บทที่ 11 - ความลับของหุบเขาจันทร์เสี้ยว

บทที่ 11 - ความลับของหุบเขาจันทร์เสี้ยว

ซูหยุนหน้าขาวซีด,ชำเลืองมองไปด้านหน้าและเห็นว่าไม่ไกลมีเขาสีม่วงโผล่ออกมา“เสือดาวเหล็กหุ้มเกราะ”

เสือดาวเหล็กหุ้มเกราะ: สัตว์อสูรวิญญาณระดับกลาง,ขั้นที่หนึ่ง, มันมีความปราดเปรียว,มีการป้องกันที่น่าอัศจรรย์,และหากใครไม่รู้ถึงจุดอ่อนของมัน,ผู้ฝึกตนขั้นพื้นฐานจะไม่มีโอกาสทำอันตรายต่อสัตว์อสูรวิญญาณนี้ได้เลย

หัวใจของซูหยุนเต้นเล็กน้อย,แต่เขาไม่ได้ถอย, แต่เขาดึงกระบี่ขึ้นสนิมของเขาออกมาแทน

กระนั้น,ความแตกต่างในความแข็งแร่งก็ยังคงห่างกันถึงสี่ขั้น

แม้ว่าซูหยุนจะคุ้นเคยกับเสือดาวเหล็กหุ้มเกราะเป็นอย่างดี, แต่มันก็เป็นเพียงในหนังสือและการเรียน, เขายังไม่เคยมีประสบการณ์การต่อสู้ที่แท้จริง,แม้แต่ในชีวิตที่ผ่านมาของเขา,เขาไม่ได้สู้กับสัตว์อสูรวิญญาณมากนัก

ด้านหน้าของเขา,ถนนเชื่อมต่อกันเป็นทางตัน

เขาแอบมองไปรอบ ๆ ,หลังจากที่คิดอยู่ครู่หนึ่ง,เขาก็เคลื่อนไหวทันที!

เขาหันไปรอบ ๆ และถอยหนีไป

โฮกกกกก!

แต่ทว่า,เมื่อไหร่ที่เสือดาวเหล็กหุ้มเกราะพบเหยื่อของมันแล้วละก็,มันจะไม่ปล่อยให้หนีรอด, ทันทีที่ซูหยุนวิ่งกวด, มันมีความรวดเร็วพอๆกับสายลม,และระยะทางระหว่างมันกับซูหยุนถูกย่นสั้นลง

ซูหยุนวิ่งไปเพียงไม่กี่ก้าว, จากนั้นเขาใช้ขาทั้งสองกระโดดลงบนด้านข้างและกระโดดผ่านเสือดาวไป, ปีนขึ้นไปด้านข้างของหน้าผา,ขึ้นไปห้าเมตรอย่างรวดเร็ว, ด้วยมืออย่างว่องไว, มือของเขาสลักบนหินที่ยื่นออกมาของหน้าผา,และอยู่ข้างบนในอากาศ

เสือดาวเหล็กหุ้มเกราะกระโดดสูงที่สุดเท่าที่จะทำได้, แต่สูงเพียงสี่เมตรก่อนที่จะตกลงมาที่พื้นดิน

โฮกกกกก!

เสือดาวเหล็กหุ้มเกราะกำลังหมุนวนรอบๆตัวซูหยุน, สิ่งหนึ่งได้เห็นความไม่เต็มใจในสายตาของมัน, มันกำลังรอซูหยุน

ขณะที่ร่างกายของมันมีความทนทาน,ก็ยังมีข้อเสียอยู่อย่างหนึ่ง, ร่างของมันยังคงหนักมาก,ดังนั้นแม้ว่ามันจะสามารถเคลื่อนไหวรวดเร็วบนพื้นดิน,มันเป็นเรื่องยากที่มันจะกระโดสูงสำหรับมัน

หากแต่ว่า,เสือดาวเหล็กหุ้มเกราะดูเหมือนจะไม่ยอมหยุด

ในเวลานั้นมันก็เริ่มผงะถอยไปอย่างช้าๆ,ในขณะที่มันจ้องซูหยุนอย่างระมัดระวัง, มันคำรามขาหลังของมันเกร็งขึ้น,พร้อมที่จะกระโดดอีกครั้ง

มองไปที่สถานการณ์,เสือดาวเหล็กหุ้มเกราะได้เตรียมพร้อมวางแผนที่จะออกไป,ในการจับตัวซูหยุน, ความคิดของมันดูเหมือนจะเริ่มที่จะกระโดดขึ้นและฉีกซูหยุนจากหน้าผา

ในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวาน

ซูหยุนจ้องที่เสือดาวเหล็กหุ้มเกราะที่กำลังวิ่ง, ร่างกายเกร็งกระชับกระบี่สนิมแน่น, มันหรี่ตาเล็งไปที่หน้าผากของเสือดาวเหล็กหุ้มเกราะ

ตรงกลางหน้าผากมีช่องสีเหลืองเข้ม,มัต่างจากสีเกราะของมันเล็กน้อย มันเป็นส่วนหลังของกีบจุดอ่อนของเสือดาวเหล็กหุ้มเกราะ,เป็นจุดอ่อนในการป้องกันของมัน

ระหว่างวิ่ง, เสือดาวเหล็กหุ้มเกราะจะมุ่งเน้นไปที่ความเร็วและปิดปากของมันเพื่อป้องกัน

เมื่อความสูงถึง,เสือดาวเหล็กหุ้มเกราะจะเปิดปากของมัน

ซูหยุนต้องรีบลงมือก่อนที่เสือดาวเหล็กหุ้มเกราะโจมตีมันได้!

นัยน์ตาของมันจับจ้องไม่ละสายตา

มีเพียงโอกาสเดียว

เช่นเดียวกับเสือดาวเหล็กหุ้มเกราะกระโดดขึ้นไปในอากาศ,ซูหยุนตัดสินใจลงมือ เสือดาวเหล็กหุ้มเกราะไม่ได้เปิดปากของมัน, ซูหยุนปล่อยมือจากหน้าผาและกำกระบี่สนิมไว้,มันระบุทิศทางหมายที่จะจ้วงแทงไปที่จุดอ่อนของเสือดาวเหล็กหุ้มเกราะ

“ย้ากกกก!!!”

ซูหยุนตะโกนสุดเสียงการปะทะนี้มันอัดพลังวิญญาณทั้งหมดใส่ไปในกระบี่สนิมของมัน

ฉึก!!

กระบี่ขึ้นสนิมได้แทงเจาะเข้าไป!

โฮกกกกก!

เสือดาวเหล็กหุ้มเกราะแผดเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดทันทีหลังจากปะทะกัน ทำให้มันเสียสมดลร่างกาย ร่างของมันเริ่มร่วงหล่นจากฟ้า

ด้วยความแรงจากการพุ่งชน,กระบี่สนิมได้เจาะทะลุผ่านสมองของสัตว์อสูรวิญญาณ

เสือดาวเหล็กหุ้มเกราะที่กำลังจะตาย

แต่...

สัตว์อสูรวิญญาณขั้นที่หนึ่งระดับกลางยังคงแข็งแกร่งกว่าเขตแดนพื้นฐานวิญญาณของซูหยุน,หลังจากที่พวกเขาลงมาถึงพื้นดิน,เสือดาวเหล็กหุ้มเกราะพยายามใช้เท้าและกรงเล็บที่แหลมคมของมันเฉือนไปที่ซูหยุน

ซูหยุนตกใจและรีบผลักเสือดาวกลับไปด้วยกระบี่ขึ้นสนิมของมัน

แต่ทว่า,ซูหยุนได้ก้าวช้าเกินไป, หน้าอกของมันถูกข่วนโดยกรงเล็บเลือดทะลักออกมา

จากนั้น,เสือดาวเหล็กหุ้มเกราะถูกผลักกลับไปโดยซูหยุน,มันตัดสินใจจะไม่สู้และหลบหนีไปด้วยพละกำลังทั้งหมดของมัน

แม้ซูหยุนอยากจะไล่ตาม แต่ความเร็วของมันมีหรือจะสู้เสือดาว

แม้การฆ่าเสือดาวเหล็กหุ้มเกราะจะไม่ใช่เรื่องง่าย มันแค่ได้รับบาดเจ็บเท่านั้น และตัวเขาเองก็ปลอดภัย

สุดท้าย มันยังขาดประสบการณ์ในการต่อสู้

มันหยิบกล่องยารักษาเร่งด่วนบนหน้าอกของมัน, ไม่นานบาดแผลเริ่มซ่อมแซมด้วยตัวของมันเองเลือดหยุดไหล

หลังจากที่ยืดตัวเองเล็กน้อย,มันลุกขึ้นและเดินไปข้างหน้าต่อ

ระหว่างเดินผ่านเส้นทางที่มันใช้อยู่,มันพบสัตว์อสูรวิญญาณที่ทรงพลัง, และมันก็หลบเลี่ยงทุกครั้ง

วิกฤติการณ์ฉุกเฉินของมันเพื่อรักษาชีวิตรอดคือยันต์ลักลอบ, แต่ว่า,มันสามารถใช้งานได้ในช่วงสิบวันนี้และมันกินเวลาเพียง 10 วินาทีเท่านั้น, แล้วยันต์จะไร้ประโยชน์

สองวันมานี้ มันเดินทางอย่างระมัดระวังและยังค้นหาเส้นทาง "หัตสวรรค์"ไม่พบ

ภายใต้ความกดดัน,ซูหยุน คิดจะถอยกลับออกมา แต่ทว่า

มันมองเห็นหมอกสลั่วๆในหุบเขาจันทร์เสี้ยว,ซูหยุนถอนหายใจแล้วมองไปรอบ ๆ

ทันใดนั้น

เสียงฝีเท้ามาจากหุบเขามันรู้แปลกใจเล็กน้อย แล้วเงี่ยะหูฟัง

ใช่,มันมีเสียงฝีเท้า,แต่ยังมีเสียงเบาๆฟังเหมือนเสียงหัวเราะ

สถานที่นี้มีมนุษย์?

ซูหยุนอยากรู้, มันแอบอยู่หลังก้อนหินและซ่อนตัวอย่างระวัง

ซูหยุนสามารถได้ยินการสนทนา,เพราะมันไม่ได้อยู่ไกลนัก,มันตรวจสอบระดับการบ่มเพาะของพวกเขาแล้วปรากฏว่าพวกเขาดูไม่เหมือนเป็นผู้ฝึกตน, พวกเขาทั้งหมดเป็นศิษย์เขตแดนพื้นฐานวิญญาณหรือผลิวิญญาณเท่านั้น

ในขณะที่ฝีเท้าได้เข้ามาไกล้ซูหยุน,เขาค่อยแอบดูจากหลังก้อนหิน

มันเห็นกลุ่มคนในชุดสีดำและสวมชุดเกราะสีเหลือง,ชายร่างใหญ่กับดาบในมือโผล่ออกมาจากหุบเขาด้านหน้าของก้อนหินที่ซูหยุนอยู่ข้างหลัง

คนเหล่านี้เป็นนักรบระดับพื้นฐานวิญญาณขั้นต้น, พวกเขาได้รับการตกแต่งอย่างดี,แต่ละคนถืออาวุธปราณวิญญาณที่มีประสิทธิภาพ,อาวุทธที่อยู่ในมือของพวกเขาสามารถทำให้เกิดความเสียหายร้ายแรงเมื่อใช้กับอำนาจจิตวิญญาณ

“ฮ่า ๆ ๆ, ข้าไม่คิดเลยว่ากลอุบายนี้จะจับเหยื่อได้จริงๆ, มาดูกันว่าข้าจับผู้ฝึกตนหญิงได้สักกี่คน, หากได้ข้าจะเป็นคนเลือกคนแรก! มาดูกัน!”

พวกเขาหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน

“พี่ใหญ่ที่ท่านกล่าวมา,พวกเราจะไม่เห็นด้วยได้ยังไง? ท่านต้องได้เลือกเป็นคนแรก!”

“ฮิ ๆ ๆ ,ถ้าได้ผู้บ่มเพาะวิญญาณเป็นชายใบหน้าขาวใส,ข้าจะไม่คัดค้าน!” ผู้บ่มเพาะตาโหลผอมแห้งเลียริมฝีปากมีรอยแตกของเขายิ้มเยาะ

“ไอ้โรคจิต! พวกเราไม่วิปลิสอย่างเจ้าหรอก,เอาอย่างนี้เจ้าค่อยๆเลือก, เว้นแต่ว่า,ท่านหัวหน้าน่าจะเหมา,เอาอย่างนี้พวกเรามาโยนเหรียญกัน!”

“พวกเราตกเป็นเหยื่อพวกแกนานแล้ว มาเลยจะฆ่าก็ฆ่า!”

“ถอยไปๆ,อย่าปล่อยให้เจ้าพวกนี้หนีออกมาจากกับดักได้!”

ผู้ฝึกตนอาวุโสสุดตะโกนและฝูงชนก็แตกกระจายอย่างรวดเร็ว

เหยื่อ? กับดัก?

ซูหยุนสงสัย

คนเหล่านี้มาจากไหน?

หุบเขาจันทร์เสี้ยวมีมนุษย์อยู่? สถานที่นี้เป็นสถานที่ที่น่ากลัว,แม้กระทั่งศิษย์ขั้นผลิวิญญาณยังไม่กล้าเข้ามา

อย่างไรก็ตาม,คนเหล่านี้อาจจะรู้ว่าที่นี่มี“ผลึกสวรรค์”

ซูหยุนหยุดคิดชั่วครู่แล้วตามไปอย่างเงียบ ๆ

คนเหล่านี้ดูเหมือนจะมีความคุ้นเคยกับพื้นที่, พวกเขาหลีกเลี่ยงสัตว์อสูรวิญญาณที่อยู่ภายในหุบเขาได้อย่างง่ายดาย, ไม่นานพวกเขาได้มาถึงกลางหุบเขาอย่างรวดเร็ว

ในใจกลางของหุบเขา,มีซีกครึ่งวงกลมสีดำขนาดใหญ่ที่ครอบคลุมพลังงานของพื้นที่โล่ง, มันดูเหมือนเครื่องดูดควันขนาดใหญ่ที่ปกคลุมส่วนหนึ่งของใจกลางหุบเขา

ซูหยุนได้ซ่อนตัวอยู่ด้านข้างและวิเคราะห์สถานการณ์

มันเห็นผู้ฝึกตนก้าวขึ้นไปยังกึ่งทรงกลมสีดำ, เขายืนอยู่ด้านหน้าแล้วท่องอาคมสักพักและปรากฏรอยแยกเล็ก ๆ ขึ้น, ผู้ฝึกตนยิ้มและเดินเข้าไปข้างใน

ในซีกทรงกลมสีดำ,เป็นกลุ่มชายหนุ่มอายุประมาณยี่สิบปีและหญิงสาวที่ถูกขังอยู่ในซีกทรงกลมสีดำขนาดเล็ก

ทุกคนสวมเครื่องแบบชุดสีแดงที่มีสัญลักษณ์กากบาทสีแดง, พวกเขาทุกคนติดตราหยกและกระบี่

พวกเขาทั้งหมดเป็นศิษย์"สำนักกระบี่เซียน!"