกเขา

ว้าว!

ขณะนั้นในมือของซูหยุนก็มีแสงสว่างเรืองแสงสีแดงเข้มขึ้นมา

"พี่ใหญ่ซูหยุนถึงคราวท่านแล้ว!"

"อืม? ซูหยุนพยักหน้าและหันหลังเดินออกไป

"ท่านต้องทำมันได้!"

"ให้เวลาข้าไม่นาน!"

.........

แป้งงงงง!

"หมายเลข807 เสร็จสิ้นการประลอง,หมายเลข 998 ประลองกับหมายเลข 173 "

ไม่นานหลังจากนั้นทั้งสองคนก็มาถึงด้านหน้าเวทีประลอง

"ดูนั่น ดูนั่น นั่นมันไม่ใช่ซูหยุนหรอ? "

"ซูหยุน" เศษขยะที่ถูกไล่ออกจากสำนักภายใน? "

"นั่นคือเขา!"

"ใครคือคู่ต่อสู้ของเขาโชคดีเป็นบ้าเลยว่ะ!? ช่างบังเอิญได้เจอกับคนแบบนี้? มันไม่ได้เป็นการต่อสู้จริงๆใช่มั้ย? "

"โอ้! ทำไมข้าไม่จับได้คู่ต่อสู้แบบนี้บ้าง รอบที่แล้วทำให้ข้าเสียพลังวิญญาณไปมากและต้องใช้ความพยายามอย่างหนัก ข้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าข้าจะสามารถจับได้คู่ต่อสู้ของข้าในรอบต่อไปได้หรือเปล่า! "

"ถอนตัวซะเพื่อตัวเจ้าเอง!"

ศิษย์แปดสิบเจ็ดคนนั่งอยู่ข้างสนามกำลังพูดคุยกันเสียงดัง

เนื่องจากการปรากฏตัวของซูหยุนพื้นที่ของผู้ชมจึงหนาแน่นมากขึ้น

"นี่เป็นวันที่โชคดีของข้าจริงๆ ข้าไม่คิดเลยว่าจะพบกับเศษขยะเช่นเจ้าในการต่อสู้ครั้งแรกของข้า! ดี! ดีมาก! ดีมาก! ฮ่า ๆ ๆ ... "

"ซูหยุน"

"เฮ้!เจ้าไม่สามารถชนะแม้กระทั่งกับแม่ของเจ้าเอง,ดังนั้นแม่ของเจ้าควรแค่ขอให้กินอึแล้ว!" (TL note:เป็นคำพูดติดตลกของจีน)

"ถ้าข้าไม่สามารถเอาชนะเจ้าได้ข้าจะกินอึต่อหน้าทุกคนเลย"คู่ต่อสู้ของซูหยุน,ซูต่า ตอบด้วยริมฝีปากที่แตกของเขา จากนั้นซูต่าก็หัวเราะออกมา "แล้วข้าจะไม่ทรมานเจ้า เฮ้!ซูหยุนเพราะเจ้าเป็นคู่ต่อสู้คนแรกของข้า,ข้าจะปฏิบัติต่อเจ้าอย่างดี! "

เป้ง!

เสียงระฆังดังขึ้นในอากาศและทุกคนรอการประกาศของผู้ตัดสิน

"การประลองรอบที่แปดสิบเจ็ดอย่างเป็นทางการเริ่มขึ้นแล้ว!"

หลังจากสิ้นสุดคำพูดคู่ต่อสู้ของซูหยุนก็เริ่มเดินเข้าไปหาซูหยุนขณะที่สั่นหัวไปมา เขาไม่ได้มีการป้องกันและไม่ได้ใช้พลังวิญญาณมากนัก

คู่ต่อสู้ของซูหยุนไม่ยอมรับเขาและมองซูหยุนด้วยความชิงชังเท่านั้น

คู่ต่อสู้ของซูหยุนคิดว่ามีชัยชนะอยู่ในมือแล้ว!

แต่อย่างไรก็ตามแค่เพียงซูหยุนขยับเพียงแค่นั้น

การก้าวย่างของเขาช่างน่าอัศจรรย์รวดเร็วราวกับอัสนีบาต!

อานุภาพการเคลื่อนไปข้างหน้าของเขาทรงพลัง

เช่นเดียวกับการโจมตีด้วยความเร็วแสงกลิ่นอายจิตวิญญาณที่ทรงพลังซึ่งปกคลุมร่างกายของเขาทั้งหมดกำลังรอการระเบิดออกมา เขารีบวิ่งไปหาคู่ต่อสู้ดั่งสายฝนที่ตกหนัก ขณะที่เขากระโดดไปในทิศทางของฝ่ายตรงข้ามกำปั้นของเขาได้ปกคลุมไปด้วยพายุหมุนแห่งจิตวิญญาณ

"อะไรน่ะ?

ซูต่ายืนตะลึงไม่สามารถตอบสนองใดๆได้ขณะที่ซูหยุนวิ่งตรงมาด้านหน้าเขา

ด้วยท่าร่างเพียงก้าวเดียวที่มั่นคงดั่งขุนเขาซูหยุนได้โผล่ขึ้นมาอย่างเต็มเหนี่ยว

ตูม!!!

หน้าอกของซูต่าถูกตีอย่างแรงร่างเขาถูกส่งลอยไปดั่งว่าวสายป่านขาดทันที กระแทกที่กั้นระหว่างเวทีของแผนกต้อนรับส่วนหน้ากลิ้งไปหลายตลยก่อนที่เขาจะหยุด เขาแน่นิ่งไปดูเหมือนจะหมดสติ

เป้ง!!!

"ผู้เข้าประลองหมายเลข 998 เป็นผู้ชนะในการแข่งขันนัดที่แปดสิบเจ็ด" ผู้ตัดสินตะโกน

"โอ้วว?

ผู้ชมทุกคนอ้าปากค้าง

สนามประลองที่เต็มไปด้วยลูกสาวกมากมายเปิดตาทั้งสองข้าง หลายคนถูตาของตัวเองเพราะพวกเขาคิดว่าสิ่งที่พวกเขาเห็นนั้นไม่ใช่เรื่องจริง

"ขะ ... . ข้าไม่มีปัญหากับสายตาของตัวเองใช่ไหม?ซูหยุน ... ชนะจริงๆหรือ? แล้วเขายังใช้แค่หมัดเดียว?

"นะ ... นะ....นี่เป็นไปไม่ได้คู่ต่อสู้ของเขาต้องอ่อนแอเกินไป"

"การบ่มเพาะของสาวกคนนั้นคือขั้นที่เจ็ดแต่เขาคงอ่อนแอเกินไป? สาวกระดับเจ็ดไม่แม้แต่จะทนต่อการประทะแค่ครั้งเดียวจากสาวกระดับหกได้?

"จะ ... . เจ้าซูต่าต้องกินอึ ... เขาพาตัวเองไปสู่ความตายของตัวเอง ... "

ผู้ชมมึนงงตื่นตะลึงมองหน้ากัน

ซูหยุนปัดฝุ่นออกและก้าวออกจากเวทีประลอง

ฝูงชนที่อัดแน่นถอยออกจากกันโดยอัตโนมัติสร้างช่อวทางเล็ก ๆ ให้แก่เขา ไม่มีคำวิจารณ์ไม่มีตะโกน ไม่มีแม้แต่เสียงกระซิบใด ๆ ...

ซูหยุนกลับไปที่ลานกว้างการประลอง

ซินหยางอยู่ในระหว่างการประลองดังนั้นจึงมีแค่เฉพาะซินเอียวยังคงอยู่ที่นั่น

"พี่ใหญ่ซูหยุน! ข้าเห็นมันทั้งหมด,อะไรกันเนี่ย! " ซินเอียวหัวเราะออกมา "ฮ่า ๆ ๆ ท่านเริ่มแข็งแกร่งขึ้นแล้ว! ว้าว!"

"ฮ่า ๆ ๆคู่ต่อสู้ของข้าแค่ประมาทข้านิดหน่อย" ซูยุนหัวเราะ

ผลของการประลองนัดแรกไม่มีใครคาดฝัน ไม่มีใครคิดว่าซูหยุนจะชนะเพราะหลายคนคิดว่าเขายังอยู่ในขั้นที่หกเขตแดนพื้นฐานวิญญาณและดูเบาเขาเกินไป การดูถูกศัตรูถือเป็นเรื่องต้องห้ามและทำให้ซูหยุนมีข้อได้เปรียบอย่างมาก

ไม่นานรอบที่สองของการแข่งขันเริ่มขึ้น

* ในแผนกต้อนรับส่วนหน้าที่สามสิบเจ็ด.........

ในการแข่งขันอื่น ๆ มีผู้คนจำนวนน้อยเข้ามารวมกันนับตั้งแต่12คนไปจนถึงหลายสิบคนแต่ที่น่าประหลาดใจที่แผนกนี้มีผู้คนรวมกันนับร้อย

การประลองของซูหยุนอยู่เวทีที่ 37 เขาสาวเท้าตรงเข้าไปหามัน

ไม่น่าแปลกใจเสียงกระหึ่มขึ้นจากฝูงชนขณะที่พวกเขาเห็นซูหยุน

"นายท่าน,ดูเหมือนว่าพวกเขายังไม่ได้ต่อสู้! มันยังไม่ได้สู้เลย! "

"อย่าพูดอย่างนั้นเด็กนั่นอาจจะได้ยินเจ้า ข้ากลัวว่าการบ่มเพาะของมันจะดีขึ้น แต่ก่อนมันก็มาจากสำนักภายใน เพียงแค่อนุญาตข้าชนะมันได้ง่ายๆ "ชายหนุ่มเปลือยหน้าอกเปล่งเสียงตะโกน

ซูหยุนมองไปที่สาวกหัวล้านและสังเกตดูรูปร่างหน้าตาของเขา

สาวกคนนี้เรียกว่า ตงมู่ และเขาเป็นหัวกองกำลังสำรองของสำนักภายนอก เขามีส่วนเกี่ยวข้องในหลายเหตุการณ์ดังนั้นเขาจึงมีศักดิ์สูงซึ่งหมายความว่าสาวกหลายคนรู้จักเขา

ซูหยุนมองหาคู่ต่อสู้เพราะมันมีอยู่แล้วในตั๋ว จริงๆแล้วไม่มีข้อผิดพลาดใด ๆ ตงมู่น่าจะเอาชนะซูเฮยได้จริง

ขณะที่การบ่มเพาะเขตแดนพื้นฐานวิญญาณขั้นที่ 8 ควบคู่กับร่างกายที่กระชับและดวงตาที่ดุร้ายซึ่งดูเหมือนจะมีประสบการณ์การต่อสู้มาหลายครั้งความแข็งแกร่งของเขามีพลังเหนือกว่ามาก มีคนบอกว่าตงมู่เข้ามามีส่วนร่วมในการต่อสู้ครั้งนี้ ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจที่ซูเฮยจะเป็นสุนัขนักรับใช้

ในการประลองสองครั้งก่อนหน้าของเขาซูเฮยได้เอาชนะคู่แข่งของเขาอย่างโหดร้ายทารุน การประลองครั้งนี้เป็นโอกาสที่เขาจะเข้าสู่สำนักภายใน

สาวกคนนี้ไม่สามารถเปรียบเทียบกับซูต่าได้เนื่องจากซูเฮยแข็งแรงกว่าเขาหลายระดับการบ่มเพาะ

สาวกหนุ่มหัวโล้นตงมู่แค่หัวเราะ "ฮ่า ๆ ๆกำจัดไอ้เฮงซวยนี่ซะ!"

"ครับ!พี่ตงมู่!"

ซูเฮยจ้องมองซูหยุน

เป้ง!ผ่างงงงง!

หลังจากที่ระฆังดังขึ้นซูเฮยรีบกระโดดไปทางซูหยุนเขาได้ปกคลุมไปด้วยพลังแห่งจิตวิญญาณและครอบงำกลิ่นอายของเขาซัดไปที่ซูหยุน.....