บทที่ 211 จิตใจแห่งเต๋าของอ่าวไห่พังทลาย

บทที่ 211 จิตใจแห่งเต๋าของอ่าวไห่พังทลาย

อ่าวไห่มองเย่ซิงหลงที่อยู่ไกลออกไปร้อยลี้ด้วยความหวาดกลัว ในดวงตาเต็มไปด้วยความตระหนก

ในขณะนั้นเอง เขาก็พบว่า จิตใจแห่งเต๋าของตนเองนั้น พังทลายลงเล็กน้อย

และมันก็สมควรที่จะพังทลาย

การโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของตนเอง กลับไม่สามารถทำลายการป้องกันของคู่ต่อสู้ได้

ที่สำคัญคือพลังบ่มเพาะของคู่ต่อสู้ ยังต่ำกว่าตนเองเสียอีก

การถูกโจมตีเช่นนี้ ถ้าไม่พัง แล้วใครจะพัง

เย่ซิงหลงจู่ๆ ก็หันกลับมามองไปยังอ่าวไห่

อ่าวไห่ถูกเย่ซิงหลงจ้องมอง ก็รู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว ถอยหลังไปในทันที

ครั้งก่อนร้อยลี้ ครั้งนี้โดยตรงสองร้อยลี้

ร้อยลี้ ไม่สามารถมอบความรู้สึกปลอดภัยให้กับอ่าวไห่อีกต่อไปแล้ว

แต่ในวินาทีต่อมาร่างของเย่ซิงหลงก็ปรากฏขึ้นด้านหลังอ่าวไห่อย่างกะทันหัน

อ่าวไห่แม้แต่เงาของเย่ซิงหลงก็ยังจับไม่ได้

ในสมองของอ่าวไห่ จู่ๆ ก็เกิดความคิดที่น่ากลัวขึ้นมา

เมื่อครู่ความเร็วของตนเอง เย่ซิงหลงไม่ได้ไม่มีวิธีรับมือ เพียงแต่ขี้เกียจใช้ความเร็วบดขยี้โดยตรง

ท้ายที่สุด เพียงแค่พึ่งพาการป้องกันก็สามารถบดขยี้ตนเองได้อย่างสมบูรณ์ แล้วจะต้องการความเร็วไปทำไม

สิ่งที่เย่ซิงหลงแสดงออกมาในตอนนี้ คือความเร็วที่แท้จริงของเขา

ในวินาทีต่อมา อ่าวไห่ก็เหมือนลูกบอลถูกเย่ซิงหลงทุบตีอย่างไม่ปรานี

จากบนลงล่าง จากซ้ายไปขวา

อ่าวไห่ไม่มีความสามารถในการต่อต้านแม้แต่น้อย

ในที่สุด เย่ซิงหลงก็หยุดมือ ให้โอกาสอ่าวไห่ได้หายใจ

อ่าวไห่มองร่างเล็กๆ ของเย่ซิงหลง ในดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

ความเร็ว การโจมตี การป้องกัน

อ่าวไห่พบว่าตนเองถูกเย่ซิงหลงบดขยี้ในทุกด้าน

สิ่งเดียวที่แข็งแกร่งกว่าเล็กน้อยก็คือพลังบ่มเพาะ

แต่พลังบ่มเพาะสูงกว่ากลับสู้เย่ซิงหลงที่มีพลังบ่มเพาะต่ำกว่าไม่ได้ พลังบ่มเพาะนี้จะมีประโยชน์อะไร

เดิมทีอ่าวยังต้องการโจมตีเย่ซิงหลงในทุกด้าน แต่ตอนนี้กลับพบว่าคนที่ถูกโจมตีคือตนเอง

จิตใจแห่งเต๋าที่แข็งแกร่งของอ่าวไห่ เริ่มค่อยๆ พังทลายลง

แสงในดวงตาก็เริ่มค่อยๆ ดับลง

อ่าวตงเห็นฉากนี้ก็รีบร้อนทันที

อ่าวไห่คือโอรสมังกรแห่งทะเลตะวันออกของพวกเขา การเลี้ยงดูโอรสมังกรหนึ่งคนต้องใช้ทรัพยากรมากมายเท่าไหร่

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เผ่ามังกรทะเลตะวันออกต้องการหาผู้มีพรสวรรค์เพียงพอที่จะเป็นโอรสมังกรอีกคน ไม่ใช่เรื่องง่าย

ถ้าจิตใจแห่งเต๋าของอ่าวไห่พังทลายลง ก็จบสิ้นแล้ว

"เผ่ามังกรทะเลตะวันออกของพวกเรายอมแพ้"

อ่าวตงกล่าวทันที ยอมแพ้แทนอ่าวไห่

เมื่อเห็นสภาพของอ่าวไห่ โอรสมังกรแห่งทะเลตะวันตกและทะเลใต้ก็เผยรอยยิ้มเยาะเย้ย

ด้วยพลังแค่นี้ ยังกล้าเป็นโอรสมังกรอีกหรือ?

ในสายตาของพวกเขา สิ่งเดียวที่อ่าวไห่พอจะดูได้ก็คือความเร็วเท่านั้น

ส่วนอื่นๆ นั้น ห่วยแตก

"ข้ามาเอง!"

โอรสมังกรแห่งทะเลใต้พุ่งไปยังเวทีประลองในทันที แม้แต่หัวหน้าเผ่ามังกรทะเลใต้ก็ห้ามไม่ทัน

เดิมทีเย่ซิงหลงคิดว่าเรื่องจะจบลงแค่นี้ ไม่คิดว่าจะมีคนมาอีก ก็เริ่มหงุดหงิด

"ยังมีอีกกี่คน มาพร้อมกันเลย"

เย่ซิงหลงชี้ไปยังพื้นที่ของเผ่ามังกรทั้งสามทะเล ด้วยท่าทางหยิ่งยโส

คนอื่นทำเช่นนี้ถือว่าหยิ่งยโสเกินไป แต่เย่ซิงหลงทำเช่นนี้ กลับไม่มีใครรู้สึกว่าผิด

ผู้ฝึกตนของเผ่ามังกรทั้งสามทะเลดูเหมือนจะลืมไปแล้วว่า เย่ซิงหลงอายุเพียงร้อยปีเท่านั้น

ส่วนโอรสมังกรของพวกเขาทั้งสามทะเลนั้น อายุต่ำสุดก็เกินหนึ่งพันเก้าร้อยปีแล้ว

"ขึ้นไปพร้อมกัน!"

หัวหน้าเผ่ามังกรทะเลตะวันตกส่งสายตาให้โอรสมังกร

ถ้าเป็นการต่อสู้แบบตัวต่อตัว หัวหน้าเผ่ามังกรทะเลตะวันตกอาจจะไม่กล้าให้โอรสมังกรขึ้นเวที

แต่เย่ซิงหลงกลับให้โอกาสรุม เผ่ามังกรทะเลตะวันตกย่อมไม่ปล่อยโอกาสนี้ไป ตอนที่เย่ซิงหลงกระทืบอ่าวไห่อย่างหนัก หน้าตาอะไรนั่นก็หายไปหมดแล้ว ตอนนี้จะไปสนใจอะไรอีก

โอรสมังกรแห่งทะเลตะวันตกลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็รีบบินขึ้นเวที ยืนอยู่ข้างโอรสมังกรแห่งทะเลใต้

พลังบ่มเพาะของทั้งสองแข็งแกร่งกว่าอ่าวไห่เล็กน้อย ถึงระดับเซียนสวรรค์ขั้นสูงสุด

สำหรับเซียนสวรรค์แล้ว ความแตกต่างของสองขอบเขตเล็กๆ ก็ถือว่ามากแล้ว

พลังกดดันของเซียนสวรรค์ขั้นสูงสุดสองคน พุ่งเข้าใส่เย่ซิงหลง

สีหน้าของเย่ซิงหลงไม่มีการเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย ตอนนี้เขาเพียงต้องการให้จบเร็วๆ

การต่อสู้ฆ่าฟัน ไม่ใช่สิ่งที่เด็กเล็กๆ ชื่นชอบ

โอรสมังกรทั้งสองเตรียมพร้อมมานานแล้ว แม้ภายนอกจะดูถูก แต่ในใจไม่มีใครประมาท

ตั้งแต่เริ่มต้น พวกเขาก็แสดงพลังที่แข็งแกร่งที่สุดออกมาโดยตรง

มังกรยักษ์สองตัว ปรากฏขึ้นในทันที

จากนั้น อาวุธเซียนขั้นสูงสุดสองชิ้น ปรากฏขึ้นข้างกายของทั้งสอง

ล้วนเป็นอาวุธเซียนขั้นสูงสุด แต่ก็มีความแตกต่างกัน

เย่ซิงหลงอายุยังไม่ถึงร้อยปี เผ่ามังกรทะเลเหนือจึงไม่มีเวลาจัดหาอาวุธเซียนขั้นสูงสุดที่เหมาะสมกับเย่ซิงหลง

ส่วนอาวุธเซียนขั้นสูงสุดของโอรสมังกรทั้งสองนั้น เผ่ามังกรใหญ่ทั้งสองได้สร้างขึ้นเพื่อทั้งสองโดยเฉพาะ

บวงสรวงมาหลายร้อยปี สามารถปลดปล่อยพลังที่แข็งแกร่งที่สุดของอาวุธเซียนขั้นสูงสุดได้อย่างสมบูรณ์แบบ

กรงเล็บศักดิ์สิทธิ์แห่งสุเมรุ!

กรงเล็บพิฆาตแห่งลมฝน!

เผ่ามังกรมีร่างกายที่แข็งแกร่ง เคล็ดวิชาที่ฝึกฝน ส่วนใหญ่ก็เกี่ยวข้องกับสิ่งเหล่านี้

เมื่อเคล็ดวิชาเล็กๆ สองอย่างปรากฏขึ้น สีของฟ้าดินก็เปลี่ยนไป

เมื่อเทียบกับอ่าวไห่เมื่อครู่ พลังของโอรสมังกรทั้งสองนี้ แข็งแกร่งกว่าอย่างเห็นได้ชัด

ทางด้านเย่ซิงหลง เมื่อเสียงคำรามของมังกรดังขึ้น เย่ซิงหลงก็เผยร่างมังกรของตนเองออกมาในที่สุด

ร่างมังกรสีฟ้าทุกเกล็ดล้วนเผยให้เห็นกลิ่นอายความป่าเถื่อนบรรพกาล

พลังกดดันจากสายเลือดของมังกรยักษ์บรรพกาล แผ่ออกมาโดยไม่ปิดบัง

แม้แต่หัวหน้าเผ่าทั้งสาม เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังกดดันจากสายเลือดของเย่ซิงหลง สีหน้าก็เปลี่ยนไป

ในเวลานี้ พวกเขาจึงรู้ว่าทำไมอนุสาวรีย์บรรพชนมังกรถึงแสดงการยอมรับสถานะโอรสมังกรแห่งบรรพชนมังกรของเย่ซิงหลง

แม้ว่าสายเลือดของพวกเขาจะห่างจากสายเลือดมังกรบรรพกาลเพียงก้าวเดียว แต่ถ้าไม่ได้รับการวิวัฒนาการ สุดท้ายก็แตกต่างกันราวฟ้ากับดิน

สายเลือดมังกรบรรพกาลกับสายเลือดของพวกเขา ไม่สามารถเรียกว่าเป็นสิ่งเดียวกันได้ด้วยซ้ำ

"แข็งแกร่งมาก!"

ทางด้านเย่ซิงหลงก็เริ่มลงมือเช่นกัน

มังกรเหินฝนกระหน่ำ!

เมื่อโบกมือ ลมพายุโหมกระหน่ำ ฝนตกหนัก

พื้นที่ภายในเวทีประลอง แทบจะกลายเป็นอาณาเขตภายใต้การควบคุมของเย่ซิงหลง

การโจมตีของโอรสมังกรทั้งสอง หายไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่สามารถคุกคามเย่ซิงหลงได้เลย

บนใบหน้าของโอรสมังกรทั้งสองปรากฏความตกตะลึง แข็งแกร่งเกินไป

แต่จะยอมแพ้ง่ายๆ เช่นนี้ ย่อมเป็นไปไม่ได้

เมื่อวิชาไม่ได้ผล ก็ทำได้เพียงใช้อาวุธเซียน

พวกเรานำอาวุธเซียนขั้นสูงสุดสองชิ้นออกมา เจ้าจะต้านทานได้อย่างไร

จนถึงตอนนี้ เย่ซิงหลงยังไม่ได้ใช้อาวุธเซียนแม้แต่ครั้งเดียว หรือว่าจะไม่มีอาวุธเซียนกันนะ!

เผ่ามังกรทะเลเหนือ ช่างขี้เหนียวเสียจริง

ในวินาทีต่อมา ไข่มุกปราบทะเลยี่สิบสี่ลูกก็ปรากฏขึ้นจากร่างของเย่ซิงหลง

ไข่มุกปราบทะเลปกคลุมอาวุธเซียนขั้นสูงสุดทั้งสองในทันที จากนั้นก็กดทับ

ไข่มุกปราบทะเล ไข่มุกปราบทะเล ตามชื่อ ก็สามารถกดทับทะเลอันไร้สิ้นสุดได้ แล้วอาวุธเซียนขั้นสูงสุดเพียงสองชิ้นเล่า!

หากอาวุธเซียนขั้นสูงสุดทั้งสองชิ้นยังไม่สามารถกดทับได้ นั่นแหละถึงจะเสียชื่อไข่มุกปราบทะเลอย่างแท้จริง

การสูญเสียการควบคุมอาวุธในทันที ทำให้ความตกตะลึงบนใบหน้าของโอรสมังกรทั้งสองเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัว

เย่ซิงหลงผู้นี้ไม่เพียงแต่มีอาวุธเซียนขั้นสูงสุด แต่ยังแข็งแกร่งกว่าของพวกเขา สามารถกดทับอาวุธเซียนของพวกเขาได้ในพริบตา

เผ่ามังกรทะเลเหนือ เมื่อไหร่กันถึงได้ร่ำรวยถึงเพียงนี้?

(จบตอน)